kk i za to na podstawie art.
na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat tytułem próby, III. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk w okresie próby zobowiązuje oskarżonego do pisemnego informowania Sądu co 6 (sześć) miesięcy o przebiegu okresu próby, IV. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 5000 zł (pięć tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, V. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat, VI. na podstawie art. 63 § 4 kk na poczet środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów zalicza okres zatrzymania prawa jazdy nr (...) od dnia 7 maja 2025 roku, VII. na podstawie art. 44b § 4 kk w zw. z art.
kk orzeka wobec oskarżonego obowiązek spełnienia nawiązki w wysokości 5.000 zł (pięć tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, VIII. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty a wydatkami poniesionymi od chwili wszczęcia postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 554/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 2. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. G. N.
W ocenie Sądu wymierzona kara nie jest karą surową i w odpowiednim stopniu uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu sprawcy, zawinienie oraz cele kary. Jest to także odpowiednia reakcja karna biorąc pod uwagę skutki przestępstwa popełnionego przez oskarżonego. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie dolegliwość dla oskarżonego orzeczonej kary nie przekracza stopnia winy oraz uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu. Ponadto przy wymiarze kary Sąd kierował się celami zapobiegawczymi w stosunku do oskarżonego, a także potrzebami w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Po stronie oskarżonego nie zaistniały żadne okoliczności wyłączające winę. Jest to osoba dorosła, która rozumiała znaczenia czynu i mogła pokierować swoim postępowaniem. Ponadto oskarżonego do prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości nie zmusiła żadna nadzwyczajna okoliczność. Stopień społecznej szkodliwości czynu był duży. Na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu miała wpływ analiza przesłanek podmiotowych i przedmiotowych. Oskarżony mając pełną świadomość, że znajduje się w stanie nietrzeźwości, kierował pojazdem po drodze, mając stężenie alkoholu przekraczające wielokrotnie dopuszczalne normy. Tym samym stwarzał realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego. Decydując o tym czy kara pozbawienia wolności ma być orzeczona w postaci bezwzględnej, czy też z warunkowym zawieszeniem jej wykonania Sąd kierował się tym w jakiej postaci kara ta osiągnie cele wobec sprawcy przestępstwa. Sąd oceniając postawę oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia uznał, że dla wdrożenia oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego nie będzie konieczne wykonanie kary. Kluczowe znaczenie w przyjęciu pozytywnej prognozy kryminologicznej miały warunki osobiste oskarżonego, w szczególności dotychczasowy sposób życia. Ponadto z ustaleń faktycznych wynika, że w chwili czynu oskarżony nie był karany sądownie. W ocenie Sądu niskie jest prawdopodobieństwo, że pomimo zawieszenia wykonania kary, powróci na drogę przestępstwa. Tym samym w rozpatrywanej sprawie, zgodnie z art. 69 § 1 k.k., warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności będzie wystarczające dla osiągnięcia w stosunku do oskarżonego celów postępowania. Orzeczony przez Sąd okres 2 lat próby będzie właściwy do wykazania się przez oskarżonego wolą nie popełniania więcej czynów zabronionych oraz potwierdzeniem zasadności zastosowania wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Konieczność informowania Sądu o przebiegu okresu próby na piśmie co 6 miesięcy wspomoże natomiast proces resocjalizacji oskarżonego. G. N.
§ l kk wysoka społeczna szkodliwość czynu wyraża się w zagrożeniu jakie pijany kierowca stwarza dla innych użytkowników ruchu, czego najbardziej miarodajnym wskaźnikiem jest stopień upojenia alkoholowego sprawcy. Kierowca w takim stanie (2 promile) zgodnie ze wskazaniami nauki, ale także doświadczenia życiowego - jest na tyle pijany, że stwarza poważne zagrożenie dla innych użytkowników ruchu drogowego. Przeciwko złagodzeniu tego środka karnego przemawia też nagminność tego rodzaju przestępstw. Sądowi wiadomo z urzędu, że sprawcy czynów z art.
kk jako najbardziej dolegliwe - spośród całego katalogu kar i środków karnych przewidzianych przez ustawodawcę za te czyny - odbierają właśnie zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych (po bezwzględnej karze pozbawienia wolności) i dlatego zagrożenie tym środkiem karnym chyba najskuteczniej (chociaż wciąż nie dość skutecznie!) powstrzymuje kierowców przed prowadzeniem auta po pijanemu a ewentualna pobłażliwość sądów w zakresie stosowania tego środka nie służyłaby więc zwalczaniu nagminności tych przestępstw. Na podstawie art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od 7 maja 2025 roku. G. N.
kk orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci obowiązku spełnienia nawiązki w wysokości 5.000 zł (wysokość minimalna) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. W przedmiotowej sprawie nie mógł mieć zastosowania przepis art. 44b § 1 i 2 kk (przepadek pojazdu lub jego równowartości) z uwagi na fakt, iż pojazd, którym poruszał się oskarżony stanowi własność firmy (...) sp. z o.o. w T. a oskarżony prowadząc pojazd wykonywał czynności zawodowe.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.