Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.
kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Przy czym zgodnie z art.
jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat
k.k., chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Na podstawie art. 43a § 3 k.k. w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art.
sąd orzeka świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 10000 złotych. Przepis art. 44b § 1 k.k. stanowi, że w wypadkach wskazanych w ustawie sąd orzeka przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę w ruchu lądowym, przy czym zgodnie z § 2. jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa pojazd nie stanowił wyłącznej własności sprawcy albo po popełnieniu przestępstwa sprawca zbył, darował lub ukrył podlegający przepadkowi pojazd, orzeka się przepadek równowartości pojazdu, za równowartość pojazdu uznaje się wartość pojazdu określoną w polisie ubezpieczeniowej na rok, w którym popełniono przestępstwo, a w razie braku polisy - średnią wartość rynkową pojazdu odpowiadającego, przy uwzględnieniu marki, modelu, roku produkcji, typu nadwozia, rodzaju napędu i silnika, pojemności lub mocy silnika oraz przybliżonego przebiegu, pojazdowi prowadzonemu przez sprawcę, ustaloną na podstawie dostępnych danych, bez powoływania w tym celu biegłego. Wypadek taki przewiduje art.
44b k.k., w razie popełnienia przestępstwa określonego w art.
k.k., chyba że zawartość alkoholu w organizmie sprawcy była niższa niż 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm 3 w wydychanym powietrzu albo nie prowadziła do takiego stężenia. Sąd stwierdził, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art.
Jednocześnie nie zachodziły żadne okoliczności ograniczające lub wyłączające winę. ☐ 1.
przy zast. art. 37b k.k. wymierzył oskarżonemu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, - przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego oskarżonemu przestępstwa, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 53 k.k., - wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był znaczny, gdyż oskarżony będąc osobą o normalnym stopniu rozwoju oraz ze względu na wcześniejszą karalność za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości miał świadomość, iż zachowanie takie stanowi przestępstwo, - społeczna szkodliwość czynu oceniania całościowo przez pryzmat art. 115 § 2 k.k., choć wysoka, nie była jednak znaczna, gdyż oskarżony godząc w dobro jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji, kierował motorowerem, czyli pojazdem o małej masie i rozwijającym nieduże prędkości, a do popełnienia czynu doszło na parkingu, - wymierzona kara spełni zarówno cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, które otrzyma czytelny sygnał, że tego typu zachowania spotkają się ze stanowczą reakcją karną, jak i zapobiegawcze w stosunku do oskarżonego, gdyż będzie efektywnie wykonywana, 2 1 - orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych było obligatoryjne, - jednakże mając na uwadze wspomniane powyżej szczególne okoliczności, przede wszystkim to, że oskarżony kierował motorowerem, a do popełnienia czynu doszło na parkingu, sąd uznał, że orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów dożywotnio stanowiłoby nadmierną dolegliwość, - sąd miał w tym względzie na uwadze zasadę humanitaryzmu wyrażoną w art. 3 k.k., która nakazuje minimalizowanie dolegliwości i cierpień przy stosowaniu prawa karnego i wykorzystywania sankcji tylko w granicach niezbędnej potrzeby, tymczasem w ocenie sądu w niniejszej sprawie potrzeby orzeczenia zakazu dożywotnio nie było, - mając na uwadze powyższe rozważania orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat, co w ocenie sądu będzie w realiach niniejszej sprawy wystarczającą dolegliwością, 3 1 - orzeczenie świadczenia pieniężnego było obowiązkowe, - świadczenie orzeczone zostało w wysokości 10 000 zł, 4 1 - orzeczenie przepadku równowartości motoroweru było obowiązkowe, gdyż nie ustalono by oskarżony był jego właścicielem, - wartość motoroweru na podstawie dostępnych danych ustalono na 1000 zł, 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5 na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. mając na uwadze aktualną sytuację życiową i majątkową oskarżonego, zwolniono go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. 1.1Podpis
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.