Sygn. akt I AGa 367/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 stycznia 2025 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Żelazowski Protokolant:

§ 1

pkt 1) i pkt 2) k.p.c., poprzez niewskazanie w uzasadnieniu wyroku podstawy faktycznej rozstrzygnięcia obejmującej ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co uniemożliwia dokonanie kontroli instancyjnej wyroku w całości, 1) Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj. art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 229 k.p.c., poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i ustalenie, że pozwana A. S. przyznała w postępowaniu rozpoznawczym fakty mające stanowić przesłanki odpowiedzialności członka zarządu z art. 299 k.s.h., podczas gdy takie przyznanie nie miało miejsca, 2) Naruszenie przepisu postępowania mające istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj. art. 233 § 1 k.p.c., poprzez brak dokonania przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych na podstawie zebranego materiału dowodowego i brak oceny tego materiału dowodowego. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów wnoszę o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. Zgodzić należy się także z tym, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku narusza przepis art.

§ 1k.p.c.

Winno ono bowiem zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, obejmującej ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Sąd Okręgowy nie dokonał ustaleń faktycznych na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, ani nie dokonał wszechstronnej, odpowiadającej zasadom wyrażonym w art. 233 k.p.c. oceny dowodów. W uzasadnieniu wyroku próżno doszukiwać się ich wartościowania na te, którym dał wiarę oraz takie, które uznał za niewiarygodne, a także przyczyn takiej oceny. Ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego sprowadzają się właściwie wyłącznie do powielenia twierdzeń strony powodowe przytoczonych na uzasadnienie zgłoszonego w pozwie żądania bez jakiegokolwiek odniesienia do zarzutów zgłoszonych przez pozwaną odnośnie podstaw jej odpowiedzialności na podstawie art. 299 ksh, przy bezzasadnym przyjęciu, że pozwana okoliczności te przyznała. Wymienione uchybienia uniemożliwiają kontrolę instancyjną zaskarżonego wyroku bez narażenia się na zarzut pozbawienia stron dwuinstancyjnego procesu. Brak stosownych ustaleń i rozważań nie pozwala na ocenę zasadności roszczenia zgłoszonego przez stronę powodową. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 §4 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy oceni żądanie pozwu po poczynieniu ustaleń w przedmiocie zarzutów pozwanej i ich recenzji, w sposób właściwy odnosząc się do zgromadzonych w sprawie dowodów i kompleksowo je oceniając, a także należycie uzasadni rozstrzygnięcie zgodnie z wymogami przewidzianymi w art.

§ 1

k.p.c.