uprawdopodobnili roszczenie, jak też interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Od powyższego postanowienia pozwana wniosła zażalenie, w którym wskazując na naruszenie art.
domagała się jego zmiany poprzez oddalenie wniosku o zabezpieczenie w całości. Powołując się na akta sprawy o eksmisję i inne dokumenty wymienione w zażaleniu twierdziła, że stan zdrowia powoda w chwili zawierania umowy nie budził zastrzeżeń. Przeciwnie, powód w ciągu kilku lat, od kiedy pozwana domaga się od niego wydania lokalu, wykazywał się dużą aktywnością i rozeznaniem w swoich działaniach mających na celu uniknięcie eksmisji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu Apelacyjnego stanowisko Sądu Okręgowego o spełnieniu wymienionych w art.
przesłanek warunkujących dopuszczalność zabezpieczenia powództwa w niniejszej sprawie nie jest zasadne, a tyczy się to przede wszystkim wymogu uprawdopodobnienia roszczenia. Z treści zażalenia wynika, że okoliczności, na których oparte jest niniejsze powództwo były już przedmiotem badania przez sąd w sprawie o eksmisję powodów, gdzie również podnosili oni zarzut nieważności umowy z powodu stanu psychicznego powoda w momencie jej zawierania. W sprawie tej był przesłuchiwany notariusz, przed którym zawarto umowę oraz inni świadkowie, którzy nie mieli podejrzeń co do ewentualnych kłopotów ze zdrowiem psychicznym powoda J. T., jak też wskazywali, że w tym okresie prowadził on działalność gospodarczą i był człowiekiem aktywnym, aktywnie też uczestniczył w negocjacjach przy zawarciu przedmiotowej umowy, orientował się w wysokości zadłużeń ciążących na mieszkaniu. Dołączona do zażalenia dokumentacja medyczna pochodzi z okresu już po zawarciu przedmiotowej umowy i dotyczy schorzeń narządów wewnętrznych i kardiologicznych u powoda. Dopiero z zaświadczeń z dnia 2.08.2012 r. i 11.04.2013 r. (k.24) wynika, że powód podjął leczenie z uwagi na zaburzenia lękowo-depresyjne w prywatnym gabinecie psychiatrycznym od 12.07.2012r., a więc ponad 2,5 roku od czasu zawarcia przedmiotowej umowy. Pozwana od blisko 3 lat oczekuje wydania lokalu od powodów. W tym czasie podejmowali oni aktywne działania mające uchronić ich przed eksmisją, wykazując się dużą zaradnością, która z nierozumieniem swojego postępowania nie ma nic wspólnego. Mimo analogicznych jak w niniejszej sprawie zarzutów podnoszonych przez nich przed Sądem Rejonowym w Jaśle, Sąd ten nakazał eksmisję powodów z zajmowanego mieszkania, którego powodowie nie opuścili, jak też nie płacą za nie należności wobec spółdzielni, co obciąża pozwaną (wezwanie do zapłaty – k. 84). W tych okolicznościach twierdzenia powodów zawarte w pozwie budzą na tyle poważne wątpliwości, że uzasadnia to odmowę uwzględnienia wniosku o zabezpieczenie, z uwagi brak uprawdopodobnienia roszczenia. Brak spełnienia pierwszej koniecznej przesłanki udzielenia zabezpieczenia czyni zbędnym rozważanie istnienia po stronie powodów interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Z tych względów Sąd Apelacyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.