– Kodeks postępowania administracyjnego można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Art.
wskazuje, że w sytuacji określonej w art.
skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Należy, również, zauważyć, iż zgodnie z art. 190 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. nr 76 poz. 483 ze zmianami), orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, jednak Trybunał Konstytucyjny może określić inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego. Termin ten nie może przekroczyć osiemnastu miesięcy, gdy chodzi o ustawę, a gdy chodzi o inny akt normatywny – dwunastu miesięcy. W przypadku orzeczeń, które wiążą się z nakładami finansowymi nie przewidzianymi w ustawie budżetowej, Trybunał Konstytucyjny określa termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego po zapoznaniu się z opinią Rady Ministrów. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego dotyczące aktów normatywnych ogłoszonych w Dzienniku Ustaw ogłasza się w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast zgodnie z art. 21 powyższej ustawy z 2000 r., Dziennik Ustaw wydaje Prezes Rady Ministrów przy pomocy Rządowego Centrum Legislacji, przy czym Rządowe Centrum Legislacji może zlecić wyspecjalizowanym podmiotom niektóre czynności związane z wydawaniem tych dzienników w sposób, o którym mowa w art. 2a ust. 2. Tymczasem, na dzień wydania decyzji przez organ rentowy, a nawet na dzień wydania wyroku, przez Sąd, wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie został ogłoszony w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Przy czym, mając na względzie powyższe przepisy ustawy z 2000 r., trzeba zaznaczyć, że publikacja wyroku TK na stronie internetowej TK czy w publikatorze „Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego Zbiór (...) nie jest ogłoszeniem w rozumieniu art. 190 Konstytucji. Co jednak najistotniejsze, powyższy wyrok nie znajduje zastosowania do ubezpieczonej, ponieważ wnioskodawczyni jest kobietą urodzoną w (...) r. i jej emerytura w wieku powszechnym została ponownie ustalona z urzędu decyzją z 12 stycznia 2021 r. – na podstawie art. 194i oraz 194j ustawy o emeryturach i rentach z FUS tj. bez zastosowania art. 24 ust. 1 b tej ustawy . Decyzją z 12 stycznia 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych ponownie ustalił bowiem wysokość emerytury przyznanej na podstawie art. 24 ustawy emerytalnej od 9 czerwca 2013 r. Organ nie zastosował już wówczas budzącego kontrowersje i będącego przedmiotem orzeczenia w sprawie SK 140/20 art. 25 ust. 1b ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Podstawa obliczenia emerytury nie podlegała już wówczas pomniejszeniu o kwoty pobranych wcześniej emerytur. Podstawa obliczenia emerytury została wówczas obliczona na kwotę 517913,50 zł (73344,27 zł + 444569,33 zł = 517913,50 zł). Wysokość emerytury na dzień 9 czerwca 2013 r. wyniosła zatem 2041,44 zł. Co więcej ustalaniu wysokości emerytury Zakład uwzględnił wszystkie zmiany w wysokości świadczenia, jakie miały miejsce od dnia jej przyznania do dnia 31 grudnia 2020 r., w tym zmiany wynikające z waloryzacji, jakimi emerytura była objęta oraz zmiany wynikające z załatwienia zgłoszonych wniosków. Wysokość emerytury od 1 stycznia 2021 r. wyniosła więc 2338,89 zł. Nawet bez pomniejszenia podstawy wymiaru emerytury o sumę dotychczas pobranych kwot emerytur, emerytura wnioskodawczyni z wieku powszechnego nadal była świadczeniem mniej korzystnym od dotychczas pobieranej wcześniejszej emerytury przyznanej decyzją z 29 kwietnia 2008 r. – wobec czego ZUS kontynuował wypłatę tej emerytury. Tym samym należy jeszcze raz podkreślić, że organ rentowy, ponownie obliczając wysokość emerytury ubezpieczonej w wieku powszechnym nie zastosował już przepisu art. 24 ust. 1b ustawy o emeryturach i rentach z FUS, który był przedmiotem kontroli konstytucyjności TK w sprawie SK 140/20, bo do wnioskodawczyni – z uwagi na rok urodzenia miały zastosowanie przepisy art. 194i oraz 194j ustawy o emeryturach i rentach z FUS i organ je zastosował wydając decyzję z 12 stycznia 2021 r. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie, jako bezzasadne, o czym orzekł w sentencji wyroku. /Jacek Chrostek/
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.