← Polska

I AGa 399/21

Sygn. akt I AGa 399/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2023 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Żelazowski Protokolant:

k.c. Zgodnie z art. 817 § 2 k.c. pozwany miał zapewnioną pełną dokumentację już w dniu 5 marca 2018 r. wobec czego odsetki przysługują powodowi od 19 sierpnia 2018 r. O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie II wyroku - na podstawie art. 98 k.p.c. Strona pozwana zaskarżyła powyższy wyrok w całości na podstawie art. 367 §

§ 2

k.p.c., zarzucając zaskarżonemu wyrokowi: 1) naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. 2) art. 278 § 1 KPC w zw. z art. 233 § 1 KPC - poprzez niedokonanie przez Sąd Okręgowy oceny opinii wydanych przez biegłego pod kątem kryteriów właściwych dla tego dowodu, a także nieuwzględnienie przez Sąd Okręgowy wniosków wydanych opinii, w wyniku dowolnego stwierdzenia przez Sąd. że opierały się one na prywatnej opinii sporządzonej na zlecenie Pozwanego, chociaż jest to stwierdzenie wprost sprzeczne z wymienionymi przez biegłego podstawami opinii z dnia 28 stycznia 2020 roku i dokonaną przez biegłego samodzielną analizą zgromadzonych dowodów, a także poprzez wypowiedzenie się przez Sąd Okręgowy w zakresie, który obejmuje wiadomości specjalne, tj. wykraczające poza zakres wiedz powszechnie dostępnej przeciętnie wykształconemu ogółowi, 3) art. 231 KPC w zw. z art. 278 § 1 KPC w zw. z art. 233 § 1 KPC - poprzez nieuwzględnienie opinii biegłego na skutek uznania przez Sąd Okręgowy, że biegły sądowy nie był w stanie stanowczo stwierdzić, czy urządzenie zanieczyszczone proszkiem gaśniczym i narażone na działanie wysokiej temperatury da się w 100 % wyczyścić, a następnie, czy czyszczenie mogłoby przywrócić sprawność i bezpieczeństwo działania urządzenia, w sytuacji, w której brak było dowodu, że moduły, których wymianę zakwestionował Pozwany, zostały zanieczyszczone proszkiem gaśniczym lub zostały poddane działaniu wysokiej temperatury, a fakt możliwości bezpiecznego korzystania z urządzenia po jego naprawie (a nie wymianie na nowe) nie wymagał przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, skoro Powód korzystał i w dalszym ciągu korzysta z tej wycinarki, 4) art. 233 § 1 KPC:

  1. a)w zw. z art. 278 § 1 KPC i art. 227 KPC - poprzez brak oceny dowodu z opinii biegłego i wyprowadzenie wniosków sprzecznych z zebranym materiałem dowodowym, a skutkiem tego obciążenie Pozwanego kosztami naprawy w dochodzonej przez Powoda wysokości, w sytuacji. w której biegły w opinii z dnia 28 stycznia 2020 roku stwierdził, że rezonator laserowy (...) o mocy (...) powinien zostać sprawdzony odnośnie poprawności działania, określając na str. 6 opinii uzupełniającej z dnia 23 kwietnia 2021 roku koszt sprawdzenia na kwotę 500 USD. w miejsce kwoty 2470 EUR dochodzonej przez Powoda, a także, w sytuacji, w której biegły stwierdził, że naprawa głowicy laserowej za cenę 7880 EUR i mocowania soczewki za cenę 675 EUR nie była zasadna, a co do szafy sterowniczej i modułu zasilania, za które w związku ich wymianą Powód zażądał odpowiednio kwoty 6370 EUR i 5780 EUR uznał, że nie można jednoznacznie stwierdzić, czy wymiana tych elementów była zasadna, a także poprzez obciążenie Pozwanego dalszymi kosztami transportu, opakowania, demontażu, montażu i ubezpieczenia wycinarki ponad wypłacone, chociaż biegły wyliczył koszty z tym związane na kwotę niższą od zapłaconej przez Pozwanego przed wytoczeniem powództwa i wyjaśnił, że nie było konieczności transportu całego urządzenia do niemieckiego serwisu.
  2. b)przez wyprowadzenie wniosków sprzecznych z ekspertyzą E. - M. G. i pominięcie Protokołu z oględzin wycinarki laserowej z dnia 14 marca 2017 roku sporządzonego przez (...) sp. z o.o. - a skutkiem tego uwzględnienie roszczeń Powoda, w sytuacji, w której na modułach wymienionych przez niemiecki serwis, których uszkodzenie zakwestionował Pozwany, nie stwierdzono czynników po środkach gaśniczych, czy innych, ani śladów oddziaływania przez ogień,
  3. c)wybiórczą ocenę materiału dowodowego i stwierdzenie, że Pozwany otrzymał komplet dokumentów pozwalających ustalić ostateczną wartość szkody w dniu 5 marca 2018 roku, w sytuacji, w której Sąd ustalił, że po tej dacie Pozwany prowadził dalsze czynności likwidacyjne, w szczególności otrzymał od Powoda dalszą dokumentację. II. niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego: 1) fakty ustalone przez Sąd Okręgowy niezgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy:
  4. a)biegły stwierdził, że naprawa urządzenia laserowego obejmuje bezwzględną wymianę podzespołów: (...) (rezonator laserowy (...) o mocy (...)- 2470 euro. (...) - 675 euro. (...) (E. (...)) za cenę 6370 EUR i (...) P. (...) za cenę 5780 EUR.
  5. b)Pozwany otrzymał komplet dokumentów pozwalających ustalić ostateczną wartość szkody w dniu 5 marca 2018 roku,
  6. c)Pozwany zgodził się na przedstawioną ofertę naprawy urządzenia w wysokości 121 920 EUR, w sytuacji, w której Pozwany nigdy nie zaakceptował w całości kosztów naprawy poniesionych przez Powoda. 1) istotne dla rozstrzygnięcia fakty nieustalone przez Sąd Okręgowy:
  7. a)niezasadna była wymiana następujących elementów: głowica laserowa oznaczona jako (...) za cenę 7 880 EUR. mocowanie soczewki oznaczone jako (...) za cenę 675 EUR,
  8. b)koszt sprawdzenia rezonatora laserowego (...) o mocy (...) wynosił 5 00 USD.
  9. c)szafa sterownicza oznaczona, jako (...) (E. (...)) i moduł zasilania (...) (P. (...)) - nie były narażone na bezpośrednie działanie środka gaśniczego, płomieni, czy wysokiej temperatury, wedle ekspertyzy przeprowadzonej przez E. - M. G. elementy te nie wykazują uszkodzeń i działają poprawnie, a ich wymiana może być podyktowana wyłącznie profilaktyczną obsługą prewencyjną, czego Pozwany nie ubezpieczył.
  10. d)nie jest praktykowane "zrywanie" z miejsca posadowienia i transportowanie do siedziby producenta całego urządzenia, w szczególności nie było potrzeby wywożenia do serwisu całości lasera, co dotyczy m. in. stołu roboczego; uszkodzony stół należało zezłomować. a w jego miejsce wstawić nowy, kompletny moduł, co biegły stanowczo stwierdził w opinii z dnia 22 czerwca 2021 roku.
  11. e)wartość mocowania soczewki po oczyszczeniu (jako odzysku po szkodzie), wynosiła 601,00 EUR, co odpowiada po zaokrągleniu kwocie 2.668 zł netto.
  12. f)na modułach wymienionych przez niemiecki serwis, których uszkodzenie zakwestionował Pozwany, nie stwierdzono czynników po środkach gaśniczych, czy innych, ani śladów oddziaływania przez ogień,
  13. g)Pozwany wielokrotnie zwracał się do Powoda z prośbą o sprecyzowanie przez producenta kosztów naprawy w postaci wyszczególnienia pozycji składających się na finalną kwotę naprawy, a także o przesłanie raportów serwisowych z diagnostyki/sprawdzenia poszczególnych zespołów, których do końca prowadzonego postępowania likwidacyjnego nie otrzymał. III. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1) art. 358 § 1 KC w zw. z art. 805 §

§ 2pkt.

1 KC - co polegało na przyjęciu przez Sąd Okręgowy, że ustalona na potrzeby umowy ubezpieczenia suma ubezpieczenia wycinarki określa walutę odszkodowania, które ubezpieczyciel zobowiązany jest zapłacić w razie powstania szkody wskutek przewidzianego w umowie wypadku ubezpieczeniowego, a także poprzez uznanie, że złożenie przez Pozwanego propozycji ugodowej zapłaty kwoty wyrażonej w złotych polskich, która nie została przyjęta przez Powoda, stanowiło o dokonaniu przez Pozwanego wyboru tej waluty, w sytuacji, w której Pozwany spełnił świadczenie pieniężne z tytułu odszkodowania w całości w walucie obcej (EUR), co miało miejsce także po dacie odrzucenia jego propozycji ugodowej; naruszenie przez Sąd Okręgowy powołanych przepisów skutkowało uwzględnieniem nieistniejącego roszczenia Powoda, 2) art. 358 § 2 KC w zw. z art. 817 §

§ 2KC w zw.

z art. 455 KC - co polegało na uwzględnieniu roszczenia odszkodowawczego Powoda wyrażonego w złotych polskich, określonego według kursu Narodowego Banku Polskiego z dnia powstania szkody, a nie według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia wymagalności roszczenia, tj. z dnia, przypadającego po wezwaniu ubezpieczyciela do spełnienia świadczenia, uwzględniającego ustawowy termin na likwidację szkody, 3) art. 822 § 1 KC w. zw. z art. 361 §

§ 2

KC - poprzez ich bezpodstawne zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż są to przepisy określające zakres odpowiedzialności ubezpieczeniowej zakładu ubezpieczeń z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczonego sprawcy szkody, gdy tymczasem roszczenie Powoda wywodzone jest z umowy ubezpieczenia mienia, w której to treść umowy, a nie przepisy prawa, określają zakres odpowiedzialności ubezpieczeniowej ubezpieczyciela, a w szczególności wysokość świadczenia należnego z tytułu wypadku ubezpieczeniowego. Tym samym Sąd Okręgowy dokonał subsumcji stanu faktycznego pod niewłaściwe normy prawne i skutkiem tego niezasadnie zasądził od Pozwanego na rzecz Powoda dochodzone pozwem roszczenie. 4) art. 65 § 1 § 2 KC w. zw. z § 1 ust. 2 i 5 WU oraz § 13 ust. 14 lit. b) WU i § 5 ust. 3 lit. a) WU i w związku z art. 805 §

§ 2pkt 1 oraz art.

824 § 1 KC - poprzez dokonanie błędnej wykładni WU i utożsamienie przez Sąd Okręgowy sposobu określenia sumy ubezpieczenia (stanowiącej jedynie określenie górnej finansowej granicy odpowiedzialności ubezpieczeniowej ubezpieczyciela) z zakresem odpowiedzialności ubezpieczeniowej i sposobem ustalenia wysokości należnego odszkodowania w przypadku powstania szkody będącej następstwem wypadku ubezpieczeniowego. 5) art. 824 1 § 1 KC w zw. z art. 6 KC oraz art. 805 §

§ 2pkt.

1 KC w zw. z § 1 ust. 2 i 5 WU - poprzez uwzględnienie roszczenia Powoda o odszkodowanie w wysokości przenoszącej poniesioną szkodę, obejmującego koszt wymiany modułów, co do których Powód nie udowodnił, że zostały uszkodzone, a także z tytułu kosztów związanych z demontażem, transportem, pakowaniem i ubezpieczeniem, które nie były związane z naprawą wycinarki i nie stanowią szkody w rozumieniu WU, a więc w konsekwencji nie mogą być objęte zakresem odszkodowania w rozumieniu WU. 6) art. 6 KC w zw. z art. 805 §

§ 2pkt.

1 KC oraz art. 824 1 § 1 KC - poprzez naruszenie zasady rozkładu ciężaru dowodu w zakresie wykazania wysokości szkody i w konsekwencji obciążenie Pozwanego obowiązkiem zapłaty odszkodowania, mimo nieprzedstawienia przez Powoda dowodów na wysokość szkody. 7) § 13 ust. 8 Warunków ubezpieczenia w zw. z art. 805 §

§ 2pkt.

1 KC - poprzez nieuwzględnienie w kwocie odszkodowania wartości pozostałości po szkodzie. 8) art. 481 §

§ 2KC w zw.

z art. 817 § 2 KC - poprzez ustalenie, że roszczenie Powoda było wymagalne w dniu 19 marca 2018 roku w sytuacji, w której do tego momentu - mimo zachowania przez Pozwanego należytej staranności - wyjaśnienie okoliczności dotyczących wysokości odszkodowania nie było możliwe, a tym samym poprzez uwzględnienie roszczenia o odsetki mimo braku opóźnienia Pozwanego w spełnieniu świadczenia. Mając na uwadze powyższe pozwany wniósł o: 1) zmianę wyroku w całości poprzez oddalenie powództwa w całości. 1) zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Zasługuje również na uwzględnienie zarzut apelacji, iż brak podstaw do przyjęcia aby pozwany zgodził się na przedstawioną ofertę naprawy urządzenia w wysokości 121 920 EUR bowiem jak zasadnie wywodzi strona pozwana w apelacji pozwany nie tylko nie zaakceptował w całości kosztów naprawy urządzenia poniesionych przez powoda, ale powołana kwota wskazana została w treści maila z dnia 16 maja 2017 r. jako odbiegająca od wcześniejszych zapewnień powoda odnoszących się do wysokości kosztów naprawy urządzenia i nie sposób wysnuć z treści maila z dnia 16 maja 2017 r. wniosku, iżby pozwany wyraził zgodę na naprawę urządzenia za taką kwotę. Zasługują nadto na uwzględnienie zarzuty apelacji naruszenia przez Sąd Okręgowy art. 824 1 § 1 k.c. w zw. z art. 6 k.c. oraz art. 805 §

§ 2pkt.

1 k.c. w zw. z § 1 ust. 2 i 5 warunków umowy łączących strony - poprzez uwzględnienie roszczenia powoda o odszkodowanie w wysokości przenoszącej poniesioną szkodę, obejmującego koszt wymiany modułów, co do których powód nie udowodnił, że zostały uszkodzone, a więc w konsekwencji nie mogą być objęte zakresem odszkodowania w rozumieniu tych warunków. Zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 278 §1 k.p.c. w zw. z art. 233 §1 k.p.c. - poprzez niedokonanie przez Sąd Okręgowy prawidłowej oceny opinii wydanych przez biegłego, a także nieuwzględnienie przez Sąd Okręgowy wniosków wydanych opinii, w wyniku dowolnego stwierdzenia przez Sąd. że opierały się one na prywatnej opinii sporządzonej na zlecenie pozwanego a także poprzez wypowiedzenie się przez Sąd Okręgowy w zakresie, który obejmuje wiadomości specjalne, tj. wykraczające poza zakres wiedzy powszechnie dostępnej przeciętnie wykształconemu ogółowi. W okolicznościach niniejszej sprawy rozstrzygającym jest, czy urządzenie mogło zostać przywrócone do pełnej sprawności przez jego naprawę i jakiego rodzaju naprawy winny zostać w tym celu dokonane, po jednoczesnym stwierdzeniu które elementy uległy zniszczeniu lub uszkodzeniu w wyniku pożaru, a to w celu określenia rozmiaru rzeczywistej szkody poniesionej przez powoda, za którą odpowiedzialność na podstawie łączącej strony umowy ponosi strona pozwana. W tym celu niezbędne było dokonanie oględzin poszczególnych elementów urządzenia. Biegły sporządzając opinię w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji zapoznał się jedynie z materiałem zdjęciowym obrazującym zdemontowane elementy urządzenia w sytuacji, gdy możliwym było zapoznanie się z nimi bezpośrednio, gdyż znajdują się one nadal w posiadaniu firmy (...), po tym jak doszło do demontażu urządzenia w ramach procesu likwidacji szkody na zlecenie strony pozwanej. Na tle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że urządzenie mogło zostać przywrócone do pełnej sprawności poprzez jego naprawę polegającą na wyczyszczeniu z proszku gaśniczego i wymianę zniszczonych lub uszkodzonych modułów. W taki bowiem sposób (lecz w szerokim zakresie i bez użycia zdemontowanych podzespołów) dokonana została naprawa przez producenta. Biegły P. K. wskazał na konieczność dokonania naprawy z uwzględnieniem montażu i demontażu tylko niezbędnych podzespołów urządzenia. Z tych przyczyn Sąd Apelacyjny uzupełnił postępowanie dowodowe poprzez zlecenie biegłemu sporządzenia opinii uzupełniającej na okoliczność ustalenia zakresu i kosztów naprawy urządzenia na podstawie oględzin zdemontowanych modułów urządzenia. Biegły ostatecznie po oględzinach pozostałości urządzenia znajdujących się w posiadaniu firmy (...) w opinii z dnia 28 września 2022 r. stwierdził, że naprawa urządzenia laserowego w zakresie w jakim można stwierdzić usterki obejmuje bezwzględną wymianę podzespołów (...) na kwotę 38 850 euro, (...) – 440 euro, (...) – 1325 euro, (...) – 944 euro, (...) – 32 euro oraz naprawę przez wyczyszczenie (nie przez wymianę) elementów A. L./(...) – o wartości 7880 Euro, (...) –(...) S. L. – o wartości 675 Euro. Biegły wskazał także na konieczność sprawdzenia poprawności rezonatora laserowego w kwocie 500 USD. Po oględzinach w opinii uzupełniającej z dnia 28 września 2022 r. zmienił wnioski pierwotnej opinii w zakresie odnoszącym się do elementów (...) – (...) - 6370 euro, (...) (...) – 5780 euro, nie kwalifikując ich do wymiany. Ponadto biegły podtrzymał opinię w zakresie odnoszącym się do niezbędnych kosztów demontażu, załadunku, pakowania, transportu do producenta, ubezpieczenia urządzenia, a następnie czynności związanych z jego ponownym transportem i montażem. Koszty te wyniosły łącznie 70.594,38 zł. Pozwany wypłacił stronie powodowej tytułem odszkodowania kwotę 69.591,37 euro (73.250,92 euro przy uwzględnieniu 5% franszyzy redukcyjnej). Każdorazowo zatem kwoty należne z tytułu odszkodowania nie przekraczają łącznej kwoty wypłaconej powodowi przez stroną pozwaną w toku likwidacji szkody na podstawie łączącej strony umowy. Brak zatem podstaw do żądania zapłaty dodatkowych kwot przez stronę powodową od strony pozwanej, której odpowiedzialność zgodnie z wyżej powołanymi przepisami ogranicza się do rzeczywistej szkody. Z tych przyczyn Sąd Apelacyjny zaskarżony wyrok zmienił i powództwo w całości oddalił, rozstrzygając o kosztach postępowania za pierwszą i druga instancję na zasadzie art. 98 §1, §1

§3i art.

99 k.p.c. Na koszty te składają się koszty zastępstwa procesowego strony pozwanej ustalone na podstawie §2 pkt 6 i §10 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2023 r. poz. 1935 t. jednol.) oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł. O nieuiszczonych kosztach sądowych orzekł Sąd Apelacyjny na podstawie na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.