Sygn. akt VII Ka 32/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2025 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Leszek Wojgienica Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Jankowska przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Iwony Kobus po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2025 roku sprawy A. Z., syna A. i K. z d. K., urodzonego (...) w B., oskarżonego z art. 178a § 4 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i in., na skutek wniesionej na niekorzyść oskarżonego apelacji prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 21 listopada 2024 roku, w sprawie II K 1468/24 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VII Ka 32/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1
(7)z 25.09.2013 r., I KZP 5/13, OSNKW 2013/11, poz. 92; wyroki SN z: 29.03.2018 r., V KK 356/17, LEX nr 2470342, oraz z 20.12.2018 r., IV KS 28/18, LEX nr 2626339) (Komentarz do KPK; Dariusz Świecki; Wydawnictwo LEX). Rozpoznanie sprawy na zasadach ogólnych powoduje, że w przypadku naruszenia prawa materialnego, jak w konkretnym przypadku, sąd odwoławczy mógłby samodzielnie dokonać modyfikacji zaskarżonego wyroku, a wręcz byłby do tego zobligowany. Tyle tylko, że pogląd taki jest nie do zaakceptowania z kilku powodów. Jego uwzględnienie powoduje, że w trakcie postępowania odwoławczego zrywa się z porozumieniem stron inicjowanym przez samego oskarżonego. O ile in concreto chodzi o obrazę prawa materialnego skutkującą podwyższeniem wymiaru kary pozbawienia wolności o jeden miesiąc, to przecież dochodzi często do sytuacji, kiedy obraza prawa materialnego całkowicie zrywa z porozumieniem. Dla przykładu oskarżony godzi się na łączna karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, podczas gdy później prokurator wyrażający zgodę na taką karę dostrzega, że kara łączna powinna być orzeczona w wymiarze powyżej roku pozbawienia wolności, a takiej kary zawiesić nie można. W konsekwencji rozpoznanie sprawy na zasadach ogólnych powodowałoby nie tylko podwyższeniem wymiaru kary, ale również rezygnację z jej warunkowego charakteru. Zezwolenie na rozpoznanie sprawy na zasadach ogólnych wywołać mogłoby wówczas pokusę świadomego akceptowania wniosków sprzecznych z prawem po tylko by osiągnąć rezultat niezamierzony przez oskarżonego, ale zamierzony przez oskarżyciela. Kolejna sytuacja – orzeczenie kary pozbawienia wolności w wymiarze roku z warunkowym zawieszeniem jej wykonania w sytuacji, gdy najniższą karą przewidzianą w ustawie jest kara 2 lat pozbawienia wolności. Wówczas też zgoda prokuratora mogłaby być dyktowana zamiarem modyfikacji orzeczenia naruszającego prawo dopiero w postępowaniu odwoławczym. Sytuacji takich można sobie wyobrazić więcej, a ich analiza prowadzi do wniosku, że przyzwolenie na rozpoznanie sprawy na zasadach ogólnych w postępowaniu odwoławczym stanowić mogłoby całkowitą rezygnację z trybu konsensualnego, który inicjuje oskarżony przekonany o zgodności proponowanego wniosku z prawem materialnych skoro tak prokurator, jak też sąd taki wniosek zaakceptowali. Tak więc sąd odwoławczy uznał, że nie można zgodzić się z możliwością modyfikacji wyroku wydanego w trybie konsensulanym na niekorzyść oskarżonego jeżeli zostanie on wprowadzony w błąd co do zgodności złożonej propozycji z prawem materialnym. Nie jest też możliwe klasyfikowanie błędów na mniejsze i większe, a tym samym ich relatywizowanie. Stąd też, z powodu braku zgody na etapie postępowania odwoławczego na modyfikację zaskarżonego wyroku na niekorzyść oskarżonego wyrok ten uchylono, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Wniosek: o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie kary łącznej 5 miesięcy pozbawienia wolności; o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji; Wobec braku zgody oskarżonego niemożliwy do zaakceptowania. zasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Omówione w części analizującej zarzut apelacyjny.
- OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
- ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.5.
- Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1.
- Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1.5.
- Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.1.
- Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.5.
- Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.5.3.
- Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.
- Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Omówione w części analizującej zarzuty apelacyjne. 3.
- Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.5.3.
- Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Omówione w części analizującej zarzut apelacji. 1.5.
- Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Wyrok sądu odwoławczego nie kończy postępowania, a więc nie zawiera rozstrzygnięcia o kosztach procesu.
- PODPIS 1.1.
- Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejowego w Olsztynie z dnia 21 listopada 2024 roku, w sprawie II K 1468/24 1.1.3.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości; ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.3.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.1.
- Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana