poprzez brak uzasadnienia prawnego wyroku - samo uzasadnienie zawiera niemalże wyłącznie część opisową a uzasadnienie prawne rozstrzygnięcia mieści się na niewiele ponad stronie a nadto nie spełnia wymogów w zakresie obowiązku przedstawienia argumentów przekonywujących za wydanym rozstrzygnięciem; 5) art. 5 k.c. poprzez nadużycie m.in. dobrych obyczajów i zasad współżycia społecznego albowiem zauważone i będące przedmiotem postępowania karnego powiązania (zapewne też i wpływy) Wykonawcy z pracownikami Skarżącego wskazują na możliwość posiadania wiedzy w zakresie prowadzonego postępowania (np. zadeklarowanie ceny ofertowej o identycznej wartości jaką zmierzał Skarżący przeznaczyć na wynagrodzenie dla celów zawarcia umowy) oraz w zakresie spraw organizacyjnych, Zamawiającego stanowić mogą o nieuprawnionym wykorzystaniu wiedzy nabytej w trakcie wykonywania obsługi prawnej przez Wykonawcę na rzecz Zamawiającego; 6) art. 58 § 1 i 2 k.c. poprzez pominięcie przez skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej, że czynności prawne podjęte w sprawie przetargu pozostają nieważne w związku z naruszeniem dobrych obyczajów i przepisów prawa w zakresie ważności czynności prawnych dokonanych przez Wykonawcę. Wobec powyższych zarzutów Skarżący wniósł o: 1) zwrócenie się do Prokuratury Okręgowej w K. celem ustalenia aktualnego stanu sprawy prowadzonej w zakresie nieprawidłowości w postępowaniu (...), o numerze referencyjnym (...) (podejrzenie tzw. ustawienia przetargu publicznego); 2) wezwanie do udziału w sprawie Prokuratury w trybie art. 59 k.p.c. i art. 60 k.p.c.; 3) przeprowadzenie rozprawy; 4) zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez oddalenie odwołania w całości względnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Krajową Izbę Odwoławczą; 5) zasądzenie od Odwołującego na rzecz Skarżącego/Zamawiającego kosztów postępowania za postępowanie odwoławcze i skargowe. W odpowiedzi na skargę Przeciwnik Skargi Kancelaria Radców Prawnych (...)sp. j. wniósł o oddalenie skargi na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 5 lipca 2024 roku (sygn. akt KIO 2025/24) jako oczywiście bezzasadnej, stosownie do treści art. 588 ust. 2 ustawy PZP oraz zasądzenie od Skarżącego na rzecz Przeciwnika Skargi zwrotu kosztów postępowania skargowego, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Dnia 25 listopada 2025 roku na rozprawie w ramach postępowania skargowego Sąd Zamówień Publicznych postanowił oddalić wniosek o wezwanie Prokuratury do udziału w postępowaniu w trybie art. 59 k.p.c. oraz art. 60 k.p.c. Wskazać w tym miejscu należy, iż Prokuratura posiada wiedzę o tym, że toczy się przedmiotowe postępowanie skargowe, a pomimo tego nie skorzystała z prawa wstąpienia do postępowania. Sąd Okręgowy miał także na względzie specyfikę postępowania o udzielnie zamówienia publicznego, a mianowicie, że jest to postępowanie, które powinno zakończyć się w możliwie krótkim terminie, z uwagi na wydatkowanie środków publicznych podlegających rozliczeniu przez Zamawiających w określonych terminach, niejednokrotnie warunkującym w ogóle możliwość skorzystania z nich. Wobec powyższego za niezasadne należało uznać wzywanie Prokuratury do udziału w postępowaniu. Sąd Okręgowy – Sąd Zamówień Publicznych zważył, co następuje: W ocenie Sądu Okręgowego skarga Zamawiającego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. im. (...) nie była zasadna. Sąd Okręgowy nie prowadził postępowania dowodowego, ani nie zmienił ustaleń faktycznych Krajowej Izby Odwoławczej, na podstawie art. 387 § 2 1 k.p.c. (który stosownie do treści art. 579 ust. 2 ustawy PZP znajduje odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi), zatem ograniczy się do przedstawienia jedynie wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne dokonane przez Krajową Izbę Odwoławczą stanowiące podstawę uwzględnienia odwołania złożonego przez Wykonawcę Kancelarię Radców Prawnych (...) sp. j., jak i wywody prawne zawarte w uzasadnieniu wyroku Izby. Zauważyć też należy, iż w istocie wywody zawarte w części merytorycznej skargi sprowadzają się do prezentowania przez Skarżącego – Zamawiającego własnej, a konkurencyjnej wobec Krajowej Izby Odwoławczej oceny faktycznej i prawnej sprawy. W ocenie Sądu Okręgowego natomiast Krajowa Izba Odwoławcza w sposób staranny, wyczerpujący i wszechstronny wyjaśniła podstawy uwzględnienia odwołania w niniejszej sprawie. Ocena materiału dowodowego została dokonana w sposób wszechstronny i bezstronny, nie naruszała granic oceny swobodnej, była zgodna z zasadami doświadczenia życiowego oraz nie zawierała błędów faktycznych lub logicznych, stąd ustalenia te Sąd Okręgowy uznaje za własne. Sąd Okręgowy w całości podziela także argumentację prawną przedstawioną przez Krajową Izbę Odwoławczą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Wszystkie podniesione przez Skarżącego Zamawiającego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. im. (...) zarzuty należało uznać za bezpodstawne, a stanowisko wyrażone w zaskarżonym wyroku Krajowej Izby Odwoławczej za prawidłowe. Skarżący w pierwszej kolejności wystosował zarzut naruszenia art. 255 pkt 5 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP poprzez nieuznanie podstaw do unieważnienia postępowania w postaci istnienia interesu publicznego. Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć (art. 255 pkt 5 ustawy PZP). Przywołania w tym miejscu wymaga art. 16 ustawy PZP statuujący kardynalne zasady prawa zamówień publicznych, zgodnie z którym Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców, przejrzysty oraz proporcjonalny. Podkreślenia należy, że obowiązek unieważnienia postępowania na podstawie art. 255 pkt 5 ustawy PZP jest uwarunkowany kumulatywnym spełnieniem wszystkich przesłanek, tj. wystąpienia istotnej zmiany okoliczności powodującej, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, oraz istotnej zmiany okoliczności, której nie można było wcześniej przewidzieć. W ocenie Sądu Okręgowego Skarżący – Zamawiający nie wykazał, iż jego decyzja o unieważnieniu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego była prawidłowa, albowiem żadna ze wskazanych w art. 255 pkt 5 ustawy PZP przesłanek nie została spełniona. W przedmiotowej sprawie Skarżący nie wykazał, aby nastąpiła istotna zmiana okoliczności, nie wykazał, że wykonanie zamówienia nie leżało w interesie publicznym, jak również, że faktu zmiany można było wcześniej przewidzieć. Zmiana okoliczności stanowiąca podstawę unieważnienia postępowania musi być istotna. Ze względu na brak ustawowego wyjaśnienia pojęcia istotności pomocniczo można odwołać się do jego znaczenia w języku potocznym. Powinna to być tylko zmiana usuwająca potrzebę wykonania zamówienia lub kontynuowania postępowania w świetle interesu publicznego. Chodzi tu o powiązanie kauzalne tego typu, że zmiana okoliczności ma stanowić warunek niezbędny (conditio sine qua non) zaprzestania kontynuacji postępowania lub wykonania zamówienia. Jest to bowiem takiej natury zmiana, że nikt działający racjonalnie nie byłby jej w stanie przewidzieć przed wszczęciem postępowania o udzielenie zamówienia. Skoro tak, może polegać na odpadnięciu warunków istniejących w momencie wszczęcia postępowania, powstaniu nowych, dotychczas nieistniejących okoliczności albo takich, których rozwoju nie dało się przewidzieć ( A. Gawrońska-Baran [w:] E. Wiktorowska, A. Wiktorowski, P. Wójcik, A. Gawrońska-Baran, Prawo zamówień publicznych. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2024, art. 255). Należy zgodzić się ze stanowiskiem zaprezentowanym w uzasadnieniu skarżonego orzeczenia, że w ramach przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nie doszło do istotnej zmiany okoliczności albowiem zmiana siedziby to okoliczność, która wpisywała się w ramy zwykłego ryzyka Zamawiającego związanego z jego działalnością, nie była to okoliczność istotna, nie była to także okoliczność, której Zamawiający nie mógł przewidzieć, ponieważ aktywnie uczestniczył w procesie analizy dotyczącej stanu nieruchomości, która miała stać się jego siedzibą. Powyższa okoliczność, co przyznał Zamawiający, wynikała również z dokumentów prowadzonego przez Zamawiającego postępowania pod nazwą: „ Przygotowanie i opracowanie kompleksowej analizy stanu nieruchomości „due diligence” związanej z terenami oraz budynkiem zlokalizowanym przy ulicy (...) w K. ”. Sąd Okręgowy także miał na względzie podniesioną przez Zamawiającego okoliczność, że na dzień ogłoszenia postępowania miał decyzję o braku możliwości zmiany siedziby, która związana była z decyzją Ministra Finansów z 6 października 2022 roku o braku możliwości przyznania środków finansowych na nabycie nieruchomości przy ul. (...) w K., lecz stwierdził, że Zamawiający nie wskazał dla stwierdzenia powyższego faktu żadnych dowodów. Ponadto podkreślenia wymaga, że dwa elementy zarzutu skargi wskazujące na naruszenie art. 255 pkt 5 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP wskazane w lit. c i d niezależnie od ich bezzasadności nie stanowiły ani elementu uzasadnienia decyzji o unieważnieniu postępowania wydanej przez Zamawiającego ani nie były podnoszone przed Krajową Izbą Odwoławczą - zatem nie ma podstaw do ich rozpoznania. Skarżący bowiem w ramach zarzutu numer 1 lit. c i d skargi po raz pierwszy wskazał na okoliczności, że: - udzielenie przedmiotowego zamówienia skutkowałoby niezasadnym wydatkowaniem środków publicznych i naruszeniem dyscypliny finansów publicznych w przedmiotowym postępowaniu, zaś interes publiczny jest na tyle istotny, iż musi być postawiony ponad indywidualnymi interesami uczestników postępowania, - zaistniało podejrzenie popełnienia przestępstwa w związku z organizacją przetargu. Mając na uwadze Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 27 lipca 2021 roku wydany w sprawie o sygn. akt KIO 1766/21, wskazać należy, że okoliczności faktyczne i prawne wskazane przez Zamawiającego w informacji o unieważnieniu postępowania mają znaczenie dla granic, w jakich mogą być rozpoznane środki ochrony prawnej wnoszone wobec tej czynności. Odwołanie jest środkiem ochrony prawnej dotyczącym konkretnej czynności zamawiającego, która została dokonana w danych okolicznościach faktycznych oraz prawnych i tylko w tych granicach podlega rozpoznaniu. Zarówno bowiem Krajowa Izba Odwoławcza nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu, jak i Sąd Zamówień Publicznych nie może orzekać co do zarzutów, które nie były przedmiotem odwołania (art. 555 ustawy PZP oraz art. 583 ustawy PZP). Dodatkowo w postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi nie można rozszerzyć żądania odwołania ani występować z nowymi żądaniami (art. 582 ustawy PZP). Powyższe przepisy Ustawy Prawo zamówień publicznych stanowią wyraz konsekwencji ustawodawcy, aby organy orzecznicze (Krajowa Izba Odwoławcza i Sąd Okręgowy – Sąd Zamówień Publicznych) orzekały wyłącznie w zakresie zarzutów, które sformułowane zostały pierwotnie w odwołaniu. Treść zarzutów należy odczytywać łącznie z uzasadnieniem faktycznym i twierdzeniami odwołania, w kontekście zaskarżonych czynności. Konsekwencją powyższego jest brak możliwości podawania przez Zamawiającego okoliczności uzasadniających czynność unieważnienia postępowania, które nie zostały wskazane w informacji przesłanej zgodnie z art. 260 ust. 1 PZP. Okoliczności te zostały jedynie zakomunikowane przed Krajową Izbą Odwoławczą i jako podniesione w skardze przekraczają granice wyznaczone okolicznościami faktycznymi i prawnymi wskazanymi w treści odwołania. Kolejno, twierdzenia Skarżącego, iż dotychczas podmioty świadczące obsługę prawną na rzecz zamawiającego nie wykonywały tak obszernej obsługi prawej, ograniczając się wyłącznie do dwóch 2 godzinnych dyżurów tygodniowo na rzecz Zamawiającego nie znajduje potwierdzenia w ustalonym stanie faktycznym. Zamawiający tej okoliczności nie udowodnił na etapie postępowania odwoławczego, twierdzenia nie znalazły odzwierciedlenia w materiale dowodowym, bo Zamawiający poza gołosłownymi twierdzeniami nie zaoferował żadnego dowodu, który pozwoliłby Krajowej Izbie Odwoławczej, czy też Sądowi Okręgowemu na porównanie zakresu czynności po zmianie siedziby Zamawiającego z tymi czynnościami, które znajdują się w Opisie Przedmiotu Zamówienia i wzorze umowy przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Tymczasem analiza wzoru umowy i sposobu świadczenia usługi opisanego w Opisie Przedmiotu Zamówienia prowadzi do wniosku, że obsługa prawna nie ogranicza się wyłącznie do dwóch 2 - godzinnych dyżurów tygodniowo na rzecz Zamawiającego. Co więcej, zapisy podważają koronny argument Zamawiającego w unieważnieniu postępowania, którym jest brak obowiązku uczestniczenia kancelarii w różnych komisjach wewnętrznych, podczas gdy ze wzorca umowy § 1 ust. 2 lit. p wprost wynika, że obsługa prawna odnosi się m.in. do uczestnictwa w komisjach powoływanych przez Zamawiającego - w tym komisji antymobbingowej. Ponadto już sam zapis § 1 ust. 1 projektowanych postanowień umowy wskazywał na szeroko zakreślone ramy współpracy albowiem przedmiotem zamówienia miała być usługa obsługi prawnej we wszystkich aspektach działalności Samodzielnego Publicznego zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. im. (...), w szczególności w zakresie prawa regulującego działalność z zakresu ochrony zdrowia, prawa cywilnego, prawa zamówień publicznych, ustawy o finansach publicznych, ustaw podatkowych, przepisów o ubezpieczeniach społecznych, prawa pracy, przepisów związkowych oraz aktów prawnych instytucji finansujących działalność Zamawiającego (NFZ). Z kolei § 1 ust. 2 projektowanych postanowień umowy wskazywał, iż w skład obsługi prawnej wchodzi:
poprzez brak uzasadnienia prawnego wyroku, wskazując, że samo uzasadnienie zawiera niemalże wyłącznie część opisową a uzasadnienie prawne rozstrzygnięcia mieści się na niewiele ponad stronie a nadto nie spełnia wymogów w zakresie obowiązku przedstawienia argumentów przekonywujących za wydanym rozstrzygnięciem. Jako skorelowany z tym zarzutem zawarto wniosek o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez oddalenie odwołania w całości względnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Krajową Izbę Odwoławczą. Stosownie do treści art. 579 ust. 2 ustawy PZP w postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego o apelacji, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. W tym miejscu wyjaśnić należy, że w sprawach rozpoznawanych na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego braki uzasadnienie zaskarżonego wyroku uniemożliwiające odczytanie motywów rozstrzygnięcia mogą oznaczać nierozpoznanie istoty sprawy, a co za tym idzie uzasadniać uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2012 r., I CSK 632/11, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 września 2012 r., II PK 44/12). Ogólnikowe wywody Sądu pierwszej instancji, które nie spełniają elementarnych, wymagań prawidłowego uzasadnienia orzeczenia, o jakich mowa w art.
powodują, że zaskarżony wyrok nie poddaje się kontroli instancyjnej. Przesądza to zatem o konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, bowiem w tym przypadku należy uznać, iż nie została rozpoznana istota sprawy. Zmiana wyroku i oddalenie powództwa byłoby natomiast rozstrzygnięciem przedwczesnym, bowiem strony powodowej nie mogą obciążać negatywne konsekwencje nieprawidłowego procedowania Sądu pierwszej instancji. Tymczasem w postępowaniu skargowym prowadzonym na podstawie ustawy Prawo zamówień publicznych możliwość uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania została wprost i jednoznacznie wyłączona przez art. 588 ust. 2 zd. drugie tej ustawy. Oznacza to, że nawet w przypadku tak dalekich wadliwości uzasadnienia wyroku Krajowej Izby Odwoławczej, że uniemożliwiają one ocenę prawidłowości toku wywodu Izby, będącego podstawą rozstrzygnięcia, uchylenie wyroku z uwagi na nierozpoznanie istoty sprawy nie jest możliwe. Sprawa pozostaje w Sądzie Zamówień Publicznych i to skład orzekający tegoż Sądu czyni stosowne ustalenia i rozważania. Natomiast podkreślić także należy, iż to sama ustawa Prawo zamówień publicznych reguluje jak powinno wyglądać uzasadnienie Krajowej Izby Odwoławczej wskazując w art. 559 ust. 2 ustawy PZP, że uzasadnienie orzeczenia powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, w tym ustalenie faktów, które Izba uznała za udowodnione, dowodów, na których się oparła, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówiła wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wskazanie podstawy prawnej orzeczenia z przytoczeniem przepisów prawa. Zatem ani art.
nie ma zastosowania do oceny uzasadnienia Krajowej Izby Odwoławczej, ani art. 386 § 4 k.p.c. w zakresie możliwych rozstrzygnięć Sądu Zamówień Publicznych. Nietrafny był więc zarzut naruszenia art.
W świetle przytoczonych ustaleń i wniosków, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uznania zasadności zarzutów podniesionych przez Skarżącego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. im. (...), co na podstawie art. 588 ust. 1 ustawy PZP musiało skutkować oddaleniem skargi jako bezzasadnej. Sąd Okręgowy o kosztach postępowania skargowego orzekł stosownie do treści art. 589 ust. 1 ustawy PZP statuującego zasadę odpowiedzialności za wynik sporu i tym samym obciążył Skarżącego – Zamawiającego kosztami postępowania w całości jako stronę przegrywającą. Koszty postępowania wywołanego wniesieniem skargi, poniesione przez Przeciwnika Skargi Kancelarię Radców Prawnych (...) sp. j. sprowadzają się do wynagrodzenia reprezentującego go radcy prawnego w kwocie 3 600 zł ustalonej na podstawie § 14 ust. 2a pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.). Stosownie do treści art. 98 § 1 1 k.p.c. koszty zostały przyznane wraz odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o kosztach do dnia zapłaty. W konsekwencji Sąd Okręgowy zasądził od Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w K. im. (...)na rzecz Kancelarii Radców Prawnych (...)spółki jawnej w K. 3 600,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się tego orzeczenia o kosztach do dnia zapłaty. Mając powyższe na względzie Sąd Zamówień Publicznych orzekł jak w sentencji wyroku. sędzia Małgorzata Siemianowicz - Orlik sędzia Sylwia Paschke sędzia Jolanta Stasińska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.