wskazując na przesłanki decydujące o udzieleniu zabezpieczenia. Następnie podał, że w przypadku roszczeń niepieniężnych, stosownie do art. 755 §1 k.p.c., sąd udziela zabezpieczenia w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni, nie wyłączając sposobów przewidzianych do zabezpieczenia roszczeń pieniężnych. W ocenie Sądu Rejonowego uczestnicy uprawdopodobnili swoje roszczenie jak i interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia – wynikający z charakteru nieruchomości oraz braku zgody współwłaścicieli i związaną z tym koniecznością bieżącego dokonywania czynności zarządu. Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy na podstawie wyżej powołanych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia. Postanowienie Sądu Rejonowego zaskarżył zażaleniem wnioskodawca zarzucając niewłaściwe zastosowanie art.
poprzez przyjęcie, że uczestnicy uprawdopodobnili swoje żądanie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, gdy tymczasem żadna z tych przesłanek nie została spełniona. Ponadto podniósł, że z uzasadnienia postanowienia nie wynika, jakimi okolicznościami kierował się Sąd udzielając zabezpieczenia. Podniósł też, że ustanowione zabezpieczenie narusza art.
k.p.c., albowiem stanowi dla niego niepotrzebne obciążenie, które wiąże się z koniecznością uiszczania dodatkowych opłat na rzecz podmiotu, który ma sprawować zarząd. Z tych względów wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i oddalenie wniosku, ewentualnie o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania. Uczestnicy postępowania nie zajęli stanowiska w przedmiocie zażalenia wnioskodawcy. S ą d O k r ę g o w y z w a ż y ł, c o n a s t ę p u j e: Zażalenie nie jest zasadne. Przystępując do rozpoznania zażalenia Sąd Okręgowy zwraca uwagę, że w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez Sąd można żądać zabezpieczenia (art. 730 §1 k.p.c.). Zgodnie z treścią art.
udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, który istnieje wówczas, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub osiągnięcie celu postępowania. Roszczenie jest uprawdopodobnione, jeżeli prima facie istnieje znaczna szansa jego istnienia, co nie wyklucza tego, iż w świetle głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego żądanie może okazać się bezzasadne. Istotą postępowania zabezpieczającego, jako postępowania incydentalnego, nie jest uznanie dochodzonego roszczenia za udowodnione, ale jedynie za uprawdopodobnione, czemu służy dokonywana przez sąd jedynie pobieżna analiza dostarczonego przez wnioskodawcę materiału dowodowego. Możliwość dojścia, w wyniku pełnego postępowania, do wniosku o niezasadności roszczenia, jest oczywistym założeniem tej instytucji (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 28.12.2006 roku, I ACz 1129/06, LEX nr 516576). Interes prawny wskazany w art.
należy ściśle łączyć z celami postępowania zabezpieczającego, które ma służyć umożliwieniu wykonania zapadłego sprawie orzeczenia lub w inny sposób osiągnięciu celu tego postępowania. O istnieniu podstaw zabezpieczenia można mówić wówczas, gdy pozytywne merytoryczne orzeczenie w sprawie dla wnioskującego o zabezpieczenie, o ile takie zapadnie, nie zapewni mu pełnej ochrony prawnej. Uwzględniając powyższe uwagi ogólne, Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego odnośnie zaistnienia w sprawie przesłanek warunkujących udzielenie zabezpieczenia poprzez ustanowienie zarządcy tymczasowego. Uczestnicy postępowania domagają się ochrony prawnej wywodząc uprawnienie do jej otrzymania z prawa własności, które jest kwestionowane przez wnioskodawcę. Pobieżna analiza materiału zgromadzonego w sprawie pozwala na przyjęcie, że uczestnicy uprawdopodobnili swoje prawo własności do spornej nieruchomości i na tym etapie postępowania jest to wystarczające do uznania wystąpienia pierwszej przesłanki z art.
§ k.p.c. Okoliczności o tym przesądzające będą analizowane przez Sąd w toku postępowania o zasiedzenie. W tym miejscu podkreślił należy, że użyte w art.
pojęcie „roszczenie” należy rozumieć szeroko – jako każde uprawnienie mogące uzyskać ochronę prawną, sytuację prawną danego przedmiotu lub roszczenie procesowe będące przedmiotem postępowania cywilnego. Twierdzenia uczestników postępowania o przysługiwaniu im prawa własności do przedmiotowej nieruchomości, które w okolicznościach niniejszej sprawy zostały podniesione celem obrony przed żądaniem wnioskodawcy o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości, mają charakter uprawnienia mogącego uzyskać ochronę prawną. Sąd Rejonowy prawidłowo uwzględnił konflikt pomiędzy uczestnikami postępowania i związaną z tym konieczność bieżącego dokonywania czynności zarządu. Zabezpieczenie poprzez ustanowienie zarządcy tymczasowego jest zatem wskazane dla osiągnięcia celu postępowania, co z jednej strony wynika z prawa do współposiadania nieruchomości oraz czerpania z niej korzyści, a tym samym potwierdza przysługiwanie im prawa własności do przedmiotowej nieruchomości. (art. 206 i 207 k.c.) Jednocześnie przyjęty sposób zabezpieczenia realizuje wymogi określone w art.
i nie obciąża skarżącego ponad potrzebę. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 §2 k.p.c. oddalił zażalenie, jako niezasadne.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.