← Polska

I C 17/22

Sygn. akt: I C 17/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Juliusz Ciejek Protokolant: sekret

§ 3k.c.

według wskaźników inflacji. Przede wszystkim wskazać należy, że przedstawiona powyżej argumentacja odnosząca się Dyrektywy (...) pozostaje również aktualna co do roszczenia ewentualnego. Ponadto, wskazać należy że zgodnie z art.

§ 4k.c.

z żądaniem zmiany wysokości lub sposobu spełnienia świadczenia pieniężnego nie może wystąpić strona prowadząca przedsiębiorstwo, jeżeli świadczenie pozostaje w związku z prowadzeniem tego przedsiębiorstwa. Bezsporne i oczywiste jest to, że powód jest przedsiębiorcą, a zgłoszone żądanie ewentualne bezsprzecznie pozostaje w związku z prowadzeniem przez powoda przedsiębiorstwa. Występuje również pogląd przeciwny dotyczący tego, że roszczenie banku jest świadczeniem nienależnym, a nie świadczeniem z obowiązującej umowy. Jednak w ocenie Sądu pogląd ten jest nieuzasadniony. Wadliwa umowa kredytu, zawierająca postanowienia abuzywne została zawarta w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa jak również wykonywanie nieważnego stosunku prawnego oraz wzajemne rozliczenie stron. Nie zostało wykazane aby na którymkolwiek etapie został zerwany związek wadliwej umowy z prowadzonym przez powoda przedsiębiorstwem. W świetle przedstawionej argumentacji Sąd pominął wniosek dowodowy o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu rachunkowości, jako nieistotny dla rozstrzygnięcia. Wobec powyższego Sąd na podstawie art.

§ 4k.c.

oddalił roszczenie powoda o zapłatę kwoty 27.460,73 zł, jako pozbawione podstaw prawnych i faktycznych, o czym Sąd orzekł jak w punkcie III sentencji wyroku. Z tego względu również nie było konieczne badanie zarzutu przedawnienia zgłoszonego przez pozwanego w tym zakresie. Przechodząc do kosztów procesu Sąd Okręgowy dokonał ich stosunkowego rozdzielenia wedle odpowiedzialności za wynik sprawy na podstawie art. 100 k.p.c. Powód w niniejszej sprawie poniósł następujące koszty: - opłata od pozwu – 19.190 zł - wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika – 10.800 zł, - opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł łącznie: 30.007 zł. Pozwany poniósł następujące koszty: - wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika – 10.800 zł, - opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł łącznie: 10.817 zł. Wynagrodzenie pełnomocników obu stron ustalono na podstawie § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Powód domagał się kwoty łącznej 411.244,08 zł (roszczenie główne i ewentualne). Postępowanie zostało umorzone w części dotyczącej zwrotu kapitału (cofnięcie pozwu w tym zakresie nastąpiło z uwagi na złożenie przez pozwanego oświadczenia o potrąceniu w tym zakresie po wytoczeniu powództwa) i w tym zakresie początkowo powództwo o zapłatę było w pełni zasadne. Z tego względu powód w tym zakresie nie może być uznany jako strona przegrywająca. Wobec powyższego uznać należy, że powód wygrał proces w zakresie kwoty 317.846,74 zł, a więc w 77,29 %, pozwani zaś w 22,71 %. Powodowi przysługuje względem pozwanego prawo żądania kwoty 23.192,41 zł (30.007 zł x77,29%), Pozwanemu przysługuje względem powoda prawo żądania kwoty 2.456,54 zł (10.817 zł x 22,71%). Mając na uwadze powyższe, Sąd dokonał potrącenia kwoty, którą powód winien zwrócić pozwanym tytułem kosztów postępowania tj. kwoty 2.456,54 zł z kwotą, którą pozwany winien zwrócić powodowi tytułem kosztów postępowania, tj. kwoty 23.192,41 zł. W wyniku powyższego pozwanemu pozostała do zapłaty na rzecz powoda kwota 20.735,87 złotych (23.192,41 zł - 2.456,54 zł) tytułem kosztów procesu, o czym Sąd orzekł na podstawie wskazanego wyżej przepisu w punkcie IV sentencji wyroku. O odsetkach od kosztów procesu orzeczono zgodnie z treścią art. 98 § 1 1 k.p.c.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.