, art. 626 2 § 3 k.p.c. i art.
16 ustawy o księgach wieczystych i hipotece , wskazał na ograniczaną kognicję sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym oraz brak przedstawienia przez wnioskodawcę dokumentu mogącego stanowić podstawę wpisu, oraz na brak uprawnienia do złożenia wniosku. Ponadto art. 730 1 § 1 k.p.c. nie ma zastosowania w postepowaniu przed Sądem wieczystoksięgowym. Wnosząc apelację wnioskodawca Fundacja (...) w W. przedstawiła wywód prawny odnośnie niewłaściwego rozpoznania przez Sąd I instancji jej skargi, który niewłaściwie zastosował art.
k.p.c., art. 747 pkt 3 i 5 k.p.c. ani art. 755 § 1 pkt 2 k.p.c. czy art. 292 l.p.k. , lecz art. 730 oraz art. 730 1 k.p.c. Zdaniem apelującego wbrew temu co stwierdził Sąd I instancji postepowanie zabezpieczając przed sądem wieczystoksięgowym stanowi nowe przyspieszone odformalizowane postępowanie w ramach którego nie jest wymagane udowodnienie , a uprawdopodobnienie roszczenia i temu miała służyć nowelizacja z 2019 roku. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja wnioskodawcy jako bezzasadna podlegała oddaleniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że art. 730 k.p.c. nie mógł mieć zastosowania w niniejszej sprawie , albowiem jak trafnie wskazał sąd rejonowy przepis ten określa warunki wydania w postępowaniu cywilnym postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia, przepisu tego nie stosuje się w postępowaniu wieczystoksięgowym, co najwyżej wydane na jego podstawie postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia może wskazywać na udzielenie zabezpieczenia poprzez wpisanie zakazu zbywania lub obciążania nieruchomości . Zatem samodzielnie przepis ten nie stanowi podstawy do dokonania wpisu w księdze wieczystej na co wskazują wprost art. art. 743 § 2 k.p.c. w zw. z art. 740 § 1 k.p.c. i art. 747 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 31 ustawy z dn. 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece. Wbrew stanowisku apelującego nie ma podstaw do dokonania wpisu w księdze na podstawie samego oświadczenia wnioskującego o wpis , a wnioskodawca nie przedłożył dokumentu który mógł stanowić podstawę wpisu w księdze wieczystej. Stosownie do art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece wpis może być dokonany na podstawie dokumentu z podpisem notarialnie poświadczonym, jeżeli przepisy szczególne nie przewidują innej formy dokumentu. Tą inną forma dokumentu jest przykładowo postanowienie Sądu o udzieleniu zabezpieczenia. Stosownie do art.
k.p.c., zakreślającego kognicję sądu rozpoznającego wniosek o wpis, zarówno w pierwszej, jak i drugiej instancji sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Ograniczona kognicja sądu wyłącza nie tylko badanie innych dokumentów, niż dołączone do wniosku lub znajdujące się w aktach księgi wieczystej, ale także okoliczności, które nie wynikają z wniosku o wpis, dołączonych do niego dokumentów ani z treści księgi wieczystej, jeżeli miałyby one stanowić podstawę uwzględnienia wniosku o wpis. Niedopuszczalne jest prowadzenie w postępowaniu o wpis do księgi wieczystej postępowania dowodowego czy wyjaśniającego, mającego na celu poszukiwanie podstawy wpisu, która nie wynika z dokumentów dołączonych do wniosku. Sąd Odwoławczy bada jedynie, czy w świetle dokumentów załączonych do wniosku i treści księgi wieczystej wpis, bądź jego odmowa przez sąd pierwszej instancji, była uzasadniona. Decydujące znaczenie dla tej oceny ma stan rzeczy istniejący w chwili złożenia wniosku, którym sąd rozpoznający wniosek o wpis jest związany (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt II CSK 280/14). Nadto jeżeli dokumentem stanowiącym podstawę wpisu jest orzeczenie sądu, wówczas kontrola przy rozpoznawaniu wniosku o wpis ogranicza się do kontroli formalnej, czy orzeczenie takie jest prawomocne , ewentualnie czy podlega wykonaniu – jeśli jest nieprawomocne, a ściślej biorąc - czy jest opatrzone przez sąd wzmianką o prawomocności względnie wykonalności. Natomiast niedopuszczalna jest kontrola zasadności merytorycznej takiego rozstrzygnięcia, jak również badanie, czy sąd był uprawniony do wydania takiego orzeczenia. W tych okolicznościach podnoszone przez apelującego argumenty stanowiły dowolną, oderwaną od obowiązujących przepisów publicystykę , nadto przywołują wyrwany z kontekstu cytat z komentarza do kodeksu postępowania cywilnego. Pomijając brak legitymacji do złożenia wniosku o wpis , na co uwagę zwrócił Sąd I instancji , przedłożony przez wnioskującego dokument nie należy do dokumentów mogących stanowić podstawę do dokonania wpisu, zaś notarialne poświadczenie podpisu osoby trzeciej – prezesa Fundacji wnioskującej o wpis , w żadnym razie takiej rangi mu nie nadaje. Wobec stwierdzenia braku podstawy do dokonania wpisu zakazu obciążania i zbywania nieruchomości , wniosek podlegał oddaleniu na podstawie art. 626 9 k.p.c. o czy prawidłowo orzekł Sąd I instancji co skutkować musiało oddaleniem apelacji na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. SSO Katarzyna Biernat-Jarek
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.