37a § 1 kk na mocy art.
z art. 34 § 1 i 1a punkt 1 kk oraz art. 35 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie; II. Na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4 (czterech); III. Na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; IV. Na podstawie art.
44b § 1 i 2 kk orzeka wobec oskarżonego przepadek równowartości pojazdu mechanicznego marki F. F. rok produkcji 1999 w kwocie 2290 (dwa tysiące dwieście dziewięćdziesiąt) złotych; V. Zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej oraz pozostałych kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt VIII K 19/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k . albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. P. Ś.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
Na podstawie zgromadzonych dowodów, w tym przede wszystkim protokołów badania trzeźwości oraz wyjaśnień oskarżonego niewątpliwe było, że oskarżony w dniu 11 grudnia 2024 prowadził w ruchu lądowym po drodze publicznej pojazd mechaniczny, będąc w stanie nietrzeźwości z wynikiem: 0,97 mg/l o godzinie 11:10, 1,03 mg/l o godzinie 11:25, alkoholu w wydychanym powietrzu. Oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu, a przyznanie to w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie budziło wątpliwości. Zawartość alkoholu potwierdziły protokoły badań trzeźwości. Podmiotem przestępstwa z art.
Jest to przestępstwo powszechne. Oskarżony dopuścił się przestępstwa umyślnie. Wiedział, że spożywał w nocy alkohol i nie powinien prowadzić pojazdu, mimo to rano spożył dodatkowe 2 piwa a następnie zdecydował się kierować autem. Naruszając w ten sposób umyślnie podstawową zasadę bezpieczeństwa. Stan nietrzeźwości został zdefiniowany w 115 § 16 kk i zachodzi on wówczas, gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Prowadzenie przez oskarżonego pojazdu przy zawartości alkoholu powyżej 0,90 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu wypełniło znamiona występku określonego w art.
☐ 1.
Za okoliczności obciążające sąd uznał wysoką zawartość alkoholu oraz okoliczność, że oskarżony poruszał się autem w ruchu lądowym bezpośrednio po spożyciu alkoholu co wpływało na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu. Oskarżony przyznał się do winy aczkolwiek z uwagi na fakt że sprawca został złapany na „gorącym uczynku” przyznanie to miało niewielką wartość. Za okoliczności łagodzące Sąd uznał natomiast dotychczasową niekaralność oraz postawę sprawcy w toku postępowania. Oskarżony wyraził skruchę, przyznał że dostrzega naganność swojego postępowania i wyraził wolę dobrowolnego poddania się odpowiedzialności karnej. Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd uznał że w wypadku oskarżonego orzeczona kara pozbawienia wolności za przypisany czyn nie byłaby surowsza od roku. W konsekwencji sąd przychylając się do wniosku oskarżonego zastosował rozwiązanie przewidziane przez ustawodawcę w art. 37a kk i orzekł wobec oskarżonego karę roku ograniczenia wolności w wymiarze po 30 godzin w stosunku miesięcznym. Wymierzając karę ograniczenia wolności sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. Orzeczona kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, jest w ocenie sądu adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Zachowanie oskarżonego należało ocenić nagannie z uwagi na prowadzenie auta po spożyciu alkoholu w nocy oraz dodatkowo bezpośrednio przed zdarzeniem, co skutkowało wysokim stężeniem alkoholu w organizmie. W przekonaniu sądu wymierzona kara jest w tym wypadku dostatecznie dolegliwa i wystarczająca dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak i wpłynie zapobiegawczo i wychowawczo wobec oskarżonego na przyszłość. Wymierzając oskarżonemu karę sąd uwzględnił również wymogi prewencji generalnej, kształtowania wyobrażenia o konieczności przestrzegania obowiązujących norm prawnych i budowania autorytetu porządku prawnego. P. Ś.
kk sąd dokonał orzeczenia przepadku równowartości pojazdu mechanicznego, ponieważ prowadzony pojazd nie stanowił wyłącznej wartości sprawcy. Wartość pojazdu nie była kwestionowana przez strony, nie rodziło to konieczności weryfikowania jej na etapie postępowania sądowego. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.