1027 k.c.). Każdej z powódek (spadkobierczyń) przysługuje więc po połowie należności z tytułu niezwróconej pożyczki, czyli ½ ułamkowej części (art. 1035 k.c.). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punktach I. i II. sentencji na mocy art. 922 § 1 k.c., art. 931 § 1 k.c., art. 1025 §
1027 k.c., art. 1035 k.c., art. 720 § 1 k.c., art. 481 §
W pozostałym zakresie powództwo oddalono jak w punkcie III. na mocy art. 118 k.c. w zw. z art. 117 § 2 k.c. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 9 lipca 2018 r.). Koszty Pozwanego obciążono w całości kosztami procesu, albowiem strona powodowa uległa jedynie co do nieznacznej części dochodzonego roszczenia (art. 100 k.p.c.). Należne powódkom koszty podlegają podziałowi po połowie z przyczyn wyjaśnionych już wyżej. Łącznie koszty obciążające pozwanego to: opłata sądowa od pozwu 660 zł, opłata w stawce minimalnej za czynności adwokackie za pierwszą instancję (4.800 zł, § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w spawie opłat za czynności adwokackie, w brzmieniu pierwotnym), opłata za czynności adwokackie w postępowaniu apelacyjnym przed sądem okręgowym w stawce minimalnej (połowa stawki zastosowanej przy I. instancji, czyli 2.400 zł, § 10 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Łącznie jest to 7.877 zł, a na każdą z powódek przypada po 3938,50 zł (punkty IV. i V. sentencji).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.