Bezspornym między stronami był fakt, że oświadczeniem z dnia 29 sierpnia 2003 roku (k. 39) K. S. jako poręczyciel kredytu udzielonego J. S., wyraziła zgodę na zawarcie z pozwanym porozumienia z 29 sierpnia 2003 r. i utrzymanie zabezpieczenia kredytu w postaci weksla in blanco oraz przewłaszczenia ruchomości. Ponadto oświadczeniem z dnia 29 sierpnia 2003 roku (k. 40) na podstawie art. 97ust.1 i 2 ustawy Prawo bankowe z dnia 29 sierpnia 1997 roku poddała się egzekucji i wyraziła zgodę na wystawienie przez Bank bankowego tytułu egzekucyjnego obejmującego roszczenia z umowy o kredyt nr (...) z dnia 10 grudnia 2001 roku oraz z zawartego porozumienia z dnia 29 sierpnia 2003 roku do kwoty 250.000 zł. Bank mógł wystawić tytuł egzekucyjny do 31 sierpnia 2006 roku. Tożsame oświadczenie złożył jej mąż ( k.41). Zgodzić należało się z poglądem Sądu pierwszej instancji, że nie ma żadnych podstaw, aby uważać, że oświadczenia o poddaniu się egzekucji K. S. i J. S. z 29 sierpnia 2003 r. przestały być aktualne z dniem 22 marca 2004 roku, kiedy pozwany złożył oświadczenie o odstąpieniu od warunków porozumienia z dnia 29 sierpnia 2003 roku,
Słusznie Sąd Rejonowy wskazał, że z samej treści oświadczenia o poddaniu się egzekucji ( k. 40, 41) wynika, że obejmuje ono zarówno porozumienie z dnia 29 sierpnia 2006 r., jak i osobno umowę kredytową z dnia 10 grudnia 2001 r. nr (...). Niezależnie zatem od oceny skutków odstąpienia przez pozwanego od warunków porozumienia z dnia 29 sierpnia 2003 roku, powódka i jej mąż złożyli oświadczenie o poddaniu się egzekucji co do umowy kredytowej z 10 grudnia 2001 r. nr (...) z terminem realizacji do dnia 31 sierpnia 2006 r., który to termin został dochowany ( b.t.e. wystawiono 7 lipca 2006 r., klauzula wykonalności nadana 26 lipca 2006 r.). Sąd Okręgowy nie podzielił też zarzutów apelacji dotyczących dokonanej przez Sąd I instancji oceny twierdzeń powódki o braku podstaw do wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego przeciwko powódce, gdyż nie była ona stroną umowy kredytowej, a jedynie poręczyła weksel in blanco stanowiący zabezpieczenie kredytu. W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, że podnoszone przez powódkę zarzuty w tym zakresie, powinny zostać zawarte w zażaleniu na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu. W orzecznictwie i doktrynie przeważa stanowisko, że kognicją sądu w postępowaniu toczącym się w oparciu o art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c. nie są objęte zarzuty formalne związane z nadaniem tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności, w tym odnoszące się do spełnienia przez wierzytelność nim objętą wymogów określonych w art. 96 – 98 prawa bankowego. Przyjmuje się więc, że w postępowaniu z powództwa opozycyjnego nie mogą być podnoszone zarzuty właściwe do postawienia w zażaleniu na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności ( art. 795 k.p.c. ), a w razie gdy stanowią one wyłączną podstawę powództwa, podlega ono oddaleniu bez rozpoznania powołanych okoliczności. O ile zatem powołanie w powództwie opozycyjnym zarzutów formalnych pozostających w kognicji sądu klauzulowego nie jest wyłączone, o tyle nie mogą one podlegać rozpoznaniu w tej sprawie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt V CSK 467/15). Sąd Okręgowy za niezasadne uznał również zarzuty apelacji dotyczące stanowiska Sądu Rejonowego, że pozwany po śmierci J. S. mógł prowadzić egzekucję na podstawie dotychczasowego tytułu wykonawczego wobec powódki bez nadania przeciwko niej klauzuli wykonalności jako spadkobiercy dłużnika. W pierwszej kolejności podkreślić trzeba, że zarzut prowadzenia egzekucji po śmierci J. S. przeciwko jego spadkobierczyni – powódce bez nadania klauzuli wykonalności przeciwko niej, nie może być skutecznie podniesiony w postępowaniu o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności. Przesłanka taka nie została bowiem objęta dyspozycją art. 840 § 1 k.p.c. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w okolicznościach sprawy pozwany w dniu 7 lipca 2006 r. wystawił Bankowy Tytuł Egzekucyjny nr (...) przeciwko J. S. i K. S.. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2006 roku wydanym przez Sąd Rejonowy w Trzciance w sprawie o sygn. akt I Co 875/06 nadana została klauzula wykonalności na rzecz Banku (...) S.A. przeciwko K. S. i J. S. bankowemu tytułowi egzekucyjnemu opisanemu wyżej do kwoty 72.843,98 zł z odsetkami. Na podstawie opisanego wyżej tytułu wykonawczego Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w T. M. S. prowadzi egzekucję w sprawie o sygn. akt II Km 1374/06 od dnia 28 sierpnia 2006 roku. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego zostało doręczone J. S. dnia 19 września 2006 roku. Dnia 15 marca 2009 roku J. S. zmarł. Egzekucja została zawieszona i podjęta dopiero dnia 24 sierpnia 2012 roku po uprawomocnieniu się postanowienia Sądu Rejonowego w Trzciance z dnia 21 marca 2012 roku w sprawie I Ns 41/10 o stwierdzeniu nabycia spadku po J. S. na rzecz K. S.. Wskazać należy, że wbrew twierdzeniom apelującej, pozwany po śmierci J. S. mógł prowadzić egzekucję na podstawie dotychczasowego tytułu wykonawczego wobec powódki bez nadania przeciwko niej klauzuli wykonalności. Sąd Okręgowy w tym zakresie podziela wyrażone w orzecznictwie stanowisko, iż artykuł 819 § 1 k.p.c. normuje sytuację, w której śmierć dłużnika nastąpiła w toku egzekucji, zatem po jej wszczęciu (…) w razie śmierci dłużnika po wszczęciu egzekucji ustawa nie wymaga nadania klauzuli wykonalności przeciwko spadkobiercy dłużnika. W takim wypadku,
dyspozycją art. 819 § 1 k.p.c., zawieszone postępowanie egzekucyjne organ egzekucyjny podejmuje z udziałem spadkobiercy dłużnika, tj. po udowodnieniu tego jego przymiotu prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku (Postanowienie SN z 2.07.1975 r., I CZ 98/75, OSNC 1976, nr 6, poz. 142.). J. S. zmarł po wszczęciu egzekucji, zatem nie było potrzeby nadania klauzuli wykonalności przeciwko jego spadkobiercy – powódce. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację jako bezzasadną. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 1 1 k.p.c., obciążając nimi w całości powódkę, jako stronę przegrywającą proces w instancji odwoławczej. Na koszty wywołane apelacją powódki składa się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego ustalone na kwotę 2.700 zł,
1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Małgorzata Radomska-Stęplewska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.