II AKa 93/24

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 93/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
2. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2023r. 1.
3. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
4. Granice zaskarżenia 1.1.
5. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.
6. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
7. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
8. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.
9. Ustalenie faktów 1.1.
10. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.
11. 1.1.
12. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.
13. 1.
14. Ocena dowodów 1.1.
15. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.
16. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
17. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.
18. W przedmiotowej sprawie skazano trzy osoby, a i ich obrońcy złożyli apelację. Jednak wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego złożył jedynie oskarżony Z. K.. Dlatego niniejsze uzasadnienie odnosi się tylko do apelacji jego obrońcy. Obrońca Z. K. wyrokowi zarzucił: „obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie naruszenie: - art. 5 § 2 k.p.k. przez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, - art. 7 k.p.k. poprzez niepełną i dowolną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania, tj. pominięciu przy wyrokowaniu istotnych okoliczności wynikających z wyjaśnień oskarżonego, współoskarżonych oraz świadków. Z daleko posuniętej ostrożności procesowej, (…) rażącą niewspółmierność kary, poprzez nieuwzględnienie całokształtu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego.” ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe w pełnym zakresie, a strony nie wnosiły o jego uzupełnienie. Każdy z istotnych dla sprawy dowodów ocenił zgodnie z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, skarżący w żaden sposób nie wykazał, że zaprezentowana przez sąd rozstrzygający ocena dowodów jest dowolna. Tym samym nie sposób mówić o naruszeniu art. 7 kpk. Oskarżeni D. H. i M. G. przyznając się do popełnienia przypisanych im przestępstw przede wszystkim obciążali się sami. Jednocześnie jednoznacznie wskazywali na udział oskarżonego Z. K.. I nie ma żadnych racjonalnych przesłanek uzasadniających twierdzenie, że dwaj pierwsi oskarżeni celowo obciążyli trzeciego z nich. Słusznie zwrócił uwagę sąd I instancji, że relacje współoskarżonych D. H. i M. G. uzupełniają zeznania pokrzywdzonych. Przy czym ani Z. K., ani jego obrońca nie kwestionują tych zeznań. PoszkodowanyA. S. bezpośrednio wskazywał na Z. K. i opisał działania jakie ten oskarżony podjął wobec jego osoby. Rzeczywiście, R. J. nie rozpoznał jako jednego ze sprawców Z. K., ale potwierdził udział w napadzie trzech napastników i to, iż jeden z nich zwrócił się do drugiego pseudonimem (...). Analiza zeznań pokrzywdzonych, w powiązaniu z wyjaśnieniami D. H. i M. G. jednoznacznie wskazywała na udział trzeciej osoby, którą był Z. K.. To wszystko dostrzegł Sąd Okręgowy, odpowiednio ocenił i na podstawie dowodów, które uznał za wiarygodne, dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych. Natomiast w sprawie nie wystąpiły żadne wątpliwości, które wymagałyby stosowania art. 5 § 2 kpk. Słusznie też zwrócił uwagę sąd I instancji, że wyjaśnienia oskarżonego Z. K. były sprzeczne wewnętrznie. Raz twierdził, iż nie był obecny w miejscach popełnionych przestępstw, a później przyznawał, że tam był, ale tylko się przyglądał działaniu kolegów. Wyraźnie widać, że ten oskarżony starał się dostosować swoją linię obrony do dowodów, które poznawał w miarę toczącego się postępowania. Retorycznym jest też pytanie, po co poszedł do mieszkań poszkodowanych, skoro w niczym nie chciał brać udziału. I dlaczego nie udzielił pomocy pokrzywdzonym. Wniosek Skarżący wniósł o: „zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Ewentualnie (…) o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.” ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Dokonana przez Sąd Okręgowy ocena dowodów nie budzi wątpliwości, a ustalenia faktyczne są prawidłowe. Sprawstwo oskarżonego Z. K., w zakresie przypisanych mu przestępstw, zostało odpowiednio wykazane. Uwzględniając przeszłość kryminalną Z. K., w szczególności działanie w ramach recydywy podstawowej, jego zdemoralizowanie, dotychczasowy tryb życia i rolę w popełnianiu poszczególnych, przypisanych mu przestępstw, zdaniem Sądu Apelacyjnego, wymierzone mu zarówno kary jednostkowe, jak i kara łączna pozbawienia wolności, nie tylko nie rażą swoja surowością, ale są wręcz bardzo umiarkowane. Tym samym nie ma podstaw do ich łagodzenia.
19. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
20. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
21. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
22. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
23. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok w całości utrzymano w mocy. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Co do osk. Z. K., tak jak to opisano w pkt.3.1 niniejszego uzasadnienia. 1.
24. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
25. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.
26. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
27. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
28. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
29. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
30. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
31. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.
32. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.
33. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
34. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. O wydatkach za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 636 § 2 w zw. z art. 633 kpk, a o opłacie za drugą instancję orzeczonej wobec Z. K. - na podstawie art. 8 w zw. z art. 2 ust.1 pkt.6 ustawy o opłatach w sprawach karnych / tekst jedn. Dz. U. z 2023r., poz 123/.
35. PODPIS SSO del. Ewa Borucka SSA Andrzej Wiśniewski SSA Andrzej Olszewski 1.
36. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca osk. Z. K.. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Niesłuszne skazanie tego oskarżonego, ewentualnie zbyt wysokie kary pozbawienia wolności. 0.1.1.3.
37. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
38. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
39. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana