Sygn. akt VIII U 314/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Łanowy Protokolant: Małgorzata Skirło po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. w Gliwicach sprawy J. C. (C.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania J. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 11 stycznia 2013 r. i 31 stycznia 2013 r. nr (...) zmienia zaskarżone decyzje w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury od 1 stycznia 2013 r. (-) SSO Jolanta Łanowy Sygn. akt. VIII U 314/14 UZASADNIENIE Decyzjami z dnia 11 i 31 stycznia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu J. C. prawa do emerytury w niższym wieku w oparciu o art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) w związku z tym, iż nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach przy pracach wymienionych w wykazie A. W odwołaniu od powyższych decyzji ubezpieczony domagał się ich zmiany poprzez przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury. Podniósł, że zgodnie z zeznaniami świadków, o przesłuchanie których wnosił, wykonywał pracę w warunkach szczególnych w okrasie od 2 grudnia 1976r. do 30 kwietnia 1993r. jako kierowca samochodu ciężarowego o ciężarze powyżej 3,5 tony i tym samym spełnia warunki do przyznania prawa do emerytury. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił co następuje: Ubezpieczony J. C., urodzony (...) w dniu 2 stycznia 2013r. złożył wniosek o emeryturę w wieku niższym niż 65 lat z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Ubezpieczony 60 lat ukończył 20 września 2009r. Skarżący, na dzień 1 stycznia 1999r., legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze ponad 25 lat, z tym że nie wykazał żadnych okresów pracy w szczególnych warunkach wymienionej w wykazie A. Ubezpieczony nie jest członkiem OFE. Po przeanalizowaniu sprawy ZUS wydał zaskarżone decyzje. Organ rentowy wydając zaskarżone decyzje nie uznał za pracę w warunkach szczególnych pracy wykonywanej w okrasach od 9 grudnia 1976r. do 30 kwietnia 1993r. w Przedsiębiorstwie (...) w S. na stanowiskach kierowcy pojazdu o ciężarze całkowitym pow. 3,5 tony, ponieważ świadectwo pracy w warunkach szczególnych nie zostało wystawione przez pracodawcę lub jego następcę prawnego. Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 25 lipca 2013r., sygn. akt VIII U 336/13 zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych poczynając od 1 stycznia 2013r. Apelację od powyższego wyroku złożył organ rentowy, zarzucając mu naruszenie prawa procesowego, poprzez brak przeprowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność rodzaju pracy wykonywanej przez ubezpieczonego w spornym okresie oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności naruszenie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z § 3 i 4 oraz w zw. z poz. 2 działu VIII wykazu A rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz błąd w ustaleniach faktycznych przez uznanie, że ubezpieczony wykonywał pracę opisaną w poz. 2 działu VIII wykazu A, to jest wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony. Powołując się na powyższe, wniósł o jego zmianę i oddalenie odwołania, ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013r., sygn. akt III AUa 3242/13 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu – Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach do ponownego rozpoznania. W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd I instancji nie wyjaśnił i pozostawił poza swą oceną okoliczności faktyczne, będące podstawą odwołania od decyzji organu rentowego. Sąd Okręgowy nie dokonał analizy stanowiska pracy ubezpieczonego, którą powinien dokonać w sposób szczegółowy i precyzyjny, z uwagi na podniesione przez organ rentowy zarzuty. W uzasadnieniu wyroku Sąd Apelacyjny wskazał, że analiza zebranych dotychczas dowodów nie prowadzi w sposób nie budzący wątpliwości do wniosku, że ubezpieczony pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych. Sąd Apelacyjny wskazał, że w toku ponownego rozpoznania sprawy, Sąd Okręgowy winien przeprowadzić dowód z przesłuchania świadków (R. W., R. B.) oraz dowód uzupełniający z przesłuchania strony, na okoliczność wykonywania pracy w warunkach szczególny przez ubezpieczonego spornym okresie, tj. od 9 grudnia 1976 roku do 30 kwietnia 1994 roku. Zeznania te mogą stanowić źródło rekonstrukcji faktów o rodzaju zatrudnienia, warunkach pracy i powinny być przeprowadzone w sposób rzetelny, precyzyjny i bardzo szczegółowy. Nadto Sąd winien w miarę możliwości dopuścić dowód z akt osobowych ubezpieczonego, które to akta zawierają przebieg jego zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w S.. Dodatkowo Sąd Apelacyjny zaznaczył, że istotne jest przy ponownym rozpoznaniu sprawy ustalenie jakie faktycznie prace wykonywał ubezpieczony pracując w spornym okresie na stanowisku wymienionym w świadectwie pracy z dnia 30 kwietnia 1993 roku, jakie pojazdy i w jakim czasie prowadził pracując jako kierowca i czy pojazdy te były zaliczone do pojazdów o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, a więc czy praca ubezpieczonego odpowiadała rodzajowi pracy określonej w poz. 2 działu VIII wykazu A rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. (Dz. U. z dnia 18 lutego 1983r.). Z tych względów Sąd Apelacyjny stanął na stanowisku, że apelacja organu rentowego zasłużyła na uwzględnienie. Sąd Okręgowy, ponownie rozpoznając sprawę ustalił, iż w czasie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w S., w okresie od 9 grudnia 1976r. do 30 kwietnia 1993r. ubezpieczony pracował jako kierowca samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Kierował samochodami marki (...), KAMAZ z przyczepą, a także (...). Były to samochody ciężarowe o ciężarze powyżej 3,5 tony, którymi przewoził materiały budowlane. Pracę jako kierowca samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony wykonywał w pełnym wymiarze czasu pracy. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: akt organu rentowego, wyjaśnień odwołującego (zapis rozprawy z dnia 25 lipca 2013r. 4 min. 2 sek. – 7 min. 6 sek. oraz z 6 maja 2014r. 16 min. 59 sek. – 22 min. 11 sek.), zeznań świadków: R. B., J. K. (rozprawa z dnia 6 maja 2014r. 6 min. 34 sek. – 23 min. 27 sek.), a także akt osobowych ubezpieczonego z Przedsiębiorstwie (...) w S. (koperta k. 55 a.s.). Zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny i wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych oraz na rozstrzygnięcie sprawy. W szczególności Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadków i wyjaśnieniom ubezpieczonego, gdyż są spójne i wzajemnie się potwierdzają. Należy również podkreślić, że zarówno świadkowie, jak i sam ubezpieczony precyzyjnie i w sposób nie budzący najmniejszej wątpliwości określili charakter pracy odwołującego. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego, J. C. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2009r., nr 153, poz. 1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.