k.p.c.). Pozwane jako spadkobierczynie wstąpiły w prawa i obowiązki swojego spadkodawcy, który był konsumentem co zobowiązuje sąd do dokonania oceny roszczenia wynikającego z zawartej z przedsiębiorca umowy również w świetle przepisów o ochronie konsumentów, w tym szczególnie art.
– 385 3 k.c. Zgodnie z art.
k.c., aby można było uznać klauzulę za abuzywną, muszą zostać spełnione łącznie cztery przesłanki: umowa musi być zawarta z konsumentem, postanowienia tej umowy nie zostały uzgodnione z konsumentem w sposób indywidualny, a ponadto kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy, co jednak nie dotyczy głównych świadczeń stron, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Za nieuzgodnione indywidualnie z konsumentem uważa się te postanowienia umowy, na których treść nie miał on rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje (art.
Z kolei za sprzeczne z dobrymi obyczajami należy uznać m.in. działania wykorzystujące np. niewiedzę, brak doświadczenia konsumenta, naruszenie równorzędności stron umowy, działania zmierzające do dezinformacji, wywołania błędnego przekonania konsumenta, wykorzystania jego niewiedzy lub naiwności. Chodzi, więc o działanie potocznie określane, jako nieuczciwe, nierzetelne, odbiegające in minus od przyjętych standardów postępowania (m.in. wyrok SA w Warszawie z dnia 27 stycznia 2011 r, VI ACa 771/10). Umowa pożyczki zawarta przez strony została zawarta na standardowo stosowanym przez stronę powodową formularzu, a pozwany nie miał realnego wpływu na brzmienie poszczególnych zapisów umowy, co jasno wynika z formy i treści dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Jednakże w ocenie Sądu nie można uznać, aby jej postawienia zawierały klauzule abuzywne, by zachodziły pozostałe przesłanki określone w art.
Analiza zapisów umowy pozwala w ocenie Sądu dojść do przekonania, iż została ona sporządzona w sposób zrozumiały i czytelny. Konkretne kwoty zostały wypunktowane i wyszczególnione, w tym kwota kapitału, odsetek, składki ubezpieczeniowej. Kwotę prowizji nie można uznać za wygórowaną przy udzielonej kwocie pożyczki. Kwota pozoaodsetkowych kosztów udzielenia kredytu nie przekracza dopuszczalnej prawem wysokości kosztów określonej w art. 36 a ustawy o kredycie konsumenckim. Wreszcie nieuzasadniony był zarzut nadużycia prawa podmiotowego tj. art. 5 k.c. w związku z niezrealizowaniem przez powoda swoich roszczeń z umowy ubezpieczenia zawartego z (...). Poza sporem jest to, ze pożyczka została ubezpieczona. Jednakże zobowiązanie pozwanych oraz zobowiązanie ubezpieczyciela ma charakter zobowiązań in solidum, a wierzyciel ma prawo dochodzić swoich roszczeń według swego wyboru od pozwanych bądź od ubezpieczyciela. Zatem wszelkie dowody zgłaszane na okoliczność wykazania przyczyny śmierci E. M. i spełnienia ryzyka ubezpieczeniowego były chybione o tyle, ze powód miał prawo dochodzić zaspokojenia roszczeń od pozwanych i z takiej możliwości skorzystał. Pozwane zaś w razie spełnienia świadczeń mogą dochodzić od ubezpieczyciela w ramach roszczeń regresowych zwrotu spełnionych świadczeń. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt I wyroku zasądzając od pozwanych solidarnie na rzecz strony powodowej kwotę objęta zadaniem pozwu wraz z odsetkami jak w żądaniu. Jednocześnie mając na względzie, iż pozwane odpowiadają jako spadkobierczynie pierwotnego dłużnika, zaś nabycie spadku po E. M. nastąpiło z dobrodziejstwem inwentarza, sąd zastrzegł pozwanym prawo powołania się w postępowaniu egzekucyjnym na ograniczenie odpowiedzialności za długi spadkowe do wysokości stanu czynnego spadku po zmarłej E. M. na podstawie art. 317 i 837 k.p.c. w zw z art. 1031 § 2 k.c. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 1 1 i 3 k.p.c. i zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Na koszty złożyły się: opłata od pozwu 1000 zł, wynagrodzenie pełnomocnika 3600 zł ustalone na podstawie przepisów obowiązujących w dniu wniesienia pozwu wraz z opłatą od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.