oraz art. 127 § 2 k.p.a. w związku z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. Stosownie do treści art.
K) jest właściwy w sprawach określonych w tym przepisie. W punktach 2 – 5 tego przepisu wskazano, jakie postanowienia Prezesa UOKiK mogą być zaskarżone do SOKiK. W szczególności zgodnie z art.
K jest właściwy w sprawach zażaleń na postanowienia wydawane przez Prezesa UOKiK w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów lub przepisów odrębnych. Zaskarżone postanowienia wydane przez Prezesa UOKiK w trybie k.p.a. dotyczące materii z dziedziny systemu nadzoru rynku oraz Inspekcji Handlowej w związku z wystąpieniem powoda z wnioskiem o wszczęcie postępowania bądź odmowę takiego postępowania, które to postanowienia powód uczynił przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, nie są postanowieniami, o których mowa w art.
pkt 2 – 5 k.p.c. W konsekwencji nie mogą podlegać rozpoznaniu przez SOKiK i jako takie są niedopuszczalne. Ustawodawca w art.
ustalił zamknięty katalog spraw z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów, do rozpoznania których właściwy jest SOKiK. Sprawy z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów są sprawami cywilnymi w znaczeniu formalnym i podlegają kognicji sądów powszechnych z woli ustawodawcy na mocy przepisów szczególnych. Nie jest więc dopuszczalne rozszerzenie kognicji SOKiK w drodze wykładni przedmiotowego przepisu. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest właściwy do rozpoznania zażalenia na postanowienie Prezesa UOKiK wydawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów lub przepisów odrębnych, lecz tylko wówczas, gdy zaskarżalność danego postanowienia zażaleniem wynika wprost z ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (art. 69 ust. 1 i 3 uokik) bądź ze stosowanych na podstawie art. 83 uokik w zw. z art. 141 § 1 k.p.a. przepisów procedury administracyjnej. Zażalenie na postanowienie przysługuje w wypadkach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego m.in. w art. 31 § 2, art. 59 § 1, art. 74 § 2, art. 96, art. 101 § 3, art. 106 § 5, art. 108 § 2, art. 113 § 3, art. 152 § 2, art. 159 § 2, art. 219, art. 261 § 3 i art. 264 § 2. Ponadto SOKiK rozpoznaje zażalenia na postanowienia Prezesa UOKiK wydawane w postępowaniu zabezpieczającym prowadzonym na podstawie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym w celu wykonania obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydawanych przez Prezesa UOKiK. Ponadto kognicja SOKiK rozciąga się na rozpoznawanie: zażaleń na postanowienia wydawane przez Prezesa UOKiK w sprawie rozpatrzenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 59 prawa przedsiębiorców, zażaleń, o których mowa w art. 105m i 105p uokik, a także zażaleń, o których mowa w art. 22 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi. Wobec powyższego niedopuszczalnym jest przyjęcie, że postanowienia wydane przez Prezesa UOKiK w związku z odrębnymi od określonych w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów zadaniami, tj. należącymi tematyką do materii systemu nadzoru rynku oraz Inspekcji Handlowej, ale również w oderwaniu od samych przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, będą stanowiły postanowienia, o których mowa w art.
k.p.c. Przepis art.
określający, że Sąd Okręgowy (wówczas Sąd Antymonopolowy) jest właściwy w sprawach zażaleń na postanowienia wydawane przez Prezesa Urzędu w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów lub przepisów odrębnych, funkcjonuje w systemie prawnym już od 1 kwietnia 2001 r., natomiast system nadzoru rynku funkcjonuje od 1 maja 2004 r., kiedy Polska stała się członkiem Unii Europejskiej. Natomiast sama materia związana z Inspekcją Handlową oraz systemem nadzoru rynku w kształcie obecnie obowiązującym, tj. dotycząca kompetencji Prezesa UOKiK na obecnym etapie istnieje od dnia 1 stycznia 2009 r., na skutek ustawowego zniesienia Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej oraz przejęcia jego dotychczasowych zadań i kompetencji przez Prezesa Urzędu. Należy podkreślić, że nie każde postanowienie wydane przez Prezesa UOKiK stanowi postanowienie, o którym stanowi art.
k.p.c. Odmienne stanowisko prowadziłoby do sytuacji, w której, nie przepis powszechnie obowiązującego prawa, a sam podmiot pragnący odwołać się od rozstrzygnięcia Prezesa UOKiK, będącego postanowieniem, decydowałby o właściwości drogi sądowej. Dodatkowo należy podkreślić, że niedopuszczalność zażalenia na postanowienia Prezesa UOKiK z dnia 17 grudnia 2021 r. (...) oraz z dnia 22 grudnia 2021 r. nr (...) do Sądu Okręgowego w Warszawie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie oznacza pozbawienia powoda prawa do sądu, ponieważ przedmiotowe postanowienia, zgodnie z zawartymi w nich pouczeniami, mogły zostać zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W tym stanie rzeczy zażalenie było niedopuszczalne i jako takie, na podstawie art. 479 31a § 2 w zw. z art. 479 32 § 2 k.p.c. podlegało odrzuceniu. Sędzia SO Andrzej Turliński
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.