VI U 1705/23

Sygn. akt VI U 1705/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lipca 2025 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Karolina Chudzinska Protokolant – starszy sekretarz sądowy M. C. po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2025 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: L. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 8 września 2023r., znak: (...) w sprawie: L. H. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o rentę w związku z chorobą zawodową

1. Oddala odwołanie.
2. Zasądza od L. H. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w sprawie wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. Sędzia Karolina Chudzinska Sygn. akt VI U 1705/23 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 8 września 2023r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił L. H. prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową, na podstawie ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych ( tj. Dz. U. z 2019r., poz. 1205 ze zm.), uzasadniając swoje stanowisko orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 30 sierpnia 2023r., która nie stwierdziła u ubezpieczonej całkowitej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową, a jedynie częściową niezdolność do pracy. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona, domagając się jej zmiany i przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do przyznania żądanego świadczenia, w szczególności wbrew stanowisku Komisji Lekarskiej ZUS, jest osobą niezdolną do pracy w związku z chorobą zawodową. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił i zważył co następuje: Kwestia sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła oceny stanu zdrowia ubezpieczonej i jego wpływu na zdolność do pracy. W myśl art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2004r., nr 39, poz. 353 ze zm. ), mającej odpowiednie zastosowania w niniejszej sprawie – niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przy czym w przypadku ubiegania się o rentę w związku z chorobą zawodową, wskazana wyżej niezdolność musi pozostawać w związku z tą chorobą zawodową. W celu rozstrzygnięcia wspomnianej wyżej kwestii spornej Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłego sądowych, lekarzy następujących specjalizacji : - foniatry, - specjalisty medycyny pracy, który rozpoznali u ubezpieczonej poniższe schorzenia : - niedowład mięśni wewnętrznych krtani z niedomykalnością fonacyjną głośni z dysfonią – choroba zawodowa, - zapalenie tylne krtani, - przewlekły podsychający nieżyt błony śluzowej nosa i gardła, - łuszczycowe zapalenie stawów w trakcie leczenia biologicznego, - tętniak mózgu niepęknięty do dalszej obserwacji, - przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. Zdaniem biegłych sądowych ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy w związku z chorobą zawodową. - dowód opinia biegłych sądowych ( k. 22 - 25 i k. 40 - 42 akt ). Pomimo wyznaczonego terminu, żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń do opinii W tej sytuacji Sąd pozytywnie ocenił opinie biegłych sądowych, ich treść była spójna, logiczna i przekonująca, a oparta została na dokumentacji medycznej oraz specjalistycznej wiedzy i doświadczeniu biegłych sądowych. Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym dowód z opinii biegłych sądowych uznał, że odwołanie ubezpieczonej nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. wniesione odwołanie oddalił. Zgodnie z brzmieniem art. 98 k.p.c. nie było podstaw do uwzględnienia wniosku ubezpieczonej o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Karolina Chudzinska