stosowany a contrario stwierdzając, że powód nie uprawdopodobnił roszczenia, gdyż nie uprawdopodobnił, że pozwany realizuje opisane we wniosku czynności związane z pozyskiwaniem i odłowem zwierzyny. W szczególności stwierdził, że uprawdopodobnienia roszczenia nie sposób wywieźć z faktu podpisania przez pozwanego porozumienia z 1 lipca 2017r., z którego wynika, że pozwany może korzystać z gruntów Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty L.-Gruntowej w S. w celu realizacji gospodarki łowieckiej. Sąd Okręgowy podkreślił, że pozwany podjął uchwałę o zaprzestaniu czynności pozyskiwania i odłowu zwierzyny. Sąd Okręgowy miał też na uwadze, że powód nie powołał żadnych dowodów na to, że pozwany pozyskuje i odławia zwierzynę na terenie obwodu nr (...), np. wydanych przez pozwanego decyzji upoważniających do dokonania odłowu, czy odstrzału redukcyjnego zwierzyny, jak i nie wskazał świadków, którzy taką działalność pozwanego mogliby potwierdzić. Postanowienie to zaskarżył powód, domagając się jego uchylenia i przekazania wniosku o udzielenie zabezpieczenia Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Alternatywnie wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez udzielenie zabezpieczenia. Zarzucił, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem: - prawa materialnego, a to: art. 323 ust. 1 i 2 ustawy Prawo ochrony środowiska przez jego błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że roszczenie oparte na tym przepisie może polegać wyłącznie na żądaniu zaprzestania prowadzenia określonej działalności podczas, gdy roszczenie to może także obejmować żądanie powstrzymania się od działalności stanowiącej zagrożenie dla środowiska, także na przyszłość; - przepisów postępowania, a to: art. 227 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 738 k.p.c. w zw. z art. 730 § 1 i 2 k.p.c. oraz art.
przez błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego polegającą na uznaniu braku uprawdopodobnienia zagrożenia powstaniem szkód w środowisku jako w dobru wspólnym w związku z dotychczasowymi działaniami obowiązanego, a w konsekwencji wadliwe oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia. Pozwany nie wniósł odpowiedzi na zażalenie. W toku postępowania zażaleniowego Sąd Okręgowy w połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawach skierowanych przez powoda przeciwko Kołu (...) w S., Kołu (...) w S. i Kołu (...) w M. wydał wyrok oddalający powództwo. Wyrok ten nie jest prawomocny – został zaskarżony apelacją przez powoda. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Poza sporem pozostaje, że powód w przedsądowym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, zawartym w piśmie z 5 czerwca 2017r., poinformował pozwanego o treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 20 lipca 2016r., (...) SA/Gl 85/16 stwierdzającego nieważność uchwały Sejmiku Województwa (...) z 21 stycznia 2013r. w części określającej granice obwodów łowieckich nr (...) i (...). Pozwany wykazał, że 9 czerwca 2017r. Zarząd pozwanego K. łowieckiego podjął uchwałę nr 5/2017 o wstrzymaniu wykonywania wszelkich polowań w obwodzie (...) Koła (...) od dnia 10 czerwca 2017r. do odwołania. Nadto przedłożył książki ewidencji pobytu myśliwych na polowaniu, potwierdzające, że od 10 czerwca 2017r. zaprzestano w tym obwodzie polowań, odłowów i odstrzałów. Warunkiem uwzględnienia wniosku o udzielenie zabezpieczenia - zgodnie z art.
- jest kumulatywne wystąpienie dwóch przesłanek, a mianowicie uprawdopodo- bnienie roszczenia i interesu prawnego w żądaniu udzielenia zabezpieczenia. Roszczenie jest prawdopodobne jeśli istnieje szansa jego uwzględnienia, a interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania (art.
Niewątpliwie pozwany podejmował czynności pozyskiwania zwierzyny, wydawania zgody na wykonywanie polowania, dokonywania odłowu drapieżników oraz odłowu lub odstrzału redukcyjnego zwierzyny na terenie obwodu nr (...), lecz zaprzestał ich podejmowania z dniem 10 czerwca 2017r., a zatem jeszcze przed wniesieniem pozwu. Zarząd pozwanego koła podjął w tej materii stosowną uchwałę, która jest przestrzegana przez członków pozwanego. W tych warunkach roszczenie pozwu w istocie nie jawi się jako prawdopodobne, zaś o braku interesu powoda w żądaniu zabezpieczenia świadczy bezprzedmiotowość zakazywania pozwanemu podejmowania czynności, których już od ponad roku nie podejmuje i nie zamierza podejmować. Z tych to też przyczyn Sąd Apelacyjny – na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. - oddalił zażalenie, jako bezzasadne. SSO Tomasz Tatarczyk SSA Roman Sugier SSA Joanna Naczyńska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.