k.p.c., wpisu dokonano bowiem na podstawie dokumentu spełniającego wszelkie wymogi formalne, tj. postanowienia sądu o udzieleniu zabezpieczenia zaopatrzonego we wzmiankę o wykonalności. Podnoszony przez skarżącego zarzut, że postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia w chwili wpisu nie było prawomocne i z tego względu nie mogło stanowić podstawy wpisu jest bezzasadny. Przepis art. 744 § 2 k.p.c., stanowi bowiem, że jeżeli z uwagi na swą treść postanowienie (o udzieleniu zabezpieczenia) podlega wykonaniu w inny sposób, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące tego sposobu. Podstawą przeprowadzenia postępowania jest wtedy postanowienie zaopatrzone z urzędu przez przewodniczącego we wzmiankę o wykonalności. Takie postanowienie jest natychmiast wykonalne, również przez sąd wieczystoksięgowy, bez konieczności oczekiwania na uprawomocnienie się orzeczenia. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sąd I instancji zaskarżony wpis został dokonany prawidłowe, co skutkowało utrzymaniem w mocy zaskarżonego wpisu w oparciu o art. 518 1 § 3 k.p.c. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wywiódł uczestnik. Skarżący podtrzymał wszystkie zarzuty podniesione w skardze. Nadto, skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 626 8 § 2 k.p.c. poprzez dokonanie jego nieprawidłowej interpretacji i w konsekwencji przyjęcie, że sąd orzekający w sprawie mógł ograniczyć się wyłącznie do badania formy i treści załączonych do wniosku dokumentów. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest bezzasadna w sposób oczywisty. Wbrew zarzutom skarżącego podniesionym w apelacji, Sąd I instancji nie naruszył przepisów art. 626 8 § 2 k.p.c., zgodnie z którym rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Przepis ten określa kognicję sądu w postępowaniu wieczystoksięgowy. Wbrew stanowisku skarżącego sąd w postępowaniu wieczystoksięgowym nie rozstrzyga żadnych sporów, w szczególności sąd wieczystoksięgowy nie jest uprawniony do badania zasadności rozstrzygnięć zawartych w orzeczeniach, stanowiących podstawę dokonanego wpisu. Tego rodzaju badanie nie mieści się w zakresie kognicji sądu wieczystoksięgowego. Zgodzić należy się z Sądem I instancji w tym zakresie, że zgodnie z dyspozycją art.
postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia ustanawiające zakaz zbywania lub obciążania nieruchomości albo spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej ostrzeżenia o zakazie zbywania lub obciążania tych praw. Sąd, który wydał postanowienie, o którym mowa w § 1, przekazuje to postanowienie sądowi dokonującemu wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej. Wpisu dokonuje się z urzędu. Postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia przy zastosowaniu omawianego środka zyskuje skuteczność erga moness, po ujawnieniu faktu jego wydania poprzez wpis stosownego ostrzeżenia w księdze wieczystej. Wpis ten dokonywany jest przez sąd wieczystoksięgowy z urzędu, a sąd wydający postanowienie zabezpieczające również z własnej inicjatywy doręcza sądowi wieczystoksięgowemu odpis tego postanowienia. Zdaniem Sądu Okręgowego, wpis w dziale III księgi wieczystej w niniejszej sprawie został dokonany prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności zgodnie z dyspozycją przepisu art.
Wpisu dokonano na podstawie dokumentu spełniającego wszelkie wymogi formalne, tj. postanowienia sądu o udzieleniu zabezpieczenia zaopatrzonego we wzmiankę o wykonalności. Zarzut skarżącego, że postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia w chwili wpisu nie było prawomocne i z tego względu nie mogło stanowić podstawy wpisu jest bezzasadny i sprzeczny z treścią dyspozycji art. 744 § 2 k.p.c. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.