← Polska

II K 261/22

Sygn. akt II K 261/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2023 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant:

§ 3

kks wymierza mu karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 140 (sto czterdzieści) złotych; II. uznaje oskarżonego S. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia, tj. przestępstwa skarbowego z art. 62 § 2a kks w zw. zb. z art. 61 § 1 kks, w zb. z art. 76 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks i za to po myśli art. 7 § 2 kks na mocy art. 62 § 2a kks w zw. z art. 23 §

§ 3

kks wymierza mu karę 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 140 (sto czterdzieści) złotych; III. na mocy 85 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks i art. 39 § 1 kks w miejsce jednostkowych kar grzywny orzeczonych w pkt I i II wyroku wymierza oskarżonemu karę łączną grzywny w wymiarze 40 ( czterdziestu) stawek dziennych, przyjmując wysokości jednej stawki za równoważną kwocie 140 (stu czterdziestu) złotych IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 560 (pięćset sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 261/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.

  1. S. B.
  2. Czyn przypisany - art. 56 § 2 kks w zb. z art. 62 § 2a kks w zb. z art. 61 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks;
  3. Czyn przypisany - art. 62 § 2a kks w zb. z art. 61 § 1 kks w zb. z art. 76 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty
  4. Czyn I: - pełnienie przez oskarżonego funkcji prezesa i zajmowanie się sprawami gospodarczymi spółki (...) sp.z.o.o. w G. (...) - podanie nieprawdy w korektach deklaracji (...) poprzez zawyżenie podatku naliczonego w okresach wskazanych w akcie oskarżenia; - posłużenie się jedenastoma nierzetelnymi fakturami, nieodzwierciedlającymi rzeczywistych transakcji gospodarczych; - ujęcie w ewidencji nabyć faktur VAT wskazanych w akcie oskarżenia, co spowodowało zaniżenie podatku należnego do wpłaty .
  5. protokół kontroli podatkowej k. 93-115
  6. informacja Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. (...) k. 116
  7. zeznania świadka M. B. k. 145v.-146
  8. zeznania świadka J. S. k. 148v.-149
  9. zeznania świadka T. B. k. 151v.-152
  10. zeznania świadka M. K.

(2)k. 157v.-158
  1. zeznania świadka T. S. k. 154v.-155
  2. odpis z KRS k. 81-87
  3. Czyn II: - podanie nieprawdy Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G. (...) w złożonej w dniu 17 marca 2021 roku korekcie zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych CIT - 8 za 2020 rok poprzez zawyżenie kosztów uzyskania przychodów, czym narażono na nienależne zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych i wykazanie w niej danych na podstawie nierzetelnie prowadzonych w tym okresie ksiąg podatkowych poprzez: - posłużenie się jedenastoma nierzetelnymi fakturami VAT; - ujęcie w księgach rachunkowych faktur szczegółowo wskazanych w punkcie II aktu oskarżenia. protokół kontroli podatkowej k. 93-115 dowody wskazane w punktach 2-8 wskazane w części dotyczącej czynu I k. 116 k. 145v.-146 k. 148v.-149 k. 151v.-152 k. 157v.-158 k. 154v.-155 k. 81-87
  4. Uprzednia karalność oskarżonego karta karna k. 186 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
  5. S. B.
  6. Czyn przypisany - art. 56 § 2 kks w zb. z art. 62 § 2a kks w zb. z art. 61 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks;
  7. Czyn przypisany - art. 62 § 2a kks w zb. z art. 61 § 1 kks w zb. z art. 76 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty
  8. Nieprzyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów wyjaśnienia oskarżonego k. 296 - 298 zeznania świadka J. B.
(1)k. 301v.-3-2v. 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1
  1. protokół kontroli podatkowej Wszczęcie postępowania w przedmiotowej sprawie było pokłosiem kontroli podatkowej przeprowadzonej w spółce (...) sp.z.o.o. w G. (...). W jej trakcie ujawniono nieprawidłowości szczegółowo i obszernie omówione we wskazanym protokole. Dotyczą one przede wszystkim posłużenia się przez oskarżonego jako osobę zajmującą się sprawami gospodarczymi spółki (prezesa zarządu - k. 83v.) jedenastoma fakturami nieodzwierciedlającymi rzeczywistych zdarzeń gospodarczych (współpraca z (...) sp.z.o.o.) oraz ujęcia w ewidencjach nabyć VAT faktur wskazujących na zakup przez spółkę różnego rodzaju artykułów, w tym odzieży, mebli, sprzętu AGD, rtv, produktów spożywczych, pieluch, okularów korekcyjnych. Oczywiście zdarzenia te wywoływały określone skutki podatkowe, na co wskazano w ustaleniach pokontrolnych. Sąd podziela zawarte tam stanowisko. Lektura protokołu przekonuje, wyjaśnia on drobiazgowo poszczególne etapy kontroli oraz w sposób jasny, niebudzący wątpliwości przedstawia i uzasadnia wnioski kontroli. Co istotne, spółka (...) ostatecznie podzieliła wnioski kontroli, dokonując korekty zeznania (...) za 2020 roku oraz deklaracji (...)za wszystkie kwartały 2020 roku. Jak wynika z treści pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. (...) - korekty uwzględniają w pełni ustalenia kontroli, a zaległości uregulowano w całości wraz z odsetkami za zwłokę (k. 116). W tym stanie rzeczy nie sposób zakwestionować omawianego dokumentu.
  2. informacja Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. (...) Jak już powyżej wskazano, kontrolowany podmiot podzielił wnioski przeprowadzonej kontroli podatkowej. (...) sp. z.o.o. dokonał korekty zeznania podatku od osób prawnych (...) oraz deklaracji podatku VAT (...). Uregulowano także wraz z odsetkami powstałe zaległości. Sens tej operacji wynika - co oczywiste, ale warte jeszcze raz podkreślenia - z przyznania racji podmiotowi kontrolującemu co do nieprawidłowości ujawnionych w trakcie kontroli. Informacje wynikające z pisma nie stanowiły przedmiotu sporu - fakt uregulowania zaległości i złożenia korekt potwierdził oskarżony.
  3. zeznania świadka M. B. Zeznania przesłuchanych świadków dotyczą tej części obu zarzutów, która dotyczy posłużenia się nierzetelnymi fakturami, tj. nieodzwierciedlającymi rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, wystawionymi przez (...) sp.z.o.o. Wskazać wobec tego należy na wstępie, iż spółka (...) spz.o.o. była prowadzona przez syna oskarżonego, J. B.
(1). Był on jednocześnie pracownikiem (...) sp.z.o.o. Siedziba spółki (...) mieściła się w domu siostry J. B.
(1)(G., ul. (...)). Ten sam adres wskazała także spółka (...) w Krajowym Rejestrze Sądowym (k. 82v.). Faktury wystawiana przez (...) dla P. dotyczyły tzw. usługi prowizyjnej. W swoich zeznaniach świadek J. B.
(2)szczegółowo opisał, na czym miały polegać te usługi. W skrócie należy w tym miejscu wskazać na, między innymi, pozyskiwanie klientów dla spółki (...). Jedną z takich firm-klientów miała być (...) sp. z.o.o. , w której pracował świadek M. B.. Świadek ów jednoznacznie i w pełni wiarygodnie wskazał, iż V. współpracowała z P.. Świadek kontaktował się w związku z tym z pracownikiem P. Panią A. M.. Świadek oświadczył przy tym, iż nie zna J. B.
(1). Nie kojarzył spółki (...), nigdy o niej nie słyszał (k. 145v.-146). Wszystkie ustalenia były dokonywane z A. M.. Zeznania te nie budzą wątpliwości. Wskazują zarazem, iż (...) nie wykonywała żadnych czynności pośrednictwa pomiędzy P. a V.. 4. zeznania świadka J. S. W podobnym tonie utrzymane są zeznania świadka J. S., pracownicy najpierw V., a następnie (...) sp.z.o.o. Również i ona wskazała, iż nie zna spółki (...), a w transakcjach pomiędzy P. i V. nie uczestniczył żaden pośrednik (k. 148v.-149). Zeznania te są wiarygodne. Sąd nie znalazł podstaw, dla których świadek J. S. chciałaby kwestionować stanowisko J. B.
(1)oraz oskarżonego. Jej zeznania są jasne i wyważone. W sposób obiektywny opisują charakter relacji łączących obie firmy.
  1. zeznania świadka T. B. Z zeznaniami J. S. korelują zeznania zeznania świadka T. B., kierownika działu planowania i logistyki spółki (...). Dodać trzeba, iż spółka ta należy do grupy V. C. (k. 151v.). Świadek podkreślił, iż wszelkie ustalenia dotyczące transakcji uzgadniano z A. M.. Świadek nie znał spółki (...). w Transakcjach spółek (...) nie uczestniczył żaden pośrednik (k. 152).
  2. zeznania świadka M. K.
(2)Identyczne zeznania złożył z kolei pracownik spółki (...). Nie znał on J. B.
(1), ani jego spółki. Pomiędzy spółkami nie występował żaden podmiot pośredniczący (k. 157v.-158). Zeznania te, podobnie jak podanych powyżej świadków, sąd uznał za wiarygodne. Wskazują one na układ relacji pomiedzy V. Caravelle a spółką (...). Wyklucza przy tym, aby ta ostania korzystała z usług pośrednika w kontaktach handlowych. 7. zeznania świadka T. S. O tym, iż spółka (...) współpracowała z P. bez udziału pośrednika przekonują tez wiarygodne i szczegółowe zeznania świadka T. S.. Wskazała ona, iż ze strony P. kontakt nawiązywała A. M.. Świadek oświadczyła, iż nie zna J. B.
(1)(k. 154v.155).
  1. odpis z KRS Odpis z Krajowego Rejestru Sądowego wskazuje na istotne dane dotyczące spółki (...). Okoliczności te nie były przedmiotem sporu. 1.1.1
  2. protokół kontroli podatkowej Oskarżonemu postawiono w przedmiotowej sprawie dwa zarzuty, odnoszące się do kwestii nieprawidłowości związanych z podatkiem VAT oraz CIT. Czyn opisany w punkcie II aktu oskarżenia odnosił się do kwestii związanych z podatkiem od osób prawnych (CIT). Także w tym zakresie przedstawione rozważania wynikające z protokołu kontroli podatkowej w pełni przekonują. Protokół wskazuje w sposób drobiazgowy i szczegółowy, w jaki sposób ujawnione nieprawidłowości związane z posłużeniem się nierzetelnymi fakturami oraz z ujęciem w księgach rachunkowych szeregu faktur wskazujących na nabycie różnego rodzaju towarów rzutowały na kwestię zobowiązań (...) spółki (...). Rzeczą sądu karnego było z kolei ustalenie dotyczące prawnokarnej oceny ujawnionego procederu. Rozważania w tym zakresie zostaną przedstawione w części dotyczącej rozważań prawnych. dowody wskazane w punktach 2-8 wskazane w części dotyczącej czynu I W tym miejscu należy wskazać na dowody, które zostały już omówione powyżej, przy okazji ustaleń faktycznych dotyczących czynu I z aktu oskarżenia. W istocie bowiem stan faktyczny pozostaje tu niezmienny. Ujawniony proceder rzutował natomiast na sferę dotyczącą podatku od osób prawnych (w przypadku punktu I aktu oskarżenia - na podatek VAT). Sąd wskazuje w związku z tym, iż na gruncie rozważań dotyczących czynu II ocena dowodów pozostaje tożsama z wcześniej przedstawioną. 1.1.1 karta karna Oskarżony był uprzednio karany za czyn z art. 178a § 1 kk. Okoliczność ta nie budziła wątpliwości w sprawie i nie stanowiła przedmiotu sporu. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony S. B. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Złożył wyjaśnienia (k. 296-298). W nich skoncentrował się przede wszystkim na kwestii rzeczywistej współpracy spółki (...) ze spółką (...). Opisał charakter czynności/usług, które świadczyła spółka jego syna. Akcentował, iż było to związane z trudnym okresem zagrożenia wirusem S.-C..-
  3. Była to współpraca owocna. Oskarżony wyjaśnił, dlaczego nie kwestionował ustaleń kontroli podatkowej. Nie potrafił z kolei wyjaśnić celu zakupów ujawnionych w trakcie kontroli podatkowej. Wyjaśnieniom tym, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, sąd nie mógł dać wiary. Abstrahując już w tym miejscu od oczywistej relacji rodzinnej oskarżonego i J. B.
(1), wskazać należy na okoliczności ujawnione w trakcie postępowania podatkowego oraz sądowego. Rzecz w tym, iż w ich trakcie nie ujawniono śladów usług prowizyjnych, które miała świadczyć spółka (...). Uczestnictwu (pośrednictwu) (...) i J. B.
(1)w transakcjach handlowych zaprzeczyły wszystkie wskazane przez niego spółki oraz ich pracownicy. Ustalono ponadto, co niezwykle istotne, iż spółka (...) była już wcześniej klientem spółki (...) (k. 100). Nie bardzo wiadomo również na czym miała polegać usługa w zakresie utrzymania kontaktów handlowych z wymienionymi podmiotami, skoro współpraca z nimi polegała na kontakcie telefonicznym realizowanym przez pracownika P. A. M.. Uwadze sądu nie mógł umknąć również fakt, iż J. B.
(1)był w omawianym okresie pracownikiem spółki (...) (1/2 lub 1/8 etatu). Największe zdziwienie musi zatem budzić fakt, iż czynności wykonywanych rzekomo z ramienia (...) nie mógł wykonywać w ramach zatrudnienia. Spostrzeżenie te wskazuje na rzeczywistą intencję opisanej relacji pomiędzy spółkami i nie wymaga szerszego komentarza. W świetle tych ustaleń wyjaśnienia oskarżonego nie przekonują i jako takie musiały zostać odrzucone. zeznania świadka J. B.
(1)Stanowisko oskarżonego wspierał w swych zeznaniach J. B.
(1), syn S. B.. Z przyczyn podanych już wyżej, sąd nie uznał jego zeznań za wiarygodne. W materiale dowodowym, wyjaśnieniach oskarżonego i zeznaniach świadka próżno szukać logicznego wyjaśnienia natury relacji łączącej spółki (...) z (...). Jak już wskazano, brak też śladów na działalność (...) uzasadniającą wypłatę wynagrodzenia za usługi prowizyjne. Także w tym miejscu podkreślić należy, iż J. B.
(1)był jednocześnie pracownikiem spółki (...). W swych zeznaniach nie potrafił przekonująco nakreślić granicy pomiędzy obowiązkami wynikającymi ze stosunku pracy a obowiązkami w ramach współpracy obu spółek. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.
  1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I S. B. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W punkcie I wyroku sąd uznał oskarżonego S. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia, tj. występku z art. 56 § 2 kks w zb. z art. 62 § 2a kks w zb. z art. 61 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks. Zważyć wobec tego należy, co następuje:
  2. materiał dowodowy ponad wszelką wątpliwość przemawia za przyjęciem, iż oskarżony jako prezes zarządu (...) sp.z.o.o. w G. (...) posłużył się jedenastoma nierzetelnymi fakturami VAT wystawionymi przez (...) sp.z.o.o. Były to faktury nieodzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Okoliczność ta doprowadziła do podania nieprawdy w deklaracjach korygujących deklarację VAT (VAT-7K). Co oczywiste, zabieg ten, dokonany jedenaście razy (art. 6 § 2 kks) doprowadził do zawyżenia podatku naliczonego w okresie objętym zarzutem.
  3. w sprawie bezsporne było także to, iż w ewidencji nabyć VAT ujęto szereg faktur VAT obejmujących zakup różnego rodzaju towarów. Towary te nie zostały nabyte w związku z prowadzoną przez spółkę (...) działalnością gospodarczą. Spółka nie miała wobec tego prawa zaliczyć ich do kosztów uzyskania przychodów w myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Stwierdzenie to odnosi się do wszystkich zakupów wynikających z faktur VAT przedstawionych w akcie oskarżenia. Drobiazgowa analiza tych zakupów oraz ich skutek na gruncie prawa podatkowego, zostały przedstawione w protokole kontroli podatkowej. Sens przedstawionego procederu zasadza się na zaniżeniu podatku należnego do wpłaty do Urzędu Skarbowego w okresie opisanym w zarzucie. Przekładając powyższe na kryteria prawnokarne, należy wskazać w pierwszej kolejności, iż w opisanym postępowaniu należało ujawnić znamiona oszustwa podatkowego (art. 56 § 2 kks). Jego istotą jest
(1)wytworzenie obrazu sprzecznego z rzeczywistością oraz
(2)uszczuplenie bądź narażenie należności publicznoprawnej na uszczuplenie (tak: art. 56 kks, (...) 2021, wyd. 5/ (...), Kodeks karny skarbowy. Komentarz 2021, L./elektr). Mechanizmowi temu służyło nawiązanie fikcyjnej w istocie relacji ze spółką (...), która wystawiła 11 nierzetelnych faktur, w związku z czym doszło do zawyżenia podatku naliczonego. Fakturami tymi posłużono się w trakcie rozliczeń (...) spółki (...). Tym samym doszło zarazem do wypełnienia znamion czynu określonego w art. 62 § 2a kks, penalizującego posłużenie się nierzetelną fakturą. Ujęcie faktur VAT pochodzących od (...) oraz pozostałych faktur dokumentujących zakwestionowane zakupy licznych towarów spowodowało zarazem konieczność oceny zachowania oskarżonego poprzez pryzmat czynu z art. 61 § 1 kks (nierzetelne prowadzenie ksiąg). Nierzetelne prowadzenie ksiąg to takie postępowanie, które jest niezgodne ze stanem rzeczywistym (art. 53 § 22 kks). Skoro bowiem faktury wystawione przez (...) nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a pozostałe faktury zaewidencjonowane nie dotyczyły zakupów związanych z działalnością spółki (...), to oczywistym jest, że prowadzone w ten sposób księgi podatkowe były nierzetelne. Opisany proceder finalnie doprowadził do zaniżenia podatku należnego do wpłaty do Urzędu Skarbowego, w czym objawia się działanie znamienne zamiarem podania nieprawdy (art. 56 § 2 kks). Zaznaczyć przy tym trzeba, iż w związku z tym nastąpiło uszczuplenie podatku VAT. Zaległość tę spółka (...) uregulowała w okresie późniejszym, po wydaniu protokołu kontroli. W punkcie II wyroku sąd uznał oskarżonego S. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia, tj. przestępstwa skarbowego z art. 62 § 2a kks w zb. z art. 61 § 1 kks w zb. z art. 76 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks. Mechanizm popełnienia czynu jest tu identyczny. Nie może budzić wszak wątpliwości, iż doszło do posłużenia się nierzetelnymi fakturami (art. 62 § 2a kks), ujęcia nierzetelnych faktur w księgach podatkowych (art. 61 § 1 kks). Zważyć z kolei należy, iż swoim zachowaniem oskarżony poprzez wprowadzenie w błąd organu podatkowego poprzez podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym (zawyżenie kosztów uzyskania przychodu w 2020 roku) naraził na nienależne zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych. Jego zachowanie należało zatem ocenić przez pryzmat znamion czynu z art. 76 § 2 kks. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności S. B. I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w punkcie I aktu oskarżenia, sąd po myśli art. 7 § 2 kks na mocy art. 62 § 2a kks w zw. art. 23 §

§ 3

kks wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 140 złotych. S. B. II II Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w punkcie II aktu oskarżenia, sąd po myśli art. 7 § 2 kks na mocy art. 62 § 2a kks w zw. art. 23 §

§ 3

kks wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 140 złotych. S. B. III I i II Na mocy art. 85 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks i art. 39 § 1 kks w miejsce jednostkowych kar grzywny wymierzono oskarżonemu karę łączną grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 140 złotych. W przekonaniu sądu kary jednostkowe oraz kara łączna - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - oddają trafnie stopień winy i społecznej szkodliwości ujawnionych czynów. Stanowią adekwatną reakcję na zachowanie oskarżonego, który był już uprzednio karany. Sąd dostrzegł także, iż należności publicznoprawne zostały uprzednio uregulowane. Interes fiskalny państwa został tym samym zaspokojony. Sąd miał zarazem na uwadze, iż oskarżony nie jest osobą zdemoralizowaną. Prowadzi ustabilizowany tryb życia, udziela się na gruncie działalności społecznej. Jego zachowanie nie budzi zastrzeżeń. W tym stanie rzeczy orzeczona kara łączna jest dostateczną reakcją na popełnione czyny. Spełni swe cele z zakresu prewencji indywidualnej. Będzie też czytelnym sygnałem, iż naganne zachowanie oskarżonego spotkało się ze stosowną reakcją. Liczba stawek dziennych grzywny oddaje zawartość kryminalną jego zachowań, wysokość zaś stawki dziennej - jego możliwości płatnicze. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd zważył na wniosek obrońcy, który wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na treść art. 16a kks. Kwestia ta była przedmiotem analizy podczas rozprawy (k. 272-273). Ostatecznie, po analizie stanowiska oskarżyciela publicznego (k. 275-287), uznano, iż w sprawie nie zachodzą warunki do umorzenia postępowania. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks, zasądzając od oskarżonego kwotę 560 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 70 złotych. Rozstrzygnięcie to uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Ponadto nie zaistniały okoliczności uzasadniające zwolnienie oskarżonego od kosztów. S. B. osiąga stały dochód. Zapłata kosztów nie narazi go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 1.Podpis

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.