UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 6/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1
- CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
- Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 16 listopada 2023r. 1.
- Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ inny 1.
- Granice zaskarżenia 1.1.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
- Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
- Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.
- Ustalenie faktów 1.1.
- Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.
- 1.1.
- Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.
- 1.
- Ocena dowodów 1.1.
- Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.
- Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.
- Wyrok zaskarżył pełnomocnik wnioskodawców, który zarzucił: „I. w zakresie zadośćuczynienia:
- (…) obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę dowodów i wyciągnięcie z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wniosków sprzecznych z zasadami prawidłowego rozumowania, doświadczenia życiowego i wskazaniami wiedzy i uznanie, że zasądzone zadośćuczynienie w kwocie 128.232,00 złotych spełnia cel i wymogi określone art. 8 ust. 2a i 2b ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (dalej: ustawa lutowa, ustawa rehabilitacyjna) w przypadku krzywd M. S.
(1), doznanych wskutek represjonowania go przez radzieckie organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości działające na terytorium Polski w granicach ustalonych w Traktacie Ryskim w okresie od dnia 18 lipca 1944 roku do dnia 5 stycznia 1946 roku, w związku z jego działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego; 2. (…) obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 445 § 1 k.c. w zw. z art. 445 § 2 k.c. oraz art. 448 k.c, w zbiegu z art. 8 ust. 2a i 2b ustawy lutowej, poprzez błędne przyjęcie, że zasądzona kwota zadośćuczynienia w wysokości 128.232,00 złotych zasadzona na rzecz Wnioskodawców jest kwotą odpowiednią w przypadku krzywd M. S.
(1), z uwagi na trudne warunki w jakich przebywał represjonowany, rozłąki z rodziną czy też wykonywanie katorżniczej pracy, podczas gdy wskazane w postępowaniu dowodowym okoliczności dotyczące warunków odbywania tej przymusowej izolacji uzasadniają zasądzenie dalszej, dochodzonej w niniejszym postępowaniu sumy, tj. kwoty 3.800.583,68 zł jako sumy służącej wyrównaniu odniesionych przez Represjonowanego krzywd. 3. (…) naruszenie art. 8 ust. 1 ustawy lutowej w zw. z art. 445 § 1 k.c. poprzez błędną ich wykładnię skutkującą nieprawidłowym sposobem szacowania przyznanego zadośćuczynienia za doznaną przez M. S.
(1)krzywdę poprzez miarkowanie wysokości zasądzonego zadośćuczynienia poprzez przemnożenie równowartości wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2023 r. w czasie orzekania, tj. 7.124,00 złotych za miesiąc pobytu w łagrach, podczas gdy szacowanie odpowiedniego zadośćuczynienia nie powinno podlegać na mechanicznym (nawet pośrednio) przeliczeniu powyższych wartości, bez uwzględnienia metody zastosowanej przez pełnomocnika skarżącej w tym zakresie we wniosku - podczas gdy szacowanie odpowiedniego zadośćuczynienia powinno podlegać uwzględnieniu w sposób indywidualny całokształtu okoliczności sprawy oraz krzywdy. II. w zakresie odsetek: na zasadzie art. 427 § 2 oraz art. 438 pkt la k.p.k., wyżej wymienionemu wyrokowi zarzucam obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 481 § 1 k.c. poprzez jego niezastosowanie i nieprzyznanie od zasądzonej sumy odsetek ustawowych za opóźnienie liczonych od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, pomimo iż takie żądanie zostało zgłoszone we wniosku inicjującym postępowanie. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd rozstrzygający przeprowadził postępowanie dowodowe w niezbędnym zakresie i dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych. M.in. prawidłowo ustalił okresy pobytu M. S.
(1)w poszczególnych obozach oraz warunki w nich panujące. Ustalił także, że M. S. chorował, pracował w ciężkich warunkach przy wyrębie lasu, gdzie uległ wypadkowi. Opisał także jego powrót do Polski, kontynuowanie nauki i podjęcie pracy. Następnie sąd I instancji ocenił, iż właściwym zadośćuczynieniem za krzywdy jakich doznał M. S. będzie kwota na poziomie średniego miesięcznego wynagrodzenia za każdy miesiąc spędzony w obozie. I choć Sąd Okręgowy prawidłowo rozpoznał wszystkie okoliczności wpływające na wysokość zasądzonego zadośćuczynienia, to rację ma skarżący, co do zasady, że te okoliczności nie zostały w wystarczającym stopniu uwzględnione. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, odpowiednio miarkując wysokość zasądzanego zadośćuczynienia, uwzględniając wszystkie prawidłowo ustalone okoliczności odnoszące się do M. S.
(1), jego pobytu w obozach i doznanej krzywdy, wysokość takiego zadośćuczynienia winna być ustalona na poziomie 15 000,-złotych za każdy miesiąc represjonowania. Pamiętać należy, że poszkodowany nie przebywał w opisywanym czasie w zakładach karnych i nie prowadzono wobec niego brutalnego śledztwa. Po powrocie do Polski miał możliwość uzupełnienia wykształcenia i podjęcia pracy. Propozycja pełnomocnika wnioskodawców, aby dodatkowo zasądzić po około 53 000 złotych za każdy miesiąc, nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia, wręcz zmierza do bezpodstawnego wzbogacenia się wnioskodawców, a nie do sprawiedliwego, także w odczuciu społecznym, zadośćuczynienia za krzywdy jakich doznał ich ojciec. Natomiast nie budzi wątpliwości, iż sąd I instancji winien zasądzić ustawowe odsetki za opóźnienie. Argumentacja skarżącego w tym zakresie jest trafna. Wniosek Pełnomocnik wnioskodawców wniósł o: „1. zasądzenie na rzecz wnioskodawców dalszej kwoty 3.800.583,68 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez M. S.
(1)wskutek represjonowania go przez radzieckie organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości działające na terytorium Polski w granicach ustalonych w Traktacie Ryskim w okresie od 18 lipca 1944 r. do dnia 5 stycznia 1946 r., za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty,
- (…) o zasądzenie na rzecz wnioskodawców ustawowych odsetek za opóźnienie od zasądzonej kwoty 128.232,00 zł zadośćuczynienia,
- ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim.” ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Skoro postępowanie dowodowe było pełne, skarżący nie wnosił o jego uzupełnienie, a ustalenia faktyczne nie były kwestionowane, bezzasadny był wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku. Zgadzając się z pełnomocnikiem, co do zasady, że zasądzone zadośćuczynienie było za niskie, Sąd Apelacyjny je zwiększył oceniając, iż należy za podstawę naliczania zadośćuczynienia przyjąć kwotę 15 000,-złotych za każdy miesiąc pobytu w obozach M. S.
(1). Daje to łącznie kwotę 270 000,-złotych, którą należało podzielić na czterech wnioskodawców. Tak więc, Sąd Apelacyjny podwyższył wysokość zasądzonej kwoty na rzecz każdego z wnioskujących do 67 500,-złotych. Uwzględniając zarzut odnośnie odsetek, zasądzono w/w kwoty z ustawowymi odsetkami za OPÓŹNIENIE od dnia uprawomocnienia się wyroku.
- OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
- ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
- Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
- Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1.
- Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
- Przedmiot i zakres zmiany Podwyższono zasądzone kwoty zadośćuczynienia i zmodyfikowano orzeczenie o odsetkach. Zwięźle o powodach zmiany Tak, jak to opisano w pkt. 3.1 niniejszego uzasadnienia. 1.
- Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
- Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
- Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
- Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.
- Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.
- Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV. Zgodnie z uregulowaniami tzw. ustawy lutowej, koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.
- PODPIS SSO del. Maciej Kawałko SSA Andrzej Olszewski SSA Andrzej Wiśniewski 1.
- Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik wnioskodawców Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Zbyt niskie kwoty zadośćuczynienia i nieprawidłowe zasądzenie odsetek. 0.1.1.3.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
- Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana