UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 732/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Zamościu z dnia 16 października 2024r., sygn. akt II K 316/24 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. Niemożność wykluczenia wersji oskarżonego o niespożywaniu alkoholu przed godziną 14:40 Opinia prospektywna ZMS UM w L. 149 -155 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Opinia wydana przez Katedrę i Zakład Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego w L. Opinia obiektywna, fachowa, logiczna , zupełna i nie zawiera wewnętrznych sprzeczności 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. 1. obraza przepisów postępowania w postaci art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. przez oparcie wyroku nie na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy, lecz jedynie na wybiórczo przyjętych fragmentach ustaleń, poparcie swoich tez, przy pominięciu szeregu innych istotnych faktów i dowodów wskazujących na brak winy oskarżonego, a w szczególności:
- a)pokwitowaniu zatrzymania prawa jazdy, postanowieniu o zatrzymaniu prawa jazdy, notatki urzędowej, zdjęcia pojazdów, wydruków z bazy KSIP, kopii notatników służbowych, które w ocenie sądu potwierdzają poczynione ustalenia w toku sprawy, podczas gdy z zeznań funkcjonariuszy Policji złożonych dnia (...)., wynika że funkcjonariusze Policji, którzy przybyli do miejsca zamieszkania oskarżonego bezpośrednio po zdarzeniu zauważyli puszki po piwie, co jest spójne z wyjaśnieniami oskarżonego, który wskazywał, że alkohol spożył dopiero po powrocie do domu, a w chwili zdarzenia był trzeźwy, - K. K. „Ja pytałem się jej, czy wyczuwała od niego alkohol, powiedziała, że nie”, - S. K. „Pan nie kwestionował tego, że uczestniczył w tym zdarzeniu drogowym. On mówił, że w chwili zdarzenia był trzeźwy, natomiast po tym zdarzeniu był zdenerwowany w emocjach i wypił alkohol. Nie pamiętam jaką ilość alkoholu, ale chyba chodziło o dwa piwa. (. . . ) W mieszkaniu które było małe (może były tam dwa pomieszczenia) widziałem puszki po piwie. Jedna stała na szafce przy zlewie przy drzwiach wejściowych, a reszta o ile pamiętam była w koszu. (. . . ) Nie jestem w stanie powiedzieć, ale prawdopodobnie tak było, że on już w mieszkaniu mówił, że alkohol spożył po zdarzeniu. W mojej ocenie istnieje duże prawdopodobieństwo, że ten mężczyzna wypił alkohol tuż przed naszym przybyciem”,
- b)nieobdarzenie wiarą wyjaśnień oskarżonego, w których nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, który wskazywał, że nie przyczynił się do zaistniałego zdarzenia drogowego oraz nie wzięcie pod uwagę silnego wzburzenia emocjonalnego oskarżonego po zaistniałym zdarzeniu, którego nie był sprawcą zdarzenia, która to okoliczność tym bardziej powinna być rozpatrywana na korzyść oskarżonego i rozstrzygać wątpliwości na jego korzyść, a nie niekorzyść jak to sąd wskazał w uzasadnieniu (str. 5)
- c)błędne uznanie, że oskarżony dążył do zdeprecjonowania wniosków pierwotnej opinii, wskazując w toku sprawy twierdzenia i czasookres spożytego alkoholu, podczas gdy w toku sprawy oskarżony wyjaśniał precyzyjnie, że „Zacząłem pić piwo około 15:10. O 15:30 leżałem na łóżku u siebie, tam wypiłem jeszcze drugie piwo, trzecie zacząłem, wypiłem łyka i zostawiłem na komodzie. Puste puszki były w śmietniku, pokazywałem je policjantom ( . . ) Ja chciałem żeby policjant zrobił korektę w protokole, o której spożyłem to piwo. Ja nie potwierdzam godziny spożycia dwóch piw podanych w protokołach badania na stan trzeźwości. Ja mam wzrostu 176, a wagę 78 kg. W protokole waga była źle podana”. Tym bardziej, że w protokołach badania trzeźwości widnieje kardynalny błąd co do m.in. innej zawartości procentowej alkoholu w piwie, waga oskarżonego, które to okoliczności były kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy, a i czas spożywania alkoholu nie różni się diametralnie od czasu wskazywanego przez oskarżonego w toku postępowania.
- d)podzielenie przez Sąd wniosków opinii pierwotnej, podczas gdy z opinii uzupełniającej w sprawie stanu trzeźwości M. I. sporządzonej przez Zespół Lekarzy opiniujących w sprawach karnych i cywilnych wynika, że wyliczenia bazujące na deklarowanym spożyciu w protokole rozprawy z dnia 23.05.2024 r. prowadzą do innych wniosków, ponieważ warunki obliczeniowe zostały zmienione, zmieniona została godzina zakończenia spożycia i zawartość objętościowa etanolu w produkcie spożywczym; 2. obraza przepisów postępowania w postaci art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7 k.p.k. przez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, nie rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego i dowolną ocenę materiału dowodowego, a w szczególności przez uznanie, że wskazane poszlaki - w szczególności zachowanie oskarżonego - mające wskazywać na winę oskarżonego w istocie zaistniały w tej sprawie, podczas gdy z analizy zgromadzonego materiału nie sposób uznać, że tworzą one nierozerwalny i logiczny łańcuch poszlak, wykluczający jakąkolwiek inną wersję jak tą, że to oskarżony jest winny zarzuconemu mu czynowi; 3. art. 5 § 2 k.p.k. przez rozstrzygnięcie pojawiających się w sprawie licznych wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, które to naruszenie miało istotny wpływ na treść orzeczenia, polegającego na formułowaniu domniemań faktycznych w kwestii winy, zakazanych przez art. 5 § 1 k.p.k., w postaci np. stwierdzenia, że oskarżony popełnił zarzucany mu czyn, mimo braku wystarczających dowodów, 4. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niewłaściwym ustaleniu, że oskarżony w dniu (...) r. w W., woj. (...), prowadził po drodze publicznej samochód osobowy marki V. (...), nr rej. (...), znajdując się wstanie nietrzeźwości wyrażającym się zawartością alkoholu we krwi w przedziale od 0,53 ‰,do 0,55‰, 5. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na treść tego orzeczenia polegający na dowolnej, a w konsekwencji błędnej ocenie materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień oskarżonego M. I. zeznań świadka S. S., świadka R. I. oraz świadka A. I., co w konsekwencji doprowadziło do skazania oskarżonego, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony nie dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu i jest niewinny. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty apelacji są zasadne, z tym że wskazane w nich uchybienia procesowe należałoby jeszcze uzupełnić o obrazę art. 174 kpk. Jak to bowiem wynika z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku skazując oskarżonego M. I. za zarzucony mu czyn sąd pierwszej instancji oparł się na opinii retrospektywnej sporządzonej przez lekarza T. I., wydanej w ramach Zespołu Lekarzy Opiniujących w Sprawach Karnych i Cywilnych jako Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L., datowanej na dzień 24 stycznia 2024r. Postępując w ten sposób sąd orzekający in meriti nie dostrzegł tego, że opiniujący lekarz stwierdzając, że oskarżony M. I. w momencie kolizji z samochodem kierowanym przez K. P. znajdował się w stanie nietrzeźwości na poziomie 0,53 a 0,55 promila sporządzając swoją opinię oparł się na oświadczeniu oskarżonego złożonego do protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości, w którym ten stwierdził, że w dniu zdarzenia o godzinie 16:00 wypił litr piwa o zawartości 6% alkoholu. Na podstawie tego oświadczenia biegły odrzucił podaną wersję zdarzenia jako niewiarygodną i prognostycznie wskazał na poziom alkoholami rzędu 0,53 – 0,55 promila, które to wskazanie dało asumpt do skazania oskarżonego za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. Czyniąc tak sąd pierwszej instancji z oczywistą obrazą wskazanego powyżej przepisu art. 174 kpk zignorował opinię uzupełniającą tego samego biegłego, złożoną w toku przewodu sądowego sporządzoną na podstawie wyjaśnień oskarżonego złożonych na rozprawie w dniu 23 maja 2024r., w których tenże wskazał inny czas oraz moc spożywanego piwa. W oparciu o te wyjaśnienia biegły lekarz T. I. w swojej drugiej opinii ( z dnia 8 lipca 2024r. stwierdził, że uzyskane w dniu 18 listopada 2023r. wyniki badań stanu trzeźwości oskarżonego nie przeczą tejże wersji. Jednocześnie w pkt 4 tejże opinii biegły zastrzegł, że rachunek retrospektywny może jedynie służyć do weryfikacji deklarowanego spożycia napojów alkoholowych, natomiast podstawowy wniosek powinien zostać oparty na prawdopodobieństwie takiej konsumpcji. Powyższy wywód znajduje potwierdzenie w opinii prognostycznej sporządzonej przez Katedrę i Zakład Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego w L. wywołanej w ramach postępowania apelacyjnego, której konkluzja sprowadza się do tego, że w oparciu o wyniki przeprowadzonych u oskarżonego w dniu 18 listopada 2023r. badań wydychanego powietrza nie jest możliwie określenie prawdopodobieństwa wskazywanych przez oskarżonego wersji konsumpcji alkoholu ( k. 149 – 155 ). Wprawdzie z opinii tej wynika, że w czasie inkryminowanego zdarzenia oskarżony M. I. mógł znajdować się w stanie po użyciu alkoholu, co ewentualnie rodziłoby jego odpowiedzialność na gruncie kodeksu wykroczeń, to jednakże tylko przy założeniu, że do konsumpcji alkoholu doszło wyłącznie przed godziną 14:40 ( k. 154 ). Takie samo zresztą założenie legło u podłoża wniosków opinii wydanej przez biegłego T. I., którą to opnię sąd orzekający a quo uczynił podstawą faktyczną skazania. Rzecz jednak w tym, że zgromadzony przez ten Sąd materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyjęcia takiego założenia. Jedynym dowodem w tym przedmiocie była opinia retrospektywna wydana przez biegłego T. I. w dniu 24 stycznia 2024r. wykluczająca wersję oskarżonego o spożyciu alkoholu o godzinie 16:00. Ta jednakże opierała się na pozaprocesowym oświadczeniu oskarżonego złożonym do protokołu z przebiegu badania jego stanu trzeźwości, a którego to oświadczenia nie wolno było sądowi uwzględnić ze względu na brzmienie art. 174 kpk, który kategorycznie zakazuje zastępowania wyjaśnień oskarżonego treścią pism, zapisków lub notatek urzędowych jeżeli te jego wyjaśnienia są sprzeczne z tymiż zapiskami. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w swoim wyroku z dnia 21 września 1972r., sygn. akt IV KR 128/72 – Lex nr 18610 : wszelkiego rodzaju pisma i zapiski mające zastąpić zeznania świadka lub wyjaśnienia oskarżonego złożone poza rozprawą w formie protokołu i bez gwarancji swobodnej wypowiedzi oraz możliwości wyjaśnienia sprzeczności nie mają waloru dowodowego i nie mogą zastępować dowodu z wyjaśnień oskarżonego albo dowodu z zeznań świadka ( por. też postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lutego 2007r., sygn. akt 183/06 ). Jak wynika z rozporządzenia Ministrów Zdrowia i Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2018r. w sprawie badań na zawartość alkoholu w organizmie ( DZ. U. 2018r., poz. 2472 ) z badania przeprowadzonego analizatorem wydechu sporządza się protokół, który min. zawiera ilość, rodzaj i godzinę spożycia napojów alkoholowych przez osobę badaną w ciągu ostatnich 24 godzin – na podstawie jej oświadczenia ( § 7 ust 1, pkt 8 ). W światle treści art. 174 kpk oświadczenie to nie mogło jednak zastąpić wyjaśnień oskarżonego złożonych w toku postępowania sądowego, ponieważ pomimo tego, że zostało złożone do protokołu, to jednakże nie był to protokół sporządzony w warunkach w zapewniających gwarancję swobody wypowiedzi oraz możliwość wyjaśnienia ewentualnych sprzeczności. W tym stanie rzeczy sąd pierwszej instancji skazał oskarżonego M. I. za popełnienie zarzuconego mu czynu z obrazą art. 7 kpk, ponieważ do wydania zaskarżonego wyroku doszło w sytuacji, w której sąd ten nie dysponował przekonującymi dowodami na to, że oskarżony spożywał alkohol przed kolizją. Badanie stanu trzeźwości zostało przeprowadzone po upływie prawie 3 godzin, oparta na wyjaśnieniach oskarżonego opinia retrospektywna nie wykluczyła jego wersji, zaś jedyny naoczny świadek jakim była współuczestniczka kolizji K. P. zeznała, że w bezpośrednim kontakcie z oskarżonym nie wyczuła od niego zapachu alkoholu i że, nie zataczał się i wypowiadał logicznie. Wniosek 1. zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie M. I. od popełnienia zarzuconego czynu i zarządzenie zwrotu oskarżonemu zatrzymanego prawa jazdy; 2. ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zamościu. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego M. I. od zarzutu popełnienia w dniu 18 listopada 2023r. przestępstwa polegającego na prowadzeniu w ruchu lądowym w miejscowości W. pojazdu mechanicznego w postaci samochodu osobowego marki V. (...), o numerze rejestracyjnym (...) wstanie nietrzeźwości był zasadny, ponieważ nie dysponując przekonującymi dowodami na to, że oskarżony spożywał alkohol przed kolizją sąd pierwszej instancji powinien był oskarżonego M. I. od popełnienia zarzuconego mu czynu uniewinnić. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zmiana poprzez uniewinnienie Zwięźle o powodach zmiany Zgromadzone przez sąd pierwszej instancji dowody, uzupełnione jeszcze w postępowaniu odwoławczym o opinię prognostyczną wydaną przez Katedrę i Zakład Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego w L. nie dały niewątpliwej podstawy faktycznej do przyjęcia, że oskarżony w dniu 18 listopada 2023r. prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego marki V. (...), o numerze rejestracyjnym (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości lub chociażby po użyciu alkoholu. 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Akt oskarżenia wniósł prokurator. Oskarżony M. I. został uniewinniony od popełnienia zarzuconego mu przestępstwa. W takiej sytuacji, zgodnie z treścią art. 632 pkt 2 kpk koszty procesu za obie instancje powinien ponieść Skarb Państwa. PODPIS /-/ Na oryginale właściwy podpis. 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja 1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana