UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 408/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu

§1

kk zarzuconego oskarżonemu w punkcie I aktu oskarżenia i przypisanego w punkcie 1 zaskarżonego wyroku oraz czynu z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk zarzuconego w punkcie II aktu oskarżenia i przypisanego w punkcie 2 zaskarżonego wyroku M. P. popełnił jeden czyn wypełniający dyspozycję art.

§ 1kk w zw. z art. 4 §1 kk polegający na tym, że w okresie od sierpnia 2019 roku do kwietnia 2021 roku w miejscowości M., woj. (...) uporczywie nękał P. F.

(1)w ten sposób, że przesyłał wielokrotnie na jej telefon komórkowy wiadomości sms, w których kierował do niej wulgarne i obelżywe wyzwiska, a także dzwonił wielokrotnie do pokrzywdzonej, a podczas rozmów telefonicznych groził jej popełnieniem przestępstw pozbawienia życia, zgwałcenia przez wynajętych obcokrajowców, spowodowaniem uszczerbku na jej zdrowiu i członków najbliższej rodziny oraz kierował w stosunku do niej obelżywe i wulgarne wyzwiska, co wzbudziło u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia. Aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w części 3.1 uzasadnienia. Sąd okręgowy nie przyjął, że oskarżony swoim działaniem istotnie naruszył prywatność pokrzywdzonej, stąd nie podzielił ustalenia sądu I instancji, że oskarżony dzwonił do sąsiadów P. F.

(1)w miejscowości M. próbując pozyskać informacje o życiu prywatnym pokrzywdzonej. Kontaktował się ze świadkiem A. B. i jego żoną, ale znał się z nimi wcześniej ( spotykał się razem P. F. z nimi) i w ten sposób chciał uzyskać informacje dotyczące jego syna. Kontakt oskarżonego z Ł. P. w celu zwolnienia P. F.

(1)z pracy sąd okręgowy potraktował w kategoriach przemawiających za ustaleniem, że M. P. swoim zachowaniem w zakresie przypisanego mu czynu z art.

§ 1kk wywołał uzasadniony okolicznościami stan zagrożenia u pokrzywdzonej.

Częściowo jest zasadny zarzut obrońcy oskarżonego dotyczący przypisanego M. P. przestępstwa niealimentacji wypełniającego dyspozycję art. 209 § 1a kk. Przede wszystkim prawidłowe są ustalenia sądu I instancji, że oskarżony został zobowiązany wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim III Wydział Rodzinny i Nieletnich wydanym w dniu 17 grudnia 2019 roku w sprawie o sygn. akt III RC 366/19 do płacenia alimentów na rzecz małoletniego syna K. P. w kwocie po 800 złotych miesięcznie, płatnych poczynając od 1 września 2019 roku, w terminie do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk przedstawicielki ustawowej małoletniego - P. F.

(1). Bezsporne jest, że oskarżony tych świadczeń alimentacyjnych nie regulował w okresie przepisanego mu czynu w punkcie 3 zaskarżonego wyroku tłumacząc, że pokrzywdzona wyraziła na to zgodę, gdyż on płacił pełną ratę kredytu za zakupione wspólne mieszkanie. Zdaniem sądu okręgowego oskarżony będąc osobą pełnoletnią i poczytalną zdawał sobie sprawę, że alimenty to świadczenie zasądzone przez sąd na utrzymanie jego małoletniego syna K. ( a nie P. F.

(1)) i nie może być przedmiotem ,,potrącenia” w związku z innym świadczeniem pieniężnym (ratą kredytu), które dotyczy także pokrzywdzonej. Wiedział, że pokrzywdzona była uzależniona finansowo od niego, co wielokrotnie podkreślał w przesyłanych do niej wiadomościach tekstowych. Nie było ją stać po zakończeniu związku z oskarżonym na spłatę z M. P. po połowie zaciągniętego kredytu na zakup mieszkania. Oskarżony alimenty na syna traktował jako część raty kredytu, którą miała uregulować pokrzywdzona. Nie budzą wątpliwości dokonane ustalenia sądu I instancji, że czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 3 wypełnił dyspozycję art. 209 § 1a kk, co wynika z jego opisu. Jest rzeczą oczywistą, że po rozstaniu z oskarżonym sytuacja materialna pokrzywdzonej uległa znacznemu pogorszeniu. Sam fakt, że chciała wyjechać z synem na wakacje za granicę nie oznacza, że brak alimentów nie narażał małoletniego K. P. na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Bezsporne jest, że P. F.

(1)po rozstaniu z oskarżonym podjęła pracę jako sprzedawca za wynagrodzeniem w kwocie 2200 złotych miesięcznie (k-336v), aby utrzymać syna. Mieszkała u rodziców, a więc nie musiała wynajmować mieszkania, ale jej sytuacja materialna była bardzo trudna. Zdaniem sądu okręgowego w tym składzie wyjazd na wakacje jest także jedną z podstawowych potrzeb dziecka i nie oznacza, że oskarżonemu nie można przypisać czynu z art. 209 § 1a kk, skoro pokrzywdzona na takich wakacjach była z ich wspólnym synem. Rację ma obrońca oskarżonego podnosząc, że sąd I instancji nie wziął pod uwagę dołączonego do akt dokumentu w postaci zaświadczenia wydanego w dniu 19 lipca 2022 roku przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Rzeszowie Z. G. z treści, którego wynika, że na ten dzień M. P. nie posiada zaległości w prowadzonej egzekucji świadczeń alimentacyjnych na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 17 grudnia 2019 roku w sprawie o sygn. akt III RC 366/19. Z wykazu wpłat dokonanych przez oskarżonego na konto komornika wynika, że w dniu 11 sierpnia 2021 roku wpłacił kwotę 11 762, 31 złotych z tytułu zaległości alimentacyjnych i na bieżąco płaci alimenty (k-703). Sąd I instancji pominął ten dokument, który ma kluczowe znaczenie dla odpowiedzialności oskarżonego za popełnienie czynu przypisanego mu w punkcie 3 zaskarżonego wyroku. Z analizy akt sprawy wynika, że prokurator wydał postanowienie o przedstawieniu zarzutów oskarżonemu w przedmiotowej sprawie w dniu 10 stycznia 2022 roku (k-422). M. P. złożył pierwsze wyjaśnienia w dniu 23 maja 2022 roku (k-435- 438) między innymi odnośnie zarzuconego mu czynu w punkcie V wypełniającego dyspozycję art. 209 § 1a kk. Oskarżony dokonał wpłaty zaległych świadczeń alimentacyjnych 11 sierpnia 2021 roku, a zatem przed terminem wynikającym z treści art. 209 § 5 kk. Zdaniem sądu okręgowego w tym składzie tym bardziej zaistniały przesłanki do odstąpienia od wymierzenia kary za czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 3 zaskarżonego wyroku, gdyż w realiach przedmiotowej sprawy ani wina ani społeczna szkodliwość przypisanego czynu nie przemawiały przeciwko takiemu rozstrzygnięciu. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconych mu czynów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Skoro zarzut podniesiony w punkcie drugim

(2)apelacji obrońcy oskarżonego dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który ma wpływ na treść orzeczenia, nie zasługiwał na uwzględnienie, to sąd okręgowy nie zmienił zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez apelanta i nie uniewinnił M. P. od dokonania zarzuconych mu czynów.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
Przedmiot utrzymania w mocy Sąd okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w części dotyczącej przypisania oskarżonemu popełnienia czynów z punktów III, IV, V, VI zarzuconych w akcie oskarżenia. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Skoro zarzuty podniesione w apelacji obrońcy oskarżonego nie zasługiwały na uwzględnienie, to sąd okręgowy w tej części utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. 1.
Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
Przedmiot i zakres zmiany Sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
uchylił rozstrzygnięcie z punktu 5 i 6 o karze łącznej pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i rozstrzygnięcia z tym związane z punktów 7, 8,
uchylił rozstrzygnięcie z punktu 10,
w miejsce rozstrzygnięcia zawartego w punktach 1 i 2 odnośnie przypisanych oskarżonemu czynów zarzuconych w punktach I i II aktu oskarżenia i wymierzonych jednostkowych kar pozbawienia wolności, oskarżonego M. P. uznał za winnego tego, że w okresie od sierpnia 2019 roku do kwietnia 2021 roku w miejscowości M., woj. (...) uporczywie nękał P. F.

§ 1kk zw.

z art. 4 § 1 kk i na podstawie art.

§ 1kk w zw.

z art. 37a § 1 kk wymierzył mu karę 250 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 30 złotych,

w miejsce wymierzonych w punkcie 2 jednostkowych kar pozbawienia wolności za przypisane czyny z punktów III i IV zarzuconych w akcie oskarżenia, na podstawie art. 190 §1 kk wymierzył oskarżonemu M. P. za każdy z ww. czynów karę 150 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 30 złotych,
w miejsce orzeczonej w punkcie 4 kary pozbawienia wolności, na podstawie art. 207 § 1 kk w zw. z art. 37a§ 1 kk wymierzył oskarżonemu M. P. karę 150 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 30 złotych,
w miejsce orzeczonej w punkcie 3 kary pozbawienia wolności za przypisany oskarżonemu M. P. czyn wypełniający dyspozycję art. 209 § 1a kk, na podstawie art. 209§ 5 kk odstąpił od wymierzenia kary,
na podstawie art. 85 § 1 kk w zw. z art. 86 § 1 i 2 kk połączył jednostkowe kary grzywny wymierzone w punktach I.3 i I.4 (za czyny przypisane w punkcie 2 zaskarżonego wyroku) niniejszym wyrokiem i wymierzył oskarżonemu M. P. karę łączną 350 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 30 złotych,
w miejsce rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 9, na postawie art. 41a § 1 i 4 kk orzekł: a) za czyn przypisany oskarżonemu M. P. w punkcie I.3 niniejszym wyrokiem zakaz kontaktowania się w jakikolwiek sposób z pokrzywdzoną P. F.

(1)i zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 50 metrów, z wyjątkiem wykonywania kontaktów ustalonych przez sąd ze wspólnym małoletnim synem K. P. przez okres 1 roku, b) za czyn przypisany oskarżonemu M. P. w punkcie 4 zaskarżonego wyroku zakaz kontaktowania się w jakikolwiek sposób z pokrzywdzoną P. F.

(1)i zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 50 metrów, z wyjątkiem wykonywania kontaktów ustalonych przez sąd ze wspólnym małoletnim synem K. P. przez okres 1 roku, 9. na podstawie art. 90 § 2 kk w zw. z art. 86 § 1 kk połączył zakazy orzeczone w punktach I 8a oraz I 8b i orzekł wobec oskarżonego M. P. zakaz kontaktowania się w jakikolwiek sposób z pokrzywdzoną P. F.

(1)i zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 50 metrów, z wyjątkiem wykonywania kontaktów ustalonych przez sąd ze wspólnym małoletnim synem K. P. przez łączny okres 2 lat. Zwięźle o powodach zmiany Sąd okręgowy uznał, że czyny popełnione w tym samym okresie czasu zarzucone oskarżonemu w punktach I oraz II aktu oskarżenia i przypisane w punktach 1 i 2 zaskarżonego wyroku stanowią jeden czyn wypełniający dyspozycję art.

§ 1kk zw.

z art. 4 § 1 kk, gdyż kierowanie gróźb w stosunku do pokrzywdzonej podczas wysyłania wiadomości sms lub podczas rozmów telefonicznych było także czynnością sprawczą przestępstwa stalkingu (art.

§ 1kk).

Sąd okręgowy wymierzył oskarżonemu za przypisany mu czyn w punkcie I 3 na podstawie art.

§ 1kk w zw.

z art. 37a § 1 kk karę 250 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 30 złotych. Przy ustalaniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny sąd okręgowy miał na uwadze sytuację materialną oskarżonego. Sąd okręgowy w miejsce wymierzonych w punkcie 2 jednostkowych kar pozbawienia wolności za przypisane czyny z punktów III i IV dotyczących gróźb kierowanych przez oskarżonego w stosunku do pokrzywdzonych D. F. i Z. F. zarzuconych w akcie oskarżenia, na podstawie art. 190 § 1 kk wymierzył oskarżonemu M. P. za każdy z ww. czynów karę 150 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 30 złotych. Podnieść należy, że w okresie popełnienia ww. czynów przypisanych oskarżonemu przestępstwo z art. 190 § 1 kk było zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2. W tym przypadku bez stosowania art. 37a § 1 kk zasadne było orzeczenie wobec oskarżonego kary grzywny. Sąd okręgowy w miejsce orzeczonej w punkcie 4 kary pozbawienia wolności, na podstawie art. 207 § 1 kk w zw. z art. 37a § 1 kk wymierzył oskarżonemu M. P. karę 150 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 30 złotych. Sąd okręgowy w miejsce orzeczonej w punkcie 3 kary pozbawienia wolności za przypisany oskarżonemu M. P. czyn wypełniający dyspozycję art. 209 § 1a kk, na podstawie art. 209 § 5 kk odstąpił od wymierzenia kary. Aktualne są rozważania sądu okręgowego dotyczące tego rozstrzygnięcia zawarte w punkcie 3.2 uzasadnienia. Sąd okręgowy na podstawie art. 85 § 1 kk w zw. z art. 86 § 1 i 2 kk połączył jednostkowe kary grzywny wymierzone w punktach I.3 i I.4 ( za czyny przypisane w punkcie 2 zaskarżonego wyroku) oraz I.5 niniejszym wyrokiem i wymierzył oskarżonemu M. P. karę łączną 350 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 30 złotych. W realiach przedmiotowej sprawy oskarżony i pokrzywdzona P. F.

(1)definitywnie się rozstali i także mieszkają oddzielnie. Będą mieli ze sobą kontakt, ze względu na małoletniego wspólnego syna K. P.. Biorąc pod uwagę fakt, że oskarżony nie był dotychczas karany, prowadzi ustabilizowany tryb życia, jest w nowym związku, prowadzi własną działalność gospodarczą nie jest zasadne wymierzanie mu za przypisane czyny kar jednostkowych pozbawienia wolności i kary łącznej tego samego rodzaju z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Wymierzona oskarżonemu kara grzywny powinna spełnić swe cele w zakresie obu prewencji. Ponadto istnieje szansa, że oskarżony i P. F.

(1)poprawią wzajemne relacje ( z uwagi na syna) i wydany wyrok im w tym nie przeszkodzi. Sąd okręgowy w miejsce rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 9, na podstawie art. 41a § 1 i 4 kk orzekł: a) za czyn przypisany oskarżonemu M. P. w punkcie I.3 niniejszym wyrokiem zakaz kontaktowania się w jakikolwiek sposób z pokrzywdzoną P. F.

(1)i zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 50 metrów, z wyjątkiem wykonywania kontaktów ustalonych przez sąd ze wspólnym małoletnim synem K. P. przez okres 1 roku, Na podstawie art. 90 § 2 kk w zw. z art. 86 § 1 kk sąd okręgowy połączył zakazy orzeczone w punktach I 8a oraz I 8b i orzekł wobec oskarżonego M. P. zakaz kontaktowania się w jakikolwiek sposób z pokrzywdzoną P. F.

(1)i zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 50 metrów, z wyjątkiem wykonywania kontaktów ustalonych przez sąd ze wspólnym małoletnim synem K. P. przez łączny okres 2 lat jest wystarczającym zabezpieczeniem pokrzywdzonej przed ewentualnymi wbrew jej woli kontaktami z oskarżonym. Jednocześnie przez ten okres czasu relacje miedzy oskarżonym i pokrzywdzona mogą ulec poprawie i orzeczony zakaz nie przeszkodzi im w przyszłości we wspólnym uczestnictwie np. w uroczystościach syna takich jak imieniny, urodziny itd. Sąd okręgowy uchylił rozstrzygnięcie z punktu 5 i 6 o karze łącznej pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i rozstrzygnięcia z tym związane z punktów 7,

Sąd okręgowy uchylił rozstrzygnięcie z punktu
Sąd I instancji orzekając w punkcie 10 zaskarżonego wyroku zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonymi D. F. i Z. F. oraz i zbliżania się do nich na odległość mniejszą niż 50 metrów nie określił czasu trwania orzeczonego środka karnego. Wyrok sądu I instancji nie zaskarżył w tej części prokurator, a orzeczony środek karny w stosunku do każdego z pokrzywdzonych nie jest obligatoryjny i w realiach przedmiotowej sprawy nie jest konieczny. 1.
Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.
Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.
Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Punkt III wyroku sądu okręgowego. Sąd okręgowy zasądził od oskarżonego M. P. na rzecz oskarżycieli posiłkowych P. F.

(1), Z. F. i D. F. kwoty po 1008 złotych z tytułu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym. Wysokość zasądzonej kwoty sąd okręgowy ustalił na podstawie § 11 ust. 2 pkt 4 i ust.7 , § 15 ust. 1 i §17 pkt1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964 ze zm). Punkt IV wyroku sądu okręgowego. O kosztach sądowych sąd okręgowy orzekł na podstawie art. 634 kpk. Sąd okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1150 złotych z tytułu opłaty za obie instancje i kwotę 20 złotych z tytułu wydatków za postępowanie odwoławcze. Wysokość opłaty została ustalona na podstawie art. 3 ust 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz. U. nr 49 poz. 223 z późn. zm.).

PODPIS 1.
Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego M. P. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Skarżone jest rozstrzygniecie uznające oskarżonego za winnego popełnienia przypisanych mu czynów. 0.1.1.3.
Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.