w razie istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza po powstaniu zobowiązania, sąd może po rozważeniu interesów stron, zgodnie z zasadami współżycia społecznego, zmienić wysokość lub sposób spełnienia świadczenia pieniężnego, chociażby były ustalone w orzeczeniu lub umowie. Jak jednak stanowi § 4 powyższego przepisu z żądaniem zmiany wysokości lub sposobu spełnienia świadczenia pieniężnego nie może wystąpić strona prowadząca przedsiębiorstwo, jeżeli świadczenie pozostaje w związku z prowadzeniem tego przedsiębiorstwa. Oceniając zakres zastosowania art.
należy mieć na względzie cele i charakter działalności przedsiębiorstwa oraz związek prawny między zobowiązanym a tą działalnością (wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 12 grudnia 1995 r., II CRN 176/95, i z dnia 7 stycznia 1997 r., I CKN 33/96). Świadczenie powoda w postaci odbioru i zagospodarowania odpadów dokonywane jest w związku z prowadzeniem przez powoda przedsiębiorstwa w rozumieniu art.
Roszczenie o wynagrodzenie za tę usługę powstaje w związku z prowadzoną przez powoda działalnością gospodarczą. Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach procesu stanowił przepis artykułu 100 zd. 1 k.p.c., w oparciu o który dokonano ich stosunkowego rozdzielenia. Z porównania kwoty dochodzonej z kwotą uwzględnioną wynika, że powód wygrał sprawę w 52 %. Koszty procesu po stronie powoda wyniosły łącznie 83.902,00 zł (68.085 zł opłata sądowa od pozwu, 5.000 zł zaliczki na biegłych, 10.800 zł koszty zastępstwa procesowego, 17 zł wydatek na opłatę skarbową od pełnomocnictwa), zaś po stronie pozwanej 10.800 zł koszty zastępstwa procesowego. Łącznie koszty procesu wyniosły 94.702 zł. Zatem stronę pozwaną obciąża z tytułu zwrotu kosztów procesu kwota 38.445 zł (94.702 x 52 % - 10.800). Podstawę rozstrzygnięcia o pobraniu nieuiszczonych kosztów sądowych (opłaty sądowej od rozszerzonego powództwa wynoszącej 57.951 zł) oraz wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa na wynagrodzenie biegłych w łącznej kwocie 5.753,69 zł (por. postanowienia – k. 658, 868, 887, 917 ,979 , przy uwzględnieniu treści zarządzenia z dnia 4.04.2025 r. – k. 1049 ) stanowiły przepisy art. 113 ust. 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 959 ze zm.) w zw. z art. 100 zd. 1 k.p.c. Stosownie do art. 113 ust. 2 ustawy Sąd nakazał ściągnąć od powoda, z zasądzonego roszczenia, opłatę sądową od rozszerzonego powództwa w zakresie oddalonej części powództwa w kwocie 27.816 zł (57.951 zł x 48 %) oraz część wydatków Skarbu Państwa związanych z opiniami biegłych w kwocie 2.761,77 zł (5.753,69 zł x 48 %). Sąd nakazał pobrać od pozwanego kwotę 30.135 zł tytułem 52 % nieuiszczonej opłaty sądowej od rozszerzonego powództwa w zakresie uwzględnionej części powództwa (57.951 zł x 52 %) i kwotę 2.991,92 zł z tytułu wydatków związanych z wydaniem opinii (5.753,69 zł x 52 %). Sędzia SO Ewa Tomczyk
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.