(1)zarzuty dotyczące tego, że: - znęcał się fizycznie i psychicznie nad N. R.

(1)w okresie od stycznia 2018 roku do czerwca 2018 roku w miejscu zamieszkania w miejscowości M. II poprzez szarpanie, popychanie, wywoływanie awantur, krzyczenie, trzymanie za ręce kleszczowo w sytuacjach, gdy pokrzywdzona próbowała się przeciwstawić, uderzanie w miejsce obok niej, niszczenie przedmiotów, znajdujących się obok niej, izolowanie jej od znajomych, nastawianie ich przeciwko niej oraz w okresie od stycznia 2018 roku do maja 2018 roku wielokrotnie doprowadził N. R.

(1)przemocą, poprzez przytrzymywanie za ręce i twarz, przyduszanie, dociskanie ciałem, do obcowania płciowego, tj. o czyn z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., - w okresie od czerwca 2018 roku do sierpnia 2021 roku w miejscowości M. II oraz w B. uporczywie nękał N. R.

(1)w ten sposób, że wielokrotnie dzwonił do niej, wysyłał je smsy, śledził ją, podjeżdżał do miejsca jej zamieszkania oraz nauki, co wzbudziło u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszało jej prywatność, tj. o czyn z art.

(1)doprowadził ją przy użyciu przemocy do poddania się innej czynności seksualnej w postaci ocierania się o nią, dotykania jej, całowania po piersiach, włożenia ręki w majtki, tj. o czyn z art. 197 § 2 k.k. W Prokuraturze Rejonowej B.-P. w B. D. ds. (...) toczyło się także postępowanie w sprawie podania małoletniej A. R.

(1)leku C. w nieustalonym okresie, nie później niż w dniu 26 lutego 2023 roku, przy czym do ujawnienia doszło w Szpitalu (...) w B., w konsekwencji czego małoletnia doznała (...), co naraziło ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, tj. o czyn z art. 160 § 1 k.k. Przełożeni M. F.

(1)dowiedzieli się o toczącej się przeciwko niemu sprawie w Prokuraturze. Zasugerowano mu, aby złożył wniosek o (...), co też uczynił w dniu 21 lipca 2023 roku. Wniosek był motywowany problemami w życiu prywatnym. Dowód: zaświadczenie o zarobkach M. F.

(1), k. 105; postanowienie Sądu Rejonowego (...) z dnia 10 maja 2024 roku, wydane w sprawie IV Kp 95/24, k. 394-395; wniosek o (...), k. 392; zeznania świadka M. F.

(2), złożone na rozprawie w dniu 29 listopada 2023 roku, 00:45:45-00:53:17, k. 328-328v; zeznania świadka M. F.

(3), złożone na rozprawie w dniu 7 czerwca 2024 roku, 00:06:17-00:15:03, k. 424. Po odejściu ze służby wojskowej M. F.

(1)podejmował różnego rodzaju zatrudnienie. Pracował najpierw jako kierowca rozwożąc pieczywo z wynagrodzeniem wynoszącym pensję minimalną, a następnie jako pracownik magazynu z pensją miesięczną w wysokości 4700 zł. Dowód: umowa o pracę z dnia 24 sierpnia 2023 r., k. 275, umowa o pracę z dnia 17 listopada 2023 roku, k. 326. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2024 roku Prokurator Prokuratury Rejonowej B.-P. D. ds. Wojskowych umorzył postępowanie przeciwko M. F.

(1)o czyny z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., o czyn z art.

(1)cały czas zamierzał na nowo podjąć zatrudnienie w służbach mundurowych. Rozważał także służbę w Policji. Od 19 sierpnia 2024 roku pozwany podjął (...) jako (...) zawodowy w I.. Zarabia 7500 zł miesięcznie. M. F.

(3), żona pozwanego, zarabia 3500 zł miesięcznie. M. F.

(1)mieszka wraz żoną oraz roczną córką w wynajmowanym mieszkaniu w I.. Koszt związany z tym to ok. 1300 zł miesięcznie na dwie osoby (pozwany i jego żona). Wydatki związane z wyżywieniem to kwota 750 zł miesięcznie (strona pozwana). Małoletnią córką pozwanego opiekuje się niania, co stanowi koszt 1500 zł miesięcznie. Dziecko ma kłopoty z integracją sensoryczną, odbywa zajęcia w tym zakresie, co stanowi wydatek 300 zł miesięcznie. Ponadto zalecono najmłodszej córce pozwanego korzystanie z basenu, a koszt wynosi 200 zł miesięcznie. M. F.

(1)ma zobowiązanie kredytowe, a rata wynosi 515 zł miesięcznie. Żona pozwanego leczy się na rwę kulszową, odbywa sesje fizjoterapeutyczne, a koszt z tym związany to kwota 400 zł miesięcznie. M. F.

(1)ponosi także koszty związane z opłatami za telewizję, internet – ok. 100 zł miesięcznie, strzelnica – 200 zł miesięcznie, ubrania – 250 zł miesięcznie, środki czystości – ok. 250 zł miesięcznie, paliwo – ok. 200 zł miesięcznie. Wydatki pozwanego, poza kosztami związanymi z alimentacją oraz realizacją kontaktów z A. R.

(1), to kwota ok. 4000 zł miesięcznie. Dowód: zeznania M. F.

(1), złożone na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2024 roku, 00:44:01-00:52:18, k. 476. M. F.

(1)ostatni raz widział małoletnią powódkę w dniu 28 lutego 2023 roku. Od tego czasu matka dziecka, tj. N. R.

(1), odmawia mu wydania dziecka. Przed Sądem Rejonowym (...) toczą się sprawy z udziałem rodziców małoletniej powódki. W sprawie o sygnaturze akt (...) w dniu 25 kwietnia 2023 roku Sąd Rejonowy w (...) III Wydział Rodzinny i Nieletnich wydał postanowienie, na mocy którego na czas toczącego się postępowania, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie, w miejsce postanowienia Sądu Rejonowego (...) z dnia 10 stycznia 2023 roku, wydanego w niniejszej sprawie, ustalił, że wnioskodawca M. F.

(1)będzie miał prawo do kontaktu z małoletnią A. R.

(1): - w co drugi weekend miesiąca począwszy od piątku od godziny 15.30 lub od zakończenia zajęć edukacyjnych do niedzieli do godz. 17.00 począwszy od dnia 5 maja 2023 r., - w wakacje letnie każdego roku od 1 lipca od godz. 10.00 do 15 lipca do godz. 18.00 oraz od 15 sierpnia od godz. 10.00 do 30 sierpnia do godz. 18.00, - w pierwszym tygodniu ferii zimowych od soboty od godz. 10.00 do następnej soboty godz. 18.00, - w dzień urodzin dziecka każdego roku począwszy od zakończenia zajęć edukacyjnych do godz. 17.00, - w święta Bożego Narodzenia :

1. a)w latach parzystych – w Wigilię od 8.00 do 17.00 oraz w dniu 26 grudnia w godzinach od 8.00 do 18.00,
2. b)w latach nieparzystych – od Wigilii od godz. 18.00 do pierwszego dnia Ś. do godz. 18.00, - w święta Wielkanocne :
3. a)w latach parzystych – w pierwszy dzień Ś. od godz. 10.00 do godz. 19.00,
4. b)w latach nieparzystych – w drugi dzień Ś. od godz. 10.00 do godz. 19.00, przy czym kontakty będą się odbywać poza miejscem zamieszkania małoletniej, bez obecności matki dziecka, ojciec zaś będzie odbierał dziecko z jego miejsca zamieszkania, jeżeli małoletnia będzie uczęszczała do placówki edukacyjnej ojciec dziecka będzie odbierał ją w piątki i w dniu urodzin z tej placówki i odprowadzał ją po zakończonym kontakcie do jej miejsca zamieszkania, zaś matka małoletniej będzie zobowiązana do przygotowania małoletniej do kontaktu z ojcem, w szczególności do udzielenia mu informacji o przyjmowanych przez dziecko lekach i ich dawkowania oraz wydania ojcu przyjmowanych przez dziecko leków, natomiast ojciec małoletniej będzie zobowiązany do podania dziecku leków zgodnie z zaleceniami. Postępowanie w sprawie o sygnaturze akt (...) jest w toku, a strony oczekują na termin badania w (...). W drugim postępowaniu o sygnaturze akt (...) o wykonanie orzeczenia o kontaktach M. F.

(1)z małoletnią A. R.

(1), w dniu 21 maja 2024 roku Sąd Rejonowy (...) III Wydział Rodzinny i Nieletnich wydał postanowienie, na mocy którego zagrożono N. R.

(1)zapłaceniem kwoty 500 zł za każde naruszenie obowiązku wydania małoletniej wnioskodawcy M. F.

(1), wynikające z postanowienia Sądu Rejonowego (...) z dnia 25 kwietnia 2023 roku, wydanego w sprawie o sygnaturze akt (...). Postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 21 maja 2024 roku zostało zaskarżone przez N. R.

(1). Dowód: postanowienie Sądu Rejonowego (...) III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 25 kwietnia 2023 roku, wydane w sprawie o sygnaturze akt (...), k. 450; postanowienie Sądu Rejonowego (...) III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 21 maja 2024 roku, wydane w sprawie o sygnaturze akt (...), k. 451. M. F.

(1)zakupił pulsoksymetr oraz sprzęt do monitowania snu dziecka, w związku z jej chorobą. Przygotował także pokój na przyjęcie córki. Matka małoletniej odmawia wydania ojcu dziecka i oświadcza, że nie ufa mu, boi się o życie i zdrowie dziecka i woli płacić pieniądze związane z naruszeniem obowiązku, niż umożliwić ojcu kontakt z dzieckiem. M. F.

(1)każdorazowo jeździ na wyznaczone miejsce, aby odbyć kontakt z córką, także do miejscowości M. pod Ł., co generuje koszty ok. 1000 zł miesięcznie. Pozwany stara się zmienić (...) i przenieść się do Ł., oddalonych o ok. 3 km od aktualnego miejsca zamieszkania dziecka. Dowód: zeznania M. F.

(1), złożone na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2024 roku, 00:52:18-01:13:06, k. 436-436v; zeznania N. R.

(1), złożone na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2024 roku, 00:25:21-00:27:13, k. 475v; zeznania świadka M. F.

(3), złożone na rozprawie w dniu 7 czerwca 2024 roku, 00:06:17-00:32:02, k. 424-424v. Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, w tym faktur VAT związanych ze specjalistycznymi badaniami oraz konsultacjami lekarskimi małoletniej, oraz także na podstawie zasad doświadczenia życiowego. W ocenie Sądu dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, w tym dokumenty urzędowe w postaci rozstrzygnięć sądów, należało uznać za wiarygodne, ponieważ ich autentyczność nie była kwestionowana zarówno przez strony, jak i Sąd nie znalazł podstaw do ich podważania. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka B. R. w całości, aczkolwiek część z nich wobec zmiany okoliczności faktycznych, tj. wyprowadzki małoletniej powódki i zmiany placówki edukacyjnej, zdezaktualizowała się. Zdaniem Sądu zeznania świadka były szczere, spójne i konsekwentne, niemniej nie umknęła uwadze Sądu ta okoliczność, że świadek starał się przedstawić niekorzystnie sytuację majątkową swojej rodziny. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka M. F.

(2), ponieważ były spójne, logiczne, konsekwentne i szczere, chociaż również podobnie jak w przypadku zeznań świadka B. R., matka pozwanego starała się przedstawić wyjątkowo trudną sytuację materialną syna, co nie znalazło potwierdzenia w toku postępowania dowodowego. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka M. F.

(3), ponieważ były obiektywne, szczere i logiczne oraz zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w szczególności z twierdzeniami matki powódki oraz pozwanego. Sąd uznał za wiarygodne w całości zeznania N. F.. Zdaniem Sądu były one szczere i obiektywne oraz zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Niewątpliwie koszt utrzymania małoletniej powódki wzrósł od 2019 roku, zwłaszcza wobec tego, że stwierdzono występowanie u niej szeregu chorób, w tym (...) kamicy moczowej oraz problemów skórnych. Sąd nie znalazł także podstaw do kwestionowania zeznań matki powódki w tej części, w której podnosiła, że aktualnie nie ma możliwości finansowych, aby jeździć z dziećmi na wakacje, czy zapisać powódkę na zajęcia dodatkowe. N. R.

(1)przyznała także, że nie zamierza realizować postanowienia Sądu w zakresie ustalonych kontaktów pozwanego z córką, co świadczy o szczerości jej zeznań. Sąd uznał za wiarygodne zeznania pozwanego w części, w której podnosił, że aktualnie pracuje jako (...) zawodowy i osiąga wynagrodzenie miesięczne w kwocie 7500 zł oraz w tym zakresie, w którym stwierdził, że od 28 lutego 2023 roku nie ma możliwości kontaktu z córką, ale mimo to jeździ na spotkania, zgodnie z postanowieniem Sądu. Twierdzenia te są zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie oraz z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Sąd zweryfikował natomiast zeznania pozwanego w części, w której wskazywał na swoje wydatki, ponieważ M. F.

(1)wyliczał koszty utrzymania całej swojej rodziny, a nie swojego udziału w tych kosztach. Ponadto w ocenie Sądu wydatki związane z ubraniami oraz środkami czystości nie wynoszą miesięcznie 1000 zł i Sąd pomniejszył je do kwoty 500 zł miesięcznie. Ponadto należy wziąć pod uwagę tę okoliczność, że wobec jasnej deklaracji matki małoletniej powódki, że nie będzie wydawać dziecka na spotkania z ojcem, wydatki w kwocie 1000 zł na paliwo w ocenie Sądu nie są uzasadnione. Zdaniem Sądu pozwany winien poczekać na rozstrzygnięcie sprawy o ustalenie kontaktów i miejsca pobytu małoletniej. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że Sąd nie pochwala działań matki małoletniej powódki, niemniej biorąc pod uwagę zwiększone potrzeby dziecka związane z jego dolegliwościami, pozwany mógłby staranniej planować swoje wydatki i unikać ich zwiększania wszędzie tam, gdzie jest możliwe. Ponadto, jak sam M. F.

(1)wskazał, zdarzyło się, że pojechał do miejscowości M. pod Ł., a okazało się, że A. R.

(1)wraz z matką przebywały w K. pod T.. Zdaniem Sądu pozwany mógłby przed ewentualnym podjęciem próby kontaktu z dzieckiem ustalić najpierw miejsce jego pobytu, zwłaszcza, że spotkania mają odbywać się w weekendy, co zwiększa prawdopodobieństwo przebywania dziecka u dziadków pod T.. Rozważyć można byłoby także zmianę miejsca odbywania spotkań z dzieckiem wobec niedawnej przeprowadzki matki. Przechodząc do rozważań prawnych wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 138 k.r.o. w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przepis art. 135 § 1 k.r.o. stanowi z kolei, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. W doktrynie wskazuje się, że przez zmianę stosunków rozumie się istotne zmniejszenie lub ustanie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji albo istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, wskutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania przez stosowne rozstrzygnięcie Sadu (zob. komentarz do art. 138 k.r.o., red. K. Pietrzykowski, wyd. 8, rok 2023, LEGALIS). Ponadto zgodnie ze stanowiskiem zawartym w piśmiennictwie, Sąd dokonując zmiany dotychczasowego orzeczenia lub umowy, powinien wskazać, jakie okoliczności uległy zmianie. Wyrok zapadły w trybie art. 138 k.r.o. nie może być oderwany od poprzedniego tytułu prawnego (zob. Domińczyk, w: K. Piasecki, Komentarz KRO, 2011, art. 138, Nt 12). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że alimenty na rzecz małoletniej powódki zostały ustalone w ugodzie zawartej w formie aktu notarialnego w dniu 22 stycznia 2019 roku, kiedy powódka miała miesiąc. Aktualnie powódka w grudniu skończy (...) lat, a od września uczęszcza do (...). Oczywistym jest zatem, że zwiększyły się koszty związane z jej utrzymaniem na skutek upływu czasu, jej dojrzewania oraz wzrostu cen i usług. W niniejszej sprawie Sąd ustalił, że koszt utrzymania małoletniej A. R.

(1)wynosi ok. 4000 zł miesięcznie. Czyniąc ustalenia w tym zakresie Sąd przyznał walor wiarygodności twierdzeniom matki małoletniej powódki oraz dokumentom dołączonym do akt sprawy, zwłaszcza w zakresie kosztów związanych z leczeniem dziecka. W toku procesu Sąd ustalił, że największe koszty są generowane przez choroby dziecka: wizyty lekarskie, badania oraz leki. Wydatki z tym związane stanowią kwotę ok. 1500 zł miesięcznie (badanie (...), raz na pół roku 1800 zł, tj. 300 zł miesięcznie; zakup specjalistycznego sprzętu oraz jego amortyzacja - ok. 500 zł miesięcznie; wizyty lekarskie – ok. 300 zł miesięcznie; leki i emolienty – ok. 300 zł miesięcznie, badania - ok. 100 zł miesięcznie). Twierdzenia N. R.

(1)w tym zakresie zostały bowiem udokumentowane fakturami VAT związanymi z zakupem specjalistycznego sprzętu monitującego powódkę w trakcie snu. Podkreślić w tym miejscu należy, że matka powódki nie zdecydowała się na zakup nowego sprzętu, a zrobiła to taniej, korzystając z fachowej pomocy swojego męża. Urządzenie to zużywa się, zachodzi konieczność wymiany poszczególnych jego części. M. F.

(1)nie dołożył się w żadnym zakresie do zakupu tego sprzętu ani nie finansuje kosztów związanych z jego amortyzacją. W tym miejscu odnieść także należy się do twierdzeń strony pozwanej dotyczących tego, że małoletnia korzysta w większości z prywatnej opieki medycznej, na którą nie każdy rodzic mógłby sobie pozwolić. Twierdzenie to odnieść jednak trzeba do realiów niniejszej sprawy, tj. w szczególności możliwości majątkowych i zarobkowych rodziców dziecka. Dla Sądu oczywiste jest, że każdy rodzic chciałby otoczyć swoje dziecko możliwie najlepszą specjalistyczną opieką. Jeżeli oboje albo jeden z rodziców ma możliwości, aby finansować badanie kosztujące 1800 zł (raz na pół roku), to dziecko ma prawo z takich świadczeń skorzystać. To samo odnosi się do wizyt u specjalistów, czy przeprowadzania prywatnie badań laboratoryjnych. Dodać także trzeba, że zarówno córka pozwanego pochodząca z małżeństwa z M. F.

(3), jak i jego żona, korzystają z prywatnej opieki medycznej (zajęcia z integracji sensorycznej, fizjoterapia na rwę kulszową), więc tak samo małoletnia powódka ma prawo do korzystania z prywatnej opieki medycznej, przy czym, co podkreślała N. R.

(1), wszędzie tam, gdzie jest możliwe przeprowadzenie badań bez ponoszenia dodatkowych kosztów, dziecko ma takie badania przeprowadzane. Kwota 1500 zł związana z dolegliwościami małoletniej powódki nie obejmuje zatem całości kosztów leczenia, a jedynie te, które są związane z wysokospecjalistycznymi badaniami, konsultacjami, a także zakupem i amortyzacją sprzętu niezbędnego dla małoletniej powódki. N. R.

(1)wskazała, że na wyżywienie małoletniej przeznacza kwotę ok. 600 zł miesięcznie, co w ocenie zasad doświadczenia życiowego nie powinno być kwestionowane. Z kolei wydatki związane z ubraniami wynoszą to kwota ok. 150 z tym, że są to rzeczy wyłącznie używane. Sąd ustalił, że udział małoletniej w kosztach utrzymania nieruchomości to ok. 200-300 zł miesięcznie, biorąc pod uwagę zeznania matki dziecka, jak i zasady doświadczenia życiowego. Oczywiste jest, że po pierwsze, małoletnia musi gdzieś zamieszkiwać, a po drugie, że związane są z tym koszty. A. R.

(1)mieszka wraz z matką na wsi, co łączy się z koniecznością dojazdów do placówki edukacyjnej (35 km w jedną stronę). Kwota 300 zł związana z wydatkami na paliwo jawi się w ocenie Sądu jako uzasadniona. Małoletnia powódka korzysta także w razie konieczności z pomocy psychoterapeuty, co stanowi wydatek rzędu 150 zł za jedną wizytę. Dodać także trzeba, że A. R.

(1)ma prawo do wakacyjnego wypoczynku oraz uczęszczania na zajęcia dodatkowe. Aktualnie, wobec trudnej sytuacji materialnej matki powódki, dziecko nie korzysta z tego rodzaju atrakcji. W ocenie Sądu kwota ok. 1000 zł miesięcznie przeznaczona na wyjazdy dziecka w trakcie wakacji czy ferii oraz na zajęcia dodatkowe, w świetle zasad doświadczenia życiowego, oraz biorąc pod uwagę możliwości majątkowe i zarobkowe pozwanego, jawi się jako uzasadniona. W odniesieniu do możliwości majątkowych i zarobkowych pozwanego, to wskazać należy, że uległy one zmianie od 2019 roku, a ponadto ich wysokość zmieniała się także w toku niniejszego procesu. W momencie wniesienia pozwu M. F.

(1)pracował jako (...) w(...) O. (...), później, wobec przedstawienia mu zarzutów przez Prokuratora, złożył wniosek o zwolnienie ze służby i pracował najpierw jako kierowca w piekarni, a później jako magazynier, osiągając znacznie niższe dochody oscylujące w granicach minimalnego wynagrodzenia za pracę. W ocenie Sądu podnieść należy, że postępowanie karne wobec pozwanego toczyło się z inicjatywy matki małoletniej powódki. Jednocześnie żaden z zarzutów nie potwierdził się i Prokurator doszedł do przekonania, że postępowanie przeciwko M. F.

(1)należało umorzyć wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego. Oznacza to, że w toku postępowania przygotowawczego stwierdzono, iż zachowania opisywane przez matkę powódki nie miały znamion przestępstwa. Do takiego samego przekonania doszedł Sąd Rejonowy (...) i postępowanie przeciwko M. F.

(1)zostało prawomocnie umorzone. W ocenie Sądu, na co Sąd zwracał już uwagę w toku rozpoznawania wniosków małoletniej powódki o udzielenie (zmianę) zabezpieczenia w toku procesu, twierdzenia pozwanego o konieczności zwolnienia się ze służby oraz niemożności podjęcia zatrudnienia w (...) w czasie trwania sprawy karnej, w świetle zasad doświadczenia życiowego, są prawdziwe. Innymi słowy rację miał pozwany, gdy twierdził, że przełożony niejako nakazał mu złożyć wniosek o zwolnienie ze służby, bo inaczej zostanie wszczęte przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne. Przyjąć zatem należało, że możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego w okresie od sierpnia 2023 roku do września 2024 roku oscylowały w granicach minimalnego wynagrodzenia za pracę. Jednocześnie dodać trzeba, że pod koniec lutego 2023 roku zdiagnozowano u małoletniej (...), co spowodowało znaczny wzrost kosztów jej utrzymania. W ocenie Sądu w tym miejscu należy wskazać na okoliczność braku kontaktu pozwanego z córką od 28 lutego 2023 roku. Jest to sytuacja wysoce niekomfortowa dla wszystkich stron procesu. N. R.

(1)nie chce umożliwić ojcu spotkania z córką z uwagi na to, że w krwi dziecka wykryto ślady leku C., który jest stosowany przy dolegliwościach (...). Trudno w tym miejscu ustalić, kto i w jakich okolicznościach podał małoletniej ten lek. Istotne jest natomiast to, że zarówno Prokuratura jak i Sąd nie doszukały się w tym czynie znamion czynu zabronionego, co oznacza, że nie istniało zagrożenie dla życia i zdrowia małoletniej. Zdaniem Sądu obawy matki powódki są nadmierne i nieuzasadnione i brak jest przeciwskazań do osobistych kontaktów pozwanego z córką. N. R.

(2)odmawia jednak konsekwentnie ich realizacji. Wobec powyższego Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie dopatrzył się możliwości zastosowania przepisu art. 135 § 2 k.r.o., który stanowi, że wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. Wprawdzie faktycznie to matka powódki sprawuje nad nią wyłączną pieczę, niemniej ojciec stara się o możliwość kontaktu z córką, zgodnie z postanowieniem Sądu. Sąd ustalił zatem, że obowiązek alimentacyjny obciąża rodziców małoletniej po połowie. Zatem jeśli koszt utrzymania powódki to kwota ok. 4000 zł i przy uwzględnieniu otrzymywania przez matkę dziecka świadczenia 800+ z przeznaczeniem na zaspokojenie potrzeb małoletniej, to do pełnej kwoty brakuje 3.200 zł. Jak wyżej wspomniano, zakres usprawiedliwionych potrzeb dziecka zmienił się w momencie zdiagnozowania u niej padaczki pod koniec lutego 2023 roku, a następnie, w kolejnych miesiącach, wobec konieczności zakupu wyspecjalizowanego sprzętu i odbywania licznych konsultacji lekarskich i badań. Zmieniały się także możliwości zarobkowe pozwanego. W momencie wytoczenia powództwa M. F.

(1)pracował jeszcze jako (...) w (...) O. (...) i zarabiał ok. 6000 zł miesięcznie, jednak wówczas usprawiedliwione potrzeby małoletniej powódki nie uzasadniały podwyższenia alimentów o wyższą kwotę niż do 1000 zł miesięcznie. Zdaniem Sądu możliwości zarobkowe pozwanego zmieniły się dopiero od dnia 19 sierpnia 2024 roku, tj. wtedy, gdy podjął pracę jako (...) w (...)w I.. W ocenie Sądu postawa pozwanego jest uczciwa i szczera, o czym świadczy podjęcie przez niego zatrudnienia w (...) w najszybszym możliwym terminie (postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej B.-P. uprawomocniło się w dniu 10 maja 2024 roku). Jednocześnie postawa matki dziecka uniemożliwiająca ojcu spotykanie się z nim, co rodzi z kolei konieczność zapłaty kwoty 500 zł za każde naruszenie, nie uzasadnia przyjęcia, że M. F.

(1)powinien w wyższym stopniu niż ona partycypować w kosztach utrzymania małoletniej powódki. W ocenie Sądu aktualne możliwości zarobkowe pozwanego umożliwiają mu spełnienia obowiązku alimentacyjnego względem powódki na kwotę 1600 zł miesięcznie. Wydatki związane z koniecznością utrzymania się pozwanego nie powinny przekroczyć miesięcznie kwoty 4000 zł. Wprawdzie M. F.

(1)ma na utrzymaniu jeszcze jedno małoletnie dziecko, lecz swój obowiązek alimentacyjny spełnia przez osobiste starania i wychowuje to dziecko na co dzień. Ponadto do wydatków pozwanego Sąd zaliczył połowę kosztów ponoszonych w związku z wynajmowanym mieszkaniem (650 zł) oraz połowę kosztów związanych z opieką nad dzieckiem (zatrudnienie niani – 750 zł) i zajęciami na basenie oraz integracji sensorycznej (łącznie 250 zł). Nawet przy założeniu, że M. F.

(1)powinien alimentować dziecko, z którym zamieszkuje w takim samym zakresie, jak powódkę, to do dyspozycji pozwanego pozostaje jeszcze kwota ok. 2500 zł, która w znacznej części powinna być przeznaczona na pokrycie kosztów utrzymania A. R.

(1). Resztę pieniędzy M. F.

(1)może spożytkować na realizację kontaktów z małoletnią powódką oraz bieżące, nieplanowane wydatki. W tym miejscu warto jeszcze odnieść się do twierdzeń pozwanego, jakoby roszczenie o podwyższenie alimentów było niedozwolone i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. W ocenie Sądu nie ma możliwości wyłączenia w ugodzie mocy obowiązującej przepisów prawa (art. 138 k.r.o.). Oznacza to zatem, że roszczenie o podwyższenie alimentów było dozwolone. Ponadto, strona pozwana działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wskazała, jakie zasady współżycia społecznego miałoby zostać naruszone. Wprawdzie także w ocenie Sądu N. R.

(1)poprzez uniemożliwianie M. F.

(1)kontaktów z córką postępuje w sposób, który nie służy żadnej ze stron procesu, niemniej uprawnioną do alimentów jest małoletnia A. R.

(1), a nie jej matka. Oczywiste jest dla Sądu, że niespełna (...) letnie dziecko nie ma wpływu na to, w jaki sposób postępuje jego matka. Twierdzenia pozwanego w tym zakresie są zatem zdaniem Sądu nietrafione. Wobec powyższego Sąd doszedł do przekonania, że w okresie od wytoczenia powództwa do dnia orzekania o obowiązku alimentacyjnym pozwany będzie zobowiązany do partycypowania w kosztach utrzymania dziecka w kwocie po 1000 zł miesięcznie, a od dnia 6 września 2024 roku, tj. od dnia wyrokowania, w kwocie po 1600 zł miesięcznie, w miejsce kwoty 600 zł miesięcznie, ustalonej na mocy ugody zawartej w formie aktu notarialnego w dniu 22 stycznia 2019 roku przed notariuszem A. M. w B., której Sąd Rejonowy XII Wydział Cywilny w B. nadał klauzulę wykonalności w dniu 8 marca 2019 roku w sprawie o sygnaturze akt (...). W punkcie drugim wyroku Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie uznając, że dalsza kwota tytułem alimentów nie znajduje uzasadnienia w realiach niniejszej sprawy. W ocenie Sądu strony powinny dzielić się kosztami utrzymania dziecka po połowie. W punkcie trzecim wyroku Sąd nie obciążył małoletniej powódki kosztami sądowymi w części oddalonego powództwa oraz kosztami procesu. W punkcie czwartym wyroku Sąd korzystając z dyspozycji art. 102 k.p.c. oraz kierując się zasadą słuszności nie obciążył pozwanego kosztami sądowymi oraz kosztami procesu w sprawie, uznając, że pozwany jest obecnie obciążony obowiązkiem zapłaty zaległych alimentów na rzecz córki i w ocenie Sądu na ten cel, powinien przeznaczyć posiadane przez siebie środki. W punkcie piątym wyroku Sąd nadał rygor natychmiastowej wykonalności wyrokowi w punkcie pierwszym na mocy art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c.