I C 1589/22

Sygn. akt: I C 1589/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2024 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Juliusz Ciejek Protokolant: sekretarz sądowy Anna Kosowska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2024 r. w Olsztynie na rozprawie sprawy z powództwa Szpitala (...) II w B. przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia (...) w O. o zapłatę I. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 345.148 zł 11 gr (trzysta czterdzieści pięć tysięcy sto czterdzieści osiem złotych jedenaście groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 listopada 2022 r. do dnia zapłaty, II. w pozostałym zakresie powództwo oddala, III. zasądza od pozwanego na rzecz powoda tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 5.606,37 (pięć tysięcy sześćset sześć złotych trzydzieści siedem groszy) zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, IV. nie obciąża stron nieuiszczonymi kosztami sądowymi. Sygn. akt I C 1589/22 UZASADNIENIE W pozwie wniesionym w dniu 30.12.2022 r. przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia – (...) Oddział Wojewódzki w O. powód Szpital (...) (...) w B. żądał zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kwoty 475.792,16 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 01.11.2022 r. do dnia zapłaty. Ponadto, powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 27.09.2017 r. strony zawarły umowę nr (...), której przedmiotem było udzielanie przez świadczeniodawcę gwarantowanych świadczeń opieki zdrowotnej w profilach i zakresach określonych w planie rzeczowo-finansowym stanowiącym załącznik nr 1 do umowy. W okresie od 31.03.2022 r. do 29.07.2022 r. pozwany przeprowadził u powoda kontrolę, której tematem uczyniono realizację umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie prawidłowości rozliczenia hospitalizacji grupą JPG J34 – leczenie chirurgiczne zmian troficznych stopy. W wyniku kontroli stwierdzono, że na 127 pacjentów wyłącznie w 4 przypadkach kodowano prawidłowo i zgodnie z zapisami w dokumentacji medycznej. Z uwagi na nieprawidłowości nałożono na powoda karę umowną w łącznej wysokości 519.235,71 zł. Powód zapłacił dobrowolnie kwotę 50.000 zł, natomiast pozostała kwota została potrącona z wierzytelności wynikającej z faktury VAT nr (...) (...) z dnia 17.10.2022 r. W ocenie powoda pobrana przez pozwanego kara umowna jest rażąco wygórowana i nieadekwatna do stopnia naruszenia, którego dopuścił się szpital w zakresie kodowania świadczeń, wobec tego powinna ulec pomniejszeniu. Wskazał, że potrącenie kary umownej w kwocie 475.792,16 zł stanowi realne zagrożenie dla dalszego funkcjonowania szpitala. (pozew k. 4-12). Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanych kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany przyznał fakt zawarcia umowy nr (...), przeprowadzenia postępowania kontrolnego skutkującego nałożeniem na powoda kar umownych w łącznej wysokości 519.235,71 zł, nieprawidłowości w realizacji umowy nie spowodowały wyliczenia wartości ryczałtu na kolejne okresy rozliczeniowe w innej wysokości oraz zapłaty przez powoda kwoty 50.000 zł. Zaprzeczył jednocześnie, jakoby ustalenia postępowania kontrolnego, z których wynika rodzaj, waga i czas trwania naruszeń umowy nie stwarzały podstaw faktycznych i prawnych do nałożenia na powoda kary umownej we wskazanej w zdaniu poprzedzającym łącznej wysokości. Kara umowna odpowiada rodzajom uchybień w realizacji umowy, których dopuścił się powód, mieściła się w granicach przewidzianych przepisami prawa, a jej wysokość była miarkowana względem maksymalnego dopuszczalnego obciążenia karą umowną już przez samego pozwanego. Podkreślił, że przez okres 3 lat i 3 miesięcy powód sprawozdawał wyżej wycenioną procedurę JPG J34 zamiast niżej wycenionych procedur, które znajdowały swoje odzwierciedlenie w dokumentacji medycznej pacjentów. Stan taki skutkował wydatkowaniem przez pozwanego środków publicznych z przeznaczeniem na wynagrodzenie powoda za świadczenia opieki zdrowotnej, których de facto nie udzielono. W ocenie pozwanego kara umowna ma pełnić przede wszystkim rolę stymulacyjno-represyjną, prewencyjną. Pozwany wskazał, że mógł nałożyć na powoda karę umowną w kwocie 2.170.287,11 zł, a sam ją ograniczył do 23,92 %. (odpowiedź na pozew – k. 156-171). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Szpital Powiatowy im. (...) w B. prowadzi działalność, której przedmiotem jest udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w ramach umów zawieranych z Narodowym Funduszem Zdrowia z siedzibą w W. (...) w O.. (dowód: wydruk KRS dot. powoda – k. 13-16, okoliczność bezsporna) W dniu 27 września 2017 r. strony zwarły umowę nr (...). Przedmiotem umowy było udzielanie przez powoda gwarantowanych świadczeń opieki zdrowotnej w profilach i zakresach określonych w planie rzeczowo-finansowym stanowiącym załącznik nr 1 do umowy. Powód zobowiązany był do wykonywania umowy zgodnie z warunkami udzielania świadczeń określonymi w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w rozporządzeniach ministra właściwego do spraw zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych, wydawanych na podstawie art. 31d ustawy, dotyczących świadczeń objętych umową, rozporządzeniu ministra właściwego do spraw zdrowia w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, wydanym na podstawie art. 137 ust. 2 ustawy, zwanym .„Ogólnymi warunkami umów" oraz zgodnie ze szczegółowymi warunkami umów określonymi przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 136c ust. 5 ustawy (§1 ust. 2 umowy). Wynagrodzenie zostało ustalone w formie ryczałtu (§ 4 umowy). Strony zawarły do umowy aneks nr (...) w dniu 12.12.2017 r., aneks nr (...) w dniu 15.06.2018 r., aneks z dnia 28.12.2018 r. Powyższe aneksy dotyczyły zmiany § 4 zakresie wysokości kwoty zobowiązania. (dowód: umowa nr (...) – k. 19-32, aneks nr (...) – k. 33-34, aneks nr (...) – k. 35-43, aneks z dnia 28.12.2018 r. – k. 44-53) Świadczeniodawca obowiązany był do sprawozdawania w raporcie statystycznym w szczególności: - do 30.06.2018 r. rozpoznania zasadniczego i nie więcej niż trzech rozpoznań współistniejących według (...)10, - od 01.07.2018 r. rozpoznania zasadniczego i nie więcej niż pięciu rozpoznań współistniejących według (...)10, z zastrzeżeniem, że sprawozdane powinno być rozpoznanie zasadnicze (zgodnie z chorobą zasadniczą) poprzez przypisanie jednoznacznej jednostki chorobowej. Dane powinny być zgodne z: - zawartymi w indywidualnej dokumentacji medycznej, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie rodzajów, zakresów i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposoby jej przetwarzania, wydanymi na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, - przekazywanymi w karcie statystycznej szpitalnej ogólnej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 31 ustawy o statyce publicznej, - określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 27 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. (dowód: zarządzenie Prezesa NFZ nr (...) – k. 190-204, zarządzenie Prezesa nr (...) – k. 205-221, zarządzenie Prezesa NFZ nr (...) – k. 222- 242, zarządzenie Prezesa NFZ nr (...) – k. 243-264, zarządzenie Prezesa NFZ nr (...) – k. 265-288) Kodowanie odbywa się przy pomocy systemu elektronicznego, który podpowiada osobom kodującym jaką grupę wybrać, w jaki sposób zakodować daną procedurę. Ostateczną decyzję dotyczącą kwalifikacji podejmują lekarze. Lekarze celowo błędnie kodowali jednostki chorobowe, wybierając korzystniejszą z punktu widzenia szpitala procedurę, która co do zasady była wyżej wyceniana. Z uwagi na sposób wyceniania procedur powód chciał zoptymalizować wycenę udzielanych świadczeń. Lekarze ani też inni pracownicy nie otrzymywali żadnej prowizji od wykonanej procedury. Po przeprowadzonej kontroli powód dokonał korekty kodów złożonych w wykazie sprawozdawczym. (dowód: zeznania świadka S. W. – k. 325-326, przesłuchanie stron – k. 326) Świadczenia przyjęte w kodowaniu przedstawionym pozwanemu były wyżej płatne niż faktycznie wynikające z dokumentacji. Wskazane nieprawidłowo procedury nie powodowały, że szpital otrzymywał więcej pieniędzy, ani też nie wpływały na wysokość aktualnego kontraktu jak i przyszłorocznego. Pozwany nie poniósł żadnej szkody finansowej z tytułu wadliwego kodowania świadczeń w raportach przedstawionych pozwanemu. (dowód: oświadczenia stron – k. 317, zeznania świadka S. W. – k. 325-326, przesłuchanie stron – k. 326, okoliczność bezsporna) W okresie od dnia 31 marca 2022 r. do dnia 29 lipca 2022 r. pozwany przeprowadził u powoda kontrolę. Przedmiotem kontroli była realizacja umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie prawidłowości rozliczenia hospitalizacji grupą JGP J34 Leczenie chirurgiczne zmian troficznych stopy. Jako obszar kontroli wskazano: - poprawność kwalifikowania, sprawozdawania i rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej grupą JGP J34 Leczenie chirurgiczne zmian troficznych stopy, w ramach próby objętej kontrolą; - poprawność prowadzenia dokumentacji medycznej w świetle obowiązujących przepisów, w ramach próby objętej kontrolą; Okres badania został oznaczony od 01.10.2017 r. do 31.12.2020 r. Kontroli podlegało 128 udzielonych świadczeń 127 pacjentom: 8 świadczeń w roku 2017 r., 39 świadczeń w 2018 r., 52 świadczenia w 2019 r., 29 świadczeń w 2020 r. Na skutek przeprowadzonych czynności okazało się, że w 4 przypadkach prawidłowo i zgodnie z zapisami w dokumentacji medycznej wyznaczono rozpoznanie zasadnicze, co stanowi 3,1% kontrolowanych świadczeń. W 124 przypadkach tj. 96,8% skontrolowanych świadczeń rozpoznanie zasadnicze zostało wskazane niezgodnie z przepisami dokumentacji medycznej. Ponadto, wskazano, że w 3 przypadkach zapisy zawarte w przedstawionej do kontroli dokumentacji medycznej nie uzasadniały udzielenia świadczenia w warunkach hospitalizacji w myśl zapisów art. 58 ustawy o świadczeniach. (dowód: wystąpienie pokontrolne z dnia 29.07.2022 r. – k. 54-94, załącznik nr 2 do wystąpienia pokontrolnego – k. 178-188­) W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami pozwany nałożył na powoda następujące kary umowne: - 34.481,60 zł naliczona na podstawie § 30 ust. 1 pkt 3 lit. d załącznika do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zw. z § 5 ust. 1 umowy nr (...) z dnia 27.09.2017 r. o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej za: nieprawidłowe sprawozdanie rozpoznania zasadniczego, nieprawidłowo wskazaną istotną procedurę medyczną, wpisy w kontrolowanej dokumentacji nie potwierdziły wykonania i rozliczenia świadczeń poprzez grupę JGP 34 Leczenie chirurgiczne zmian troficznych stopy, za okres od 01.10.2017 r. do 31.12.2017 r., - 120.945,50 zł naliczona na podstawie § 30 ust. 1 pkt 3 lit. d załącznika do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zw. z § 5 ust. 1 umowy nr (...) z dnia 27.09.2017 r. o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej za: nieprawidłowe sprawozdanie rozpoznania zasadniczego, nieprawidłowo wskazaną istotną procedurę medyczną, wpisy w kontrolowanej dokumentacji nie potwierdziły wykonania i rozliczenia świadczeń poprzez grupę JGP 34 Leczenie chirurgiczne zmian troficznych stopy, za okres od 01.01.2018 r. do 31.12.2018 r., - 217.578,71 zł naliczona na podstawie § 30 ust. 1 pkt 3 lit. d załącznika do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej za okres od 01.01.2019 r. do 31.07.2019 r. oraz na podstawie § 30 ust. 1 pkt 2 lit. d w/w załącznika do Rozporządzenia Ministra Zdrowia za okres od 01.08.2019 r. do 31.12.2019 r. w zw. z § 5 ust. 1 umowy nr (...) z dnia 27.09.2017 r. o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej za: nieprawidłowe sprawozdanie rozpoznania zasadniczego, nieprawidłowo wskazaną istotną procedurę medyczną, wpisy w kontrolowanej dokumentacji nie potwierdziły wykonania i rozliczenia świadczeń poprzez grupę JGP 34 Leczenie chirurgiczne zmian troficznych stopy, za okres od 01.01.2019 r. do 31.12.2019 r., - 129.336,13 zł naliczona na podstawie § 30 ust. 1 pkt 2 lit. d załącznika do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zw. z § 5 ust. 1 umowy nr (...) z dnia 27.09.2017 r. o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej za: nieprawidłowe sprawozdanie rozpoznania zasadniczego, nieprawidłowo wskazaną istotną procedurę medyczną, wpisy w kontrolowanej dokumentacji nie potwierdziły wykonania i rozliczenia świadczeń poprzez grupę JGP 34 Leczenie chirurgiczne zmian troficznych stopy, za okres od 01.01.2020 r. do 31.12.2020 r., - 4.497,30 zł naliczona na podstawie § 30 ust. 1 pkt 3 lit. h załącznika do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zw. z § 5 ust. 1 umowy nr (...) z dnia 27.09.2017 r. o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej za: zapisy zawarte w przedstawionej do kontroli dokumentacji medycznej nie uzasadniały udzielenia świadczenia w warunkach hospitalizacji w myśl zapisów art. 58 ustawy o świadczeniach , za okres od 01.01.2018 r. do 31.12.2018 r., - 11.946,47 zł naliczona na podstawie § 30 ust. 1 pkt 3 lit. h załącznika do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zw. z § 5 ust. 1 umowy nr (...) z dnia 27.09.2017 r. o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej za: zapisy zawarte w przedstawionej do kontroli dokumentacji medycznej nie uzasadniały udzielenia świadczenia w warunkach hospitalizacji w myśl zapisów art. 58 ustawy o świadczeniach , za okres od 01.01.2019 r. do 31.12.2019 r., w łącznej wysokości 519.235,71 zł. (dowód: wystąpienie pokontrolne z dnia 29.07.2022 r. – k. 54-94­) Pismem z dnia 29.07.2022 r. pozwany wezwał powoda do zapłaty skutków finansowych kontroli nr DK. (...).7300.2.023.2022 w kwocie 519.235,71 zł w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania do zapłaty. W odpowiedzi na wezwanie powód pismem z dnia 12.08.2022 r. wniósł o obniżenie (częściowe umorzenie, zmiarkowanie) nałożonej kary umownej do kwoty 50.000 zł. Pozwany nie uwzględnił wniosku powoda. (dowód: wezwanie do zapłaty skutków finansowych z dnia 29.08.2022 r. – k. 96, pismo powoda z dnia 12.08.2022 r. wraz z zwrotnym potwierdzeniem nadania – k. 100-103, pismo pozwanego z dnia 27.09.2022 r. – k. 104-115) W dniu 16.08.2022 r. powód uiścił tytułem kary umownej kwotę 50.000 zł i 76,71 zł tytułem odsetek za zwłokę. (dowód: potwierdzenie wykonania operacji – k. 176) Powód wystawił w dniu 17.10.2022 r. fakturę VAT nr (...) (...) na kwotę 621.634 zł z tytułu zapłaty ryczałty wynikającego z umowy łączącej strony. Pozwany w dniu 19.10.2022 r. wystawił notę obciążeniową nr (...) w wysokości 475.792,16 zł na którą to kwotę składa się: 469.235,17 zł tytułem kary umownej i 6.556,45 zł tytułem odsetek za zwłokę. Pismem z dnia 19.10.2022 r. doręczonym w dniu 21.10.2022 r. powodowi pozwany dokonał potrącenia wierzytelności z tytułu kary umownej wraz odsetkami z wierzytelnością wynikającą z faktury VAT nr (...) (...). (dowód: faktura nr (...) (...) – k. 116, nota obciążeniowa nr (...) z 19.10.2022 r. – k. 117, oświadczenie o potrąceniu z 19.10.2022 r. – k. 118) Powód pismem z dnia 23.12.2022 r. wezwał pozwanego do zapłaty na jego rzecz kwoty 475.792,16 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie z tytułu nieopłaconej faktury VAT nr (...) (...). Pozwany odebrał wezwanie w dniu 27.12.2024 r. (dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 23.12.2022 r. wraz z potwierdzeniem nadania i wydrukiem śledzenia przesyłki – k. 119-121) Sąd zważył, co następuje: W świetle ustalonych okoliczności faktycznych powództwo podlegało uwzględnieniu w części. Nie ulega wątpliwości, że powód nienależycie wywiązał się z obowiązków wynikających z umowy, jednak nałożona na niego kara umowna była rażąco wygórowana. Wobec powyższego Sąd dokonał jej miarkowania. Z tego względu potrącenie dokonane przez pozwanego ponad kwotę należnej kary umownej było niezasadne. Powodowi należy się zapłata części należności wynikającej z przedstawionej faktury VAT nr (...) (...). Sąd dokonał ustaleń faktycznych w sprawie w oparciu o załączone do akt i niekwestionowane przez strony dokumenty oraz zeznania strony i świadka. Sąd uznał za wiarygodne zeznania strony jak i świadka w zakresie w jakim pozostawały w zgodności dokumentami złożonymi do sprawy. W niniejszej sprawie bezsporne było to, że: - strony w dniu 27.09.2017 r. zawarły umowę o udzielanie przez powoda gwarantowanych świadczeń opieki zdrowotnej, która była aneksowana w kolejnych latach, - powód celowo nieprawidłowo kodował udzielane świadczenia w zakresie oznaczenia JGP J34 Leczenie chirurgiczne zmian troficznych stopy w 124 przypadkach na przestrzeni 3 lat i 3 miesięcy, - zapisy zawarte w dokumentacji medycznej nie uzasadniały udzielenia świadczenia w warunkach hospitalizacji w myśl zapisów art. 58 ustawy o świadczeniach, w 3 przypadkach na przestrzeni dwóch lat, - pozwany nie poniósł szkody finansowej w związku z błędnym kodowaniem procedur przez pozwanego oraz nie wpłynęło to na wartość kontraktu stron w danym roku jak i w następnym, - pozwany nałożył na powoda karę umowną w łącznej kwocie 519.235,71 zł i została ona uiszczona w kwocie 50.000 zł przez powoda, zaś pozostała kwota została potrącona z wierzytelnością wynikającą z faktury VAT nr (...) (...). - powodowi przysługiwała należność wynikająca z faktury VAT nr (...) (...). Natomiast sporna była miedzy stronami wysokość nałożonej kary umownej. Powód nie kwestionował sposobu obliczenia jej wysokości, lecz wskazywał, że jest ona rażąco wygórowana i nieadekwatna do wagi naruszonych obowiązków. Pozwany stał na stanowisku, że kara umowna pełni funkcję m.in. represyjną i nie może być zbyt niska. Wskazywał, że mógł nałożyć karę umowną w łącznej kwocie 2.170.287,11 zł i samodzielnie dokonał już jej miarkowania. Powód w toku niniejszej sprawy żądał zapłaty kwoty 475.792,16 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 01.11.2022 r. do dnia zapłaty wynikającej z faktury VAT nr (...) (...). W jego ocenie pozwany nałożył rażąco wygórowaną karę umowną, która powinna zostać zmiarkowana. W konsekwencji, dokonane przez pozwanego potrącenie w dochodzonej w niniejszym procesie kwocie było niezasadne. W pierwszej kolejności wskazać należy, że powód nie kwestionował ani tego, że dopuścił się naruszeń wskazanych w wystąpieniu pokontrolnych oraz samego faktu nałożenia kary i matematycznego sposobu jego obliczenia. Powyższe okoliczności były bezsporne miedzy stronami. Wobec tego Sąd nie prowadził postępowania dowodowego w tym kierunku, jak również kwestie te nie wymagają dodatkowego rozważenia. Spór ogniskuje się w zakresie wysokości kary umownej, która w ocenie powoda jest rażąco wygórowana. Z tego względu konieczna jest analiza czy rzeczywiście zarzuty powoda znajdują uzasadnienie w ustalonym stanie faktycznym sprawy. Strony każdej umowy mogą zastrzec karę umowną na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania pieniężnego, o czym stanowi przepis art. 483 § 1 k.c. „ Można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna)”. Zgodnie z art. Art. 484 § 1 k.c. niezależnie od wysokości poniesionej szkody, kara umowna należy się w ustalonej w umowie wysokości „ W razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły.” W tym miejscu należy wskazać na uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 10.04.2018 r. sygn. akt I ACa 100/18 „(…) odpowiedzialność dłużnika z tytułu kary umownej za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania nie jest uwarunkowana poniesieniem przez wierzyciela szkody, natomiast jest uwarunkowana pozostałymi przesłankami odpowiedzialności kontraktowej przewidzianej w art. 471 k.c.(…) kara umowna stanowi odszkodowanie umowne i przysługuje wierzycielowi jedynie wtedy, gdy niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy jest następstwem okoliczności, za które dłużnik ponosi odpowiedzialność. Innymi słowy, zakres odpowiedzialności z tytułu kary umownej pokrywa się z zakresem ogólnej odpowiedzialności kontraktowej dłużnika, który zwolniony jest od obowiązku zapłaty kary, gdy wykaże, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania było następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności. Oznacza to, że przesłanką dochodzenia zapłaty kary umownej jest wina dłużnika w postaci co najmniej niedbalstwa.” W niniejszym stanie faktycznym nie ulega wątpliwości to, że nienależyte wykonanie umowy wynikało z winy powoda. Powód nie kwestionował swoje odpowiedzialności z tego tytułu. Przyznał, że wystąpiły naruszenia, na które wskazał pozwany w wystąpieniu pokontrolnym. Jednocześnie podkreślić należy, że wadliwości w zakresie kodowania udzielonych świadczeniach nie wynikały z pomyłki lecz były celowym działaniem. Okoliczność ta została potwierdzona przez świadka S. W.