pismem. W dniu 21 kwietnia 2023 r. Ł. W. złożył do ZUS pismo ogólne o treści: „Proszę o skorygowanie deklaracji od kwietnia 2018 r. do października 2018 r. oraz za marzec i kwiecień 2019 r. bez składek na ubezpieczenie chorobowe za ubezpieczonych Ł. W. i M. W. utraty prawa do zasiłków z tytułu dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego”. Pismem ZUS z 25 kwietnia 2023 r. poinformowano Ł. W., że z uwagi na brak poprawnych dokumentów na jego koncie, nie ma możliwości ustalenia poprawnego salda, gdyż w dokumentach rozliczeniowych za okresy od kwietnia do października 2018 r., marzec 2019 r., czerwiec 2019 r. oraz styczeń 2019 r. występowały nieprawidłowości. Pismem z 10 lipca 2023 r. ZUS poinformował M. W. i Ł. W., że wszczął z urzędu postępowanie w sprawie weryfikacji jej uprawnień do wypłaconych świadczeń za okresy od 17 listopada 2018 r. do 17 czerwca 2019 r. oraz od 18 czerwca 2019 r. do 15 czerwca 2020 r. Ł. W. w latach 2017-2023 korzystał ze zwolnień lekarskich, w związku z którymi były mu wypłacane świadczenia z ZUS. Nie spodziewał się więc, że mogą być jakieś problemy w związku z ubezpieczeniem chorobowym jego, czy jego żony. W dniu 3 sierpnia 2023 r. ZUS (...) Oddział w Ł. wydał zaskarżoną decyzję, odmawiając M. W. prawa do zasiłku chorobowego oraz zasiłku macierzyńskiego, pobieranych za okres od 17 listopada 2018 r. do 15 czerwca 2020 r. i zobowiązując Ł. W., jako płatnika, do ich zwrotu wraz z odsetkami. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dowodów. W znacznym zakresie nie był on przedmiotem kontrowersji między stronami. Sporem okazała się być jednak okoliczność faktyczna co do wiedzy Ł. W. i M. W. o szczegółach dotyczących okresów zatrudnienia i warunków podlegania w związku z nimi ubezpieczeniu społecznemu przez J. S.
jej relacją trwać dłużej z uwagi na dokładne sprawdzanie tytułu jej ubezpieczenia, jako osoby współpracującej) nie dopatrzył się błędów i przyznał M. W. świadczenia. W oparciu o tak ustalony stan faktyczny Sąd Rejonowy uznał iż odwołanie było zasadne i podlegało uwzględnieniu w całości. Sąd wskazał , iż w niniejszej sprawie podstawą wydanej przez organ rentowy decyzji było przekonanie, że dobrowolne ubezpieczenie chorobowe M. W. ustało od 1 marca 2018 r., jako mające być rozliczone po terminie, to jest dopiero w wyniku korekty dokumentów zgłoszeniowych i rozliczeniowych, dokonanych przez płatnika w dniu 24 marca 2023 r. (na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 266), dalej: u.s.u.s.). W konsekwencji, w ocenie organu rentowego wypłacone M. W. zasiłki chorobowy oraz macierzyński stanowią nienależne świadczenia, jako spowodowane przekazaniem przez płatnika składek nieprawdziwych danych, mających wpływ na prawo do świadczeń. Wynikiem tego, Ł. W., jako płatnika, obciąża obowiązek zwrotu tych świadczeń wraz z odsetkami (art. 84 ust. 6 u.s.u.s.). Z powyższą oceną organu rentowego Sąd się jednak nie zgodził. Sąd wskazał, iż w prawie ubezpieczeń społecznych obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w ujęciu podmiotowym i przedmiotowym określa art. 84 u.s.u.s.
jego ust. 1, osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, natomiast w myśl ust. 6, jeżeli pobranie nienależnych świadczeń zostało spowodowane przekazaniem przez płatnika składek lub inny podmiot nieprawdziwych danych mających wpływ na prawo świadczeń lub ich wysokość, obowiązek zwrotu tych świadczeń wraz z odsetkami, o których mowa w ust. 1, obciąża odpowiednio płatnika składek lub inny podmiot. Sąd Rejonowy wskazał, iż dokonując wykładni art. 84 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 września 2014 r., II UK 570/13 stwierdził, że przedmiotem zwrotu nienależnie pobranego świadczenia są świadczenia przyznane lub wypłacone przez organ rentowy bez podstawy prawnej z powodu przekazania przez płatnika lub inny podmiot nieprawdziwych danych mających wpływ na prawo do świadczeń lub na ich wysokość. Przekazanie nieprawdziwych danych stanowi czyn niedozwolony, konieczne jest więc stwierdzenie winy. Podobny pogląd zaprezentowany jest w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2015 r., (...) UK 206/14 w którym przyjęto, że ustalając wykreowaną w art. 84 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych zasadę odpowiedzialności płatnika za podanie nieprawdziwych danych, należy odwołać się do poglądów wyrażonych przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 października 2013 r., (...) UK 103/13, w którym rozważana była przesłanka odpowiedzialności płatnika składek na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych za nieprzekazanie danych lub przekazanie nieprawdziwych danych, od których jest uzależniona stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe. Płatnik powinien, więc spotkać się z sankcją za niewykonanie lub nienależyte wykonanie swojego obowiązku nałożonego przepisami prawa, chyba, że jest to następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności (domniemanie odpowiedzialności, tak jak to przewiduje art. 471 k.c.). Powyższa konstatacja uprawnia zatem do stwierdzenia, że konieczną przesłanką odpowiedzialności płatnika na podstawie art. 84 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jest jego wina w niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu przekazania organowi rentowemu wymaganych informacji, polegająca na niedochowaniu należytej staranności (także wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 16 lutego 2017 r., III AUa 698/16, wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 17 listopada 2016 r., III AUa 966/16). Z kolei w wyroku z dnia 24 stycznia 2017 r., (...) UK 36/16 Sąd Najwyższy odwołując się do uchwały z dnia 19 października 1988 r., III UZP 33/88, wskazał, że obowiązek zwrotu nienależnie pobranych świadczeń obciąża płatnika składek poza zakresem ubezpieczeniowego pojęcia „świadczeń nienależnie pobranych”, gdyż nie polega na „zwrocie świadczeń”, lecz na wyrównaniu szkody wyrządzonej przez spowodowanie wypłacenia przez organ ubezpieczeń społecznych świadczeń, osobie, której się nie należały. Wobec tego obowiązek płatnika nie polega na zwrocie świadczenia, lecz w istocie na wyrównaniu szkody wyrządzonej przez spowodowanie wypłacenia przez organ ubezpieczeń społecznych świadczeń nienależnych. Przyjmuje się, zatem, że odpowiedzialność płatnika (innej osoby) składek z tytułu naprawienia szkody wyrządzonej wskutek podania organowi rentowemu nieprawdziwych danych i spowodowania w ten sposób wypłaty nienależnego świadczenia jest odpowiedzialnością deliktową, opartą na winie sprawcy. Nie budzi wątpliwości, że hipotezą art. 84 ust. 6 u.s.u.s. objęte są sytuacje przekazywania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych przez płatnika lub inną osobę składek danych mających wpływ na podjęcie przez organ rentowy decyzji o przyznaniu ubezpieczonemu prawa do świadczeń z ubezpieczeń społecznych i ich wysokości, jeśli dane te okażą się nieprawdziwe. Ponadto, czym innym są „dane nieprawdziwe”, a czym innym „dane nieprawidłowe”, „niekompletne” (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 września 2012 r., II UK 39/12). Zdaniem organu rentowego podanie nieprawdziwych danych przez płatnika Ł. W. sprowadzało się do złożenia dokumentów zgłoszeniowych i rozliczeniowych dotyczących zleceniobiorcy J. S.
zasadą odpowiedzialności stron za wynik postępowania (art. 98 § 1 k.p.c.) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie
art. 98 § 1 1 k.p.c. w oparciu o § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. w wysokości 180 zł. Apelację od powyższego orzeczenia w całości wniósł organ rentowy. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: - naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 11 ust. 2 i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz. U. z 2022r., poz. 1732 ze zm.) oraz art. 14 ust. 2 i art. 84 ust. 6 oraz 24 ust. 4 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2024r. poz. 479 ze zm.), § 6, 12-18 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21.09.2017r. w sprawie szczegółowych zasad trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2022r., poz. 1771) oraz art. 125a ust. 4a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS (t.j. Dz. U. z 2022r., poz. 504 ze zm.) poprzez niewłaściwe ich zastosowanie i ustalenie, że M. W. ma prawo do zasiłku chorobowego w okresie od 17.11.2018r. do 17.06.2019r. i zasiłku macierzyńskiego za okres od 18.06.2019r. do 15.06.2020r. w sytuacji, gdy w dniu powstania niezdolności do pracy wnioskodawczyni nie podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z uwagi na ustanie dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego od 01.03.2018r. oraz, że płatnik składek (...) (...) Ł. W. nie ma obowiązku zwrotu wypłaconego M. W. zasiłku chorobowego i zasiłku macierzyńskiego za w/w okresy w łącznej kwocie 48.725,55zł. - naruszenie prawa procesowego - art. 227, 233 Kodeksu postępowania cywilnego poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i przekroczenie swobodnej oceny materiału dowodowego oraz niewłaściwe ustalenia faktyczne poczynione w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy . Wskazując na te zarzuty, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na apelację wnioskodawcy reprezentowani przez radcę prawnego wnieśli oddalenie apelacji organu rentowego jako całkowicie bezzasadnej i zasądzenie kosztów procesu w trym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje. Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu odwoławczego zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i nie narusza dyspozycji powołanych przez Sąd Rejonowy przepisów prawa materialnego i procesowego. Wbrew twierdzeniom apelacji, Sąd drugiej instancji nie dopatrzył się w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, uchybień skutkujących koniecznością zmiany czy uchylenia zaskarżonego wyroku. Podniesione przez apelujący organ rentowy zarzuty w żaden sposób nie podważają prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu (...) instancji.
art. 6 ustawy z dnia 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2780 ze zm.) zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. W myśl art. 29 powołanej ustawy zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej, która urodziła dziecko w okresie ubezpieczenia chorobowego. W myśl art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 479 ze zm.) osoby prowadzące działalność gospodarczą oraz osoby z nimi współpracujące, podlegające obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu, podlegają ubezpieczeniu chorobowemu dobrowolnie, na swój wniosek. W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2021 r. dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ustaje od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki należnej na to ubezpieczenie. W myśl art. 14 ustawy z dnia 24.06.2021r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021r., poz. 1621) wnioski o przywrócenie terminu opłacenia składki dotyczące okresu sprzed dnia 1 stycznia 2022r., mogły być składane nie później niż do dnia 30 czerwca 2022 r.
1 rozporządzenia RM z 21.09.2017r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2022r.. poz. 1771) płatnik składek dokonuje jednej wpłaty obejmującej łączną kwotę składek na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za wszystkich ubezpieczonych na przydzielony przez Zakład płatnikowi składek numer rachunku składkowego.
1 -5 powołanego rozporządzenia: - jeżeli kwota wpłaty w części przypadającej na pokrycie składek na ubezpieczenia społeczne jest niższa od kwoty należnych składek za dany miesiąc kalendarzowy, którego deklaracja dotyczy, w pierwszej kolejności rozlicza się ją na pokrycie należnych składek na fundusz emerytalny i na otwarte fundusze emerytalne; - jeżeli kwota wpłaty w części przypadającej na pokrycie składek na ubezpieczenia społeczne, nie pokrywa w pełni należnych składek na fundusz emerytalny i na otwarte fundusze emerytalne za dany miesiąc kalendarzowy, którego deklaracja dotyczy, rozlicza się ją na częściowe pokrycie każdego z tych funduszy, proporcjonalnie do należnych kwot; - pozostała kwota wpłaty w części przypadającej na pokrycie składek na ubezpieczenia społeczne podlega podziałowi i zaliczeniu proporcjonalnie na pokrycie należnych składek na fundusz rentowy, fundusz chorobowy i fundusz wypadkowy, proporcjonalnie do kwot należnych składek na te fundusze za dany miesiąc kalendarzowy, którego deklaracja dotyczy. - kwoty składek na ubezpieczenia społeczne rozliczane na fundusz emerytalny, fundusz rentowy, fundusz chorobowy i fundusz wypadkowy podlegają w odniesieniu do każdego ubezpieczonego rozliczeniu, proporcjonalnie do kwoty należnych składek na dany fundusz dotyczących ubezpieczonego, do łącznej kwoty należnych składek na dany fundusz, wynikającej z rozliczenia dokonanego za dany miesiąc kalendarzowy. Jak wynika z ww. przepisu wpłata rozliczana jest proporcjonalnie na należności dotyczące wszystkich ubezpieczonych. Zatem jeżeli występuje niedopłata składek, niedopłata ta dotyczy wszystkich ubezpieczonych zgłaszanych przez danego płatnika.
4 powołanego rozporządzenia jeżeli ze złożonej deklaracji korygującej wynika, że kwota należnych do zapłaty składek wykazana
1 jest wyższa niż wykazana w deklaracji korygowanej za dany miesiąc kalendarzowy, którego deklaracja dotyczy, płatnik składek dokonuje wpłaty różnicy. Oznacza to, że niedopłata powstała wskutek korekty (...) pokrywana jest z bieżącej wpłaty. W myśl art. 84 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jeżeli wypłacenie nienależnych świadczeń zostało spowodowane przekazaniem przez płatnika składek nieprawdziwych danych mających wpływ na prawo do świadczeń lub na ich wysokość, obowiązek zwrotu tych świadczeń wraz z odsetkami obciąża płatnika składek za cały okres, za który nienależne świadczenia zostały wypłacone.
art. 24 ust. 4 powołanej ustawy należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. W myśl art. 125a ust. 4a ustawy o emeryturach i rentach z FUS (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1631) płatnik składek jest zobowiązany przechowywać listy plac, karty wynagrodzeń albo inne dowody, na podstawie których następuje ustalenie podstawy wymiaru emerytury lub renty ubezpieczonego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 13 października (...). o systemie ubezpieczeń społecznych, przez okres 10 lat od końca roku kalendarzowego, w który m: 1) ubezpieczony zakończył pracę u danego płatnika składek, w przypadku ubezpieczonego zgłoszonego u danego płatnika składek do ubezpieczeń po dniu 31 grudnia 20l8r.; 2) został złożony raport informacyjny, o którym mowa w art. 4 pkt 6a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Przy tym w przeciwieństwie do dokumentacji pracowniczej obowiązujące przepisy nie wskazują jednoznacznie, przez jaki okres należy przechowywać dokumentację związaną z wykonywaniem umów zlecenia czy umów o dzieło. W odniesieniu do umów zlecenia wskazać należy na art. 8c ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, zgodnie, z którym przedsiębiorca albo inna jednostka organizacyjna, na rzecz której jest wykonywane zlecenie lub są świadczone usługi, przechowuje dokumenty określające sposób potwierdzania liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług oraz dokumenty potwierdzające liczbę godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług przez okres 3 lat od dnia, w którym wynagrodzenie stało się wymagalne. W przypadku oskładkowanych umów zlecenia wskazuje się także na 5-letni okres przedawnienia roszczeń z tytułu należności składkowych określony w art. 24 ust. 4 ustawy z 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Art. 233 § 1 k.p.c. stanowi, iż sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Sąd dokonuje oceny wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak również wszelkich okoliczności towarzyszących przeprowadzaniu poszczególnych dowodów, mających znaczenie dla ich mocy i wiarygodności (tak np. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu orzeczenia z 11 lipca 2002 roku, IV CKN 1218/00, LEX nr 80266). Ramy swobodnej oceny dowodów są zakreślone wymaganiami prawa procesowego, doświadczenia życiowego, regułami logicznego myślenia oraz pewnym poziomem świadomości prawnej, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i ważąc ich moc oraz wiarygodność, odnosi je do pozostałego materiału dowodowego (tak też Sąd Najwyższy w licznych orzeczeniach, np. z dnia 19 czerwca 2001 roku, II UKN 423/00, OSNP 2003/5/137). Poprawność rozumowania sądu powinna być możliwa do skontrolowania, z czym wiąże się obowiązek prawidłowego uzasadniania orzeczeń (art. 327 1 k.p.c.). W ocenie Sądu Okręgowego dokonana przez Sąd Rejonowy ocena zgromadzonego w materiału dowodowego i poczynione w sprawie ustalenia faktyczne są – wbrew twierdzeniom apelującego – prawidłowe. Zarzuty skarżącego sprowadzają się w zasadzie jedynie do polemiki ze stanowiskiem Sądu i interpretacją dowodów dokonaną przez ten Sąd i jako takie nie mogą się ostać. Apelujący przeciwstawia bowiem ocenie dokonanej przez Sąd pierwszej instancji swoją analizę zgromadzonego materiału dowodowego i własny pogląd na sprawę. W szczególności nie można zgodzić się z apelującym, że Sąd w kontekście przedłożonych w sprawie dokumentów, pomijając obowiązki płatnika w zakresie przechowywania dokumentacji dotyczącej umowy zlecenia, tylko jednego rachunku podpisanego przez J. S.
art. 84 ust. 1 ustawy systemowej, osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego. Natomiast w myśl ust. 6, jeżeli pobranie nienależnych świadczeń zostało spowodowane przekazaniem przez płatnika składek lub inny podmiot nieprawdziwych danych mających wpływ na prawo świadczeń lub ich wysokość, obowiązek zwrotu tych świadczeń wraz z odsetkami, o których mowa w ust. 1, obciąża odpowiednio płatnika składek lub inny podmiot. W świetle powyższego przyjmuje się, że warunkiem zastosowania przepisu art. 84 ust. 6 ustawy systemowej jest możliwość przypisania płatnikowi lub innej osobie winy w niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu obowiązku przekazania organowi rentowemu wymaganych informacji, polegającej co najmniej na niedochowaniu należytej staranności. /Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 marca 2022 r., III AUa 311/20/ Podstawą odpowiedzialności płatnika składek jest wina w niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu obowiązku przekazania organowi rentowemu wymaganych informacji, polegająca na niedochowaniu należytej staranności. /Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 marca 2020 r., II UK 306/18/ Przedmiotem zwrotu są świadczenia „przyznane” lub wypłacone przez organ rentowy bez podstawy prawnej z powodu przekazania przez płatnika składek lub inny podmiot nieprawdziwych danych mających wpływ na prawo do świadczeń lub na ich wysokość. W tym wypadku płatnik składek (pracodawca, zleceniodawca) może być obciążony zwrotem świadczenia tylko wówczas, gdy przekazał organowi rentowemu dane stanowiące podstawę przyznania świadczenia oraz gdy były to dane nieprawdziwe. Przekazanie nieprawdziwych danych stanowi czyn niedozwolony, konieczne jest więc stwierdzenie winy według hipotezy: kto przekazuje Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych nieprawdziwe dane, zobowiązany jest do zwrotu kwot świadczonych na ich postawie. Zwrot nienależnie wypłaconych świadczeń przez płatnika składek może być fakultatywny tylko wówczas, gdy niewątpliwy jest obowiązek zwrotu takich świadczeń przez osobę, która je pobrała./ II UK 570/13 - wyrok SN - Izba Pracy z dnia 11-09-2014. opubl. OSNAPiUS 2016/1/11/. Odpowiedzialność płatnika składek z tytułu naprawienia szkody wyrządzonej wskutek podania organowi rentowemu nieprawdziwych danych i spowodowania w ten sposób wypłaty nienależnego świadczenia jest odpowiedzialnością deliktową, opartą na winie sprawcy, która nie ma charakteru absolutnego i nie jest niezależna od zachowania organu rentowego. /Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 października 2019 r., III AUa 162/19/ Organ rentowy, który zaniedbał wykonania własnych działań polegających na dokładnym i merytorycznym sprawdzeniu dokumentów zgłoszeniowych do obowiązkowego ubezpieczenia społecznego, nie może obciążać płatnika składek za te zaniechania kwalifikowane jako przekazanie nieprawdziwych danych (art. 84 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1230 ze zm.). /Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 marca 2023 r., I (...) 10/22/ W tym miejscu wskazać należy iż Sąd Okręgowy ma świadomość, że od płatnika jako przedsiębiorcy z uwagi na zawodowy charakter prowadzonej przez niego działalności wymagany jest zwiększony stopień staranności- powinien on działać profesjonalnie. Ł. W. był w spornym okresie płatnikiem a zatem był osobą odpowiedzialną za prawidłowość zgłoszeń do ubezpieczeń społecznych zleceniobiorców oraz prawidłowego opłacenia składek za ww osoby oraz współpracującą z nim żonę. Niemniej jednak nie należy pomijać, iż ww odpowiada za świadome działanie lub działanie nierzetelne, prowadzące do nieprawidłowości w tym zakresie, nie zaś nieprawidłowości które powstały bez jego winy wskutek działań innych podmiotów - tu braku odpowiedniej i terminowej informacji ze strony J. S.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.