(1)połączony z zakazem zbliżenia się do I. P.

(1)na odległość mniejszą niż 20 (dwadzieścia) metrów na okres 3 (trzech) lat. Oskarżony zamieszkuje wspólnie z I. P.

(1), próbując ją wyrzucić z mieszkania, znęcanie się nad matką miało też miejsce w czasie wspólnego zamieszkiwania, zatem zasadne jest, aby odseparować oskarżonego od pokrzywdzonej oraz uniemożliwić mu popełnienia dalszych przestępstw. Ma to także uchronić pokrzywdzoną przed wtórną wiktymizacją. Sąd mógł orzec ten środek karny na okres od roku do 15 lat, mając na uwadze dyrektywy wymiaru kary art. 53 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 56 k.k. sąd przyjął, że zasadne będzie orzeczenie tego środka karnego na okres 3 lat. Orzekając nakaz opuszczenia lokalu wobec sprawcy znęcania się, a więc czynu usytuowanego w rozdziale XXVI, sąd był zobowiązany do orzeczenia zakazu zbliżania się na tożsamy okres. Sąd przyjął, że zakaz zbliżania się na odległość nie mniejszą niż 20 metrów, będzie stanowił wystarczającą gwarancję bezpieczeństwa dla pokrzywdzonej. Zgodnie z art.

(1)we wszelkiej możliwej formie z wyłączeniem formy listownej na okres 2 lat. Sąd postanowił orzec zakaz kontaktowania się, aby pokrzywdzona miała możliwość odseparowania się od oskarżonego oraz żeby mogła spokojnie ułożyć sobie życie. Sąd pozostawił jednak pozostawić oskarżonemu możliwość kontaktowania się listownie z racji tego, że pokrzywdzona jest jego matką. Niemniej to od pokrzywdzonej będzie zależało, czy w ogóle będzie skłonna, po tym, jak potraktował ją jej syn, taki list w ogóle odczytywać. Art. 46 § 1 k.k. stanowi, że w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o możliwości zasądzenia renty nie stosuje się. Sąd zdecydował się na orzeczenie częściowego zadośćuczynienia z racji krzywdy jaką doznała pokrzywdzona. Jak wynika z ustaleń poczynionych w sprawie, w wyniku przestępstw miała ona myśli samobójcze oraz nie mogła spać w nocy. Dodatkowo, w wyniku złamania żeber, miała problemy z oddychaniem. Kwota 1.000 zł pozwoli częściowo zrekompensować pokrzywdzonej doznane krzywdy, z drugiej zaś strony orzeczenie częściowego zadośćuczynienia pozostawia jej drogą do dochodzenia dalszych roszczeń na drodze postępowania sądowego (w tym m.in. z tytułu naprawienia szkody za poniesione koszty leczenia). Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty sądowej i wydatków poniesionych w toku postępowania, wydatkami obciążając Skarb Państwa. Oskarżony ma niewielki dochód, na jego utrzymaniu pozostają 2 osoby, w tym 6-letnie dziecko, zatem jego sytuacja majątkowa nie pozwalałaby mu na samodzielne uiszczenie kosztów procesu.