2e polisy) – decyzja – karta 58 i verte akt sprawy. R. F. otrzymał od - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. zlecenie nr 212- (...) przewozu na trasie: browar w Z. – sklep (...) w K. ( etykieta – karty: 18-19 akt sprawy). Ładunek zawierał 3 palety, na każdej 1.680 zł opakowań jednostkowych – po 140 opakowań zbiorczych, w każdym opakowaniu zbiorczym 12 opakowań jednostkowych – puszki z lemoniadą o różnych smakach ( dokument WZ – karty: 33-34 akt sprawy). Łączna cena towaru wynosiła 15.436,01 zł brutto ( faktura pro forma nr (...)-Z z dnia 25 maja 2020 roku – karta 39 akt sprawy). Do opakowania zastosowano folię i taśmę ( formularz zgłoszenia szkody – karta 35 akt sprawy). Na dokumencie WZ pracownik sklepu (...) odnotował, że opakowania jednostkowe są uszkodzone ( WZ – karta 123 akt sprawy). W dniu 28 maja 2020 roku przewoźnik wykonujący przewóz z magazynu głównego do odbiorcy poinformował R. F., że nie widzi żadnych uszkodzeń, a towar jest bardzo mocno ofoliowany ( wydruk wiadomości email – karta 124 akt sprawy). Przesyłka została przewieziona do nadawcy – do browaru w Z., z zachowaniem analogicznych procedur przewozowych, jakie były stosowane po odbiorze od nadawcy ( zeznania świadka K. M. – od 10 do 15 minuty rejestrowanego posiedzenia oraz protokół rozprawy – karta 161 i verte akt sprawy). Po zwrocie przesyłki do nadawcy w dniu 29 czerwca 2020 roku został wypełniony formularz zgłoszenia szkody przy udziale kierowcy wykonującego przewóz na trasie R. - browar w Z.. Jako rodzaj szkody wskazano zamoczenie, zgniecenie i braki w przesyłce. Zaznaczono także, iż opakowanie zewnętrzne jest uszkodzone. Szkoda powstała w 3 paletach. Wykonano dokumentację fotograficzną w obecności kierowcy. M. M. w rubryce opis szkody odnotował: „palety uderzone z boku, w skutek czego wgniecenia uszkodzenia opakowań zbiorczych, zalanie produktów na paletach, zniszczone etykiety i puszki. Towar nie nadaje się do sprzedaży” ( formularz zgłoszenia szkody – karta 35 akt sprawy). (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. w dniu 1 czerwca 2020 roku wystawiła - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. fakturę za utylizację uszkodzonego towaru – lemoniady – 9 palet na kwotę 5.535 zł brutto ( faktura VAT nr (...) – karta 38 akt sprawy). Z datą 1 czerwca 2020 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. sporządziła protokół zniszczenia w dniu 26 maja 2020 roku towaru – 5.040 puszek z lemoniadą o różnych smakach. Utylizacji dokonano poprzez wylanie płynu, a następnie przekazanie opakowań na surowce wtórne ( protokół nr (...) – karta 37 akt sprawy). W dniu 8 czerwca 2020 roku - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. złożył R. F. reklamację dotyczącą zlecenia przewozu nr 212- (...) wskazując, iż odbiorca nie przyjął przesyłki zawierającej puszki z napojami (3 palety po 1.680 puszek na każdej) z uwagi na jej mechaniczne uszkodzenie powstałe prawdopodobnie podczas przeładunku. Palety uszkodzone zostały z boków, powodując wgniecenia w puszkach oraz wyciek płynów. Zalane zostały opakowania zbiorcze, etykiety oraz same produkty. Towar został zutylizowany przez nadawcę, gdyż nie nadawał się sprzedaży. Nadawca zażądał zwrotu kwoty 18.022,01 zł, na którą składały się: koszty dwukrotnych dostaw towaru – 741 zł brutto, wartość towaru – 15.436,01 zł brutto i koszt utylizacji towaru – 1.845 zł brutto ( wydruk wiadomości e-mail – karta 32 akt sprawy) (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. w dniu 24 lipca 2020 roku przyjęła od - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w (...),5 kg złomu – aluminiowe puszki o wartości 222,94 zł brutto ( dokument PZ nr (...) – karta 67 akt sprawy). (...) spółka akcyjna (...) (...) z siedzibą w W. w piśmie datowanym na 1 września 2020 roku poinformował o braku podstaw do uznania odpowiedzialności ubezpieczyciela i tym samym do wypłaty odszkodowania. Uzasadniając swoje stanowisko ubezpieczyciel wskazał, że przyczyną szkody było niewystarczające zapakowanie i zabezpieczenia towaru na czas przewozu i przeładunków. Cienka warstwa folii kurczliwej (strecz) poprzecierała/porwała się na rogach/krawędziach jednostek paletowych powodując osłabienie stabilności jednostki paletowej, przesuwanie się opakowań na palecie i w konsekwencji uszkodzenie towaru. Jednostki paletowe nie posiadały tekturowych narożników chroniących pionowe krawędzie jednostek paletowych, tekturowych pokryw chroniących jednostkę paletową od góry, jak również pasków (bandówek) spinających towar z paletą, co bezpośrednio przyczyniło się do naruszenia przesyłki. Ubezpieczyciel nie odpowiada za szkody powstałe wskutek braku lub niedostatecznego opakowania (§
2e polisy) – decyzja – karta 57 i verte akt sprawy. R. F. otrzymał od - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. zlecenie nr 212- (...) przewozu na trasie: browar w Z. – sklep (...) w K. ( etykieta – karty: 15-16 akt sprawy) z terminem dostawy 26 maja 2020 roku. Ładunek zawierał 3 palety, na każdej po 1.680 zł opakowań jednostkowych – po 140 opakowań zbiorczych, w każdym opakowaniu zbiorczym 12 opakowań jednostkowych – puszki z lemoniadą o różnych smakach ( dokument WZ – karty: 41-42 akt sprawy). Łączna cena towaru wynosiła 15.436,01 zł brutto ( faktura pro forma nr (...)-Z z dnia 25 maja 2020 roku – karta 46 akt sprawy). Do opakowania zastosowano folię i taśmę ( formularz zgłoszenia szkody – karta 43 akt sprawy). (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. wykonująca przewóz na trasie magazyn główny w S. – K. powiadomiła R. F. (nr oddziału członka regionalnego 033 w adresie mailowym) o odmowie przyjęcia przesyłki w sklepie (...) wskazując, iż przesyłka nie jest naruszona, jednak pracownicy przyjmujący towar oświadczyli, że ma wadę fabryczną i puszki są rozszczelnione przy wieczku i są wycieki ( wydruk wiadomości e-mail z dnia 26 maja 2020 roku – karta 119 akt sprawy). Magazynierzy sprawdzili wówczas jedną paletę, wyjmując kilka puszek. Uciskali te puszki sprawdzając, czy są wycieki. Stwierdzili, że puszki są rozszczelnione i nie ma w nich gazu. Odmówili przyjęcia całości transportu, pomimo zweryfikowania tylko puszek znajdujących się na jednej palety ( zeznania świadka P. W. – 6:21 do 12:50 min. nagrania i 18.01-19:20 min. nagrania i protokół rozprawy – karta 298 verte akt sprawy). W związku z tą informacją R. F. zwrócił się do nadawcy z prośbą o wydanie dyspozycji ( wydruk wiadomości e-mail z dnia 26 maja 2020 roku – karta 120 akt sprawy). Podany powyżej powód odmowy przyjęcia towaru został odnotowany na dokumencie WZ przez pracownika sklepu ( WZ – karta 121 akt sprawy). Przesyłka została przewieziona do nadawcy – do browaru w Z., z zachowaniem analogicznych procedur przewozowych, jakie były stosowane po odbiorze od nadawcy ( zeznania świadka K. M. – od 10 do 15 minuty rejestrowanego posiedzenia oraz protokół rozprawy – karta 161 i verte akt sprawy). Po zwrocie przesyłki do nadawcy w dniu 29 czerwca 2020 roku został wypełniony formularz zgłoszenia szkody przy udziale kierowcy wykonującego przewóz na trasie R. - browar w Z.. Jako rodzaj szkody wskazano: zamoczenie, zgniecenie i braki w przesyłce. Zaznaczono także, iż opakowanie zewnętrzne jest uszkodzone. Szkoda powstała w 3 paletach. Wykonano dokumentację fotograficzną w obecności kierowcy. M. M. w rubryce opis szkody odnotował: „palety uderzone z boków, wgniecenia puszek w efekcie wycieki z puszek. Zalane opakowania zbiorcze, zalane etykiety, zalane produkty. Towar nie nadaje się do sprzedaży” ( formularz zgłoszenia szkody – karta 43 akt sprawy). (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. w dniu 1 czerwca 2020 roku wystawiła - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. fakturę za utylizację uszkodzonego towaru – lemoniady – 9 palet na kwotę 5.535 zł brutto ( faktura VAT nr (...) – karta 45 akt sprawy). Z datą 1 czerwca 2020 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. sporządziła protokół zniszczenia w dniu 26 maja 2020 roku towaru – 5.040 puszek z lemoniadą o różnych smakach. Utylizacji dokonano poprzez wylanie płynu, a następnie przekazanie opakowań na surowce wtórne ( protokół nr (...) – karta 44 akt sprawy). W dniu 8 czerwca 2020 roku - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. złożył R. F. reklamację dotyczącą zlecenia przewozu nr 212- (...) wskazując, iż odbiorca nie przyjął przesyłki zawierającej puszki z napojami (3 palety po 1.680 puszek na każdej) z uwagi na jej mechaniczne uszkodzenie powstałe prawdopodobnie podczas przeładunku. Palety uszkodzone zostały z boków, powodując wgniecenia w puszkach oraz wyciek płynów. Zalane zostały opakowania zbiorcze, etykiety oraz same produkty. Towar został zutylizowany przez nadawcę, gdyż nie nadawał się sprzedaży. Nadawca zażądał zwrotu kwoty 18.022,01 zł, na którą składały się: koszty dwukrotnych dostaw towaru – 741 zł brutto, wartość towaru – 15.436,01 zł brutto i koszt utylizacji towaru – 1.845 zł brutto ( wydruk wiadomości e-mail – karta 40 akt sprawy). (...) spółka akcyjna (...) (...) z siedzibą w W. w piśmie datowanym na 1 września 2020 roku poinformował o braku podstaw do uznania odpowiedzialności ubezpieczyciela i tym samym do wypłaty odszkodowania. Uzasadniając swoje stanowisko ubezpieczyciel wskazał, że przyczyną szkody było niewystarczające zapakowanie i zabezpieczenia towaru na czas przewozu i przeładunków. Cienka warstwa folii kurczliwej (strecz) poprzecierała/porwała się na rogach/krawędziach jednostek paletowych powodując osłabienie stabilności jednostki paletowej, przesuwanie się opakowań na palecie i w konsekwencji uszkodzenie towaru. Jednostki paletowe nie posiadały tekturowych narożników chroniących pionowe krawędzie jednostek paletowych, tekturowych pokryw chroniących jednostkę paletową od góry, jak również pasków (bandówek) spinających towar z paletą, co bezpośrednio przyczyniło się do naruszenia przesyłki. Ubezpieczyciel nie odpowiada za szkody powstałe wskutek braku lub niedostatecznego opakowania (§
2e polisy) – decyzja – karta 59 i verte akt sprawy. R. F. otrzymał od - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. zlecenie nr 212- (...) przewozu na trasie: browar w Z. – B. B. w G. ( etykieta – karta 20 akt sprawy). Ładunek zawierał 1 paletę z 60 puszkami z piwem oraz lemoniadą o różnych smakach ( dokument WZ – karta 48 akt sprawy). Łączna cena towaru wynosiła 2.078,75 zł brutto ( faktura pro forma nr (...)-Z z dnia 26 maja 2020 roku – karta 53 akt sprawy). Do opakowania zastosowano folię i taśmę ( formularz zgłoszenia szkody – karta 49 akt sprawy). Przesyłka została przewieziona do nadawcy – do browaru w Z., z zachowaniem analogicznych procedur przewozowych, jakie były stosowane po odbiorze od nadawcy ( zeznania świadka K. M. – od 10 do 15 minuty rejestrowanego posiedzenia oraz protokół rozprawy – karta 161 i verte akt sprawy). Po zwrocie przesyłki do nadawcy został wypełniony formularz zgłoszenia szkody przy udziale kierowcy wykonującego przewóz na trasie R. - browar w Z.. Jako rodzaj szkody wskazano zamoczenie, zgniecenie. Zaznaczono także, iż opakowanie zewnętrzne jest uszkodzone. Wykonano dokumentację fotograficzną w obecności kierowcy. M. M. w rubryce opis szkody odnotował: „uszkodzone opakowania PET oraz puszki. Wyciek i zalanie całości” ( formularz zgłoszenia szkody – karta 49 akt sprawy). (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. w dniu 1 czerwca 2020 roku wystawiła - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. fakturę za utylizację uszkodzonego towaru – lemoniady – 1 paleta na kwotę 615 zł brutto ( faktura VAT nr (...) – karta 51 akt sprawy). Z datą 1 czerwca 2020 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. sporządziła protokół zniszczenia towaru w dniu 28 maja 2020 roku – 60 puszek z lemoniadą i piwem o różnych smakach. Utylizacji dokonano poprzez wylanie płynu, a następnie przekazanie opakowań na surowce wtórne ( protokół nr (...) – karta 52 akt sprawy). W dniu 8 czerwca 2020 roku - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. złożył R. F. reklamację dotyczącą zlecenia przewozu nr 212- (...) wskazując, iż nie została odebrana z magazynu przeładunkowego. Kurier poinformował nadawcę, że towar (7 opakowań PET 30 l i 60 puszek) uległ uszkodzeniu w transporcie i nie nadaje się do dostawy. Paleta najprawdopodobniej została przygnieciona z góry, powodując zgniecenie oraz wyciek płynów. Zalane zostały opakowania zbiorcze oraz wszystkie produkty. Towar został zutylizowany przez nadawcę, gdyż nie nadawał się sprzedaży. Nadawca zażądał zwrotu kwoty 3.434,75 zł, na którą składały się: koszty dwukrotnych dostaw towaru – 741 zł brutto, wartość towaru – 2.078,75 zł brutto i koszt utylizacji towaru – 615 zł brutto ( wydruk wiadomości e-mail – karta 47 akt sprawy). (...) spółka akcyjna (...) (...) z siedzibą w W. w piśmie datowanym na 3 sierpnia 2020 roku poinformował - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. o przyznaniu odszkodowania w wysokości 1.390,04 zł. Kwota ta obejmowała wartość uszkodzonego towaru netto pomniejszoną o franszyzę redukcyjną – 300 zł ( decyzja wypłaty – karta 55 akt sprawy). R. F. wystawił - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. w dniu 1 czerwca 2020 roku fakturę za usługę transportową na kwotę 7.662 zł netto ( faktura nr (...) – karta 22 akt sprawy). Kwota ta obejmowała także wynagrodzenie za przewóz przesyłek o nr 212- (...) (370,50 zł), 212- (...) (370,50 zł), 212- (...) (370,50 zł) i 212- (...) (106,50 zł) – zestawienie zbiorcze – karty: 23-24 akt sprawy. W toku postępowania prowadzonego przez (...) spółka akcyjna (...) (...) z siedzibą w W. podmiot ten zwrócił się w dniu 22 czerwca 2020 roku do - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. m.in. z prośbą o możliwość wizyty w magazynie w Z. celem oględzin przykładowej jednostki paletowej z napojami ( wydruk wiadomości email – karty: 127-128 akt sprawy). W dniu 23 czerwca 2020 roku otrzymał odpowiedź, iż z uwagi na sytuację pandemiczną do zakładu nie są wpuszczane osoby z zewnątrz ( wydruk wiadomości email – karty: 126-127 akt sprawy). Ubezpieczyciel otrzymał od poszkodowanego przykładowych palet z towarem przygotowanych do transportu (wydruk wiadomości email z dnia 24 czerwca 2020 roku i z dnia 25 czerwca 2020 roku – karta 174 i zeznania świadka K. M. – 19 min. i protokół rozprawy – karta 161 verte akt sprawy) W dniu 17 września 2020 roku - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. wystawiła R. F. notę obciążeniową na kwotę 41.660,84 zł tytułem kosztu utraconego towaru ( nota nr 01/09/2020 – karta 62 akt sprawy), wzywając R. F. do zapłaty w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma kwoty 35.071,11 zł – tj. wartości netto towaru pomniejszonej o koszty transportu bez podatku od towarów i usług oraz żądając korekty faktury nr (...) o koszty transportu 4 zareklamowanych przesyłek ( wezwanie do zapłaty – karty: 60-61 i dowód jego nadania w dniu 18 września 2020 roku – karta 62 verte akt sprawy). W odpowiedzi R. F. odmówił uznania w/w roszczeń, żądając zapłaty wynagrodzenia za przewóz ( pismo datowane na 2 października 2020 roku – karty: 63-64 akt sprawy). Sąd Rejonowy rozważył, co następuje: Regulacja zawarta w art. 6 prawa przewozowego dotyczy sytuacji, w której wszyscy przewoźnicy biorący udział w przewozie są stroną jednej umowy. Powołany przepis nie określa sposobu, w jaki kolejni przewoźnicy stają się stroną tej umowy. Należy zatem przyjąć, że zastosowanie mają ogólne zasady, a co za tym idzie – konieczne jest złożenie zgodnych oświadczeń woli stron umowy, tj. nadawcy i wszystkich przewoźników biorących udział w przewozie. Sytuacja, o jakiej mowa w postanowieniu art. 6, może więc dojść do skutku wyłącznie w drodze umowy wielostronnej, choć oświadczenia woli poszczególnych osób mogą być złożone w różnym czasie, a kolejni przewoźnicy mogą być reprezentowani przez pierwszego z nich (na podstawie pełnomocnictwa). Powołany powyżej przepis wspomina o jednym dokumencie przewozowym jako podstawie wykonywania przewozu. Jednakże wobec pozbawienia listu przewozowego funkcji konstytutywnej (na co wskazuje art. 38), należy przyjąć, że niewystawienie listu przewozowego nie stanowi przeszkody do traktowania przewozu jako wykonywanego na warunkach określonych w postanowieniu art. 6, jeśli taki sposób (jedna umowa jako podstawa prawna przewozu) objęty był zgodną wolą wszystkich biorących udział w przewozie stron. Przez zawarcie umowy, o jakiej mowa powyżej, zostaje nawiązany bezpośredni stosunek zobowiązaniowy między nadawcą a wszystkimi przewoźnikami biorącymi udział w wykonaniu przewozu. Jako podstawę prawną odpowiedzialności pozwanego sąd przyjął zatem art. 6 prawa przewozowego. Pozwany zawarł umowę nie tylko z (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ale również z innym przewoźnikami działającymi ramach umów zawartych z tą spółką, która udostępniła program i infrastrukturę z tym związaną, służącą do organizacji wykonania przewozów. Tym samym niejako pełniła też funkcję spedytora. Pozwanego – jak wskazano powyżej - łączyły zatem umowy z innymi przewoźnikami, które - niewątpliwie – określały sposób rozliczenia kosztów przewozu, w sytuacji gdy fakturę za cały przewóz wystawił wyłącznie pozwany. Te okoliczności wskazują na zasadność zastosowania dyspozycji art. 6 prawa przewozowego i istnienie solidarnej odpowiedzialności pozwanego z innymi przewoźnikami wykonującymi ten przewóz. Tym samym pozwany był legitymowany biernie w niniejszym postępowaniu. W przedmiotowej sprawie w zasadzie nie jest sporne, iż w momencie przekazania towaru pozwanemu do czasu próby jego wydania odbiorcy (poza przesyłką, której odbiorcą był B. B.) – nie stwierdzono żadnych uszkodzeń przesyłki. Zatem do uszkodzenia towaru lub ujawnienia się uszkodzeń musiało dojść na ostatnim etapie realizacji przewozu, a zatem podczas wykonywania przewozu przez innego niż pozwany przewoźnika. W ocenie Sąd adnotacja o przyczynie odmowy przyjęcia przesyłek dostarczanych do sklepów (...) w K. i K. (wada fabryczna, rozszczelnienie przy wieczku, nieszczelne opakowania jednostkowe) – nie skutkowała przeniesieniem ciężaru dowodu na stronę powodową. W myśl ogólnej reguły zawartej w przepisie art. 6 k.c. ciężar udowodnienia określonego faktu spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne. Jest rzeczą oczywistą, że z okoliczności, że szkoda powstała w czasie przewozu, skutki w postaci powstania i istnienia roszczenia odszkodowawczego wywodzi osoba uprawniona, tj. nadawca lub odbiorca przesyłki. Wynikałoby z tego, że właśnie na tej osobie spoczywa ciężar udowodnienia związku czasowego z przewozem. Osoba uprawniona nie ma najczęściej możliwości ustalenia szkody bezpośrednio po jej zaistnieniu. Co więcej, odbiorca nie zna stanu przesyłki przyjmowanej przez przewoźnika do transportu. Częściej jednak trudno jest stwierdzić z całą pewnością, w jakim momencie szkoda zaistniała. Okoliczności i warunki, w jakich znajduje się przesyłka, nie pozwalają wykluczyć, że szkoda mogła powstać jeszcze przed nadaniem jej do przewozu, np. w czasie załadunku. Dlatego jeżeli przesyłka została przyjęta do przewozu bez zastrzeżeń, to ustawodawca nakazuje domniemywać, że znajdowała się ona w należytym stanie (art. 781 § 2 k.c. w związku z art. 90 prawa przewozowego). Domniemanie z art. 781 § 2 k.c. odnosi się zarówno do stanu jakościowego przesyłki, jak i stanu ilościowego. Dzięki niemu dowód na okoliczność, że szkoda powstała w czasie przewozu, sprowadza się w praktyce do wskazania tej szkody w momencie odbioru przesyłki od przewoźnika. Dowód taki przeprowadza się w identyczny sposób co dowód na okoliczność samej szkody, tj. za pomocą protokołu o stanie przesyłki, sporządzonego najpóźniej w czasie odbioru przesyłki. Przewoźnik sporządza protokół z własnej inicjatywy albo na żądanie uprawnionego (z reguły odbiorcy), który twierdzi, że przesyłka jest naruszona. W przypadku dostrzeżenia uszkodzeń lub ubytków przewoźnik powinien jednak sporządzić protokół z własnej inicjatywy. Ze względu na funkcję, którą ma pełnić ten dokument, należy przyjąć, iż jego minimalna treść powinna obejmować precyzyjny opis uszkodzeń (ubytków) oraz możliwych przyczyn, jeśli da się je ustalić na podstawie oględzin. Jeśli szczegółowy opis przyczyn nie jest możliwy, należy zamieścić taką wzmiankę w protokole. Sporządzenie protokołu powinno nastąpić przed wydaniem przesyłki odbiorcy, gdyż tylko wtedy będzie on miał pełne znaczenie dowodowe. Protokół o stanie przesyłki jest w transporcie tradycyjnym środkiem dowodowym na okoliczność szkody w substancji przesyłki, jej rozmiaru i przyczyn. W dzisiejszej dobie, wobec istnienia innych technicznych możliwości, zapewniających niejednokrotnie znacznie wyższy standard zobrazowania szkody (zdjęcia, nagrania), postanowienia narzucające protokolarne dokumentowanie nie mogą być interpretowane jako dopuszczające wyłącznie taki sposób dowodzenia szkody, jej rozmiaru i przyczyn w postępowaniu sądowym. Należy przyjąć, że nie stoją one na przeszkodzie temu, aby powyższe okoliczności były przedmiotem dowodu prowadzonego za pomocą innych środków dowodowych, szczególnie, że protokół o stanie przesyłki nie jest dokumentem urzędowym - ma bowiem charakter dokumentu prywatnego w rozumieniu art. 245 k.p.c. Nałożenie obowiązku sporządzenia protokołu na przewoźnika, nie zmienia zasad rozkładu ciężaru dowodu. Niesporządzenie protokołu o stanie przesyłki nie zwalnia zatem osoby uprawnionej 0od udowodnienia szkody (jej rozmiaru) oraz związku czasowego z przewozem. Może ona tego dokonać za pomocą wszelkich prawnie dopuszczalnych środków dowodowych (protokołu sporządzonego we własnym zakresie, w miarę możliwości z udziałem osób postronnych, raportu przygotowanego przez niezależny podmiot wyspecjalizowany w tym zakresie, zdjęć, filmów, zeznań świadków). Natomiast co do przyczyny szkody, to na przewoźniku dążącym do uwolnienia się od odpowiedzialności spoczywa ciężar udowodnienia przyczyny mieszczącej się w zakresie okoliczności zwalniających. Jak wynika z materiału dowodowego protokół szkody, o cechach wskazanych powyżej, nie został sporządzony na etapie próby wydania przesyłki odbiorcy. Wskazane przez odbiorców przyczyny odmowy przyjęcia przesyłki, brak informacji o zakresie uszkodzeń w sytuacji odmowy przyjęcia całości przesyłki – pozwalają jedynie na ustalenie, że doszło do częściowego uszkodzenia przesyłki w trakcie przewozu. Zgodnie z art. 65 ust. 1 prawa przewozowego przewoźnik ponosi odpowiedzialność za utratę, ubytek lub uszkodzenie przesyłki powstałe od przyjęcia jej do przewozu aż do jej wydania oraz za opóźnienie w przewozie przesyłki (ust. 1). Przewoźnik nie ponosi odpowiedzialności określonej w ust. 1, jeżeli utrata, ubytek lub uszkodzenie przesyłki powstały z przyczyn występujących po stronie nadawcy lub odbiorcy, niewywołanych winą przewoźnika, z właściwości towaru albo wskutek siły wyższej. Dowód, że szkoda wynikła z jednej z wymienionych okoliczności, ciąży na przewoźniku (ust. 2). Przewoźnik jest zwolniony od odpowiedzialności określonej w ust. 1, jeżeli utrata, ubytek lub uszkodzenie przesyłki powstały co najmniej z jednej z następujących przyczyn: nadania pod nazwą niezgodną z rzeczywistością, nieścisłą lub niedostateczną rzeczy wyłączonych z przewozu lub przyjmowanych do przewozu na warunkach szczególnych albo niezachowania przez nadawcę tych warunków (ust. 3 pkt. 1), braku, niedostateczności lub wadliwości opakowania rzeczy, narażonych w tych warunkach na szkodę wskutek ich naturalnych właściwości (ust. 3 pkt. 2), szczególnej podatności rzeczy na szkodę wskutek wad lub naturalnych właściwości (ust. 3 pkt. 3), ładowania, rozmieszczenia lub wyładowywania rzeczy przez nadawcę lub odbiorcę (ust. 3 pkt. 4), przewozu przesyłek, które zgodnie z przepisami lub umową powinny być dozorowane, jeżeli szkoda wynikła z przyczyn, którym miał zapobiec dozorca (ust. 3 pkt. 5). Jeśli próbę uwolnienia się od odpowiedzialności przewoźnik podejmie, opierając się na przyczynach egzoneracyjnych wymienionych w art. 65 ust. 2 (tzw. ogólnych), to musi udowodnić, że szkoda rzeczywiście jest skutkiem jednej z nich. Oznacza to konieczność udowodnienia zarówno okoliczności zwalniającej od odpowiedzialności, jak i związku przyczynowego pomiędzy tą okolicznością a szkodą. Natomiast w przypadku powoływania się na okoliczności uprzywilejowane, zawarte w art. 65 ust. 3, wystarczy wykazanie, że szkoda mogła powstać na skutek jednej z tych okoliczności. Przewoźnik musi zatem udowodnić jedynie fakt wystąpienia okoliczności zwalniającej, natomiast w odniesieniu do związku przyczynowego pomiędzy tą okolicznością a szkodą wystarczy uprawdopodobnienie. Czynności przewoźnika nie mogą ograniczyć się jedynie do wskazania teoretycznej możliwości powstania szkody wskutek jednej z wymienionych w art. 65 ust. 3 przyczyn. Chodzi o możliwość realną. Można zatem powiedzieć, że wymagany jest wysoki stopień prawdopodobieństwa związku przyczynowego pomiędzy jedną z okoliczności, na które powołuje się przewoźnik, a szkodą. Pozwany nie wykazał jednak istnienia żadnej z przesłanek egzoneracyjnych. Samo powołanie się na brak właściwego zabezpieczenia towaru przez nadawcę – nie jest wystarczające, gdyż wyjaśnienie tej okoliczności wymaga wiadomości specjalnych, a strona pozwana nie złożyła wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu transportu. Natomiast obowiązek wykazania rozmiaru szkody spoczywa na uprawnionym, a w tym przypadku – na powodzie. W ocenie Sądu – powód nie wywiązał się z tego obowiązku. Wpisy dokonane w formularzu szkody z uwagi na ich ogólnikowość, brak szczegółowego udokumentowania zakresu uszkodzeń – nie dają podstaw do przyjęcia, iż nastąpiło całkowite uszkodzenie przesyłki. W sytuacji, gdy została podjęta decyzja o utylizacji całości przesyłek – zaniedbanie sporządzenia protokołu wraz ze szczegółową dokumentacją stanu towaru – wywołuje negatywne skutki procesowe dla strony powodowej. Wskazać należy, iż zeznania świadka Z. G. w zakresie stanu przesyłki po jej dostarczeniu do nadawcy – nie były przydatne dla ustalenia tej okoliczności, gdyż z uwagi na znaczny upływ czasu od tego dnia, świadek szczegółów nie pamiętał („Nie zauważyłem przy tym rozładunku, aby puszki były zgniecione, aby był wycieki, aby były uszkodzone opakowania zbiorcze” dalej „… coś musiało być skoro był spisywany protokół...” – protokół z rozprawy – karta 162 verte akt sprawy). Poza tym podpis na protokole został złożony przez M. M., którego na rozprawie świadek Z. G. nie był w stanie zidentyfikować jako osoby, przy udziale której sporządzany był protokół ( 01:07:57 czasu nagrania rozprawy i protokół rozprawy – karta 163 akt sprawy). Ponadto zeznań Z. G. co do faktu, iż rubryka „opis szkody” w momencie składania przez niego podpisu na formularzu, nie była wypełniona ( 55 min. i protokół rozprawy – karta 162 verte akt sprawy) – nie sposób uznać za wiarygodne, skoro bezpośrednio pod tą rubryką znajduje się podpis kierowcy, a sama rubryka nie została przekreślona, aby uniemożliwić dokonywanie wpisów po podpisaniu protokołu. Zeznania świadka D. M. nie były przydatne dla wyjaśnienia okoliczności spornych, gdyż z uwagi na upływ czasu oraz brak zainteresowania świadka tematem – przyjrzał się on zwróconym przesyłkom pobieżnie, a nadto folia zabezpieczająca nie była wówczas zdejmowana ( zeznania świadka karty: 312 verte -313 verte akt sprawy). Nawet zatem aprobując jako podstawę dla ustalenia wartości szkody fakturę pro forma, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie – nie daje podstaw do określenia zakresu szkody. Należy także wskazać, iż w przypadku szkód będących dalszymi majątkowymi następstwami utraty, ubytku lub uszkodzenia przesyłki – ich wynagrodzenie możliwe jest jedynie w przypadku, gdy spowodowane zostały z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa przewoźnika, gdyż nie stosuje się wówczas ograniczenia wysokości odszkodowania do zwykłej wartości przesyłki (art. 86 prawa przewozowego). Chcąc uzyskać odszkodowanie pokrywające wymienione szkody, osoba uprawniona musi jednak udowodnić nie tylko samą szkodę, lecz także konkretne zdarzenie noszące znamiona winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa przewoźnika (osób, za które przewoźnik odpowiada) oraz adekwatny związek przyczynowy pomiędzy tym zdarzeniem a szkodą. Takiego dowodu powód nie przeprowadził co do kosztów utylizacji produktów, jak również kosztów wynagrodzenia przewoźnika. Mając na uwadze powyższe – Sąd oddalił powództwo na podstawie art. 80 prawa przewozowego w związku z art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c. oraz akt. 361 k.c. Sąd obciążył powoda obowiązkiem zwrotu na rzecz pozwanego oraz interwenienta ubocznego kosztów procesu – zgodnie z wyrażoną w art. 98 § 1 i 3 k.p.c. zasadą odpowiedzialności za wynik procesu (zgodnie z którą strona przegrywająca zobowiązana jest zwrócić swojemu przeciwnikowi poniesione przez niego koszty procesu) oraz zasadą kosztów celowych (niezbędnych do celowego dochodzenia swoich praw i celowej obrony). Celowość kosztów ustawodawca łączy z czynnością dochodzenia praw (przez stronę powodową) i celowej obrony (przez stronę pozwaną). Jakkolwiek pojęcie "niezbędności" podlega ocenie sądu, to jednak kosztów wymienionych w art. 98 nie można uznać za zbędne. Pod pojęciem kosztów postępowania cywilnego należy rozumieć więc wszelkie koszty ponoszone przez podmioty postępowania w związku z jego tokiem. Koszty postępowania cywilnego obejmują: koszty sądowe, na które składają się opłaty sądowe (opłata i opłata kancelaryjna), podlegające zwrotowi wydatki sądowe, koszty mediacji, koszty związane z udziałem strony występującej osobiście lub reprezentowanej przez pełnomocnika niewykwalifikowanego, na które składają się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, koszty zastępstwa procesowego strony przez pełnomocnika wykwalifikowanego, na które składają się jego wynagrodzenie i poniesione wydatki, w tym opłata skarbowa od pełnomocnictwa ( uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2003 roku, w sprawie III CZP 2/03). Mając na uwadze powyższe za koszty spełniające wskazane warunki, a poniesione przez pozwanego i interwenienta ubocznego, który spór wygrał Sąd uznał: opłaty za czynności radców prawnych ustalone na podstawie §2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. poz. 1804) – 3.600 zł oraz opłaty od pełnomocnictw w kwotach po 17 zł. Opłaty za czynności radców prawnych, reprezentującego pozwanego i interwenienta ubocznego - Sąd ustalił na poziomie stawki minimalnej. Sąd podziela bowiem stanowisko orzecznictwa i doktryny prawniczej, że ustawodawca określając wysokość stawek minimalnych wynagrodzenia profesjonalnych pełnomocników za poszczególne czynności lub za udział w postępowaniach rozważył i uwzględnił wszelkie okoliczności charakterystyczne dla danego typu spraw. Tym samym w stawkach minimalnych odzwierciedlona została swoista wycena koniecznego nakładu pracy pełnomocnika związana ze specyfiką określonego rodzaju postępowań. Jednocześnie ustawodawca pozostawił sądom orzekającym możliwość uwzględnienia nadzwyczajnych, szczególnych okoliczności, które pojawiając się w danej sprawie zwiększają nakład pracy niezbędnej do prawidłowej realizacji obowiązków profesjonalnego pomocnika procesowego. Brak jest przesłanek zasądzenia wynagrodzenia wyższego od stawek minimalnych w przedmiotowej sprawie, gdyż wskazane powyżej okoliczności nie wystąpiły, a skala aktywności pełnomocników: pozwanego i interwenienta ubocznego pozostawała na przeciętnym poziomie. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł w punktach drugim i trzecim wyroku na podstawie powołanych przepisów i art. 107 k.p.c. zdanie trzecie, gdyż argumenty powołane przez interwenienta ubocznego przyczyniły się do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.