II S 30/22

POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2022 roku Sąd Apelacyjny w P. w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia Przemysław Grajzer Sędziowie: Maciej Świergosz (spr.) Piotr Michalski Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Zwierzchlewska Przy udziale prokuratora --- po rozpoznaniu skargi: A. S. ( S. ) na przewlekłość postępowania skargowego toczącego w Sądzie Okręgowym w Sądzie Okręgowym w P. pod sygn. akt (...) wraz z wnioskiem o zasądzenie sumy pieniężnej w kwocie 20.000 złotych i wnioskiem o zwolnienie od opłaty od skargi na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018.75 t.j.) p o s t a n a w i a pozostawić skargę bez rozpoznania. UZASADNIENIE Pismem nadanym na(...) roku A. S. złożył skargę na przewlekłość postępowania toczącego się wskutek jego wcześniejszej skargi rozpoznawanej przed Sądem Okręgowym w P. pod sygn. akt (...) wraz z wnioskiem o zasądzenie sumy pieniężnej w kwocie 20.000 złotych i wnioskiem o zwolnienie od opłaty od skargi. Skarżący podniósł, że w jego ocenie sprawa jest prowadzona przewlekle. Pismem z dnia (...) roku skarga została przekazana przez Sąd Okręgowy w P. IV Wydział Karny Odwoławczy do Sądu Apelacyjnego w P.. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Skarga A. S. okazała się niedopuszczalna z mocy ustawy. Przepis art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018.75 t.j.) określa rodzaje postępowań, w których stronom przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na przewlekłość postępowania . W tym katalogu, stanowiącym numerus clausus, nie zostało jednak wymienione postępowanie o naruszeniu prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Wobec powyższego bezsprzecznym pozostaje, że w takim postępowaniu skarga tego rodzaju nie przysługuje ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2005 roku, (...) 5/05, OSNKW 2005, Nr 9, poz. 88; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2005 roku, (...) 8/05, OSNwSD 2005, poz. 132). Nadto podkreślić wyraźnie należy, że postępowanie w przedmiocie rozpoznania skargi na przewlekłość ma charakter ekstraordynaryjny, a jego uregulowanie jest ściśle określone w powoływanej ustawie o skardze i zapisy statuujące możliwość wniesienia skargi na przewlekłość nie podlegają wykładni rozszerzającej ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2011 roku, III SPP 16/11, OSNP 2012, nr 21 – 22, poz. 277; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2011 roku, (...) 11/11, OSNKW 2012, Nr 3, poz. 27, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2014 r., III SO 2/14 ). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018.75 t.j.), Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie. W sprawie niniejszej nie było podstaw do rozstrzygania w przedmiocie opłaty od skargi, albowiem stosując per analogium przepis art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018.75 t.j.) w przypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania należałoby ją zwrócić skarżącemu – w zakresie tym Sąd Apelacyjnym w pełni podziela pogląd Sądu Najwyższego, że przewidziany w art. 17 ust. 3 powoływanej ustawy o skardze „ brak możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, który uzasadnia brak obciążania ciężarami fiskalnymi skarżącego w razie odrzucenia skargi, przemawia za tym, aby również w przypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania ze względu na jej niedopuszczalność z mocy ustawy, sąd zwracał z urzędu wniesioną opłatę od skargi” ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2013 roku, (...) 8/13). P. M.