z art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 15 lutego 2021 roku, sygn. akt II K 208/20 J. M. został skazany za przestępstwo z art.
Sąd orzekł wobec J. M. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat z wyłączeniem pojazdów do których prowadzenia uprawnia kategoria A prawa jazdy. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 23 lutego 2021 roku. odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 15.02.2021 roku, sygn. akt II K 208/20 k. 36-36v
dane o podejrzanym informacja z Krajowego Rejestru Karnego k. 106 k. 133-133v 1.
B znajduje potwierdzenie w dołączonych do akt sprawy dokumentach. --- zeznania świadka G. K. (M.) G. K. (M.) jest matką oskarżonego (k. 49v-50, 00:26:40-00:37:43 na k. 149-149v). Sąd uznał jej zeznania za nieprzydatne dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Przed Sądem co prawda G. K. zeznała, że w dniu zdarzenia J. M. przyjechał samochodem z kolegą do jej miejsca zamieszkania w P., by pożegnać się, bowiem wyjeżdżał do pracy. Kierowcą był kolega J. M.. G. K. wskazała jednak, że zdarzenie drogowe z udziałem J. M. miało miejsce ok. 1,5 godziny odkąd odjechali od niej. Podane przez nią okoliczności nie mają zatem znaczenia dla przedmiotowej sprawy z uwagi na to, że do zdarzenia drogowego doszło generalnie niedaleko miejsca zamieszkania G. K., jednak po znacznym upływie czasu od momentu, kiedy oskarżony był ją odwiedzić. Dodać należy, że poza J. M. nie było innych osób biorących w zdarzeniu drogowym, co wynika z zeznań naocznych świadków P. S. i N. B.. -- zeznania świadka W. S. W. S. jest byłą konkubiną J. M.. Jej zeznania nie były przydatne dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie, nie znała ona żadnych okoliczności dotyczących niniejszej spawy. (k. 57v-58) 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1.Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.2.Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 1 J. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie z art.
kk, jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Przepis art.
kk stanowi, że karze podlega, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Przedmiotem ochrony § 4 komentowanego przepisu jest bezpieczeństwo ruchu lądowego, wodnego i powietrznego (główny przedmiot ochrony) oraz życie i zdrowie (dodatkowy przedmiot ochrony) (J. Piórkowska-Flieger, [w:] Bojarski, Michalska-Warias, Piórkowska-Flieger, Szwarczyk, Kodeks karny, 2006, s. 320). Z treści art.
kk wynika, że dla stwierdzenia przesłanek popełnienia przestępstwa wskazanych w tym przepisie konieczne jest spełnienie następujących znamion: po pierwsze – sprawca powinien prowadzić pojazd mechaniczny, po drugie – prowadzący pojazd musi znajdować się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem innego środka odurzającego, wreszcie po trzecie – pojazd mechaniczny powinien być prowadzony w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Należy stwierdzić, że wszystkie wyżej wskazane przesłanki zostały spełnione w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Niewątpliwie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że J. M. prowadził pojazd mechaniczny. Oskarżony kierował bowiem samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...). Sąd Najwyższy uznał, że: ,,pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym jest każdy pojazd drogowy lub szynowy napędzany umieszczonym na nim silnikiem, jak również maszyna samobieżna i motorower (wyr. SN z 4.2.1993 r., III KRN 254/92, OSP 1993, Nr 10). Prowadzenie pojazdu nie ma swojej legalnej definicji. Nie ma jednak wątpliwości, że prowadzenie pojazdu immanentnie łączy się z podjęciem czynności polegających na wprawieniu pojazdu w ruch, a następnie na utrzymywaniu pojazdu w ruchu (R.A. Stefański, Glosa do wyroku SN z 22.7.1993 r.; II KRN 110/93 oraz J. Wojciechowski, Kodeks karny, s. 102). Niewątpliwie oskarżony w chwili popełnienia czynu zabronionego znajdował się w stanie nietrzeźwości. Zgodnie z treścią art. 115 § 16 kk stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. J. M. został przetransportowany do Szpitala w G., gdzie pobrano mu krew do badania na zawartość alkoholu. W próbce pobranej o godz. 17:15 stwierdzono 2,17 ‰, o godz. 17:45 – 2,00 ‰ i o godz. 18:15 – 1,89 ‰. J. M. kierował pojazdem mechanicznym po drodze publicznej, gdzie odbywa się normalny ruch pojazdów, co stanowi prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym. Należy zauważyć, że dla wypełnienia znamion przestępstwa określonego w art.
kk wystarczające jest prowadzenie go w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego w jakiejkolwiek strefie ruchu, to jest w ruchu lądowym (drogowym lub kolejowym), wodnym lub powietrznym, (np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie, II AKa 131/04, KZS 2004/9/3). Nie może budzić wątpliwości, że oskarżony prowadził pojazd w ruchu lądowym – poruszał się bowiem drogą publiczną na trasie K.- (...) - P.. J. M. był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 15 lutego 2021 roku sygn. akt II K 208/20. Wyrokiem tym Sąd orzekł nadto zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat z wyłączeniem pojazdów do których prowadzenia uprawnia kategoria A prawa jazdy, obowiązujący oskarżonego w chwili czynu. Ustawodawca w przepisie art.
kk zawarł kwalifikowany typ przestępstwa z art.
Zgodnie z tym przepisem, do znamion uzasadniających surowszą reakcję prawnokarną dochodzi, jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. W/w skazanie w dacie orzekania w niniejszej sprawie nie uległo zatarciu, należy stwierdzić więc, że J. M. dopuścił się przestępstwa z art.
Odnosząc się do powyższego, stwierdzić trzeba, że nie można było zgodzić się z kwalifikacją czynu zarzucanego J. M.. Należy tu podzielić pogląd SN, że między art.
244 k.k. nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniu art. 11 § 2 k.k. (postanowienie SN z 19.01.2012 r., I KZP 22/11, OSNKW 2012/1, poz. 6). Nie budzi bowiem wątpliwości, że opis czynu zabronionego zawarty w znamionach art. 244 k.k. w zakresie dotyczącym niestosowania się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów zawiera się w znamionach art.
i 4 k.k., w części opisującej prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w okresie obowiązywania orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia takich pojazdów, w związku ze skazaniem za przestępstwo. W konsekwencji zachowania naruszającego treść art.
w sytuacji, gdy sprawca nie zastosował się do orzeczonego środka karnego opisanego wyżej i jednocześnie był wcześniej prawomocnie skazany m.in. za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, może dojść do zbiegu podstaw stosowania § 4 art.
k.k. (wyrok SN z 8.10.2013 r., III KK 229/13, LEX nr 1375214). K. V. (red.), Kodeks karny. Komentarz, wyd. III, O..: (...) 2020, LEX) Zgodnie z zasadą lex consumens derogat legi consumptae, art. 244 KK zostaje pochłonięty przez art.
KK, który wśród znamion zawiera także niestosowanie się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych (por. R.A. S., Przestępstwo z art.
P 2010, Nr 9, s. 60–69). Między art.
244 KK nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniu art. 11 § 2 KK (por. post. SN z 19.1.2012 r., I KZP 22/11, OSNKW 2012, Nr 1, poz. 6). (Kodeks karny. Komentarz, red. prof. dr hab. R. S., Rok: 2021, L.). A wobec odesłania w art.
kk do art.
Skutkowało to wyeliminowaniem z kwalifikacji prawnej wskazanych wyżej przepisów. Występek z art.
kk ma charakter umyślny, przy czym samo uruchomienie i prowadzenie pojazdu wymaga zamiaru bezpośredniego, natomiast fakt znajdowania się przez prowadzącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego może być również objęty zamiarem ewentualnym. Niezbędna jest więc świadomość sprawcy, że może znajdować się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego i godzenie się z tą możliwością. Analizując zachowanie oskarżonego od strony podmiotowej, stwierdzić należy, że oskarżony zdawał sobie sprawę z tego, że nie powinien prowadzić pojazdu mechanicznego, a mimo to dopuścił się takiego zachowania, umyślnie naruszając zasadę ruchu drogowego, tj. zasadę trzeźwości. Ponadto oskarżony wiedział, że obowiązuje go zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat z wyłączeniem pojazdów do których uprawnia kategoria A prawa jazdy. W tym stanie rzeczy nie można mieć wątpliwości, że od strony podmiotowej oskarżony swoim zachowaniem wypełnił ustawowe znamiona przestępstwa z art.
W myśl art. 180a kk, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat
kk, który przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 - wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 kk. Sąd miał na względzie stopień społecznej szkodliwości, bacząc przy tym by dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oskarżonego. Sąd miał także na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, jak też dyrektywy w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd uwzględnił w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków a także rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnionego przestępstwa. - w ocenie Sądu orzeczona kara 10 miesięcy pozbawienia wolności spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze względem oskarżonego. Orzeczona kara będzie stanowiła dolegliwość adekwatną do popełnionego czynu, uświadomi oskarżonemu jego społeczną szkodliwość oraz skłoni go do przestrzegania porządku prawnego. Pozwoli mu przemyśleć swoje dotychczasowe postępowanie i wdroży przez to do przestrzegania porządku prawnego - w ocenie Sądu wysokość wymierzonej kary jest zasadna i adekwatna do całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie i odpowiada wymogom prewencji ogólnej, spełniając potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa - Sąd wymierzając karę miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem. -oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze dyrektywy określone w art. 115 § 2 kk. Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez J. M. jest znaczny - oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, a co za tym idzie takiego, które bardzo często w sposób bezpośredni zagraża najwyższym dobrom chronionym prawem, tj. zdrowiu i życiu ludzkiemu. Podkreślić należy, że prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości stanowi umyślne naruszenie jednej z najbardziej podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. J. M. narażał na niebezpieczeństwo nie tylko siebie, ale też innych uczestników tego ruchu. Zagrożenie te nie było czysto abstrakcyjne, oskarżony bowiem stracił panowanie nad pojazdem, zjechał do rowu. Sąd miał na uwadze porę dnia oraz natężenie ruchu oraz zawartość alkoholu w krwi oskarżonego, które ponad czterokrotnie przekraczało dopuszczalną prawem normę. - Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących - jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował uprzednią karalność oskarżonego. J. M. nie wyciągnął żadnych wniosków po skazaniu go za czyn z art.
kk i ponownie zdecydował się (w okresie próby) kierować pojazdem po uprzednim spożyciu alkoholu, jak i w okresie obowiązującego go zakazu prowadzenia pojazdów i cofnięcia uprawnień, mających na celu wyeliminowanie go na pewien czas z ruchu drogowego - zarówno dla bezpieczeństwa jego samego, jak innych uczestników ruchu drogowego, prowadzi to do przekonania, że poprzednio orzeczona kara nie spełniła swoich funkcji i dlatego konieczna stała się zdecydowana reakcja karna. - na podstawie art. 42 § 3 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio - zgodnie z art. 42 § 3 kk sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa określonego w art.
kk, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. W niniejszej sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności, które uzasadniałby nie orzeczenie w/w środka dożywotnio - na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w W. - przepis art. 43a § 2 kk wskazuje, że orzeczenie wobec oskarżonego wskazanego świadczenia pieniężnego jest obligatoryjne w sytuacji za przestępstwo z art.
kk - jego wysokość, z uwagi na sytuację majątkową oskarżonego, została orzeczona wobec oskarżonego w najniższym możliwym wymiarze czyli przez zasądzenie od niego na rzecz wskazanego Funduszu kwoty 10.000 zł
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.