IV Ka 66/25

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 66/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.
2. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 8 października 2024 roku w sprawie o sygn. akt II K 626/
3. 0.11.
4. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.
5. Granice zaskarżenia 0.11.3.
6. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
7. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.
8. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
9. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.
10. Ustalenie faktów 0.12.1.
11. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Skazany był leczony neurologicznie od 2000 roku z powodu dolegliwości bólowych kręgosłupa szyjnego, lędźwiowego, barków, kończyn dolnych, zwyrodnień wielostawowych. Z uwagi na schorzenie kręgosłupa lędźwiowego został zakwalifikowany do leczenia operacyjnego zespołu cieśni kanału prawego nadgarstka. Zdiagnozowano u niego również rwę kulszową prawostronną częściowo porażenną, nawykowe zwichnięcie stawu ramienne prawego, dyskopatię odcinka L-S oraz aksonalne uszkodzenie włókien czuciowych prawego nerwu łokciowego, a także jaskrę kąta zamkniętego. Skazany został zaliczony do stopnia niepełnosprawności umiarkowanego, a w konsekwencji uznano, że może wykonywać pracę jedynie w warunkach chronionych. Nadto skazany cierpi na naczyniopochodne uszkodzenie mózgu oraz korowe zaniki tkanki mózgowej, które prowadzą do ostrych bólów i zawrotów głowy, te zaś do utraty przytomności. Od 2016 roku jest również leczony z powodu nawracających zaburzeń depresyjno-lękowych, przebiegających pod postacią zaburzeń nastroju, apatii, adynamii, lęki, niepokoju i zaburzeń snu. Skazany był zakwalifikowany do leczenia operacyjnego barku P. Skazany w izolacji penitencjarnej przebywa od dnia 05.01.2024 r., kiedy to do odbycia kary został doprowadzony przez funkcjonariuszy Policji. Podczas pobytu w Areszcie Śledczym w G. jego zachowanie było naganne. Aktualnie przebywa w Zakładzie Karnym w S. i zachowanie skazanego jest zmienne. Zo­stał cztery razy nagrodzony regulaminowo m. in za udzielanie się na rzecz oddziału mieszkalnego. Sporządzono sześć wniosków o wymierzenie kary dyscyplinarnej - łącznie ukarany cztery razy - m.in. za: niewłaściwe zachowanie oraz kwestionowanie poleceń (ostatni raz karany 17.10.2024 r.). Obecnie przestrzega przepisów i nie sprawia problemów wychowawczych. W stosunku do przełożonych prezentuje właściwe postawy i zachowania. Osa­dzony nie jest uczestnikiem podkultury przestępczej. Prognoza penitencjarna na obecnym etapie odbywania kary jest pozytywna. Dokumentacja; Opinia o skazanym Koperta k.161, k. 168, k. 164-164v 0.12.1.
12. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.
13. Ocena dowodów 0.12.2.
14. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dowody w postaci dokumentacji oraz opinii ZK w S.. Dokumenty są obiektywne, pochodzące od fachowych podmiotów. 0.12.2.
15. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1 Od wyroku łącznego wydanego przez sąd I instancji w ustawowym terminie apelacje wnieśli skazany i jego obrońca. Obrońca A. S. w złożonej apelacji pisemnej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej kary polegającą na wymierzeniu kary łącznej 2 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy właściwości osobiste skazanego i jego postawa po popełnieniu przestępstwa uzasadniały zastosowanie systemu pełnej absorpcji i wymierzenie mu kary łącznej w wymiarze 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Skazany w złożonej apelacji pisemnej podniósł, że wyrok łączny wydany przez sąd I instancji jest krzywdzący dla niego i nie zgadza się z opiniami dotyczącymi jego zachowania wydanymi przez jednostki penitencjarne, w których odbywał karę pozbawienia wolności. Ponadto nie brał udziału w rozprawie przed sądem I instancji , pomimo złożonego wniosku o przeprowadzenie wideokonferencji z jego udziałem na rozprawie przed sądem rejonowym. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd okręgowy podziela ustalenia sądu meriti, iż w realiach przedmiotowej sprawy zasadne było zastosowanie poprzez art. 4 § 1 kk wobec skazanego przepisów art. 85 kk i art. 86 kk w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 czerwca 2020 roku. Sąd I instancji dokonał analizy wydanych prawomocnych wyroków skazujących A. S. za popełnione przestępstwa i uzasadnił dlaczego w wydanym wyroku łącznym zastosował przepisy Kodeksu karnego o karze łącznej obowiązujące do dnia 24 czerwca 2020 roku. Przypomnieć należy, iż art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 roku o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID -19 (Dz.U z 2020 r. poz. 1086). stanowi, że przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu dotychczasowym stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie nowelizacji (a więc przed dniem 24 czerwca 2020 r.), natomiast ust. 2 stanowi, iż przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych po dniu jej wejścia życie (a więc po dniu 24 czerwca 2020 r.). Przyjąć zatem należy, iż z treści wskazanego przepisu międzyczasowego wynika jedynie, że dotyczy on dwóch tylko sytuacji, a mianowicie takiej, gdy wszystkie kary zostały prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie tej ustawy, tj. przed dniem 24 czerwca 2020 r. oraz takiej, gdy wszystkie kary zostały prawomocnie orzeczone po dniu wejścia w życie tej ustawy, a więc po dniu 24 czerwca 2020 r. Oznacza, to że ustawodawca formułując przepis międzyczasowy w ustawie nowelizującej z dnia 19 czerwca 2020 roku nie zawarł w niej normy kolizyjnej dla sytuacji, w której część skazań nastąpiła przed dniem 24 czerwca 2020 r., a część już po tej dacie, a pomimo to warunki do wydania wyroku łącznego w oparciu o przepisy nowe lub dotychczas obowiązujące ( albo jedne i drugie jednocześnie) w dalszym ciągu zachodzą. Uznać więc należy, że w zakresie, w jakim we wskazanej ustawie brak jest odpowiednich regulacji, powstałą w ten sposób „ lukę ” prawną wypełnić muszą ogólne reguły rozstrzygania kolizji ustaw w czasie - w tym przypadku art. 4 § 1 kk (por. postanowienie SA w Lublinie z dnia 27 stycznia 2021 r. w sprawie II AKz 2/21; postanowienie SA w Szczecinie z dnia 5 maja 2021 r., II AKz 167/21; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 25 listopada 2020 r., II AKz 346/20; komentarz do art. 4 kk w: Kodeks Karny. Część Ogólna. Komentarz do art. 1 – 116; red. prof. dr hab. Michał Królikowski, prof. dr hab. Robert Zawłocki – wszystko opubl. w Legalis el.). W przedmiotowej sprawie zastępca dyrektora Aresztu Śledczego w G. wystąpił do Sądu Rejonowego w Radomsku z pisemnym wnioskiem o rozważenie przesłanek do wydania wyroku łącznego obejmującego kary orzeczone prawomocnymi wyrokami wymienionymi we wniosku ( k-4) wydanymi przed 24 czerwca 2020 roku i po tej dacie. Sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok dokonał analizy wszystkich wydanych w stosunku do A. S. prawomocnych wyroków skazujących za przestępstwa ujętych w aktualnych danych z Krajowego Rejestru Karnego (k-2-3) i trafnie ustalił, iż zachodzą przesłanki do zastosowania poprzez art. 4 §1 kk przepisów Kodeksu karnego wprowadzonych ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku ( Dz.. U. z 2015 r. poz, 396) dotyczących orzekania kary łącznej, które obowiązywały od 01 lipca 2015 roku do 23 czerwca 2020 roku. Odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności orzeczonej kary łącznej, należy stwierdzić, iż kara łączna jest instytucją mającą na celu racjonalizację wymiaru kary, nie może być jednak sprzeczna z zapobiegawczymi i wychowawczymi celami kary i działać demoralizująco na sprawców przestępstw, w ten sposób, iż premiuje sprawców wielokrotnych niższym wymiarem kary w wyniku orzeczenia kary łącznej. (za: Wyrok SA w Białymstoku z 22.10.2019 r., II AKa 182/19, LEX nr 3222191). Sąd I instancji prawidłowo ocenił, a także właściwie zważył okoliczności wskazywane przez obrońcę skazanego przy wymiarze orzeczonej kary łącznej takie jak jego stopień resocjalizacji, warunki osobiste, czy bliskość czasową i podmiotową popełnionych przez skazanego przestępstw. Sąd rejonowy orzekając karę łączną pozbawienia wolności w wyroku łącznym poruszał się w granicach od: 1 roku i 4 pozbawienia wolności (będącej najwyższą ze wszystkich kar jednostkowych wymierzonych skazanemu) do kary 3 lat pozbawienia wolności. Zgodnie z treścią art. 85a kk orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przepis ten wskazuje dyrektywy priorytetowe. Poza nimi dalej aktualne, jako pomocnicze są wzajemne relacje między przestępstwami, za które orzeczono kary podlegające łączeniu, gdzie kara łączna powinna być tym bliższa systemowi absorpcji, im większe jest podobieństwo realnego zbiegu tych przestępstw, gdy między zbiegającymi się przestępstwami zachodzi ścisły związek przedmiotowy, przejawiający się w ich bliskości czasowej, bądź tożsamości pokrzywdzonego, tożsamości lub podobieństwie naruszonych dóbr prawnych i podmiotowy, obejmujący tożsamość lub podobieństwo formy winy i motywacji sprawcy. W kontekście osiągnięcia celów zapobiegawczych i wychowawczych, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, uwzględnić na korzyść skazanego należało, iż zaskarżony wyrok łączny jest pochodną popełnienia przez A. S. czynów wyczerpujących ustawowe znamiona z art. 190a § 1 k.k. oraz z art. 190 § 1 kk. Groźby bezprawne pochłonięte zostały również przez kwalifikację z art. 190a § 1 kk w sprawie o sygnaturze akt II K 1149/21 jako element przestępstwa wieloczynowego. Sposób działania oskarżonego był podobny. Przestępstwa jednak zostały popełniane w przedziale czasowym około pięciu lat, a czyny przestępcze były skierowane wobec różnych pokrzywdzonych. Związek przedmiotowy i temporalny nie zachodzi w przypadku przestępstwa oszustwa, za które został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Działdowie wydanym w dniu 28 września 2022 roku w sprawie o sygn. akt II IK 355/
16. Podkreślić należy, że skazany jest sprawcą wielokrotnym, popełnił wiele czynów o znacznej społecznej szkodliwości, jednocześnie wykazując całkowite lekceważenie dla porządku publicznego – co więcej popełniał przestępstwa będąc uprzednio skazanym za czyny podobne. Nie skorzystał z dobrodziejstwa okresu probacji, dopuszczając się ponownie w jego okresie przestępstwa. Zachowanie skazanego podczas pobytu w izolacji penitencjarnej uległo ostatnio poprawie. W aktualnej opinii o skazanym z Zakładu Karnego w S. stwierdzono, że prognoza penitencjarna na obecnym etapie odbywania kary jest pozytywna. Niemniej zachowanie skazanego było zmienne. Schorzenia jakie występują u skazanego mają charakter przewlekły i wdrożone jest ich stosowne leczenie. Gdyby stan zdrowia skazanego uległ pogorszeniu może ubiegać się o przeniesienie do zakładu karnego z oddziałem szpitalnym. Sąd okręgowy uznał, iż wymiar kary łącznej pozbawienia wolności w zaskarżonym wyroku łącznym jest co do zasady właściwy. Sąd rejonowy stosując zasadę asperacji poprawnie ulokował wymiar kary łącznej pozbawienia wolności w odpowiednim miejscu między jej dolną, a górną granicą. Zastosowanie w przedmiotowej sprawie wnioskowanej przez obrońcę skazanego zasady pełnej absorbcji, w istocie biorąc pod uwagę powyższe rozważania, prowadziłoby do premiowania popełnienia wielu przestępstw, a w następstwie do demoralizacji sprawcy i przekreślenia idei sprawiedliwej represji za popełnione czyny. Odnosząc się do zarzutów zawartych w apelacji skazanego podnieść należy, że na rozprawie w dniu 19 września 2024 roku sąd I instancji wyznaczył skazanemu obrońcę z urzędu w osobie adwokata A. T. ( k-35), która brała udział w rozprawie w dniu 08 października 2024 roku ( k-42) i sąd I instancji zgodnie z treścią art. 573§ 2 kpk w zw. z art. 451 kpk nie miał obowiązku umożliwienia skazanemu osobistego udziału w rozprawie. W dniu 15 października 2024 roku skazany ustanowił obrońcę w przedmiotowej sprawie w osobie adwokata J. S. ( k-49) i dlatego sąd rejonowy wydał w dniu 22 października 2024 roku postanowienie o cofnięciu skazanemu wyznaczonego obrońcy z urzędu (k-62). Sąd okręgowy uzupełnił postępowanie dowodowe dołączając do akt aktualną opinię o skazanym z Zakładu Karnego w S. z treści której wynika, że zachowanie skazanego podczas pobytu w tej jednostce penitencjarnej było zmienne i aktualnie zachowuje się poprawnie. Wydana opinia przez zastępcę dyrektora Zakładu Karnego w S. w ocenie sądu okręgowego nie budzi wątpliwości i nie uzasadnia obniżenia orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności skazanemu w zaskarżonym wyroku łącznym. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie wobec skazanego kary łącznej na zasadzie pełnej absorbcji (sprecyzowano podczas rozprawy apelacyjnej). ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Skoro zarzuty podniesione w apelacjach skazanego i jego obrońcy okazały się bezzasadne, to brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez obrońcę skazanego.
17. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
18. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.
19. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.
20. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony przez skazanego A. S. i jego obrońcę wyrok łączny wydany przez Sąd Rejonowy w Radomsku w dniu 08 października 2024 w sprawie sygn. akt II K 626/
21. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Skoro zarzuty podniesione w apelacjach skazanego i jego obrońcy okazały się bezzasadne i brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku z urzędu , to sąd okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok łączny w mocy. 0.15.
22. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.
23. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.
24. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.
25. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.
26. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
27. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności pkt 2 Na podstawie art. 624 § 1 kpk sąd okręgowy zwolnił skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, albowiem jest on osobą odbywającą karę pozbawienia wolności i ponoszenie wydatków byłoby zbyt uciążliwe dla skazanego.
28. PODPIS 0.11.
29. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca skazanego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Skarżone jest rozstrzygnięcie co do wysokości kary łącznej pozbawienia woln ości. 0.11.3.
30. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
31. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.
32. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 0.11.
33. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację skazany Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Skarżone jest rozstrzygnięcie co do wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności, a także obrazy przepisów postępowania mającej wpływ na treść wydanego wyroku, poprzez pozbawienie skazanego możliwości uczestnictwa w rozprawie przed sądem I instancji. 0.11.3.
34. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
35. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.
36. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana