WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 września 2024 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Ryszard Małecki po rozpoznaniu w dniu 5 września 2024 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa małoletnich: N. M. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego A. R.
(1), M. R., N. R., D. R.
(1), A. R.
(2)i D. R.
(2), reprezentowanych przez przedstawicieli ustawowych A. R.
(1)i A. R.
(2)przeciwko Miastu P. o ustalenie na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu z dnia 27 stycznia 2023 r. sygn. akt VII C 700/22 I. oddala apelację, II. zasądza od pozwanego na rzecz powodów solidarnie 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego postanowienia o kosztach procesu do dnia zapłaty. Ryszard Małecki UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z 27 stycznia 2023 roku Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w Poznaniu w sprawie z powództwa małoletnich: N. M. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego A. R.
(1), M. R., N. R., D. R.
(1), A. R.
(2)i D. R.
(2), reprezentowanych przez przedstawicieli ustawowych A. R.
(1)i A. R.
(2)przeciwko Miastu P. o ustalenie: 1) ustalił, iż małoletnim powodom: N. M., M. R., N. R., D. R.
(1), A. R.
(2)i D. R.
(2)przysługuje uprawnienie do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, 2) nakazał wstrzymanie wykonania opróżnienia przez małoletnich powodów lokalu położonego przy ulicy (...) w P. do czasu złożenia przez Miasto P. oferty zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, 3) zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwotę 504 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się strona pozwana wnosząc apelację, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie: - art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zimnie kodeksu cywilnego poprzez jego błędną interpretację i zastosowanie oraz nieprzyjęciu, że sytuacja materialna i rodzinna powodów pozwala na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie, - art. 189 k.p.c. poprzez przyjęcie, że powodowie mają interes prawny w żądaniu przyznania uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, pomimo, że nie istnieje skuteczne wobec powodów orzeczenie nakazujące im wydanie lokalu przy ul. (...) w P., a także, że uprawnienie takie może zostać przyznane jedynie w orzeczeniu nakazującym wydanie lokalu, - art. 233 § 1 k.p.c., poprzez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w sposób niezgodny z zasadami logicznego myślenia i doświadczenia życiowego, poprzez przyjęcie, że sytuacja majątkowa i rodzinna nie pozwala powodom na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych na wolnym rynku. Mając to na uwadze apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: oddalenie powództwa w pkt. 1 oraz uchylenie pkt. 2, zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. 3, przez zasądzenie solidarnie od powodów na rzecz pozwanego kosztów postępowania w I instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych oraz zasądzenie solidarnie od powodów na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych. W odpowiedzi na apelację powodowie wnieśli o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie od pozwanego na ich rzecz solidarnie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja okazała się bezzasadna. Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne Sadu I instancji i poczynione na ich podstawie rozważania – są one wyczerpujące i nie wymagają uzupełnienia. Interes prawny w rozumieniu art. 189 kpc. zachodzi w każdym wypadku istnienia realnego zagrożenia dla interesów powoda – nie tylko gdy lokator objęty jest eksmisyjnym tytułem wykonawczym, ale także gdy zachodzi prawdopodobieństwo egzekwowania tytułu wykonawczego także wobec niego, mimo że nie jest objęty tytułem, a nawet gdy zachodzi ryzyko wytoczenia przeciwko niemu powództwa o eksmisję. Z uwagi na zmianę stanu prawnego od dnia 3 maja 2012 r., obecnie w świetle brzmienia art. 791 § 2 kpc. przyjąć należy, że również lokator nie ujęty w tytule wykonawczym jest dłużnikiem egzekwowanym pochodnym od dłużnika ujętego w tytule, jeżeli od niego wywodzi swoje uprawnienie do zamieszkiwania w lokalu. Przepis ten dotyczy lokali mieszkalnych –służących zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Uchwała Sądu Najwyższego powołana w apelacji (III CZP 79/17) dotyczy wyłącznie kwestii procesowych w postępowaniu rozpoznawczym – charakteru współuczestnictwa. Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów wyraźnie wskazuje, że przesłanką konieczności dopozwania kolejnych lokatorów jest okoliczność, że w razie egzekwowania wyroku eksmisyjnego, byliby oni również zobowiązani do opuszczenia lokalu, mimo że nie brali udziału w procesie. Ze sformułowania tego przepisu wynika wprost, że zaniechania zapewnienia pozostałym lokatorom udziału w postępowaniu rozpoznawczym może narazić ich na eksmisję, mimo że nie są objęci tytułem wykonawczym. Ustawodawca w ten sposób zamierzał zapobiec sytuacji, w której eksmisją na etapie egzekucji objęte zostaną osoby, które nie brały udziału w postępowaniu rozpoznawczym. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że uzyskiwane przez pozwanych – rodziców małoletnich – dochody nie pozwalają na wynajęcie lokalu na wolnym rynku. Ustalenie dotyczące wydatków na kwotę 3.400 zł dotyczyło wyłącznie kosztów wyżywienia. Oczywistym jest, że dochody rodziny wraz z pobieranymi świadczeniami i zasiłkami nie wystarczają na utrzymanie 8-osobowej rodziny i wynajęcie lokalu. W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 385 kpc. oddalić apelację. Koszty procesu w instancji odwoławczej obciążały pozwanego na podstawie art. 98 § 1 kpc. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika powodów ustalono na podstawie § 7 pkt 1 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Ryszard Małecki