oraz zasądzenie od odwołującej na rzecz organu rentowego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, wedle norm przepisanych. Organ rentowy powołał się na okoliczność, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. komornicy sądowi ustalają podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne na zasadach obowiązujących osoby prowadzące działalność gospodarczą – zatem o sposobie ustalenia wysokości podstawy wymiaru, jak i wysokości składki decyduje stosowana forma opodatkowania uzyskiwanych przychodów. Organ rentowy powołując się na treść art. 81 ust. 2 za ustawy z dnia 27.08.2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2561 ze zm.) oraz art. 33 ust. 3 ustawy o komornikach sądowych wskazał, że w odniesieniu do komorników sądowych stosuje się wprost przepisy wskazanych w nim ustaw regulujących zasady ustalania wysokości składek, jakie zostały określone dla osób prowadzących działalność gospodarczą. Nieistotne jest zatem, że komornicy sądowi nie są osobami prowadzącymi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców, której to okoliczności Zakład nie kwestionuje. Organ rentowy zauważył, że komornik sądowy, jakkolwiek nie jest przedsiębiorcą to dla celów ubezpieczeń społecznych jak i ubezpieczenia zdrowotnego został zrównany pod względem tak obowiązków jak i uprawnień z osobami, które prowadzą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców. Następnie ZUS powołał się na okoliczność, że mając na uwadze, że począwszy od 1 stycznia 2022 r. ustawodawca w istotny sposób zróżnicował zasady ustalania podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne dla osób prowadzących pozarolniczą działalność dla prawidłowego jej określenia ważne jest odpowiednie zastosowanie nowych regulacji prawnych ustalonych dla tej grupy ubezpieczonych. Organ rentowy zauważył przy tym, że brzmienie art. 33 ust. 3 ustawy o komornikach sądowych nie zostało zmienione i nie zostały też wprowadzone odrębne przepisy określające zasady ustalania podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne dla komorników. Tym samym należy rozumieć, że ustawodawca świadomie utrzymał stosowanie do komorników znowelizowanych przepisów w tym zakresie, obowiązujących osoby prowadzące działalność gospodarczą. Organ rentowy zaznaczył równocześnie, że w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą wysokość podstawy została ścisłe powiązana z formą opodatkowania oraz wysokością uzyskiwanych dochodów z działalności gospodarczej (art. 81 ust. 2, 2b-2d ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych). W związku z brzmieniem art. 33 ust. 3 ustawy o komornikach sądowych powiązanie z formą opodatkowania oraz wysokością uzyskiwanych dochodów/przychodów ma zastosowanie także w przypadku komorników sądowych. Organ rentowy podsumowując podkreślił, że do komorników traktowanych na gruncie przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jako osoby prowadzące działalność gospodarczą należy ustalać wysokość podstawy wymiaru składki zdrowotnej w ścisłym powiązaniu z ich formą opodatkowania dochodów/przychodów z działalności gospodarczej, w rozumieniu przepisów podatkowych, czyli na podstawie art. 81 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki środków publicznych. Oznacza to, że nie może być do nich stosowany art. 81 ust. 2za ustawy zdrowotnej, który określa zasady opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne w przypadku innych osób prowadzących pozarolniczą działalność, czyli innych niż prowadzący działalność gospodarczą (odpowiedź na odwołanie z dnia 1 marca 2024 r. k.19-22 a.s.). A. K. tego samego dnia wniosła również odwołanie od decyzji z dnia 3 stycznia 2024 r. nr (...), którą organ rentowy odmówił jej zwrotu nienależnie opłaconych składek (odwołanie od decyzji z dnia 3 stycznia 2024 r. k. 2-16 akt sprawy o sygn. VII U 533/24). Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie na podstawie art.
oraz zasądzenie od odwołującej na rzecz organu rentowego zwrotu kosztów postępowania wedle norm przepisanych (odpowiedź na odwołanie z dnia 1 marca 2024 r. k.18-19 a.s. o sygn. VII U 533/24). Zarządzeniem z dnia 26 marca 2024 r. sprawy z odwołania od decyzji z dnia 1 lutego 2024 r. i 3 stycznia 2024 r. zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i dalej prowadzono pod sygn. akt. VII U 532/24 (zarządzenie z dnia 26 marca 2024 r. k. 21 a.s. o sygn. VII U 533/24). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: A. K. jest komornikiem sądowym przy Sądzie Rejonowym w Wołominie. Odwołująca w okresie od stycznia do grudnia 2022 r. w raportach rozliczeniowych obliczyła i rozliczyła składki na ubezpieczenie zdrowotne podając formę opodatkowania – zasady ogólne – podatek liniowy (bezsporne). W dniu 30 października 2023 r. ubezpieczona złożyła korektę dokumentów rozliczeniowych z wykazaną składką na ubezpieczenie zdrowotne bez formy opodatkowania tj. w wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w czwartym kwartale roku poprzedniego wnosząc równocześnie o zwrot nienależnie opłaconych składek. Pismem z dnia 15 listopada 2023 r. znak (...) organ rentowy poinformował ubezpieczoną, że na podstawie przesłanych przez nią dokumentów rozliczeniowych ZUS DRA i ZUS RCA za okres od 02/2022 r. do 01/2023 r. nie może być dokonany właściwy zapis na koncie płatnika z uwagi na błędnie wypełnione dokumenty rozliczeniowe . Następnie, pismem nr (...)- (...) z dnia 24 listopada 2023 r. ubezpieczona została poinformowana o błędnie sporządzonych korektach dokumentów rozliczeniowych ZUS RCA i (...) za okres od lutego 2022 r. do października 2023 r. W piśmie z dnia 24 listopada 2023 r. znak (...) organ rentowy poinformował odwołującą o odmowie zwrotu nienależenie opłaconych składek z uwagi na wszczęte postępowanie w sprawie błędnie złożonych dokumentów rozliczeniowych za okres od lutego 2023 r. do października 2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiadomieniem z dnia 12 grudnia 2023 r. poinformował odwołująca o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w sprawie ustalenia podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne za rok składkowy 2022 r., a w dniu 3 stycznia 2024 r. wydał decyzję nr (...), w której odmówił ubezpieczonej zwrotu nienależnie opłaconych składek z uwagi na wszczęte z urzędu postępowanie wyjaśniające dotyczące ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne. Decyzją z 1 lutego 2024 r., nr (...), organ rentowy działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1230 ze zm.) oraz art. 79a ust. 1 i 81 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z dnia 27 sierpnia 2004 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 2561 z późn. zm.) stwierdził, że roczną podstawą wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności opodatkowanej według stawki liniowej wynosi za rok 2022 - 415.790,45 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przychody komorników, w myśl powołanego art. 33 ust. 3 ustawy o komornikach sądowych dla celów podatkowych są traktowane jak przychody z działalności gospodarczej. Dlatego też, przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowany ze środków publicznych w zakresie w jakim odwołują się do osób, o których mowa w art. 8 ust 6 pkt 1 ustawy systemowej, powinny być stosowane również do komorników sądowych (dokumentacja znajdująca się w aktach ZUS). Powyższy stan faktyczny, który nie jest sporny, Sąd ustalił na podstawie powołanych dokumentów, których autentyczność i treść nie była kwestionowana przez strony. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołania wniesione przez A. K. podlegały oddaleniu. Na wstępie należy wskazać, że stan faktyczny był w sprawie bezsporny – A. K. podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu jako komornik sądowy, a podstawa wymiaru składek na to ubezpieczenie od 2022 r. była określona wg zasad, określonych w art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2022.2561 t.j.), spór dotyczył ustalenia, czy dotychczasowy sposób określania podstawy wymiaru składki zdrowotnej dla płatnika jest prawidłowy, czy też powinien być określony zgodnie z art. 81 ust. 2za ww. ustawy. Zgodnie z art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 27.08.2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2561 ze zm.) roczną podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne osób prowadzących działalność pozarolniczą, o których mowa w art. 8 ust. 6 pkt 1, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, opłacających podatek dochodowy na zasadach określonych w art. 27, art. 30c lub art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi dochód z działalności gospodarczej ustalony za rok kalendarzowy jako różnica między osiągniętymi przychodami, w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 24 ust 1-2b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszony o kwotę opłaconych w tym roku składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Podstawa wymiaru składki w nowej wysokości obowiązuje od 1 lutego danego roku do 31 stycznia roku następnego, zwanego „całym rokiem składkowym”. Natomiast w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1691) wskazano, że komornik nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów regulujących podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej. Do komornika stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 226), przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 497 – dalej jako ustawa systemowa) oraz przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 146), dotyczące osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą (ust 3). Ustawodawca w art. 33 ust. 3 powołanej ustawy odsyła do osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą tj. do osób, o których mowa w art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy systemowej. W art. 8 ust. 6 pkt 1 wskazano, że za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się: 1) osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców lub innych przepisów szczególnych, z wyjątkiem ust. 6a; 2) twórcę i artystę; 3) osobę prowadzącą działalność w zakresie wolnego zawodu:
Podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach procesu stanowił art. 98 § 1 k.p.c., na mocy którego Sąd zasądził od odwołującej się na rzecz organu rentowego, jako strony wygrywającej zwrot kosztów zastępstwa prawnego. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika organu rentowego Sąd określił na kwotę 7.200,00 zł (2x 3.600,00 zł) - na podstawie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1935) - jako wartość przedmiotu sprawy przyjmując wskazaną w odpowiedzi na odwołanie kwotę 20.373,73 zł - wysokość rocznej podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne. Zgodnie z art. 98 § 1 1 k.p.c. od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty w punkcie drugim sentencji wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.