kk, kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Przepis art. 115 § 16 kk stanowi, że stan nietrzeźwości w rozumieniu tego kodeksu zachodzi, gdy: 1) zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub 2) zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Oskarżony swoim zachowaniem niewątpliwie wyczerpał dyspozycję art.
(...) o numerze rejestracyjnym (...) po drodze publicznej (ruch lądowy), znajdując się w stanie nietrzeźwości wyrażającym się w stężeniu nie niższym aniżeli 0,83 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Przeprowadzone badanie wykazało ponad wszelką wątpliwość obecność alkoholu w powietrzu wydychanym przez oskarżonego w rozmiarze pozwalającym na przyjęcie, iż był to stan nietrzeźwości w rozumieniu art. 115 § 16 kk. Z uwagi na występującą rozbieżność co do stanu nietrzeźwości sprawcy (związaną z poddaniem go kilkakrotnemu badaniu stanu trzeźwości), Sąd przyjął stopień nietrzeźwości wynikający z pierwszego badania, albowiem czas jego przeprowadzenia był najbardziej zbliżony do chwili popełnienia przedmiotowego przestępstwa. W sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonego albo jego winę. W momencie podejmowania zarzucanego oskarżonemu działania przestępnego był on osobą dojrzałą i w pełni poczytalną. Oskarżony jest zdolny do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajduje się w sytuacji, która nie wyklucza możliwości dania posłuchu normie prawnej. Znajdował się on w normalnej sytuacji motywacyjnej, zatem można było od niego wymagać zachowań zgodnych z prawem, a nie zachowań realizujących znamiona przestępstw. ☐ 3.
z art. 37a § 1 kk wymierzył oskarżonemu karę 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł, przy czym przy określeniu wartości jednej stawki oparto się o możliwości finansowe Z. G. (jest osobą w podeszłym wieku – ma 81 lat, na emeryturze, leczącą się). Kara grzywny i jej wymiar są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy, które to elementy należało ocenić jako wysokie. Postępowanie dowodowe nie dowiodło istnienia okoliczności, które obniżając z różnych przyczyn zdolność prawidłowego postrzegania rzeczywistości i kontrolowania własnych zachowań, mogłyby znacząco, w sposób usprawiedliwiony determinować istniejącą po stronie oskarżonego wolę popełnienia przestępstwa. Oskarżony bowiem po spożyciu alkoholu usiadł za kierownicą samochodu. Nie przymusiła go do tego żadna nagląca sytuacja. Nie bez znaczenia jest także to, iż zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu u oskarżonego była znaczna – 0,83 mg/l, a więc ponad trzykrotnie przekraczała granicę wejścia w przestępstwo z art
Na korzyść sprawcy poczytano prowadzenie przezeń ustabilizowanego trybu życia, jego niekaralność sądową za popełnienie przestępstw, a także przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Oskarżony w trakcie postępowania przyznał się do winy, zaś do swojego zachowania odniósł się krytycznie, był świadomy popełnionego błędu. Żałował popełnionego czynu. Zdaniem Sądu tak wymierzona kara spełni swoje zadania w sferze prewencji indywidualnej, a zatem przyczyni się do tego, by oskarżony nie popełnił przestępstwa w przyszłości, jak też w dziedzinie prewencji ogólnej, w szczególności wpłynie na przeświadczenie o nieuchronnej i sprawiedliwej karze za popełnione przestępstwo. Należy przy tym zaznaczyć, że kara grzywny podlega efektywnemu wykonaniu, stanowi zatem realną dolegliwość, jaka dotknie sprawcę pozostawiając go w przekonaniu negatywnej oceny czynu, którego się dopuścił. Z. G. 2 I Ponieważ oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym w stanie nietrzeźwości, Sąd na podstawie art. 42 § 2 kk zobligowany był orzec zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Ten środek karny ma nie tylko charakter represyjny, lecz także pełni funkcję prewencyjną, poprzez wyeliminowanie z ruchu drogowego osoby stwarzającej zagrożenie dla bezpieczeństwa w tym ruchu. W ocenie Sądu pozbawienie oskarżonego uprawnień do kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi na okres 3 lat zapewni realizację wychowawczych i zapobiegawczych celów wskazanego środka karnego, uwzględnia rodzaj okoliczności związanych ze zdarzeniem, w tym zachowanie sprawcy po zaistnieniu czynu zabronionego. Jak wynika z notatki urzędowej s(k. 1), porządzonej przez funkcjonariuszy policji, oskarżony nie chciał wyjść z pojazdu, stawiał czynny i bierny opór, wobec czego koniecznym było zastosowanie wobec niego środków przymusu bezpośredniego. W ocenie Sądu cele środka karnego zostaną osiągnięte przy jego wymiarze na poziomie 3 lat. Z. G. 4 I Na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej obligatoryjne świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 zł., a więc w najniższej wysokości przewidzianej przez ustawę. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Z. G. 3 I Na poczet środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów zaliczono sprawcy okres zatrzymania dokumentu prawa jazdy od dnia 22 grudnia 2024 r., ponieważ wówczas został odebrany oskarżonemu ww. dokument przez policjantów. Z. G. 5 I Na podstawie art.
z art. 44b § 2 kk orzeczono wobec oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości samochodu osobowego marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...)tj. kwoty 2.500 zł (k. 19). Orzeczenie przepadku w realiach niniejszej sprawy było obligatoryjne, jednakże z uwagi na fakt, iż samochód osobowy marki S. (...) o numerze rej. (...) w czasie popełnienia przestępstwa nie stanowił własności oskarżonego, a jego syna M. G.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.