k.p.c., do badania treści i formy wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treści księgi wieczystej. Tak zredukowany zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego wynika z celu tego postępowania w postaci prawidłowego ustalenia stanu prawnorzeczowego nieruchomości. Wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem, przepis art.
określa także zakres kognicji Sądu II instancji rozpatrującego apelację (postanowienie SN z 5.10.2005 r., II CK 781/04; postanowienie SN z 27.04.2001 r., III CKN 354/00, OSNC 2001/12/183; postanowienie SN z 6.10.2006 r., V CSK 214/06). To oznacza, że również Sąd II instancji rozstrzyga jedynie, czy wpis (lub jego odmowa) pozostaje w zgodzie z prawem w świetle treści zgłoszonego wniosku, treści i formy przedłożonych dokumentów stanowiących podstawę wpisu oraz treści księgi wieczystej. Kontrola zaskarżonego orzeczenia (wpisu lub jego odmowy) dokonywana przez Sąd II instancji na skutek wniesionej apelacji powinna być zatem ograniczona tylko do tego, czy w świetle dokumentów załączonych do wniosku, którymi dysponował Sąd I instancji, była podstawa do dokonania bądź odmowy wpisu, zgodnie z wnioskiem o wpis i przy uwzględnieniu treści księgi wieczystej, a wszystko według stanu z chwili złożenia wniosku o wpis. Mając na uwadze te zasady nie sposób było zakwestionować prawidłowości dokonanego wpisu i prawidłowości zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji. Fakt, że istniała podstawa do wpisu, a stosowne dokumenty zostały złożone przez komornika w wymaganej prawem formie, zaś treść księgi wieczystej pozwalała na dokonanie wpisu zgodnego z wnioskiem, nie był nawet w sprawie kwestionowany i trudno go podważyć. Z kolei w tym postępowaniu nie podlega w ogóle badaniu, czy sam tytuł wykonawczy, który jest prawomocny i zaopatrzony w klauzulę wykonalności, gdyż tylko taki może być podstawą wszczęcia i prowadzenia egzekucji, został uzyskany w taki czy inny sposób, w tym w sposób opisany w apelacji przez skarżącą. Takie działania wierzyciela, który w opisany sposób miał uzyskać tytuł mogą być podważane przez uczestniczkę w osobnym postępowaniu i te zarzuty w ściśle sformalizowanym postępowaniu wieczystoksięgowym badane być nawet nie mogą, gdyż sąd w tym postępowaniu bada tylko i wyłącznie treść i formę dokumentów przedłożonych przez wnioskodawcę (w tym wypadku komornika), treść wniosku o wpis oraz treść księgi wieczystej, wszystkie zaś pozostałe zagadnienia nie mogą być nawet przez sąd dokonujący wpis lub prawidłowość tego wpisu oceniający poddane badaniu. Zgodnie z art. 924 § 1 k.p.c. jednocześnie z wysłaniem dłużnikowi wezwania (aby zapłacił dług – art. 923 k.p.c.) komornik składa do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o wszczęciu egzekucji lub o złożenie wniosku do zbioru dokumentów, wraz z odpisem wezwania do zapłaty. Z kolei zgodnie z art. 927 § 1 k.p.c. wierzyciel, który skierował egzekucję do nieruchomości po jej zajęciu przez innego wierzyciela, przyłącza się do postępowania wszczętego wcześniej. Zgodnie z § 2 tego przepisu w przypadku, o którym mowa w § 1, komornik składa do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o przyłączeniu się wierzyciela do egzekucji lub o złożenie wniosku do zbioru dokumentów. Inicjujący postępowanie wniosek komornika złożony w oparciu o art. 927 k.p.c. o dokonanie wpisu przyłączenia się do egzekucji z prawa własności nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (...) przysługującego dłużniczce Z. K. odpowiada wymogom formalnym określonym w art. 626 4 k.p.c. Do wniosku zostało bowiem załączone zawiadomienie o przyłączeniu się do egzekucji z tej nieruchomości kolejnego wierzyciela, a dokument ten stanowi niezbędną, ale zarazem wystarczającą podstawę do dokonania żądanego we wniosku wpisu, a to zgodnie z art.
Badając zatem treść księgi wieczystej, treść wniosku oraz treść i formę dokumentów do niego dołączonych, Sąd nie mógł odmówić dokonania wpisu, co powoduje, że tak wpis, jak i zaskarżone postanowienie odpowiadają prawu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. Sędzia Krzysztof Wąsik
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.