180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk ORZEKA: po zastosowaniu art. 4 § 1 kk I. uznaje oskarżonego K. L. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, tj. przestępstwa z art.
180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na mocy art.
z art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 30,00 (trzydzieści) złotych; II. na mocy art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (nr konta (...)); III. na mocy art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat; IV. na mocy art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego środka karnego zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 28 lipca 2023 roku; V. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 900,00 (dziewięciuset) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70 (siedemdziesięciu) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 330/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. L. w dniu 28 lipca 2023 roku w G. (...) na ulicy (...), pow. g. (...), woj. (...)- (...) będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,90 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował pojazdem mechanicznym motocyklem marki S. o nr rej. (...) w ruchu lądowym oraz wbrew decyzji Starosty G.- (...) z dnia 24 maja 2023 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii A, nr decyzji (...).(...). to jest o czyn z art.
180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Prowadzenie pojazdu przez oskarżonego w stanie nietrzeźwości oraz pomimo cofnięcia uprawnień notatka urzędowa k. 1-2 k. 9 k. 46 protokół pobrania krwi, wyniki badania stężenia alkoholu we krwi k. 5 k. 33-38 odpisy decyzji starosty golubsko- (...) wraz z potwierdzeniami ich odbioru k. 31-32 wyjaśnienia oskarżonego k. 50-51 Dane osobopoznawcze, uprzednia niekaralność oskarżonego karta karna k. 15 informacja o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego k. 45 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
kk penalizuje prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym przez kierowcę będącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Pod pojęciem ruch lądowy należy rozumieć wszelkie miejsca ogólnie dostępne, na których odbywa się rzeczywisty ruch pojazdów, a stan nietrzeźwości zgodnie z art. 115 § 16 kk to sytuacja, w której zawartość alkoholu we krwi sprawcy przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość 1 dm wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Tym samym wskazać należy, iż przepis art.
kk nie wskazuje pory dnia, ani dopuszczalnej odległości możliwej do przejechania przez kierującego. Wyniki badania trzeźwości u oskarżonego w dniu 28 lipca 2023 roku wyniósł 0,90 mg/l, a poruszał się on motocyklem ulicami miasta, tj. w miejscu ogólnie dostępnym. Ponadto oskarżony poruszał się motocyklem pomimo cofniętych do tego uprawnień tj. wbrew decyzji Starosty G.- (...) z dnia 24 maja 2023 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii A, nr decyzji (...) (...). Tym samym swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 180a kk, który to penalizuje prowadzenie pojazdu mechanicznego na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Sąd uznał, iż niniejszy przypadek nie zasługiwał na zastosowanie dobrodziejstwa wnioskowanej przez oskarżonego podczas przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym instytucji warunkowego umorzenia postępowania teoretycznie wstępnie możliwej przez wzgląd na niekaralność oskarżonej i istniejące zagrożenie karne. Trzeba bowiem mieć na uwadze więcej niż znaczny stan upojenia oskarżonej - 0,90 mg/I czyli 1,89 promila. Pamiętać trzeba, że poruszała się motocyklem w centrum miasta, co prawda w porze nocnej, jednakże nie niwelującej całkowicie ruchu drogowego. Dodatkowo nadmienić należało, iż oskarżony dopuścił się złamania, aż dwóch przepisów kodeksu karnego ze względu na chęć „wypróbowania” motocyklu, a więc w ocenie sądu w celach rozrywkowych. Oskarżony nie miał żadnego ważnego powodu, który usprawiedliwiłby jego zachowanie. W ocenie sądu oskarżony swym zachowaniem okazał lekceważącą postawę względem przepisów powszechnie obowiązującego prawa oraz bezpieczeństwa ruchu drogowego, bowiem fakt, iż była noc nie wyklucza ruchu drogowego, ponadto oskarżony poruszał się uczęszczanymi ulicami miasta oraz nie posiadał uprawnień do prowadzenia pojazdami kat. A czego miał pełną świadomość. Zastosowanie w tej sytuacji dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania byłoby nieuprawnionym naigrywaniem się z bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego oraz niczym nieuzasadnioną gratyfikacją dla oskarżonego. Byłaby to nieuzasadnione także z punktu widzenia zasad prewencji indywidualnej, ale szczególnie ogólnej ukazując społeczeństwu, że nie jest niczym szczególnie nagannym prowadzenie w stanie nietrzeźwości oraz pomimo cofniętych do tego uprawnień. Z uwagi na zaostrzenie z dniem 1 października 2023 r. zasad sądowego wymiaru kary, w szczególności poprzez wprowadzenie surowszej kary za występek z art.
kk i nadanie pierwszoplanowego znaczenia odstraszającej funkcji kary w miejsce jej wychowawczego oddziaływania na skazanego - zastosowano stan prawny z daty czynu, jako względniejszy dla oskarżonego. ☐ 3.
kk kary 300 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie 30 złotych jest adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niej czynu - przy czym spełni w stosunku do oskarżonego rolę wychowawczą i zapobiegawczą, czyniąc nadto zadość prewencji ogólnej, a nadto kwota jednej stawki odpowiada możliwościom majątkowym oskarżonego. Zgodnie z art. 4 § 1 kk jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy, sąd bacząc na fakt znacznego zaostrzenia sankcji za przestępstwo określone w art.
orzekł na kanwie przepisów obowiązujących w chwili popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego, uznając je za przepisy względniejsze dla oskarżonego. Czyn z art.
kk zagrożony jest karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Sąd ustalając wymiar kary miał na względzie wszelkie okoliczności obciążające i łagodzące zaistniałe w niniejszej sprawie. Jako okoliczność obciążającą niewątpliwie należało uznać fakt, iż stężenie alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu było znaczne, a powód dla jakiego oskarżony prowadził motocykl tym samym dopuszczając się złamania dwóch przepisów ustawy karnej był błahy i bezzasadny. Jako okoliczność łagodzącą sąd uznał brak uprzedniej karalności oskarżonego oraz jego przyznanie się za zarzucanego mu czynu. K. L. II I Na podstawie art. 43a § 2 kk sąd orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł. Orzeczenie w tym zakresie jest obligatoryjne w razie skazania za przestępstwo z art.
Sąd orzekł świadczenie pieniężne równe dolnej granicy ustawowego zagrożenia, albowiem uznał, iż będzie to wystarczająco dolegliwe dla oskarżonego i spełni tym samym swą funkcję prewencyjno-resocjalizacyjną. K. L. III I Na mocy art. 42 § 2 kk sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny, czyli obowiązkowy w przypadku skazania za czyn z art.
180a kk. Sąd nie mógł przychylić się do wniosku oskarżonego i jego obrońcy dot. orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów wyłącznie kat. A, albowiem należało zauważyć, iż swym czynem oskarżony dopuścił się aż dwóch przestępstw, które popełnił w pełni świadomie, celowo i nie ma dla nich żadnego logicznego usprawiedliwienia. Ponadto sąd miał na względzie iż art. 42 § 1 pkt 1 kk obliguje sąd do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w razie skazania za przestępstwo określone w art. 180a kk, którego to dopuścił się oskarżony. Sąd miał na względzie także fakt, iż oskarżony poruszał się uczęszczanymi ulicami miasta. Nie bez znaczenia miał także fakt, iż dokonując niniejszego czynu oskarżony okazał lekceważącą postawę wobec powszechnie obowiązujących przepisów, bowiem miał pełną świadomość, iż nie może on prowadzić motocyklu bowiem znajduje się w stanie nietrzeźwości oraz cofnięto mu uprawnienia do prowadzenia pojazdów kat. A. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. L. IV I Z uwagi na fakt, że oskarżony ma zatrzymane prawo jazdy od 28 lipca 2023 r. okres ten stosownie do treści art. 63 § 4 kk podlegał zaliczeniu na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów. 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V O kosztach procesu rozstrzygnięto po myśli art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego kwotę 900 złotych tytułem opłaty oraz obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 70 złotych. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Oskarżony osiąga dochód w kwocie około 8.000 złotych miesięcznie. Zapłata kosztów nie narazi go zatem na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 1.Podpis
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.