Sygn. akt I ACa 1486/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 maja 2014r. Sąd Apelacyjny w Łodzi I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Małgorzata Stanek (spr.) Sędziowie: SSA Joanna Walentkiewicz - Witkowska SSO del. Paweł Hochman Protokolant: st.sekr.sądowy Jacek Raciborski po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014r. w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa G. S. przeciwko K. S. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 9 lipca 2013r. sygn. akt II C 856/09 1. oddala apelację; 2. zasądza od powódki G. S. na rzecz pozwanego K. S. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Sygnatura akt I ACa 1486/13 UZASADNIENIE W pozwie, który wpłynął do Sądu Okręgowego w Łodzi w dniu 09 lutego 2009 r., powódka G. S. wniosła o zasądzenie od pozwanego K. S. kwoty 4.500.507,56 zł wraz z odsetkami ustawowymi, odsetek ustawowych naliczonych od kwoty 122.937,81 zł wymagalnej na dzień 13 grudnia 2003 r. w wysokości 69.387,96 zł na dzień wytoczenia powództwa wraz z dalszymi odsetkami ustawowymi od kwoty 122.937,81 zł od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty, kwoty 787.500 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu, G. S. wskazała, że na roszczenie w kwocie 4.500.507,56 zł. składają się dwa żądania: po pierwsze, żądanie zasądzenia kwoty 1.550.000 zł wraz z należnymi ustawowymi odsetkami tytułem zobowiązania osobistego K. S. wynikającego z części V pkt 4 umowy o podział majątku dorobkowego z dnia 13.10.2003 r. oraz zobowiązania wynikającego z części V ust. 2 w/w umowy, na mocy którego K. S. zobowiązał się do świadczenia na rzecz G. S. kwoty 25.000 zł miesięcznie. Po drugie, G. S. dochodzi od K. S. zobowiązań opisanych w części I ust. 1 umowy z dnia 13.10.2003 r. , wynikających z rozliczeń stron związanych z podziałem majątku dorobkowego. W części I ust. 1 tej umowy określono zobowiązanie K. S. względem G. S. do zapłaty kwoty 796.250 USD w 25 ratach po 31.850 USD każda. W wykonaniu tego zobowiązania K. S. zapłacił w dniu 13.10.2003 r. kwotę 31.850 zł tytułem I raty, uchylając się od zapłaty pozostałych rat. Wobec tego, G. S. dochodzi pozostałej kwoty roszczenia w wysokości 764.400 USD według kursu NBP na dzień 13.10.2003 r. (3,8599 zł) , tj. w wysokości 2.950.507,56 zł. wraz z należnymi odsetkami. Z tytułu opisanych powyżej zobowiązań, pozwany w dniu 01 października 2008 r. zapłacił powódce kwotę 107.879,23 zł , którą to kwotę powódka zaliczyła na poczet zaległych odsetek w sposób szczegółowo opisany w pozwie. W odpowiedzi na pozew z dnia 21 grudnia 2009 r. pozwany K. S. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych . K. S. wniósł nadto o ustalenie, że przysługuje mu w stosunku do powódki wierzytelność w wysokości 3.482.751,94 wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 10 listopada 2003 r. oraz że wierzytelność ta została skompensowana z wierzytelnością powódki do kwoty 3.482.751,94 zł, a w zakresie przewyższającej ją kwoty 107.879,23 zapłacona w gotówce . Podniósł on również, że w części przewyższającej wierzytelność wzajemną powództwo jest nieuzasadnione , ponieważ kwoty należne powódce zostały nieprawidłowo ustalone przede wszystkim co do terminów wymagalności poszczególnych rat w części dotyczącej płatności w USD. W piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2010 r. pozwany sprecyzował, że w punkcie 3 odpowiedzi na pozew zgłosił zarzut potrącenia co do kwoty 3.482.751,94 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 10 listopada 2003 r. do dnia zapłaty , a nie powództwo wzajemne. W piśmie procesowym z dnia 08 czerwca 2010 r. powódka ograniczyła powództwo, cofając powództwo w zakresie następujących należności : 1. w zakresie żądania odsetek ustawowych od kwoty 25.000 zł , naliczonych w związku z brakiem zapłaty trzeciej płatności opisanej w części V pkt 4 umowy z dnia 13.10.2003 r. , naliczonych od daty wymagalności trzeciej płatności, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 16 kwietnia 2010 r. ; 2. w zakresie żądania odsetek ustawowych od kwoty 25.000 zł , naliczonych w związku z brakiem zapłaty czwartej płatności opisanej w części V pkt 4 umowy z dnia 13.10.2003 r. naliczonych od daty wymagalności czwartej płatności tj. od dnia 1 lutego 2004 r. do dnia 26 kwietnia 2010 r. ; 3. w zakresie żądania najdawniej wymagalnych odsetek ustawowych od kwoty 25.000 zł naliczonych w związku z brakiem zapłaty piątej płatności opisanej części V pkt 4 umowy z dnia 13.10.2003 , naliczonych od daty wymagalności piątej płatności tj. od dnia 1 marca 2004 w kwocie 11.019,56 zł. Powódka podtrzymała jednocześnie żądanie zapłaty należności głównej wraz z odsetkami w zakresie nie objętym świadczeniem o cofnięciu pozwu, naliczonymi : - w zakresie należności wskazanej w pkt 1 , od dnia 27 kwietnia 2010 r. do dnia zapłaty ; - w zakresie należności wskazanej w pkt 2 , od dnia 27 kwietnia 2010 r. do dnia zapłaty ; - w zakresie należności wskazanej powyżej w punkcie 3 – odsetek w kwocie 7.733,18 zł stanowiącej część należnych powódce odsetek naliczonych na dzień 26 kwietnia 2010 r. oraz dalszych odsetek ustawowych, naliczonych od 27 kwietnia 2010 r. do dnia zapłaty. W piśmie procesowym z dnia 16 czerwca 2010 r. powódka oświadczyła, że nie kwestionuje należności podatkowych za okres od 1 do 13 października 2003, które pozwany potrącił, natomiast kwestionuje potrącony przez pozwanego w ślad za podatkiem podatek dochodowy za wrzesień 2003 r. G. S. podniosła, że nie wiedziała o transakcjach dokonanych w dniu 22 września 2003 r. przez jej męża na kwotę 14.017.708,95 zł, a powzięła o nich wiadomość dopiero po podpisaniu aktu notarialnego , przed datą płatności podatku VAT za miesiąc wrzesień 2003 r. (25.10.2003 r.) i cofnęła mężowi pełnomocnictwo, a następnie złożyła oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli – umowy o podział majątku. W piśmie procesowym z dnia 23 lipca 2010 r. pozwany nie wyraził zgody na cofnięcie powództwa co do kwoty wskazanej w piśmie procesowym powódki z 8.06.2010 r. Pismem z dnia 30 listopada 2010 roku powódka dokonała rozszerzenia powództwa w ten sposób, że ponad roszczenie okres one w punkcie 2 a pozwu , wniosła o zasadzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 300.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami. G. S. wskazała, że podane kwoty wynikają z punktu V-4 aktu notarialnego rep. A nr (...) z 13.10.2003 r., w którym pozwany zobowiązał się do wypłacania powódce comiesięcznej kwoty 25.000 zł netto niezależnie od wyników finansowych spółki . Zgodnie z umową z 2.10.2003 r. umowa spółki (...) została zawarta na czas oznaczony do dnia 31 grudnia 2008 r., faktycznie jednak K. S. prowadził działalność gospodarczą przez cały następny rok to jest dom końca 2009 r. Tym samym, winien wypłacić powódce comiesięczne raty w wysokości 25.000 zł również za ten okres . We wskazanym wyżej piśmie powódka zaprzeczyła istnieniu wszystkich wierzytelności przedstawionych przez pozwanego do potrącenia za wyjątkiem kwoty 45.337,05 zł oraz kwoty 24.142,96 Euro oraz należności podatkowych za okres 1-13 października 2003 r. w kwotach 5.192,09 zł i 2.139,36 zł, tj. do łącznej kwoty 163.419,50 zł. Powódka podniosła również zarzut nieskuteczności potrąceń. Jej zdaniem niektóre przedstawione przez pozwanego do potrącenia kwoty to wierzytelności powstałe w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną pod firmą PW (...). Dłużnikami tych wierzytelności nie jest więc powódka lecz poszczególni kontrahenci przedsiębiorstwa. Nadto, zgodnie z pkt II. 4 ugody z 13.10.2003 r. pozwany stał się wierzycielem tych należności w stosunku do osób trzecich. Zrzeczenie się przez powódkę praw odpowiada konstrukcyjnie cesji wierzytelności. Nawet jednak w razie uznania, że przedmiotem potrącenia jest wierzytelność pozwanego względem powódki o przeniesienie praw to zdaniem powódki, potrącenie nie jest możliwe z uwagi na brak jednorodzajowości świadczeń. Wierzytelność powódki względem pozwanego ma bowiem charakter pieniężny, zaś ewentualna wierzytelność pozwanego ma charakter niepieniężny . W ocenie powódki, pozwany nie wykazał aby ściągniecie wierzytelności od kontrahentów było możliwe oraz, że ich nieściągnięcie było efektem odwołania pełnomocnictwa przez powódkę, innymi słowy, aby zachodził związek przyczynowy pomiędzy odwołaniem pełnomocnictwa, a niemożliwością wyegzekwowania świadczenia. W szczególności, pozwany nie wykazał, aby istniała rzeczywista możliwość egzekucji tychże świadczeń w pełnej wysokości . Zdaniem powódki w przypadku uznania, że przedmiotem świadczenia powódki określonego w punkcie II.4 ugody są określone sumy pieniężne , nie zostały spełnione przesłanki potrącenia, albowiem wówczas roszczenie pozwanego o wyegzekwowanie tych należności od powódki stawałoby się wymagalne najwcześniej dopiero z momentem faktycznego wpłynięcia tych kwot na rachunek bankowy. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w części rozszerzonej pismem z 30.11.2010 r. jako pozbawione podstawy prawnej. Spółka (...) zakończyła bowiem działalność z dniem 31 grudnia 2008 r. Podstawa prawna świadczenia na rzecz powódki kwoty 25.000 zł miesięcznie odpadła . Pozwany podniósł nadto, że opóźnienie w nabyciu przez niego prawa własności nieruchomości przy ul. (...) było skutkiem zawinionego niewykonania zobowiązania przez pozwaną, która dopiero po wystąpieniu przez pozwanego z powództwem o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli przez powódkę, w dniu 26 kwietnia 2010 r. w wykonaniu zawartej przed sądem ugody w sprawie o sygn. akt II C 1634/08, przeniosła na pozwanego udział w wysokości ½ w prawie wąskości przedmiotowej nieruchomości. W piśmie procesowym z dnia 24 stycznia 2011 r. powódka ponownie zaprzeczyła istnieniu wszystkich zgłoszonych do potrącenia wierzytelności z uwagi na ich charakter prawny, wykluczający możliwość potrącenia. Precyzując podstawę faktyczną powództwa w rozszerzonym zakresie tj. kwoty 300.000 zł , G. S. wskazała, że jest to połowa szacowanego przez powódkę zysku, jaki pozwany uzyskiwał z tytułu użytkowania nieruchomości przy u. Św. T. 91 w Ł.. Przedmiotowa nieruchomości po zakończeniu działalności spółki (...) stanowiła w dalszym ciągu, tj. przez cały rok 2009, aż do dnia 26 kwietni 2010 r., współwłasność stron, w częściach ułamkowych i była wykorzystywana przez pozwanego. Tym samym powódce jako współwłaścicielce , zgodnie z art. 207 k.c. należą się pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej w stosunku do wielkości udziałów. Powódka twierdziła też, że pozwany wprawdzie pozwał powódkę o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, ale mimo zawarcia ugody sądowej w dniu 8.12.2009 r. nie wykonał jej treści, dopiero po wszczęciu egzekucji komorniczej pozwany zapłacił powódce cenę udziału w nieruchomości. Pozwany w piśmie z dnia 23 lutego 2011 r. podniósł ponownie, że niezawarcie umowy przyrzeczonej dotyczącej przeniesienia własności udziału w wysokości ½ nieruchomo sic przy ul. (...) w łodzi, nastąpiło z przyczyn zawinionych przez powódkę, a zatem powódka nie może obecnie skutecznie dochodzić rozliczeń z tytułu posiadania i korzystania z nieruchomości przez pozwanego, gdyż było to prawo powoda zgodnie z ustaleniami stron w czasie dokonywania podziału majątku wspólnego. W piśmie z dnia 24 lutego 2011 r. pozwany zgłosił zarzut niezgodności zgłoszonego żądania z zasadami współżycia społecznego. W piśmie procesowym z dnia 5 lipca 2012 r. powódka oświadczyła, że nie kwestionuje zasadności potrącenia przez pozwanego wierzytelności pozwanego zatytułowanych saldo konta w PLN w firmie (...) S.A. oraz salda konta EURO w (...) S.A. według stanu na dzień 10 listopada 2003 r. Natomiast odnośnie kwoty 33.344,54 zł stanowiącej saldo konta Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, powódka podniosła, że zgodnie z ustawą z dnia 04.03.1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych pracodawca jedynie administruje funduszem, nie jest zaś właścicielem środków nań zgromadzonych, które mogą być przeznaczone jedynie na cel określony w ustawie i opartym na niej regulaminie. W piśmie dnia 15 lutego 2013 r. pozwany zakwestionował wskazaną przez biegłego datę terminu początkowego naliczania odsetek od należnej powódce kwoty 77.580,26 zł . Zgodnie z aktem notarialnym z dnia 1.10.2003 terminy wymagalności poszczególnych rat datuje się odpowiednio od 14 listopada 2008 r., 14 grudnia 2008 r. i od 14 stycznia 2009 r. – do dnia zapłaty. Ponadto, załączając wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie II C 1160/10 wraz z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 17 kwietnia 2012 r. , pozwany wniósł o dokonanie potrącenia należnych pozwanemu z tego wyroku kwot : 50.107,92 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 25 czerwca 2010 r. do dnia zapłaty oraz kosztami w kwocie 2.700 zł ) z należnością powódki ustalone przez biegłego w opinii. W odpowiedzi na powyższe, w dniu 25 lutego 2013 r. powódka oświadczyła, że wierzytelność pozwanego wynikająca z w/w wyroków została skutecznie zajęta przez komornika i w dniu 8 maja 2012 zaspokojona w całości przez powódkę. Zaskarżonym wyrokiem z 9 lipca 2013 roku Sąd Okręgowy w Łodzi: I. zasądził od K. S. na rzecz G. S. : 1) kwotę 75.000 zł z ustawowymi odsetkami : a ) od kwoty 25.000 zł od dnia 14 listopada 2008 r do dnia zapłaty, b ) od kwoty 25.000 zł od dnia 14 grudnia 2008 r do dnia zapłaty , c ) od kwoty 25.000 zł od dnia 14 stycznia 2009 r do dnia zapłaty; 2) kwotę 2.580,26 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 27 listopada 2009 r do dnia zapłaty. II. oddalił powództwo w pozostałej części . III. zasądził od G. S. na rzecz K. S. kwotę 28.017 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. IV. nakazał ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Łodzi od G. S. kwotę 3.131,47 zł tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów sądowych. Sąd I instancji ustalił między innymi, że strony były małżeństwem od 1983 roku. Małżonkowie od wielu lat prowadzili działalność gospodarczą, między innymi przedsiębiorstwo PW (...). Od 17 czerwca 1988 r. powódka była zarejestrowana w ewidencji działalności gospodarczej Urzędu Miasta Ł. Delegatura Ł. pod nr (...) jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Pełnomocnikiem powódki w tej firmie był jej mąż. Strony do dnia 13.10.2003 r. pozostawały w zakresie stosunków majątkowych, w tym przy prowadzeniu działalności gospodarczej w ustroju małżeńskiej wspólności ustawowej. 13 października 2003 r. G. i K. S. mocą aktu notarialnego repertorium A nr 5492/2003 sporządzonym przez Notariusza w Ł. P. C. wyłączyli obowiązującą dotychczas ustawową wspólność majątkową małżeńską, w jakiej pozostawali. Mocą kolejnego aktu notarialnego z dnia 13 października 2003 r. repertorium A nr 5493/2003 sporządzonym przez Notariusza w Ł. P. C., strony w formie ugody dokonały podziału majątku dorobkowego, wyłączając z niego nieruchomość położoną w Ł. przy ul. (...), oraz uchyliły niepewność, co do roszczeń mogących powstać między nimi po wyłączeniu wspólności majątkowej małżeńskiej. Dokument ten regulował też kwestię finansowania, utrzymania i edukacji dzieci stron oraz warunków przeprowadzenia postępowania w sprawie o rozwód. Cześć I § 5 stanowiła, że składniki majątku nr 1,2,3,5,6 zostaną przyznane K. S., a składniki 7 i 4 - G. S.. Nadto na rzecz tej ostatniej ustalona została spłata w wysokości 796.250 USD, płatna w 25 comiesięcznych ratach po 31.850 USD każda. Pierwsza rata miała zostać uiszczona w dniu podpisania ugody, a kolejne raty miały być płatne w dniu 13-go każdego miesiąca, począwszy od miesiąca listopada 2003 r. Zgodnie z treścią pkt II ugody działalność gospodarcza pod firmą PW (...) miała ulec likwidacji najpóźniej do dni 31 grudnia 2003 r., a pozwany jako pełnomocnik powódki miał ją prowadzić do tego czasu. Dochody lub straty wynikające z działalności tej firmy, w tym również wszelkie podatki należne organom skarbowym, powstałe do dnia zawarcia ugody strony miały pokrywać po ½ części każda, a od tego dnia, pozwany miał je pokrywać w całości. ( § 5 pkt I - 2, pkt II 2-4 ugody ). W ugodzie znalazło się również ustalenie, że K. S. przejmuje wszelkie zobowiązania w stosunku do osób trzecich wynikające z działalności firmy, natomiast G. S. zrzekła się praw do wszelkich wpływów pieniężnych z tytułu działalności firmy od dnia podpisania aktu notarialnego ugody, również tych, które miały zaistnieć po fakcie zakończenia działalności formy. Po dniu zawarcia ugody – podziału majątku, strony nie rozmawiały ze sobą. W wykonaniu umowy z dnia 13 października 2003r. G. S. udzieliła K. S. pełnomocnictwa do samodzielnego kontynuowania działalności formy aż do jej likwidacji, włącznie z możliwością dysponowania kontem bankowym firmy, otwierania kolejnych rachunków bankowych, składania wszelkich oświadczeń, regulowania i odbioru oraz pokwitowania wszelkich należności pieniężnych itp. K. S. dysponował wszelkimi upoważnieniami, niezbędnymi do faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej w imieniu żony. Tą samą ugodą małżonkowie powołali spółkę cywilną pod firmą (...) w celu administrowania nieruchomością położoną w Ł. przy ul. (...) na okres do dnia 31.12.2008 r. Strony zobowiązały się przenieść wszystkie przypadające im udziały we współwłasności tej nieruchomości na rzecz spółki cywilnej (...). Powódka zobowiązała się nie zaciągać zobowiązań w imieniu spółki i przekazała zarząd spółką pozwanemu, pozwany natomiast zobowiązał się wypłacać powódce, niezależnie od wyników finansowych spółki, co miesiąc 25.000 zł. Za wykonanie tego zobowiązania pozwany przyjął odpowiedzialność majątkiem osobistym. K. S. zobowiązał się też odpowiadać za wszystkie zobowiązania budżetowe spółki, dysponować zyskiem spółki i pokrywać straty. 2 października 2003 r. małżonkowie zawarli umowę spółki cywilnej prowadzonej pod firmą (...). Spółka (...) powstała w celu zabezpieczenia ewentualnych roszczeń kierowanych przeciwko stronom np. przez urząd skarbowy . Strony w dniu 13.10.2003 r. zawarły umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości przy ul. (...) i b w Ł. objętej księgą wieczystą (...). Na podstawie tej umowy powódka zobowiązała się sprzedać przysługujący jej udział ½ w tej nieruchomości, pozwanemu do dnia 5.01.2008 r. 13 października 2003 r. powódka zbyła swoje udziały w spółce z.o.o J. C. na rzecz (...) S.A. z siedzibą w Szwajcarii za kwotę 1.025.000 zł. Wobec uchylania się przez powódkę od zawarcia umowy przyrzeczonej, w dniu 16 grudnia 2008 r. powód wystąpił do Sądu Okręgowego w Łodzi z pozwem o zobowiązanie do złożenia przez powódkę oświadczenia woli – przeniesienia udziału w wysokość ½ w nieruchomości przy ul. (...) i b za zapłatą ceny w kwocie 827.500 USD. Postępowanie w tym przedmiocie zakończyło się ugodą zawartą w dniu 8 grudnia 2009 r. przed Sądem Okręgowym w Łodzi w sprawie II C 1634/08 , na mocy której G. S. przeniosła na K. S. udział w wysokości ½ części w prawie własności nieruchomo sic położnej w Ł. przy ul. (...) a, b o pow. 1 hektara 99 arów i 15 metrów kwadratowych, stanowiącej działki gruntu zabudowane budynkami i urządzeniami, oznaczone numerami 51 i 15, objęte księgą wieczystą KW (...), prowadzoną przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi XVI Wydział Ksiąg Wieczystych, za jednoczesną zapłatą przez K. S. kwoty 827.600 dolarów amerykańskich, zgodnie z treścią zobowiązania wynikającego z aktu notarialnego rep. A nr 5495/2003 umowy przedwstępnej sprzedaży z dnia 13 października 2003 roku zawartej przed notariuszem P. C. w Kancelarii Notarialnej w Ł., ul. (...). G. S. zobowiązała się nadto zapłacić na rzecz K. S. kwotę 57.200 zł tytułem m zwrotu kosztów postępowania w terminie trzech miesięcy od dnia zawarcia ugody. W wykonaniu ugody, w dniu 26 października 2010 r. strony podpisały umowę sprzedaży K. S. udziału powódki w wysokości ½ w opisanej powyżej nieruchomości . Spółka (...) zakończyła działalność z dniem 31 grudnia 2008 roku. Powódka otrzymała kopię zgłoszenia VAT Z dotyczącego wykreślenia spółki (...) w związku z zakończeniem działalności i pokwitowała odbiór pisma. W dniu 22.09.2003 r. pozwany jako pełnomocnik powódki, sprzedał materiały za łączną kwotę 14.017.708,95 zł. P. J. G. S. na rzecz PW (...) C spółka z o.o., w której był prezesem. Termin zapłaty ceny został ustalony na dzień 21 grudnia 2003 r. Spowodowało to, że powstało zobowiązanie względem Urzędu Skarbowego do zapłaty podatku VAT, wysokości 2.031.566,00zł. Faktury zostały wystawione przez K. S., a przyjęła je i podpisała A. S., która legitymowała się upoważnieniem G. S. do zawierania w jej imieniu umów sprzedaży oraz do wystawiania i podpisywania faktur VAT. Pełnomocnictwo nie zostało nigdy odwołane. Wystawianie faktur było wynikiem porozumienia miedzy stronami, do którego doszło już w połowie 2002 roku. Strony postanowiły wówczas, że działalność jednoosobowej firmy P.W. J. G. S. będzie likwidowana poprzez sprzedaż towarów do spółki P.W. (...) C Sp. z o.o. a firma (...) zostanie zlikwidowana i wykreślona z ewidencji. Strony przygotowując się do działalności w ramach spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zmieniły aktem notarialnym rep A nr 3075/2002 z dnia 19.06.2002 r. szereg postanowień istniejącej wcześniej lecz nieaktywnej spółki (...), dostosowując umowę spółki do zmienionych przepisów kodeksu spółek handlowych. Od jesieni 2002 roku dokonywane były transakcje sprzedaży towarów przez P. J. na rzecz P. C. : w 2002 r. za kwotę 2.889,252,32 zł, a w 2003 r. za kwoty: 1.279,93 zł, 8.584.903,48 zł, 656.901,80 zł , 198.803,88 zł, 243.957,54 zł i 49.020,82 zł. Transakcje takie jak dokonana w dniu 22 września w działalności P. J. zdarzały się już wcześniej. Księgowość P. J. G. S. była powadzona przez - R. C. z Biura (...), do końca istnienia firmy. G. S. bywała w firmie PW (...) i regularnie przychodziła do biura (...), interesowała się działalnością spółki (...) i miała dostęp do wszystkich dokumentów firmy PW (...), a na stanowisku dyrektora handlowego – najpierw w firmie PW (...) a następnie w firmie PW (...) - przez okres jednego roku, zatrudniony był brat G. S., z którym pozostawała w bardzo dobrych stosunkach. Transakcja na 14.000.000 zł z 22.09.2003 r. znajdowała się w sieci komputerowej firmy, do której dostęp miał zarówno pozwany jaki powódka oraz jej brat. G. S. w dniu, w którym zostały wystawione faktury sprzedaży we wrześniu 2003 r. przyszła do biura (...) z wydrukami komputerowymi czterech faktur, pytając o skutki podatkowe jakie rodzą. R. C. nie posiadała jeszcze tych faktur, wobec czego poleciła pracownikowi aby ustalił koszt własny wystawionych faktur. Tego samego dnia powódka została poinformowana o skutkach podatkowych dokonanych transakcji. Kwestia podatku byłą dyskutowana zanim podpisany został akt notarialny z 13.10.2003 r. W październiku powódka przysłała do biura korektę faktur, tak jakby chciała cofnąć sprzedaż dokonaną we wrześniu – było to po podpisaniu przez strony ugody i po zażądaniu przez pozwanego połowy należnego podatku od sprzedaży z września 2003 r. R. C. odpowiedziała powódce, że przysłane przez nią skorygowane faktury nie spełniają wymogów ustawowych i nie mogą zostać zaksięgowane. Powódka podpisała przelew na uregulowanie zobowiązania P. J. G. S. z tego tytułu wobec Urzędu Skarbowego za miesiąc wrzesień 2003 r. na kwotę 2.031.566 zł (na dzień sprzedaży towarów była udziałowcem spółki (...) C w 50 %). G. S. nie podejmowała żadnych działań w urzędzie skarbowym w celu dokonania korekty zeznania podatkowego. Kwota uzyskana ze sprzedaży dokonanej w dniu 22 września 2003 r. trafiła na rachunek otworzony przez K. S. w dniu 4 listopada 2003 w (...) Banku (nr (...)). Z tego konta pozwany dokonywała wszelkich płatności. Zgodnie z paragrafem 25 19 umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...), rozporządzenie przez Zarząd prawem lub zaciągnięcie zobowiązania do świadczenia o wartości dwukrotnie przekraczającej wysokość kapitału zakładowego nie wymaga uchwały Zgromadzenia Wspólników. Pozwany poinformował powódkę o konieczności zapłaty podatku VAT dnia 21 października 2003 r. Pozwany wskazał kwotę zobowiązania, termin płatności (25.10.2003 r.) oraz wniósł o przekazanie połowy kwoty tj. 1.015,783 zł, której zapłata zgodnie z ugodą z 13.10.2003 r. obciążała powódkę, na konto firmy PW (...). Pozwany oświadczył, iż w braku wpłaty przez powódkę ureguluje należności budżetowe ze środków własnych, a kwotę mu należną potrąci z płatności, do których zobowiązał się w ugodzie. Pozwany poinformował powódkę, że pociągnie to za sobą dodatkowe koszty, gdyż na pokrycie zobowiązań podatkowych będzie zmuszony zaciągnąć kredyt. Powódka odwołała pozwanemu pełnomocnictwo do prowadzenia spraw firmy PW (...) w dniu 31.10.2003 r. i przesłała je pozwanemu w dniu 7.11.2003 r. Pozwany uregulował całe zobowiązanie podatkowe i zaczął dokonywać potrącać należność za połowę tego zobowiązania z wierzytelnością powódki wynikającą z punktu V.4 ugody z dnia 13.10.2003 r., o czym poinformował ją pismem z dnia 8 grudnia 2003 r. Powódka nie zareagowała na pismo pozwanego. W piśmie z dnia 8 grudnia 2003 r. pozwany dokonał potrącenia następujących należności: - z tytułu rozrachunków z odbiorcami – saldo na dzień 10.11.2003 r. – 927.964,53 zł - wpłata na konto pozwanego po 10.11.2003 od firmy (...) w dniu 13.11.2003 – minus 21.613,91 zł; - odsetki należne od odbiorców na dzień 29.10.2003 r. – 1.237.019,66 zł; - odsetki należne od odbiorców za okres 30.10 – 10.11.2003 r. – 3.994,51 zł ; - należności po procesach od odbiorców – 185.854,06 zł; - saldo konta firmy w (...) S.A. na dzień 10.11.2003 r. – 45.337,05 zł; - saldo konta EURO firmy w (...) S.A. na dzień 10.11.2003 r. – 24.142,96 zł; - saldo konta ZFŚS na dzień 10.11.2003 r. – 33.344,54 zł; - zobowiązanie ½ podatku VAT-7 za wrzesień 2003 r. – 1.015.783 zł; - zobowiązanie ½ podatku dochodowego za wrzesień 2003 r. – 5.101,55 zł; - zobowiązanie ½ podatku VAT-7 za okres 1-13.10.2003 r. – 5.192,09 zł; - zobowiązanie ½ podatku dochodowego za okres 1-13.10.2003 r. – 2.139,36 zł; - koszt uruchomienia i obsługi kredytu w (...) S.A. na spłatę podatku VAT za wrzesień 2003 r. – 18.492,54 zł. W celu uregulowania zobowiązania podatkowego, pozwany wziął kredyt krótkoterminowy w (...) Banku na kwotę 997.290,46 zł. Koszt uruchomienia kredytu wyniósł 18.492,54 zł. Powódka nie wywiązała się z części zobowiązań wynikających z umowy o podział majątku i pozwany dokonywał potrąceń aż do wyczerpania kwoty wskazanej w piśmie z dnia 8.12.2003 r. Każdorazowo, co miesiąc począwszy od dnia 8 grudnia 2003 r., pozwany przesyłał powódce rozliczenia finansowe, z których wynikała wysokość zobowiązań powódki wobec pozwanego oraz jej wierzytelności w stosunku do niego z uwzględnieniem kwoty 25.000 zł przyznanej powódce ugodą i umową o ustanowieniu rozdzielności majątkowej. Pozwany nie przesyłał powódce pieniędzy , a dokonywał jedynie co miesiąc potrąceń kwoty 25.000 zł stanowiącej jego zobowiązanie wobec niej, z przysługującej mu wierzytelności z tytułu podziału majątku dorobkowego. Po rozliczeniu całej wierzytelności przysługującej pozwanemu od powódki, nadal pozostały zobowiązania pozwanego jako większe i wówczas K. S. zapłacił G. S. w dniu 14 października 2008 roku kwotę 107.879,23 zł. K. S. wykonał czynności likwidacyjne P. J., która zakończyła działalność z dniem 29 października 2003r. i została wyrejestrowana z ewidencji działalności gospodarczej w dniu 1 listopada 2003 r. Powódka podpisała bilans spółki po zleceniu zbadania go przez biegłych rewidentów, nie była sporządzana żadna korekta bilansu. Po dacie likwidacji spółki wpływały na konto storn lub były pobierane kwoty, które zostały objęte rozliczeniem pozwanego. Dłużnicy firmy PW (...) zdawali sobie sprawę z sytuacji rodzinnej małżonków S., ale chcieli uiszczać należności wynikające z faktur na firmowy rachunek bankowy, do którego K. S. nie miał już dostępu. Na osobiste konto pozwanego zapłaty dokonało jedynie dwóch czy trzech dłużników. Środki na spłatę zobowiązań wobec powódki wynikających z ugody z dnia 13.10.2003 r. miały pochodzić w wpływów, jakie K. S. miał wyegzekwować od kontrahentów P. J.. Na dzień 10 listopada 2003 r. na Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjalnych P. J. znajdowała się kwota 33.344,54 zł . Na dzień 10 listopada 2003 r. saldo na rachunku firmowym P. J. wynosiło 45.337,05 zł , a na rachunku EURO - 4.142,96 zł. G. S. podjęła z rachunków obie wskazane powyżej kwoty. Połowa należnego podatku VAT za okres od 1 do 13 października 2003 r. wyniosła kwotę 5.192,09 zł , a połowa podatku dochodowego za okres od 1 do 13 października 2003 r. – 2.139,36 zł. Połowa należnego podatku dochodowego za wrzesień 2003 r. to kwota 5.101,55 zł. Na dzień 7 listopada 2003 roku P. J. posiadała wierzytelności do kontrahentów na kwotę 927.964,53 zł. Odsetki od odbiorców na dzień 29.10.2003 r. wynosiły łącznie 1.237.019,66 zł. Natomiast wierzytelności wynikające z procesów sądowych opiewały na kwotę 185.854,06 zł. W dniu 13 listopada 2003 r. na rachunek K. S. wypłynęła kwota 21.613,91 zł od kontrahenta P. J. – firmy (...). Sąd Okręgowy w Łodzi wyrokiem częściowym wydanym w dniu 27 kwietnia 2006 r. w sprawie o sygnaturze akt II C 946/04 oddalił powództwo G. S. o stwierdzenie nieważności z mocy prawa aktu notarialnego rep. A nr (...) – ugody oraz podziału majątku dorobkowego, zawartych w dniu 13 października 2003 r. przed notariuszem P. C.. Wyrokiem z dnia 20 lutego (...). Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki. Wyrokiem końcowym wydanym w sprawie II C 946/04 w dniu 28 grudnia 2007 r. Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił powództwo o ustalenie, że G. S. uchyliła się od skutków prawnych swego oświadczenia woli, złożonego w akcie notarialnym repertorium A nr 5493/2003 – ugodzie oraz podziale majątku dorobkowego, zawartych w dniu 13 października 2003 e, przed notariuszem P. C. oraz zasądził od G. S. na rzecz K. S. kwotę 34.215 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem wydanym w dniu 4 września 2008 r. w sprawach I ACa 563/08 oraz I Acz 507/08 oddalił apelację powódki oraz oddalił zażalenie pozwanego na rozstrzygniecie w przedmiocie kosztów procesu oraz zasądził od G. S. na rzecz K. S. kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. W sprawie o sygnaturze akt II C 857/09 z powództwa G. S. przeciwko K. S. o zapłatę kwoty 787.500 zł, Sąd Okręgowy w Łodzi wyrokiem z dnia 22 czerwca 2010 r. Sąd orzekający w tej sprawie ustalił, między innymi, że ustalone w ugodzie z dnia 13 października 2003 r. płatności po 25.000 zł miesięcznie maja charakter zaliczek na poczet udziału powódki w zyskach spółki (...), a zatem że nie zachodzi rozbieżność miedzy ustaleniami zawartymi w ugodzie z dnia 13.10.2003 r. a zawartą pomiędzy stronami w dniu 02.10.2003 r. umową spółki cywilnej. Określona w ugodzie kwota 25.000 zł jest tożsama z kwotą 25.000 zł określoną w umowie spółki jako comiesięczna zaliczka na poczet zysków spółki. Sąd Okręgowy w Łodzi wyrokiem wydanym w dniu 30 listopada 2011 roku w sprawie o sygn. akt II C 1160/10 zasądził od G. S. na rzecz K. S. kwotę 50.107,92 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 25 czerwca 2010 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 130,60 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2012 r. oddalił apelacje G. S. od powyższego rozstrzygnięcia i zasądził od niej na rzecz K. S. kwotę 2700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Widzewa w Łodzi A. P. w dniu 02 maja 2012 r. w sprawie K. dokonał zajęcia wierzytelności K. S. z powyższego tytułu . W dniu 8 maja 2012 roku G. S. dokonała przelewu łącznej kwoty 64.997,19 zł. na rachunek Komornika (należność główna 50.108,92 zł, odsetki 12.189,27 zł, koszty zastępstwa adwokackiego 2.700 zł). Dokonując ustaleń faktycznych Sąd nie dał wiary zeznaniom powódki, że nie wiedziała o sprzedaży z dnia 22 września 2003 r., a wiadomość o niej powzięła dopiero po podpisaniu aktu notarialnego z 13.10.2003 r. Tym twierdzeniom przeczą relacje świadka R. C., która zeznała, że już w dniu dokonania transakcji powódka przyszła do biura rachunkowego w celu uzyskania informacji o podatkowych reperkusjach sprzedaży , a nadto kwestia podatku była omawiana podczas sporządzania ugody w dniu 13.10.2003 r. Brak jest podstaw do odmówienia wiary zeznaniom wskazanego świadka, który jest wobec stron osobą obcą, nie zainteresowaną w żadnym stopniu wynikiem postępowania. Z zeznaniami w/w świadka koresponduje fakt dokonania przez powódkę przelewu, czemu powódka nie zaprzeczyła. Zdaniem Sądu nie można dać wiary zapewnieniom powódki, że nie zwróciła uwagi , że podpisuje polecenie przelewu na niebagatelną przecież kwotę dwóch milionów złotych, nawet jeśli transakcje sprzedaży w firmie PW (...) opiewające na podobnie wysokie kwoty nie były zdarzeniem okazjonalnym. G. S. wiedziała o istniejącym zobowiązaniu i zignorowała wezwanie powoda do zapłaty połowy zobowiązania podatkowego któremu ostatecznie uczynił zadość pozwany. Za uznaniem zeznań powódki za niewiarygodne przemawia też bezsporna okoliczność, że w tym czasie dyrektorem finansowym w spółce PW. J. był jej brat z którym pozostawała w dobrych stosunkach a jest mało prawdopodobne aby jakiekolwiek działania finansowe mogły być dokonane w firmie bez jego wiedzy oraz, że posiadając wiedzę o rozporządzeniu majątkowym mającym istotny wpływ na sytuację finansową powódki i nie podzielił się tą wiedza z siostrą zwłaszcza, że nie było tajemnicą, że małżeństwo stron jest w fazie rozkładu. Zdaniem Sądu Okręgowego zeznania powódki na okoliczność ze dokonała odwołania pełnomocnictwa do prowadzenia P. J. ustnie, w rozmowie telefonicznej z pozwanym niezwłocznie po powzięciu wiadomość o dokonaniu sprzedaży z dnia 22.09.2003 r., a to pozwany zażądał potwierdzenia tej czynności w formie aktu notarialnego. Pozwany zaprzeczył aby taka rozmowa miała mieć miejsce. Taka wersja wydarzeń, nie potwierdzona żadnymi dowodami o charakterze obiektywnym, nie daje się obronić jeśli weźmie się pod uwagę, że strony były już wówczas mocno skonfliktowane i akt notarialny z dnia 13.10.2003 r. miał definitywnie zakończyć ich osobiste kontakty. W ocenie Sądu gdyby taka sytuacja rzeczywiście miała miejsce to w akcie notarialnym powinna się znaleźć stosowna wzmianka o cofnięciu umocowania, a takiego zapisu w akcie z 31.10.2003 r. nie ma. Opinia biegłego z zakresu rachunkowości B. R. została przez Sąd I instancji w całości zaakceptowana jako odpowiadająca tezie zakreślonej postanowieniem Sądu. Biegły wydał opinię w oparciu o dostępną dokumentację księgową, a strony były zobowiązane do dostarczenia mu wszelkiej dokumentacji będącej w ich posiadaniu. Podkreślenia wymaga okoliczność, że biegły opiniował na okoliczność aktualnego stanu wzajemnych zobowiązań stron po uwzględnieniu dokonanych miedzy nimi potrąceń oraz rozliczeń wynikających ze zobowiązań publicznoprawnych związanych z działalnością gospodarczą wskazaną w kacie notarialnym z 13.10.2003 r. Wszystkie obliczenia znalazły potwierdzenie w dokumentacji rachunkowej P. J.. Opinia ta, zdaniem Sądu I instancji, jest logiczna i przekonywująca i brak było jest podstaw do odmówienia jej pełnej wartości dowodowej. Sąd Okręgowego nie uwzględnił wniosku powódki o zobowiązanie biegłego do określenia rzeczywistej wartości wierzytelności wobec kontrahentów P. J. ze wskazaniem w oparciu o analizę ksiąg rachunkowych, wysokości odpisów aktualizacyjnych poszczególne wierzytelności oraz momentu ich dokonania, a także momentu zaliczenia poszczególnych wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów jako wierzytelności nieściągalnych w rozumieniu art. 23 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych . Biegły B. R. oparł opinię m.in. o bilans firmy w którym uwzględnione były odpisy aktualizacyjne (rezerwy na należności wątpliwe) jak i wartości nominalne wierzytelności i to one, w ocenie tego Sądu, powinny być brane pod uwagę we wzajemnych rozliczeniach stron. Sąd Okręgowy oddalił także wniosek powódki o zobowiązanie biegłego do wariantowego wyliczenia kwoty przypadającej do zapłaty na rzecz powódki przy uwzględnieniu braku podstaw do potrącenia przez pozwanego należności wynikających z następujących tytułów: rozrachunki z odbiorcami, odsetki należne od odbiorców, należności po procesach od odbiorców, saldo konta ZFŚS, zobowiązanie ½ podatku VAT-7 za wrzesień 2003, koszt uruchomienia i obsługi kredytu w KB na podatek VAT za wrzesień 2003 r. – nie tylko z tego względu, że opinia jest pełna, ale przed wszystkim dlatego, że dokonał on oceny zobowiązań stron pod względem rachunkowym, a zatem badał jedynie czy kwoty wskazane przez pozwanego przedstawione do potrącenia znajdowały odzwierciedlenie w księgach rachunkowym firmy PW (...). Zdaniem Sądu należało również oddalić wniosek dowodowy powódki o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego ds. czynszów na okoliczność ustalenia wysokości zysków uzyskanych przez pozwanego w związku z użytkowaniem nieruchomości położonej w Ł. przy u. Św. T. 91 w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2009 r. – jako nie nieprzydatny dla rozstrzygnięcia. Ponadto Sąd I instancji podniósł, że powódka nie zaoferowała w toku procesu żadnych dowodów na okoliczności potencjału nieruchomości przy ul. (...) w Ł. tj realnych możliwości osiągnięcia zysków z jej wynajmu, a w szczególności np. informacji o powierzchni obiektów, które faktycznie mogły podlegać wynajęciu, na jakie cele oraz istnieniu poważnych ofert najmu gdyż na powódce jako stronie wywodzącej z tych okoliczności skutki prawne, z mocy art. 6 k.c. spoczywał ciężar dowodowy w tym zakresie. Generalnie jednak , zdaniem Sądu, już w momencie wniesienia powództwa w rozszerzonym zakresie (o 300.000 zł) należało uznać, że jest ono bezzasadne gdyż wskazywało ono, że powódka usiłuje czerpać korzyści z faktu zawinionego naruszenia przez siebie umowy przedwstępnej z dnia 13.10.2003 r. Uchylanie się od zawarcia umowy przyrzeczonej, nawet już po zamknięciu działalności spółki (...) , zmuszające pozwanego do wniesienia stosownego powództwa do sądu, stanowiło naruszenie zasad współżycia społecznego i nie może podlegać ochronie prawnej i być źródłem przysporzenia majątkowego dla powódki. Tym samym postanowieniem oddalony został również wniosek powódki o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu ekonomiki przedsiębiorstw na okoliczność ustalenia rzeczywistej wartości wierzytelności przedstawionych przez pozwanego do potrącenia , zatytułowanych w oświadczeniu pozwanego z dnia 8 grudnia 2003 jako „rozrachunki z odbiorcami”. W ocenie Sądu I instancji, wnioskowany dowód jest niemożliwy do przeprowadzenia – żaden biegły nie jest w stanie ocenić rzeczywistej wartości przedmiotowych wierzytelności , nawet hipotetycznej, tak jak nie ma możliwości określenia – mówiąc kolokwialnie – „co by było gdyby”. Nie ulega wątpliwości, że wartość każdej wierzytelności ulega ciągłym zmianom w zależności od aktualnej sytuacji dłużnika, momentu ich wyegzekwowania. W ocenie Sądu Okręgowego nie można nawet uprawdopodobnić, że na dzień 10 listopada 2003 przedstawione do potrącenia wierzytelności miały inną wartość niż w dacie ich powstania i określić jej wysokość. Zdaniem Sądu Okręgowego przedmiotem sporu w sprawie niniejszej wobec zgłoszenia przez pozwanego zarzutu potrącenia, faktycznie było ustalenie aktualnego zakresu wzajemnych zobowiązań stron, w szczególności analiza prawidłowości dokonywanych sukcesywnie przez pozwanego potrąceń wierzytelności różnego rodzaju z wierzytelnościami powódki, wynikającymi z postanowień aktu notarialnego z dnia 13 października 2003 r. Powódka nie kwestionowała prawidłowości obliczeń rachunkowych poszczególnych pozycji na liście pozwanego, które znajdowały oparcie w księgach rachunkowych firmy PW (...). Zdaniem G. S. przedstawione przez powoda wierzytelności nie mogą ulec skutecznemu potrąceniu z przysługującymi jej wierzytelnościami . W pierwszej kolejności Sąd Okręgowy wskazał, że wbrew twierdzeniom powódki do dnia powzięcia wiadomości o cofnięciu pełnomocnictwa pozwany był uprawniony do reprezentacji i działania w imieniu P. J. . Powódka nie przedstawiła w toku procesu żadnych dowodów, które poparłyby jej twierdzenie, że nastąpiło to wcześniej iż w dniu powzięcia przez pozwanego informacji o sporządzeniu przez powódkę aktu notarialnego w tym przedmiocie ,a w szczególności, że nastąpiło to w rozmowie telefonicznej między stronami. Oświadczenie woli , które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób , zę mogła zapoznać się z jego treścią. Istotny jest moment kiedy pozwany otrzymał pismo i mógł się z nim zapoznać. Materiał dowodowy pozwala ustalić, że mogło to nastąpić najwcześniej dnia następnego po wysłaniu przez powódkę zawiadomienia o cofnięciu upoważnienia w akcie notarialnym z 31.10.2003 r. – co miało miejsce 7 listopada 2003 r. Pozwany twierdzi , że otrzymał przesyłkę od powódki w dniu 10 listopada 2003 r i wobec braku innych dowodów na tę okoliczność należało uznać, że dopiero w tym dniu powziął wiadomość o tej czynności prawnej. Niezależnie od powyższego, nie ulega wątpliwości, że G. S. odwołując pełnomocnictwo dla K. S. , naruszyła postanowienia ugody z dnia 13.10.2003 r. w przedmiocie prowadzenia dalszej działalności P. J.. W rezultacie, pozwany utracił umocowanie do prowadzenia działalności w tym także - do dochodzenia wierzytelności firmy, a realizacja postanowień ugody stała się niemożliwa, albowiem wobec osób trzecich i instytucji właścicielem firmy była G. S., a pozwany w celu dokonywania jakichkolwiek czynności prawnych w jej imieniu musiał legitymować się ważnym pełnomocnictwem. Po jego odwołaniu pozwany nie miał dostępu do firmowego rachunku bankowego, na który wpływały należności od odbiorców towarów, które - zgodnie z postanowieniami ugody z 13.10.2003 r. – miały przypaść pozwanemu w związku ze zrzeczeniem się ich przez powódkę, z których miał regulować kolejne płatności aż do zakończenia działalności P. J.. Pozbawiony był również możliwości egzekwowania zaległych świadczeń. Istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia roszczenia powódki i zgłoszonego przez pozwanego zarzutu potrącenia ma, zdaniem Sądu, analiza postanowień zawartych w ugodzie z dnia 13 października 2003 r w części regulującej funkcjonowanie firmy PW (...), a konkretnie, że zgodnie z treścią pkt II ugody:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.