II Ka 562/24

Sygn. akt II Ka 562/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 grudnia 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Agata Kowalska Protokolant: st.sekr.sądowy Agata Polkowska przy udziale Prokuratora Artura Trębickiego po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2024 r. sprawy L. P. oskarżonego z art. 178a § 1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 7 czerwca 2024 r. sygn. akt II K 384/23 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od oskarżonego L. P. na rzecz Skarbu Państwa 200 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 562/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
2. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 7 czerwca 2024 r. w sprawie II K 384/23 1.
3. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
4. Granice zaskarżenia 1.3.
5. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
6. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
7. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
8. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.
9. Ustalenie faktów 2.1.
10. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.
11. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.
12. Ocena dowodów 2.2.
13. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.
14. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut
16. obraza przepisów postępowania karnego, a mianowicie art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu w postaci wyjaśnień oskarżonego poprzez nieobdarzenie ich walorem wiarygodności w zakresie opisu przebiegu zdarzenia, w szczególności działań podjętych przez L. P. po zaparkowaniu pojazdu przed domem, w sytuacji gdy w sposób spójny i logiczny opisał on przebieg zdarzenia i okoliczności, które doprowadziły do znajdowania się przez niego w stanie nietrzeźwości w momencie przyjazdu funkcjonariuszy Policji;
17. rażąca niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu polegającą na wymierzeniu mu kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 2, w sytuacji gdy zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy, cele zapobiegawcze kary, jak również te w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej, a także stopień winy L. P. uzasadniały wymierzenie mu kary grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 20 zł każda. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zastrzeżeń co do oceny wyjaśnień oskarżonego L. P. zawartych w apelacji skarżącego obrońcy. Sąd Rejonowy, wbrew przekonaniu apelującego, wszechstronnie i wnikliwie ocenił ten dowód, mając w polu widzenia całość okoliczności wynikających ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W pisemnym uzasadnieniu wyjaśnił z jakich względów wersja oskarżonego jakoby spożywał alkohol dopiero po zakończeniu jazdy samochodem osobowym, z uwagi na stres związany z nagła sytuacją drogową, nie zasługuje na obdarzenie wiarą. Sąd Okręgowy rozważania te w całości aprobuje. Niewątpliwie kluczowe z punktu widzenia oceny wyjaśnień oskarżonego były depozycje świadka M. K., która jadąc w kierunku miejscowości T. dostrzegła poruszający się ze znaczną prędkością samochód osobowy marki B.. W związku z tym oraz z uwagi na to, że pojazd ten miał rozbitą szybę czołową oraz uszkodzony zderzak przedni, a kierujący nim nie potrafił utrzymać go na właściwym pasie ruchu, zdecydowała się podążać za nim. Szczegółowo opisała zachowanie kierującego. Co kluczowe nie straciła kierowcy tego pojazdu z pola widzenia aż do momentu wejścia przez niego do domu zlokalizowanego pod adresem ul. (...) w miejscowości J., pod który przybyła bezpośrednio za oskarżonym. Dokładnie widziała, że z miejsca kierowcy wysiada oskarżony L. P.. Podbiegła do niego i z bliskiej odległości wyczuła z jego ust silną woń alkoholu. Świadek w postępowaniu przygotowawczym dokładnie opisała wygląd kierującego, a podczas rozprawy głównej w dniu 5 lutego 2024 r. nie miała wątpliwości, że był nim oskarżony (k. 129v). Należy podkreślić, że relacja ta pokrywała się z depozycjami złożonymi przez świadka D. K. – interweniującego funkcjonariusza Policji – który po przybyciu pod wskazany adres stwierdził ciepło pokrywy silnika pojazdu B., którym według wskazań M. K. poruszał się oskarżony, co wskazuje jednoznacznie, że był on użytkowany w niewielkim czasie od zgłoszenia. Świadkowie, jako osoby obce dla oskarżonego nie mieli powodów aby składać nieprawdziwe, obciążające go zeznania. Zresztą oskarżony nie zaprzeczył, że w dniu 3 czerwca 2023 r. prowadził wspomniany samochód na trasie prowadzącej do J., jak również, że zaczepił nim wysepkę ronda w tejże miejscowości. Wyżej opisane, wynikające z prawidłowo ocenionego materiału dowodowego okoliczności potwierdzają także wnioski płynące z opinii biegłego z zakresu chemii sądowej i toksykologii, umacniając przekonanie o niewiarygodności wyjaśnień oskarżonego, w szczególności co do okoliczności spożywania przez niego alkoholu dopiero w domu. Biegli jednoznacznie wskazali, że oskarżony spożywał alkohol warunkujący uzyskane wyniki pomiarów przed podjęciem jazdy pojazdem marki B., biorąc pod uwagę wyniki zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu i ich tendencję spadkową. W świetle tych dowodów, Sąd Rejonowy słusznie potraktował wyjaśnienia oskarżonego, w tej części w której negował sprawstwo zarzucanego mu czynu, jako przyjętą przez niego linię obrony, dodatkowo nieudolną, ze względu na dowody świadczące jednoznacznie o nierealności forsowanych przez niego twierdzeń, które Sąd Rejonowy dobitnie wskazał w uzasadnieniu wyroku. Niesłuszny okazał się także zarzut rażącej niewspółmierności kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata. Przypomnieć w tym miejscu należy, że pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znaczną, wyrażającą oczywistą, a więc nie dającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą. Tymczasem w niniejszej sprawie kary zasadniczej nie cechują takie przymioty. Występek z art. 178a § 1 kk w brzmieniu obowiązującym przed 1 października 2023 r. zagrożony był karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności do lat
18. Sąd I instancji, stosując przepisy względniejsze dla oskarżonego, wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, a zatem z pewnością nie w górnych granicach ustawowego zagrożenia. Nadto Sąd ten warunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie tejże kary, formułując wobec niego pozytywną prognozę kryminologiczną. O ile zgodzić się należy z obrońcą, że w chwili popełnienia czynu natężenie ruchu na drodze nie było znaczne, niemniej jednak oskarżony, jak słusznie zauważył Sąd I instancji, świadomie i z premedytacją wypił dużą dawkę alkoholu, po czym w stanie nietrzeźwości przekraczającym ponad 6 – krotnie ustawowy próg z art. 115 § 16 kk, kierował samochodem, mając problem z utrzymaniem się w krawędziach jezdni. Znajdując się pod znacznym wpływem alkoholu, od momentu, w którym zaobserwowała go M. K., pokonał odległość ok. 4 km, przemieszczając się z jednej miejscowości do drugiej. Poza tym w przeszłości wielokrotnie naruszał przepisy ruchu drogowego (k. 62). Nieadekwatnym w tej sytuacji byłoby zatem dokonanie modyfikacji orzeczenia pierwszoinstancyjnego w tym zakresie i orzeczenie kary łagodniejszego rodzaju, tj. wnioskowanej przez obrońcę grzywny. Tak wymierzona kara nie spełniłaby ustawowych celów karania, określonych w art. 53 kk i mogłaby zostać odebrana przez społeczeństwo jako przyzwolenie na łamanie prawa. Biorąc pod uwagę okoliczności, w jakich doszło do popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu, słusznym i koniecznym było orzeczenie wobec niego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, przy czym zauważyć należy, iż środek ten został orzeczony w minimalnym wymiarze. Za zasadne także uznać należy orzeczenie świadczenia pieniężnego w kwocie 7500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Wniosek o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie z ostrożności procesowej o zmianę wyroku w zakresie orzeczonej kary poprzez wymierzenie oskarżonemu kary grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 20 zł każda oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 zł. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec niezasadności zarzutów podniesionych przez obrońcę, wnioski apelacyjne nie zasługiwały na uwzględnienie, co szczegółowo zostało rozważone we wcześniejszej części uzasadnienia.
19. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
20. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
21. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.
22. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
23. Przedmiot utrzymania w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 7 czerwca 2024 r. w sprawie II K 384/23 – w całości Zwięźle o powodach utrzymania w mocy zarzuty apelacji okazały się w całości bezzasadne, zaś Sąd Okręgowy nie dostrzegł, ażeby w sprawie zachodziły podstawy do zmiany wyroku na podstawie okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu. 5.
24. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
25. Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.
26. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.
27. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
28. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.
29. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.
30. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.
31. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.
32. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.
33. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
34. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się całkowicie bezzasadna, zatem wobec braku stwierdzenia przesłanek z art. 624 § 1 kpk, zgodnie z art. 636 § 1 kpk oskarżony ponosi koszty sądowe postępowania odwoławczego w całości. Z tych względów na podstawie art. 8 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 123 z późn. zm.) i § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 663 z późn. zm.) zasądzono od oskarżonego L. P. na rzecz Skarbu Państwa 180 złotych opłaty oraz 20 złotych wydatków za postępowanie odwoławcze.
35. PODPIS 1.
36. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.
37. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
38. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
39. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana