orzeka: I. oskarżonego D. I. w granicach zarzucanego czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 29 czerwca 2024 roku w W. przy ul. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 45 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości potwierdzonym urządzeniem kontrolno-pomiarowym A. (...) nr fabryczny (...) (I badanie o godz. 20:40 – 0,53 mg/l, II badanie o godz. 21:02 – 0,50 mg/l), oraz urządzeniem kontrolno-pomiarowym A. (...) nr seryjny (...) (I badanie o godz. 21:36 – 0,43 mg/l, II badanie o godz. 21:51 – 0,40 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził w ruchu lądowym samochód marki M. (...) o nr rej. (...), czym wypełnił znamiona występku z art.
k.k., i za to skazuje go, a na podstawie art.
w zw. z art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierza mu karę 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki dziennej na 20 (dwadzieścia) złotych; II. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej w pkt I (pierwszym) wyroku wobec oskarżonego D. I. kary grzywny zalicza okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 29 czerwca 2024r. w godz. 20:40-23:20, tj. jeden dzień, przyjmując że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest dwóm stawkom dziennym kary grzywny; III. na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego D. I. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat; IV. na podstawie art. 63 § 4 k.k. zalicza oskarżonemu D. I. okres zatrzymania prawa jazdy od 29 czerwca 2024r. do 23 października 2024r.; V. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego D. I. świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 zł (pięć tysięcy złotych); VI. zasądza od oskarżonego D. I. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, w tym kwotę 70 zł (siedemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu wydatków i 500 zł (pięćset złotych) tytułem opłaty. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 765/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. D. I. w dniu 29 czerwca 2024 roku w W. przy ul. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 45 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości potwierdzonym urządzeniem kontrolno-pomiarowym A. (...) nr fabryczny (...) (I badanie o godz. 20:40 – 0,53 mg/l, II badanie o godz. 21:02 – 0,50 mg/l), oraz urządzeniem kontrolno-pomiarowym A. (...) nr seryjny (...) (I badanie o godz. 21:36 – 0,43 mg/l, II badanie o godz. 21:51 – 0,40 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził w ruchu lądowym samochód marki M. (...) o nr rej. (...), tj. czyn z art.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty D. I. w dniu 27.06.2024r. dowiedział się od swojej dziewczyny J. J., że ta się z nim rozstaje. Była to dla niego bolesna i niezrozumiała sytuacja, gdyż bardzo był w niej zauroczony. Poczuł się zraniony i oszukany przez nią. W dniu 29.06.2024r. był zaproszony na imprezę urodzinową do lokalu nad W., niedaleko M. (...). Planował wcześniej iść na nią z J. J., ale po tym jak zerwała, nie chciał w niej uczestniczyć, postanowił, że będzie jeździć po W., żeby zapomnieć o tej sytuacji. Będąc w okolicach M. (...) postanowił, że jednak pójdzie na tę imprezę. Liczył, że spotka na niej J. J., porozmawia z nią i namówi, żeby się z nim nie rozstawała. Na tej imprezie J. nie było, ale spotkał tam znajomych, którzy jak się okazało się wiedzieli już, że J. z nim zerwała. Oskarżony czując się podłamany tę sytuacją, sięgnął po alkohol, uznając że wróci do domu taksówką, a swoje auto zostawi pod tym lokalem. D. I. wypił jedno piwo i dwa drinki z wysokoprocentowym alkoholem. Już po około 2 godzinach spożyciu alkoholu, oskarżony dowiedział się od znajomych, że J. J. jeszcze przed 27.06.2024r. mówiła o tym, że chce zerwać z nim, co go upokorzyło, uznał, że jak najszybciej musi stamtąd uciec, nie mogąc znieść widoku swoich znajomych, którzy wg oskarżonego śmiali się z niego z tego powodu. wyjaśnienia oskarżonego 23-24, 82-83 D. I. postanowił wrócić do domu do J. swoim samochodem M. (...) o nr rej. (...). W trakcie jazdy został zatrzymany do kontroli przez Policję, gdyż nie miał zapiętych pasów bezpieczeństwa. Podczas kontroli został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, gdzie urządzenie kontrolno-pomiarowe A. (...) nr fabryczny (...) wykazało u niego w I badaniu o godz. 20:40 – 0,53 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, w II badaniu o godz. 21:02 – 0,50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Z kolei już na komendzie Policji przy ul. (...) w W., urządzenie kontrolno-pomiarowym A. (...) nr seryjny (...) wykazało u niego I badaniu o godz. 21:36 0,43 mg/ l alkoholu w wydychanym powietrzu, a w II badaniu o godz. 21:51 – 0,40 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Urządzenia, którym badano oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu były prawidłowo skalibrowane i działały prawidłowo w dn. 29.06.2024r. protokoły badania stanu trzeźwości 5, 6 świadectwa wzorcowania 69-75 notatka urzędowa 1 protokół zatrzymania osoby 2- zeznania świadka P. A. 11 D. I. w przeszłości był sprawcą wykroczeń w ruchu drogowym. W dn. 22.03.2022r. zatrzymano mu prawo jazdy i ukarano 10 punktami karnymi oraz grzywną 1500 zł na przekroczenie prędkości o ponad 50 km/h w terenie zabudowanym, w trakcie jazdy ulicą (...) w W.. W dn. 30.11.2023r. został ukarany mandatem karnym w wysokości 400 zł i 7 punktami karnymi za przekroczenie prędkości między 26 a 30 km/h w terenie zabudowanym, w trakcie jazdy ul. (...) w W.. informacja dot. wykroczeń drogowych popełnianych przez oskarżonego 16 D. I. udziela się aktywnie w (...), a także w organizacji studenckiej (...), jest doceniany w tych organizacjach. Od 1.07.2024r. pracuje na umowie zlecenia w firmie (...). Jego obecne miesięczne zarobki wynoszą 6.500 zł netto. Jest kawalerem, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. W dn. 18.07.2023r. ukończył studia licencjackie w Szkole Głównej Handlowej w W. na kierunku metody ilościowe w ekonomii i systemy informacyjne. Obecnie oskarżony studiuje w Wyższej Szkole (...) we W.. certyfikat uczestnictwa przez oskarżonego w Akademii (...) w dn. 13-17.03.2024r., u 51-52 list referencyjny od D. P. 52 umowy zlecenia oskarżonego z I. (...) 53-54 dyplom ukończenia SGH z listem gratulacyjnym 55 wyjaśnienia oskarżonego 82-83 D. I. będąc w J. pomaga swojej matce, z uwagi na jej chorobę. wyjaśnienia oskarżonego 82-83 D. I. był dotychczas niekarany sądownie. dane o karalności oskarżonego 79-80 1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
(w brzmieniu obowiązującym od 1.10.2023r.) kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Jak wskazuje się w doktrynie, przedmiotem ochrony art.
są takie dobra prawne jak życie, zdrowie i mienie, a także bezpieczeństwa w komunikacji. Przechodząc do oceny zachowania oskarżonego, Sąd wskazuje, że bez żadnych wątpliwości oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu z art.
Oskarżony, jak wynika wprost z jego wyjaśnień, wypił w godzinach wieczornych 29.06.2024r. (ale nie później niż o godz. 20:30) piwo i dwa drinki z wysokoprocentowym alkoholem, a następnie tego dnia poruszał się swoim samochodem M. (...) o godz. 20:35 po centrum W., tj. ulicą (...), a w trakcie badania stanu trzeźwości oskarżonego uzyskanego u niego 4 pomiary, od 0,53 do 0,4 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Nie ulega żadnej wątpliwości, że kierował zatem pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości, gdyż zgodnie z art. 115 § 16 pkt 2 k.k. stan nietrzeźwości w rozumieniu k.k. zachodzi, gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Jak widać, u oskarżonego wartość ta była przekroczona dwukrotnie, ponadto była ona malejąca, co świadczy o tym, że w chwili kierowania pojazdem ten stan nietrzeźwości był jeszcze większy. Sąd wskazuje, że brak jest zastrzeżeń co do pomiarów poziomu alkoholu w wydychanym powietrzu oskarżonego w dniu zdarzenia. D. I. był poddany czterokrotnie badaniom na obecność alkoholu w wydychanym powietrzu – dwukrotnie zaraz po zatrzymaniu urządzeniem A. (...) o nr fabrycznym (...), które mieli przy sobie policjanci w trakcie kontroli drogowej, oraz drugi raz na komendzie Policji, dwukrotnie urządzeniem A. (...) nr seryjny (...). Jak wynikało ze świadectw wzorcowania tych urządzeń, posiadały one aktualne wzorcowania, wykonane zgodnie z instrukcjami do tych urządzeń, a zatem jest to dowód na to, że działały one prawidłowo i prawidłowo przedstawiły poziom alkoholu w wydychanym powietrzu oskarżonego. Nie ulega też wątpliwości, że wystąpił on przeciwko art. 45 ust. 1 pkt 1 Prawo o ruchu drogowym, który stanowi, że zabrania się kierowania pojazdem (…) osobie w stanie nietrzeźwości (…), oraz to, że miejsce, w którym kierował pojazdem było ruchem lądowym w myśl Prawa o ruchu drogowym. Oskarżony jako wieloletni kierowca doskonale wiedział jakie konsekwencje związane są z prowadzeniem pojazdu po spożyciu alkoholu i jego zachowanie było w pełni świadome. Nie było żadnych obiektywnych przeszkód, aby oskarżony tego dnia wrócił do domu taksówką, tak jak to planował. Jak sam wskazywał D. I., chciał on jak najszybciej wyjść z tego lokalu, gdyż czuł, że wszystkie osoby tam się znajdujące śmieją się z niego z tego powodu, że rozstała się z nim dziewczyna i to rozpowiedziała dookoła. Oskarżony mógł jednak wrócić tak jak planował do domu taksówką, pozostawiając samochód na ulicy. D. I. z sobie tylko znanych powodów postanowił jednak, że sam wróci samochodem. Brak jest zatem jakichkolwiek okoliczności świadczących, że poczytalność oskarżonego w chwili czynu była ograniczona lub wyłączona. ☐ 3.
Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju na okres od 3 do 15 lat. Wymiar tego środka w wymiarze 3 lat w ocenie Sądu spełni w całości cele prewencji ogólnej oraz będzie sprzyjać refleksji po stronie samego oskarżonego, realizując cele prewencji indywidualnej. Sąd wskazuje, że niezasadne było żądanie, aby wobec oskarżonego orzec zakaz prowadzenia pojazdów tylko kat. B. Wskazać należy, że oskarżony popełniając to przestępstwo, a także wykroczenia drogowe, znacząco przekraczając prędkość w terenie zabudowanym, pokazał że na pewien czas musi być całkowicie wyeliminowany z ruchu drogowego jako kierujący jakimkolwiek pojazdem mechanicznym. Nie ulega wątpliwości, że kierując motocyklem można spowodować podobne zagrożenie w ruchu drogowym jak kierując samochodem, także nie było żadnych powodów, aby umożliwić oskarżonemu poruszanie się po drodze w trakcie tego 3-letniego okresu zakazu motocyklem czy jakimkolwiek innym pojazdem mechanicznym. Wskazać należy, że konieczność poruszania się przez oskarżonego w czasie obowiązywania zakazu komunikacją publiczną albo taksówką jest naturalną konsekwencją popełnienia przez niego tego występku, a dolegliwość środka karnego wpłynie na to, że oskarżony prawdopodobnie już nigdy w przeszłości nie popełni tego ani innego przestępstwa. V I Orzeczenie obligatoryjne w myśl art. 43a § 2 k.k., ukształtowane na poziomie minimalnym. Adekwatne do sytuacji majątkowej oskarżonego i jego dochodów. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. I. II I Zgodnie z treścią art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej w pkt I (pierwszym) wyroku wobec oskarżonego D. I. kary grzywny zaliczono okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 29 czerwca 2024r. w godz. 20:40-23:20, tj. jeden dzień, przyjmując że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest dwóm stawkom dziennym kary grzywny. IV II Zgodnie z art. 63 § 4 k.k. zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od 29 czerwca 2024r. do 23 października 2024r. (do dnia wydania wyroku) na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę W ocenie Sądu niezasadne było zastosowanie w przedmiotowej sprawie instytucji warunkowego umorzenia postępowania. Mimo, iż formalnie było to możliwe (czyn był zagrożony karą do 5 lat pozbawienia wolności, oskarżony był uprzednio niekarany), to stopień winy i społecznej szkodliwości czynu nie były nieznaczne, co szczegółowo opisano w części 4 uzasadnienia. Z tego powodu nie zostały spełnione niezbędne warunki z art. 66 § 1 k.k. by można było skorzystać z tej instytucji. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VI Zgodnie z art. 626 § 1 k.p.k., w orzeczeniu kończącym należało orzec koszty procesu, które na podstawie art. 627 k.p.k. zasądzono w całości od oskarżonego, skazanego niniejszym wyrokiem, na rzecz Skarbu Państwa. Z uwagi na sytuację majątkową i osobistą oskarżonej brak było podstaw do zwalniania jej z tych kosztów w całości lub w części. Na koszty te złożyła się opłata sądowa w wysokości 500 zł (10% orzeczonej grzywny, art. 3 ust. 1 ustawy z 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych) oraz wydatki w wysokości 70 zł, na które złożyły się zryczałtowane koszty doręczeń w postępowaniu przygotowawczym i sądowym w wysokości 40 zł (art. 618 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym) oraz opłata za pozyskanie rejestru z KRK (art. 618 § 1 pkt 10 k.p.k. w zw. z §3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego). Podpis
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.