i inne na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 23 kwietnia 2024 roku, sygn. akt II K 205/24 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: eliminuje z opisu czynu stwierdzenie, że oskarżony P. G. „nie zastosował się do decyzji KT.5430.3.83.2022.R wydanej w dniu 10.10.2022 r. przez Prezydenta Miasta K. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami wynikającego z prawa jazdy kat. AM, B1, B”, na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 1 stycznia 2024r., godz. 2.45 do dnia 2 stycznia 2024r., godz. 15.20, eliminuje z opisu orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego dożywotniego zakazu kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi stwierdzenia „w ruchu lądowym”, II. w pozostałej części utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy, III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu za postępowanie odwoławcze w kwocie 130zł /sto trzydzieści złotych/, w tym opłatę za drugą instancję w kwocie 120zł /sto dwadzieścia złotych/, a w pozostałej części kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 217/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
z uwagi na przyjęcie, iż przestępstwa te pozostają w niewłaściwym zbiegu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut obrazy przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu należało uznać za niezasadny. W niniejszym postępowaniu okolicznością niewątpliwą jest, iż oskarżony dopuścił się czynu zabronionego znajdując się w stanie nietrzeźwości, a pojazd mechaniczny prowadził po cofnięciu uprawnień. Słusznie jednak Sąd Rejonowy uznał, że Decyzja Prezydenta Miasta K. dnia 10.10.2022r. nr KT. 5430.3.83.2022.R (k. 7), o cofnięciu uprawnień została wydana na skutek wyroku Sądu Rejonowego w Krośnie o sygn. akt II K 391/22 ,orzekającego zakaz kierowania pojazdami i nie była decyzją samoistną, wydaną stricte administracyjnie. Zasadnie Sąd Rejonowy przywołał też stanowisko doktryny i orzecznictwa, iż w takim wypadku przepis art.
jako lex specialis, wyłącza jednoczesne stosowanie art. 180a k.k. (por. W. Zontek „Zmiany w części szczególnej” (w: W. Wróbel (red.), Nowelizacja prawa karnego s. 834, Królikowski , Zawłocki Komentarz do KK t. I ,wyd 4 , teza do art.
k.k nr 1 o zbiegu przepisów – system Legalis). Dopiero samoistna decyzja administracyjna wydana przez właściwy organ o odebraniu uprawnień, np. z powodu niezdolności z przyczyn zdrowotnych do uczestniczenia w ruchu drogowym, uprawniałaby do przypisania oskarżonemu popełnienie przestępstwa z art. 180a k.k. Sąd Odwoławczy podziela ocenę Sądu Rejonowego, która została dokonana w sposób prawidłowy, zgodnie z okolicznościami niniejszego postępowania. Lp. Zarzut 3.2. Oskarżyciel publiczny zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego w wypadku innym niż dotyczącym kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, powodującą że zapadłe orzeczenie nie odpowiada prawu, tj. art. 42 § 3 k.k., polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonego P. G. w pkt II wyroku środka karnego w postaci dożywotniego zakazu kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym, podczas gdy art. 42 § 3 k.k. obliguje sąd do orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut należało uznać za zasadny. Art. 42 § 3 k.k., stanowi że sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa określonego w art.
Tymczasem, Sąd I Instancji w punkcie II zaskarżonego wyroku orzekł wobec oskarżonego dożywotni środek karny w postaci zakazu kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym. Natomiast, literalne brzmienie art. 42 § 3 k.k. jasno wskazuje na „wszelkie pojazdy mechaniczne” bez określania strefy ruchu, w którym dane pojazdy mogą się poruszać. Jednocześnie, zastosowanie tego środka jest obligatoryjne, a czas jego trwania jest określony „dożywotnio”, nie zaś „dożywotni”. Tym samym, Sąd Rejonowy winien orzec dożywotnio środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Lp. Zarzut 3.3. Oskarżyciel publiczny zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego w wypadku innym niż dotyczącym kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, powodującą że zapadłe orzeczenie nie odpowiada prawu, tj. art. 63 § 1 k.k., polegającą na zaniechaniu zaliczenia okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, tj. okresu od 1 stycznia 2024 roku godz. 02:45 do 2 stycznia 2024 roku godz. 15:20 ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut należało uznać za zasadny. Zgodnie z art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, zaokrąglając w górę do pełnego dnia, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, dwóm dniom kary ograniczenia wolności lub dwóm dziennym stawkom grzywny. W niniejszym postępowaniu oskarżony w dniu 1 stycznia 2024r., o godz. 02:45, został zatrzymany przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w K., a zwolniony został w dniu 2 stycznia 2024r., o godz. 15:20, a to w związku z podejrzeniem popełnienia przez niego przestępstwa z art.
Tymczasem w zaskarżonym wyroku Sąd Rejonowy, pomimo ciążącego na nim obowiązku, całkowicie pominął obowiązek zaliczenia zatrzymania w sprawie na poczet orzeczonej kary. Wniosek Oskarżyciel publiczny wniósł o zmianę wyroku poprzez: 1. uznanie oskarżonego P. G. za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, kwalifikowanego z art. 178 § 1 i 4 k.k. i art. 180a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art.
w zw. z art. 11 § 3 k.k. skazanie go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
oraz za przestępstwo z art. 63 ust. 1,2 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Orzeczone kary za popełnione przestępstwa zostały warunkowo zawieszone, a oskarżony przestępstwa z niniejszego postępowania dopuścił się w okresie próby. Zatem, jak prawidłowo zaznaczył Sąd I Instancji, oskarżony kompletnie ignoruje porządek prawny i nie spełnia prognozy kryminologicznej postawionej w wydanych uprzednio wobec niego wyrokach. Ponadto, stopień jego upojenia był duży, w którym nie tylko pokonał kilka kilometrów, ale również zniszczył pojazd, uszkodził ogrodzenie, i naraził na uszczerbek na zdrowiu małoletnią pasażerkę. Swoją postawą wykazał całkowite lekceważenie wobec prawa oraz wydanych wobec niego orzeczeń sądowych. Niewątpliwe jest to, że po popełnieniu przestępstwa oskarżony czynił starania o naprawienie szkody, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, złożył wyjaśnienia i nie utrudniał przeprowadzenia czynności procesowych, co działało na jego korzyść. Jednocześnie, Sąd Odwoławczy, tak jak i Sąd I Instancji, z dużą ostrożnością podszedł do deklarowanej skruchy oskarżonego, a to z uwagi na fakt, iż zlekceważył uprzednie wyroki sądowe, udzieloną mu szansę naprawienia swojego postępowania, zlekceważył również wydaną wobec niego decyzję administracyjną odbierającą mu uprawnienia do kierowania pojazdami. Choć deklaruje skruchę, to jednakże nie posiada rzeczywistego krytycyzmu i wglądu w swoje dotychczasowe postępowanie. Wymierzona kara powinna realizować cel społecznego oddziaływania oraz realizować cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do sprawcy. W niniejszym postępowaniu kara wolnościowa nie odniosłaby tych celów, gdyż oskarżony nie skorzystał z danych mu uprzednio szans. Właściwie Sąd Rejonowy uznał, że czyn popełniony przez oskarżonego cechuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Był już uprzednio karany i całkowicie zlekceważył zapadłe wobec niego orzeczenia. W takich okolicznościach, tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności spełni swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze. Natomiast orzeczenie kary w dolnych granicach nie sposób uznać za niewspółmiernie surowe. Wniosek Obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary w wymiarze względniejszym a niżeli przyjęty przez Sąd I instancji. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek jest całkowicie chybiony. Orzeczona przez Sąd Rejonowy kara została wymierzona zgodnie z dyrektywami, przy uwzględnieniu okoliczności działających na korzyść i na niekorzyść oskarżonego i całokształtu jego postawy. Kara została wymierzona we właściwej wysokości. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 10 grudnia 2021 r. sygn. akt II K 205/24 został utrzymany w mocy w zakresie przypisanego oskarżonemu sprawstwa przestępstwa z art.
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok należało uznać za słuszny i trafny. Sąd uwzględnił całokształt okoliczności zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego, a uzasadnienie logicznie przekonuje co do zajętego stanowiska oraz do określonego wymiaru kary. 1.
natomiast w opisie czynu pozostawiono sformułowania odnoszące się do przestępstwa z art. 180a k.k. Natomiast zmiana w pozostałym zakresie wynika z zapisu art. 63 § 1 k.k., który obliguje Sąd do zaliczenia na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, a co nie zostało dokonane w zaskarżonym orzeczeniu. Także eliminacja stwierdzenia „w ruchu lądowym” wynika z literalnego brzmienia art. 42 § 3 k.k., który wprost wskazuje na obligatoryjny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, bez określenia ruchu w jakim się poruszają. Orzeczenie w tym zakresie należało zatem skorygować. 1.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.