UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt XK 167/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
1.
USTALENIE FAKTÓW 1.1.
Fakty uznane za udowodnione Lp.
Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1.
S. P.
W dniu 9 września 2019 roku o godzinie 9.48 w W. opublikował na łamach serwisu społecznościowego (...) wpis "K. B. manipuluje strasznie. Aktywna politycznie A. B. brała udział w atakach na oponentów prezydenta B. i posła B. (minister(...) w gabinecie(...)) [...]”, do którego załączył opublikowany w dniu 9 września 2019 roku w portalu internetowym tvp.info artykuł pt. (...) B. (...)", w którym zarzucił A. B., że brała udział w organizowaniu ataków na oponentów politycznych jej męża - prezydenta miasta I. R. B. oraz syna - posła K. B., w szczególności poprzez "ustawianie" przeciwko nim tzw. hejtu, przez co publicznie pomówił A. B. o takie postępowanie, które mogło poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla pełnienia funkcji nauczyciela akademickiego, tj. czyn z art. 212 § 2 kk.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.1.1.1. 9 września 2019 roku ówczesny redaktor naczelny portalu internetowego (...) S. P., na łamach serwisu społecznościowego (...) opublikował wpis: „K. B. manipuluje strasznie. Aktywna politycznie A. B. brała udział w atakach na oponentów prezydenta B. i posła B. (minister (...) w gabinecie (...)) [..]. Do wpisu załączył opublikowany tego samego dnia w portalu internetowym (...) artykuł pt. „(...)”, w którym zarzucił A. B., że brała udział w organizowaniu ataków na oponentów politycznych jej męża – prezydenta miasta I. R. B. oraz syna posła K. B., w szczególności poprzez „ustawianie” przeciwko nim tzw. hejtu.
1.1.1.2. Treść przedmiotowej publikacji mogła poniżyć A. B. w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla pełnienia funkcji nauczyciela akademickiego. częściowo wyjaśnienia oskarżonego S. P. k. 180-182 zeznania oskarżycielki prywatnej A. B. k. 185-189, 316-317 zeznania świadka I. S. (1) k. 204-206 zeznania świadka K. B. k. 232-235 zeznania świadka M. S. k. 258-262 zeznania świadka B. Z. k. 291-292 wydruk artykułu (...) k. 13-16 wydruk wpisu w serwisie (...) k. 17 wydruk wiadomości k. 166 wydruk postów k. 168-176 kopia wniosku dowodowego k. 214-231 1.2.
Fakty uznane za nieudowodnione Lp.
Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1.
S. P.
W dniu 9 września 2019 roku o godzinie 9.48 w W. opublikował na łamach serwisu społecznościowego (...) wpis "K. B. manipuluje strasznie. Aktywna politycznie A. B. brała udział w atakach na oponentów prezydenta B. i posła B. (minister(...) w gabinecie (...)) [...]”, do którego załączył opublikowany w dniu 9 września 2019 roku w portalu internetowym tvp.info artykuł pt. „(...)", w którym zarzucił A. B., że brała udział w organizowaniu ataków na oponentów politycznych jej męża - prezydenta miasta I. R. B. oraz syna - posła K. B., w szczególności poprzez "ustawianie" przeciwko nim tzw. hejtu, przez co publicznie pomówił A. B. o takie postępowanie, które mogło poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla pełnienia funkcji nauczyciela akademickiego, tj. czyn z art. 212 § 2 kk.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.2.1.1. W objętym zarzutem postem i załączonym do niego artykule S. P. nie opisał niczego, co było nieprawdziwe. W artykule są konkretne cytaty, dowody, mowa jak zaszkodzić oponentom w internecie, jakie informacje przedstawiać;
1.2.1.2. Celem opublikowania przez S. P. objętego niniejszym postępowaniem wpisu nie było osobiste zaszkodzenie A. B., ale przedstawienie konkretnej korespondencji, tak by czytając, każdy mógł samodzielnie wyciągnąć wnioski; twierdzenia oskarżonego S. P. k. 181-182 2.
OCena DOWOdów 2.1.
Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1.1.-1.1.1.2. zeznania oskarżycielki prywatnej A. B.
-w zakresie dotyczącym znamion objętego niniejszym postępowaniem czynu Sąd podzielił wskazania oskarżycielki prywatnej, w których podała, iż: ⚫ jej wpis, w którym jest wskazanie „weźcie rozruszajcie towarzystwo” dotyczył głosowań internetowych w ankietach odnoszących się np. do kwestii preferowanej dyscypliny sportowej, sformułowany został zaś przez nią na messengerze i skierowany do zamkniętej grupy znajomych, nadto zaś, że nie miał nic wspólnego z grupą hejterską, ⚫ w kolejnych - załączonych do objętego zarzutem posta oskarżonego - wpisach, odnosiła się ona zaś do konkursu „(...)” dla najlepiej oświeconego miasta w Polsce czy wyrażała radość z otwarcia strefy kibica, ⚫ wpis rozpoczynający się od słów: „dlatego tak ważne jest podkreślenie związków…” dotyczył zaś polityka związanego z L., który przechodził z partii do partii, ⚫ przy czym cytowane w artykule (...).info treści formułowanych przez nią na (...)wiadomości pochodziły zarówno z konwersacji grupowych jak i indywidualnych o czym świadczą używane w nich formy osobowe, znajdują one bowiem potwierdzenie w załączonej do akt sprawy dokumentacji, ocenianej z perspektywy wskazań wiedzy, zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego;
-jako zgodne z prawdą, Sąd ocenił także twierdzenia oskarżycielki prywatnej, w których podkreślała swoje zaangażowanie w sprawy społeczne, które są logiczne i spójne, nadto zaś korelują z depozycjami K. B., wskazaniami M. S. i B. Z. oraz załączoną do akt sprawy dokumentacją;
-wątpliwości co do zgodności z prawdą nie wzbudziły także zeznania oskarżycielki prywatnej, w których zaznaczała, że raz, w 2014 roku, kandydowała z komitetu obywatelskiego do gminy, znajdujące potwierdzenie w depozycjach I. S. (1), M. S. i B. Z., a także załączonej do akt sprawy dokumentacji;
-jak też jej depozycje, w których opisała doświadczenia i odczucia będące efektem opublikowania przedmiotowego posta i artykułu, które znajdują oparcie w relacji K. B.;
-Sąd nie znalazł także podstaw do zakwestionowania wiarygodności twierdzeń oskarżycielki prywatnej, w których zaznaczała, że nigdy nie namawiała nikogo do ataków na oponentów jej męża, nie kazała nikomu szerzyć nienawistnych komentarzy; w ocenie Sądu wskazania I. S. (k. 205), zgodnie z którymi przed 2014 rokiem A. B. dzwoniła do niego i innych współpracowników prezydenta prosząc, bądź wymuszając komentowanie w sieci, przy czym chodziło o komentarze pozytywne i negatywne (które Sąd uznał za zgodne z prawdą) czy depozycje B. Z. (k. 291), wedle których A. B., przed 2018 rokiem namawiała ją do pisania na forach negatywnych komentarzy na oponentów jej męża i syna, czego świadek odmawiała (które również Sąd uznał za zgodne z prawdą) nie przeczą bowiem treści ocenianych twierdzeń; wspomniani wyżej świadkowie nie podawali przykładów sformułowań, do których pisania nakłaniała ich oskarżycielka prywatna; mając zaś na uwadze fakt, iż nie każdy negatywny (tj. zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN – wyrażający sprzeciw, krytykę, dezaprobatę, oceniany jako niewłaściwy, zły lub niekorzystny) komentarz jest jednocześnie komentarzem nienawistnym (tj. wedle Słownika Języka Polskiego PWN – wyrażającym nienawiść) czy hejtującym (tj. wedle Słownika Języka Polskiego PWN – obraźliwym, agresywnym) i analogicznie, nie każdą negatywną opinię można uznać za atak, Sąd nie znalazł podstaw do wywiedzenia tego rodzaju wniosków;
-poza polem oceny Sądu pozostały przy tym zeznania odnoszące się do przebiegu „afery fakturowej”, w tym zwłaszcza wskazywania osób odpowiedzialnych za jej zaistnienie, co stanowi przedmiot innego postępowania i pozostaje bez wpływu na ocenę realizacji znamion objętego niniejszym postępowaniem przestępstwa przez oskarżonego; zeznania świadka K. B.
-Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności depozycji świadka, jego relacja jest spójna, logiczna i szczera, koreluje z zeznaniami A. B. oraz załączoną do akt sprawy dokumentacją, nadto znajduje oparcie we wskazaniach wiedzy, zasadach prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego; zeznania świadka I. S. (1)
-analizowane zeznania zasadniczo zasługiwały na wiarę, są one bowiem spójne, logiczne i konsekwentne, korelują z twierdzeniami M. S. i B. Z., znajdują także oparcie we wskazaniach wiedzy, zasadach prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego; zeznania świadka M. S.
-w zakresie dotyczącym znamion objętego niniejszym postępowaniem czynu, Sąd uwzględnił także depozycje M. S., które są, jasne, dokładne i pełne, korelują z zeznaniami I. S. (1) i częściowo relacją A. B.; znajdują także oparcie we wskazaniach wiedzy, zasadach prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego;
-poza polem oceny Sądu pozostały przy tym wskazania świadka odnoszące się do przebiegu „afery hejterskiej w I.”, w tym zwłaszcza wskazywania osób odpowiedzialnych za jej zaistnienie, co stanowi przedmiot innego postępowania i pozostaje bez wpływu na ocenę realizacji znamion objętego niniejszym postępowaniem przestępstwa przez oskarżonego; zeznania świadka B. Z.
-w zakresie dotyczącym znamion objętego niniejszym postępowaniem czynu, a to w szczególności: braku kontaktu świadka z oskarżycielką prywatną od wielu lat czy też okoliczności bezskutecznego nakłaniania świadka w przeszłości do pisania negatywnych komentarzy w internecie, nadto zaś aktywnego zaangażowania oskarżycielki prywatnej w sprawy społeczno-polityczne miasta Sąd podzielił również zeznania B. Z., które we wskazanej części korespondują z depozycjami I. S. (1) i M. S., dodatkowo znajdują zaś oparcie we wskazaniach wiedzy, zasadach prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego;
-poza polem oceny Sądu pozostały przy tym wskazania świadka odnoszące się do przebiegu „afery hejterskiej w I.”, w tym zwłaszcza wskazywania osób odpowiedzialnych za jej zaistnienie, czy jej kulis, co stanowi przedmiot innego postępowania i pozostaje bez wpływu na ocenę realizacji znamion objętego niniejszym postępowaniem przestępstwa przez oskarżonego; częściowo wyjaśnienia oskarżonego S. P. w zakresie dotyczącym znamion objętego niniejszym postępowaniem czynu Sąd podzielił twierdzenia oskarżonego, wedle których: ⚫ portal internetowy (...) służył mu do rozpowszechniania tekstów z portalu (...), w którym pracował; ⚫ post wskazany w zarzucie, który zawiera link do artkułu z portalu (...) powinien być zaś czytany jako całość; ⚫ jak też podał, że A. B. udziela się aktywnie na swoim portalu F., ⚫ czy wskazał na tło opublikowania przedmiotowego posta wraz z artykułem, a to fakt ujawnienia afery fakturowej i hejterskiej w I., odpowiadają one bowiem wskazaniom wiedzy, zasadom prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego, nadto korelują z depozycjami I. S., M. S., B. Z. oraz załączoną do akt sprawy dokumentacją; dokumenty wymienione w pkt.
1.1.1.1
–1.1.1.2. prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia zgromadzonych w sprawie pozostałych dowodów nieosobowych nie była przedmiotem zarzutów stron, a także nie wzbudziła wątpliwości Sądu; protokoły zostały sporządzone poprawnie, kompleksowo i w sposób zgodny ze standardami rzetelnego postępowania;
2.2.
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1.1.- 1.2.1.2. twierdzenia oskarżonego S. P.
-jako sprzeczne z prawdą Sąd odrzucił twierdzenia oskarżonego, w których podkreślał, że w objętym zarzutem poście ani załączonym do niego artykule nie opisał niczego, co było nieprawdziwe, dodając, że w artykule są konkretne cytaty i dowody, w których mowa jak zaszkodzić oponentom w internecie, jakie informacje przedstawić; analiza treści przedmiotowego posta i załączonego do niego artykułu prowadzi bowiem do przeciwnych wniosków;
-wbrew treści posta opublikowanego przez oskarżonego tj.: „Aktywna politycznie A. B. brała udział w atakach na oponentów prezydenta B. i posła B. (minister (...)w gabinecie (...))” zawarte w treści załączonego do niego artykułu fragmenty prywatnej korespondencji A. B., prowadzonej za pośrednictwem aplikacji messenger, nie tylko w żaden sposób nie wskazują na fakt jakoby A. B. brała udział w atakach na oponentów swojego męża i syna, ale w znakomitej większości wprost dotyczą zupełnie innego rodzaju jej zachowań tj. zachęcania przez nią innych do oddawania głosów w sondach internetowych dotyczących kwestii lokalnych i społecznych;
-w ocenie Sądu, dowodu brania udziału przez oskarżycielkę prywatną w atakach na oponentów męża i syna nie stanowi też, w szczególności, opublikowany w artykule fragment jej prywatnej wypowiedzi za pośrednictwem aplikacji messenger o treści: „dlatego tak ważne jest podkreślanie związków (…) z L. i młodzieżą (...), gdyż on się tego boi”, który stanowi jedynie fragment zdania, będącego częścią wyrwanej z kontekstu wypowiedzi;
-podawaniem nieprawdy w załączonym do posta oskarżonego artykule, którego autorem - jak wynika z treści jego wyjaśnień - również jest oskarżony, było także opatrzenie - w nagłówku przedmiotowego artykułu - słów A. B. „Weźcie klikajcie, rozruszaj trochę towarzystwo” dotyczących głosowania w sondażu internetowym o bieganiu, komentarzem: „Jak żona B. hejt ustawiała”, adresatom przedmiotowego nagłówka dającym podstawę sądzić, iż cytowane wyżej stwierdzenie A. B. odnosiło się do „ustawiania hejtu”, co nie było prawdą;
-jak też analogicznie: opatrzenie słów A. B. „Na mnie też możecie liczyć (…) jak się angażuję, to cała. Kurde super”, również dotyczących głosowania w ankiecie, komentarzem: „Portal (...).info ujawnia screeny rozmów, w których była kandydatka z listy wyborczej (...) (...), „ustawia” hejt wobec przeciwników politycznych, instruuje rozmówcę, jak wpływać na ankiety i prowadzić propagandę w sieci” przypisującym jej słowom znaczenie sprzeczne z prawdą;
-Sąd nie uwierzył także twierdzeniom oskarżonego, wedle których celem opublikowania przedmiotowego wpisu nie było osobiste zaszkodzenie A. B., ale przedstawienie konkretnej korespondencji, tak by czytając, każdy mógł samodzielnie wyciągnąć wnioski; stoją one bowiem w jaskrawej sprzeczności z treścią ww. wpisu poddanej ocenie z perspektywy wskazań wiedzy, zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego;
-sugerowanie odbiorcom posta i załączonego do niego artykułu, że sformułowane w nich tezy tj. „A. B. brała udział w atakach na oponentów politycznych prezydenta B. i posła B.” i „Jak żona B. hejt ustawiała”, znajdują potwierdzenie w treści załączonej do niego korespondencji; wykorzystanie we wsparciu przedmiotowych tez cytatów ze ww. korespondencji, nie dotyczących wcale ataków na oponentów politycznych męża i syna oskarżycielki prywatnej, celem ich uprawdopodobnienia czy też brak informacji o tym, że załączona do artykułu korespondencja pochodzi z przed co najmniej 5 lat przed opublikowaniem ww. posta i artykułu, nosi bowiem znamiona manipulacji w formie kontroli informacji, tj. przedstawienia jedynie części informacji odnoście określonych faktów, tak by ich wydźwięk odbiegał od prawdy;
-fakt, że treść korespondencji oskarżycielki prywatnej dotycząca angażowania innych do udziału w sondażach społecznych jest jasna i nie pozostawia wątpliwości interpretacyjnych, daje przy tym podstawę twierdzić, iż posłużenie się przez oskarżonego jej fragmentami dla poparcia tez - zwłaszcza w postaci nagłówków, z którymi wypowiedzi A. B. nie miały nic wspólnego - wbrew jego zapewnieniom, było działaniem świadomym i celowym;
3.
PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I.
S. P.
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Mając na uwadze całokształt okoliczności niniejszej sprawy, Sąd uznał, że wina S. P. nie budzi wątpliwości i została udowodniona w trakcie postępowania karnego.
Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił wszystkie znamiona przestępstwa stypizowanego w art. 212 § 2 kk.
W dniu 9 września 2019 roku o godzinie 9.48 w W. opublikował bowiem na łamach serwisu społecznościowego (...) wpis: „K. B. manipuluje strasznie. Aktywna politycznie A. B. brała udział w atakach na oponentów prezydenta B. i posła B. (minister (...)w gabinecie (...)) [...]”, do którego załączył opublikowany w dniu 9 września 2019 roku w portalu internetowym tvp.info artykuł pt. „(...)", w którym zarzucił A. B., że brała udział w organizowaniu ataków na oponentów politycznych jej męża - prezydenta miasta I. R. B. oraz syna - posła K. B., w szczególności poprzez "ustawianie" przeciwko nim tzw. hejtu, przez co publicznie pomówił A. B. o takie postępowanie, które mogło poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla pełnienia funkcji nauczyciela akademickiego.
Oskarżony nie kwestionował, iż jest autorem zarówno artykułu, jak i posta, do którego ten został załączony.
W ocenie Sądu nie ulega także wątpliwości, że użycie w treści posta stwierdzenia, iż „A. B. brała udział w atakach na oponentów prezydenta B. i posła B.”, w nagłówku załączonego do niego artykuł następnie zaś wskazania: „Jak żona B. hejt ustawiała”, wzmocnionego poprzedzającym go cytatem z prywatnej korespondencji oskarżycielki prywatnej, a dotyczącym- zupełnie innej kwestii, a to - głosowania w sondażu internetowym tj. „<<Weźcie klikajcie, rozruszaj trochę towarzystwo>>” stanowiło pomówienie A. B. o postępowanie, które mogło poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania – jako nauczyciela akademickiego.
Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN hejtem jest obraźliwy bądź nienawistny komentarz w internecie. Jego ustawianie należy zaś - zdaniem Sądu – rozumieć jako jego organizowanie, co samo w sobie zakłada zaplanowanie przedmiotowych czynności i istnienie celu powyższego, a zatem intencjonalne zaatakowanie kogoś, co koresponduje zresztą z treścią posta, w której oskarżony wskazał na „branie przez oskarżycielkę prywatną udziału w atakach na oponentów prezydenta B. i posła B.”. Przypisanie przedmiotowego zachowania oskarżycielce prywatnej z pewnością mogło poniżyć ją w opinii publicznej i narazić ją na utratę zaufania potrzebnego dla pełnienia funkcji nauczyciela akademickiego.
Oczywistym było nadto, że oskarżony posłużył się przy tym środkiem masowego komunikowania, jakim jest internet.
W ocenie Sądu, wątpliwości nie budzą także intencje oskarżonego tj. towarzyszenie jego zachowaniu zamiaru bezpośredniego. Jak już wyżej podnoszono, oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę, iż skonstruowane w zaprezentowany wyżej sposób nagłówki wprowadzą odbiorców jego posta i artykułu w przekonanie, że użyte w nich cytaty dotyczą „ustawiania hejtu”, zaś informacja o ujawnieniu w treści tekstu prywatnej korespondencji oskarżycielki prywatnej, uwiarygodni przedmiotowy przekaz. Wskazania wiedzy, zasady prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego wskazują przy tym, iż jawna manipulacja treścią nagłówków, brak informacji o tym, że korespondencja załączona do przedmiotowego posta pochodzi z przed 5 lat, a także charakter przypisanego A. w treści posta zachowania, miały na celu zdyskredytowanie jej w opinii publicznej.
Zdaniem Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest również podstaw do ustalenia, jakoby oskarżony działać miał w ramach ustawowego kontratypu określonego w przepisie art. 213 § 2 pkt 2 kk, zgodnie z treścią którego nie popełnia przestępstwa z art. 212 § 2 kk, kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut służący obronie społecznie uzasadnionego interesu, na co się powoływał.
Jak już wyżej podnoszono, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w żaden sposób nie uprawnia bowiem do ustalenia, jakoby zarzuty wobec oskarżycielki prywatnej, będące przedmiotem publikacji oskarżonego odpowiadały prawdzie.
Sformułowanych w treści posta i załączonego do niego artykułu tez, nie dowodzą wydruki korespondencji A. B., na które oskarżony powoływał się zarówno we wspomnianej publikacji jak i na rozprawie. Ich prawdziwości nie potwierdzają nadto przeprowadzone na rozprawie dowody.
Sąd nie kwestionuje przy tym wiarygodności wskazań I. S., wedle których przed 2014 rokiem A. B. dzwoniła do niego i innych współpracowników prezydenta prosząc, bądź wymuszając komentowanie w sieci, przy czym chodziło o komentarze pozytywne i negatywne czy też twierdzeń B. Z., wedle których A. B., przed 2018 rokiem namawiała ją do pisania na forach negatywnych komentarzy na oponentów jej męża i syna, czego świadek odmawiała.
Po pierwsze bowiem brak jest podstaw do ustalenia – na co Sąd zwracał uwagę przy okazji oceny dowodów – iż negatywne komentarze, do których pisania miała nakłaniać oskarżycielka prywatna nosiły znamiona hejtu. Po drugie, zestawiając treść wspomnianych wyżej twierdzeń z zeznaniami A. B., należy zauważyć, iż przedmiotowe zachowania miały mieć miejsce przed 2014 rokiem (wobec I. S.) oraz przed 2017 rokiem (wobec B. Z.), kiedy to oskarżycielka prywatna i świadek miały kontakt po raz ostatni. Po trzecie w końcu, zarówno z depozycji I. S., jak i B. Z. wynika, iż nakłanianie ich przez A. B. do pisania negatywnych komentarzy w internecie nie przyniosło skutku, gdyż ww. nie realizowali jej oczekiwań w tym zakresie.
W oparciu o treść przedmiotowych relacji ustalić zatem można co najwyżej, iż oskarżycielka prywatna przed 2014 namawiała do pisania w internecie także negatywnych komentarzy, w tym przed 2017 rokiem – B. Z. do pisania negatywnych komentarzy dotyczących oponentów jej męża i syna, o nieustalonej treści, przy czym ani I. S. (2), ani B. Z. nie zrealizowali jej woli.
Zdaniem Sądu przedmiotowych ustaleń nie sposób utożsamić z „ustawianiem hejtu” opisywanym w publikacji stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania, który w świetle treści przytoczonych w niej cytatów z prywatnej korespondencji A. B. miał być przede wszystkim działaniem skutecznie zrealizowanym. Przy czym - jak wskazał oskarżony - publikacja miała stanowić rekompensatę dla krzywd jakich doznali od oskarżycielki prywatnej pokrzywdzeni przez nią, wspomnianym hejtem, informatorzy z I. i nawiązywać do działania w tamtejszym urzędzie miasta tzw. wydziału nienawiści. Przytoczone wyżej depozycje świadków dotyczą tymczasem zupełnie innego czasookresu.
W logicznej korespondencji z powyższym pozostaje przy tym zachowanie oskarżonego, który w objętej zarzutem publikacji w żaden sposób nie odniósł się do relacji wspomnianych wyżej świadków czy choćby anonimowych informatorów, o których wspominał na rozprawie.
Jednocześnie, w związku z wykorzystaniem przez oskarżonego, w załączonym do posta artykule - prywatnej korespondencji A. B. w żaden sposób nie związanej ze sformułowanymi przez niego, pod jej adresem, zarzutami – i to w formie manipulacji, tzn. poprzez uwypuklenie jedynie jej wyrwanych z kontekstu fragmentów tak, by uwiarygodnić zawarty w poście i artykule przekaz, oczywistym jest, iż oskarżony nie dopełnił podstawowych obowiązków określonych w art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 26 stycznia 1984 roku prawo prasowe, ciążących na nim jako na dziennikarzu. Wspomniany przepis wymaga bowiem od dziennikarza zachowania szczególnej staranności i rzetelności przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych, w tym zwłaszcza sprawdzenia zgodności z prawdą uzyskanych wiadomości lub podania ich źródła. Zachowanie oskarżonego stanowi tymczasem nierzetelne i jawnie wprowadzające w błąd wykorzystanie materiału prasowego, co koliduje z podstawowym celem dziennikarstwa, jakim jest rzetelne informowanie. W konsekwencji zaś - w ocenie Sądu - nie może być utożsamiane z obroną społecznie uzasadnionego interesu. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4.
KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności S. P.
I.
I.
RODZAJ KARY
-Sąd doszedł do przekonania, że adekwatną do wagi i okoliczności w jakich doszło do realizacji znamion przypisanego oskarżonemu czynu, będzie kara grzywny;
-oskarżony ma 35 lat, jest zdrowy, pracuje jako dziennikarz, osiągając stałe wynagrodzenie;
-zdaniem Sądu kara grzywny najlepiej spełni cele wychowawcze wobec niego;
WYMIAR KARY
-wymierzając oskarżonemu karę 250 stawek dziennych grzywny, Sąd wziął pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił, wyrażający się nie tylko w skali i rodzaju reakcji, jakie wywołała przedmiotowa publikacja, ale także zwiększenia poczucia braku bezpieczeństwa u pokrzywdzonej, mając przy tym na uwadze również fakt, iż większości skutków zachowania oskarżonego nie można odwrócić;
-Sąd pamiętał, że w treści artykułu, do którego odnosił się post, oskarżony posłużył się manipulacją, która miała służyć wzmocnieniu wydźwięku sformułowanych przez niego tez;
-zwrócił przy tym uwagę na jej rodzaj wskazujący na fakt, iż była ona działaniem celowym i przemyślanym, co świadczy o zdemoralizowaniu oskarżonego;
-Sąd zauważył, że oskarżony wykazał zaangażowanie w rozpowszechnianie pomawiających pokrzywdzoną treści, wybierając do ich szerszego propagowania platformę T.;
-pamiętał także o skutkach publikacji oskarżonego, a to powielaniu jej również w telewizji;
-jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował nadto fakt działania oskarżonego w zamiarze bezpośrednim;
-jak też wbrew celom rzetelnego przedstawiania informacji, jakie towarzyszyć mu winny jako dziennikarzowi;
Jednocześnie:
-Sąd zwrócił uwagę na postawę oskarżonego, który w żaden sposób nie utrudniał postępowania;
-pamiętał nadto o jego stabilnej sytuacji osobistej i uprzedniej niekaralności (k. 315);
-ustalając wysokość stawki dziennej grzywny na 100,00 złotych Sąd wziął pod uwagę sytuację majątkową oskarżonego, który posiada stałe zatrudnienie, zaś wysokość osiąganych dochodów znacznie przekracza ich średnią krajową wysokość;
S. P.
II.
I.
-na podstawie art. 212 § 3 kk Sąd orzekł nadto wobec oskarżonego 15.000,00 złotych nawiązki na rzecz pokrzywdzonej;
-w ocenie Sądu wysokość nawiązki jest adekwatna do stopnia poniesionej krzywdy, nadto pozwoli złagodzić cierpienie psychiczne pokrzywdzonej;
-wysokość orzeczonej nawiązki uwzględnia możliwości zarobkowe oskarżonego oraz brak realnej możliwości odwrócenia wszystkich skutków jego zachowania;
S. P.
III.
I.
-na podstawie art. 215 kk w zw. z art. 43b kk, wobec wniosku pokrzywdzonego Sąd orzekł o podaniu wyroku do publicznej wiadomości, poprzez umieszczenie jego treści na tablicy ogłoszeń Sądu przez okres miesiąca oraz na portalu www.tvp.info w formie tzw. wyskakującego okienka, utrzymującego się na ekranie przez co najmniej 20 sekund o formacie 886 x 886 pikseli przy rozdzielczości 150 dpi, czarną czcionką Times New Roman o rozmiarze 12, na białym tle, przez okres 14 dni, celem wzmocnienia funkcji wychowawczej i sprawiedliwościowej kary;
-w ocenie Sądu tak ukształtowana kara oddaje stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego i jest sprawiedliwa, czyniąc nadto zadość wymogom prewencji ogólnej i szczególnej; zdaniem Sądu powinna ona pozytywnie wpłynąć na osobowość S. P., a także zaspokoić oczekiwania społeczne;
5.
Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7.
KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV.
Na podstawie art. 628 kpk Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycielki prywatnej 300,00 złotych, tytułem zryczałtowanej równowartości wydatków.
7.
Podpis
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.