← Polska

VI GNc 3053/24

Sygn. akt VI GNc 3053/24 UZASADNIENIE postanowienia Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 30 stycznia 2025 roku (k. 90 akt) W pozwie z dnia 29 sierpnia 2024 roku powód T. R. domagał się zasądzenia od pozwane

§ 3k.p.c.

uznając, że braki formalne sprzeciwu od nakazu zapłaty zostały uzupełnione po terminie. Na powyższe postanowienie pozwany R. C. złożył skargę wskazując, że podpis na pełnomocnictwie nie musi składać się z imienia i nazwiska, zaś sprzeciw nie był obarczony brakami formalnymi uniemożliwiającemu nadanie sprawie dalszego biegu, gdyż niedołączone zostały dowody wymienione w piśmie, co może skutkować jedynie negatywnymi rozstrzygnięciami na stopie merytorycznej wobec braku poparcia jego twierdzeń odpowiednim materiałem dowodowym. Zgodnie z treścią art. 398 22 § 3 k.p.c. w przypadku wniesienia skargi, orzeczenie referendarza sądowego traci moc. Po utracie mocy orzeczenia referendarza sądowego sąd rozpoznaje sprawę jako sąd pierwszej instancji (§ 5). W niniejszej sprawie nie było wątpliwości, że pozwany R. C. złożył sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 10 września 2024 roku w terminie. Aby jednakże móc uznać, że jego sprzeciw od powyższego rozstrzygnięcia został wniesiony skutecznie powodując utratę mocy zaskarżonego nakazu zapłaty, konieczne było ustalenie m. in. czy odpowiada on wymogom formalnym, w tym przewidzianych dla każdego pisma procesowego określonych w art. 126 k.p.c. i art. 128 k.p.c. Zgodnie z treścią art. 126 § 1 pkt 7 k.p.c. każde pismo procesowe powinno zawierać wymienienie załączników. Stosownie zaś do § 1 1 tego przepisu, do pisma procesowego dołącza się załączniki wymienione w tym piśmie. Zgodnie zaś z art. 128 k.p.c. do pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych Jak wynika z akt sprawy pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty (k. 23-26 akt) wskazał, że załącznikami (zgodnie z listą załączników, k. 26 akt) są m. in. informacja z ZUS z dnia 03 stycznia 2023 roku (pozycja numer 7), informacja z ZUS z dnia 11 października 2023 roku (pozycja numer 15) i dwie informacje z ZUS z dnia 29 maja 2024 roku (pozycja numer 26 i numer 27). Jednocześnie nie było wątpliwości, że żaden z powyższych dokumentów nie został dołączony ani do sprzeciwu ani do jego odpisu, a nadto pozwany złożył dokumenty w postaci informacji z ZUS z dnia 31 stycznia 2023 roku i z dnia 31 października 2023 roku nie wymieniając ich w liście załączników, co skutkowało uruchomienie postępowania naprawczego przewidzianego w art. 130 k.p.c. Nie ma bowiem wątpliwości, że rzeczą Sądu nie jest sporządzanie odpisów pism i załączników w celu doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom, nawet w sytuacji gdy strona jest osobą niepełnosprawną (tak Sąd Apelacyjny w Katowicach w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 września 2012 roku, sygn. akt V ACz 746/12). W tej sytuacji mając na uwadze treść art. 126 § 1 1 k.p.c. uzasadnione było wezwanie pozwanego do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez dołączenie do niego (i jego odpisu) wskazanych załączników, tj. informacji z ZUS z dnia 03 stycznia 2023 roku (pozycja numer 7), informacji z ZUS z dnia 11 października 2023 roku (pozycja numer 15) i dwóch informacji z ZUS z dnia 29 maja 2024 roku (pozycja numer 26 i numer 27). Poza sporem pozostaje przy tym, że pozwany w zakreślonym terminie nie usunął powyższych braków formalnych. Pismo pozwanego, w którym wyjaśnił, że „w treści pozwu” oraz w liście załączników nastąpiła omyłka pisarska w oznaczeniu dat informacji z ZUS (jako z dnia 03 stycznia 2023 roku zamiast prawidłowo – z dnia 31 stycznia 2023 roku oraz jako z dnia 11 października 2023 roku – zamiast prawidłowo z dnia 31 października 2024 roku), w związku z czym dokonał stosownych zmian w treści sprzeciwu i załączników, jak też przedłożył załącznik w postaci informacji z ZUS z dnia 29 maja 2024 roku wyjaśniając, że w załącznikach dwukrotnie wskazano na ten dokument, wobec czego zdublowana pozycja została usunięta – pozwany nadał bowiem w placówce operatora usług pocztowych w dniu 12 listopada 2024 roku, a zatem już po upływie wyznaczonego terminu, który upływał pozwanemu z dniem 07 listopada 2024 roku. Podkreślić przy tym należy, że termin do uzupełnienia braków formalnych pisma jako termin ustawowy, nie może być ani skracany ani wydłużany, zaś jego niezachowanie skutkuje w tym przypadku odrzucenie sprzeciwu. Jednocześnie podkreślić należy, że w niniejszej sprawie wskazane przez pozwanego dokumenty w postaci spornych informacji z ZUS stanowiły nie tylko dowody z dokumentów, na które powoływał się pozwany w treści sprzeciwu od nakazu zapłaty, ale również jednocześnie miały one charakter załączników do pisma procesowego (sprzeciwu od nakazu zapłaty), a zatem po myśli art. 126 k.p.c. i art. 128 k.p.c. winny być one nie tylko wymienione jako załączniki, ale również i dołączone do pisma procesowego wraz z odpisami dla strony przeciwnej. Strona przeciwna ma bowiem prawo zapoznać się z pełną treścią pisma procesowego, którą tworzą także dołączone do niego załączniki, niezależnie od tego, czy są również dowodami w sprawie powołanymi przez stronę, czy też nie. Jedynie w sytuacji gdyby rzeczone dokumenty były wskazane w piśmie procesowym wyłącznie jako dowody i jednocześnie nie zostały wymienione jako załączniki pisma, które po myśli art. 126 § 1 1 k.p.c. należy dołączyć, nie byłoby podstaw do wzywania do ich przedłożenia. Taka sytuacja jednakże nie miała miejsca w niniejszej sprawie, skoro bowiem pozwany uwzględnił informacje z ZUS ze wskazanych dat jako złączniki do sprzeciwu, miał – zgodnie z powyżej wskazanym przepisem – obowiązek je dołączyć i bez znaczenia dla tego obowiązku pozostawał fakt, że były one jednocześnie dowodami w sprawie. Odnosząc się natomiast do zobowiązania do przedłożenia podpisanego czytelnie dokumentu pełnomocnictwa, to jakkolwiek w istocie żaden przepis prawa nie wymaga, aby podpis mocodawcy był złożony z imienia i nazwiska, niemniej jednak nie budzi wątpliwości, że ze względu na doniosłość prawną udzielenia pełnomocnictwa procesowego, Sąd musi mieć choć pobieżną możliwość zweryfikowania, czy podpis na dokumencie pełnomocnictwa złożyła osoba, w imieniu której wystąpił w sprawie pełnomocnik. W niniejszej sprawie nieczytelny i niewyraźny podpis będący w istocie nie dającym się zidentyfikować znakiem graficznym (k. 27 akt) takiego kryterium z pewnością nie spełniał i nie pozwalał na ustalenie, że pełnomocnictwa radcy prawnemu K. H. udzielił pozwany R. C.. Zważyć przy tym należy, że również i w tym przypadku dokument pełnomocnictwa z czytelnym podpisem pozwanego został złożony po upływie wyznaczonego terminu. Zgodnie z treścią art.

§ 3k.p.c.

sąd odrzuca środek zaskarżenia niedopuszczalny, spóźniony, nieopłacony lub dotknięty brakami, których nie usunięto mimo wezwania. W związku z tym, że mimo wezwania pozwany nie usunął w terminie braków formalnych sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 10 września 2024 roku, tenże sprzeciw pozwanego w oparciu o treść art.

§ 3k.p.c.

i powyżej powołane przepisy, należało zatem odrzucić, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia. ZARZĄDZENIE

  1. (...)
  2. (...)
  3. (...)
  4. (...) SSR Justyna Supińska Gdynia, dnia 28 lutego 2025 roku

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.