← Polska

I C 1261/24

Sygn. akt I C 1261/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 listopada 2024 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Adam Bojko po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2024 r. w Piotrkowie Trybunalskim na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa B. B. przeciwko R. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowa (...) w D. o zapłatę

  1. utrzymuje w mocy nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym wydany przez Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w dniu 29 maja 2024 roku w sprawie sygnatura akt I Nc 51/24 w części obejmującej ustawowe odsetki za opóźnienie od kwoty 95 109,73 zł (dziewięćdziesiąt pięć tysięcy sto dziewięć złotych siedemdziesiąt trzy grosze ) od dnia 2 grudnia 2023 roku do dnia 28 marca 2024 roku, a od kwoty 47 668,24 zł (czterdzieści siedem tysięcy sześćset sześćdziesiąt osiem złotych dwadzieścia cztery grosze ) od dnia 6 grudnia 2023 rok do dnia 28 marca 2024 roku;
  2. uchyla nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym wydany przez Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w dniu 29 maja 2024 roku w sprawie sygnatura akt I Nc 51/24 w pozostałej części;
  3. umarza postępowanie w części obejmującej żądanie zasądzenia kwoty 142 777,97 zł (sto czterdzieści dwa tysiące siedemset siedemdziesiąt siedem złotych dziewięćdziesiąt siedem groszy);
  4. oddala powództwo w pozostałej części;
  5. zasądza od powoda B. B. na rzecz pozwanego R. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowa (...) w D. kwotę 3 570 zł (trzy tysiące pięćset siedemdziesiąt złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1261/24 UZASADNIENIE W pozwie wniesionym w dniu 26 lutego 2024 r. powód B. B. zażądał zasądzenia od pozwanego R. K. w postępowaniu nakazowym kwoty 95 109,73 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 2 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty oraz kwoty 47 668,24 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty, a ponadto wraz z kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że będąc rolnikiem, zawarł z pozwanym dwie umowy sprzedaży kukurydzy mokrej, które zostały zrealizowane w dniach 14 listopada 2023 r. i 17 listopada 2023 r. Pozwany nie wywiązał się jednak z obowiązku zapłaty za zakupiony towar. W dniu 29 maja 2024 r. Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym zgodnie z żądaniem pozwu. W dniu 18 czerwca 2024 r. pozwany R. K. wniósł zarzuty od powyższego nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości. W uzasadnieniu zarzutów pozwany wskazał, że w dniu 28 marca 2024 r. zapłacił powodowi kwotę 142 777,97 zł dochodzoną pozwem, a powód pomimo otrzymania zapłaty nie cofnął pozwu, w związku z czym nakaz zapłaty powinien być uchylony, a powództwo oddalone. W odpowiedzi na zarzuty powód cofnął pozew co do kwoty 142 777,97 zł wraz ze zrzeczeniem się roszczeniem, podtrzymując żądanie zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 7 listopada 2023 r. pomiędzy powodem, a pozwanym została zawarta umowa zakupu nr OZ- (...). Na podstawie umowy powód zobowiązał się sprzedać pozwanemu kukurydzę mokrą w ilości 150 ton, a pozwany zobowiązał się zapłacić cenę w wysokości 420 zł netto za tonę powiększoną o podatek VAT 7 %. Umowa miała być zrealizowana w terminie do 14 listopada 2023 r. /dowód: umowa zakupu OZ- (...) k. 22 – 22 odwrót/ W dniu 17 listopada 2023 r. pozwany wystawił fakturę VAT (...) nr (...) na kwotę 95 109,73 zł płatną w terminie 1 grudnia 2023 r. w związku ze sprzedażą 242,74 ton kukurydzy. /dowód: faktura VAT (...) nr (...) k 23/ W dniu 16 listopada 2023 r. pomiędzy powodem, a pozwanym została zawarta umowa zakupu nr OZ- (...). Na podstawie umowy powód zobowiązał się sprzedać pozwanemu kukurydzę mokrą w ilości 130 ton, a pozwany zobowiązał się zapłacić cenę w wysokości 420 zł netto za tonę powiększoną o podatek VAT 7 %. Towar miał dostarczony kupującemu w okresie od 16 listopada 2023 r. do 17 listopada 2023 r. /dowód: umowa zakupu OZ- (...) k. 20 – 20 odwrót/ W dniu 21 listopada 2023 r. pozwany wystawił fakturę VAT (...) nr (...) na kwotę 47 668,24 zł płatną w terminie 5 grudnia 2023 r. w związku ze sprzedażą 106,96 ton kukurydzy. /dowód: faktura VAT (...) nr (...) k 21/ Sąd zważył, co następuje: Strony łączyły dwie umowy kupna sprzedaży kukurydzy mokrej , na podstawie których powód zobowiązał się sprzedać pozwanemu 280 ton kukurydzy mokrej, a pozwany zobowiązał się zapłacić powodowi cenę w wysokości 420 zł netto za jedną tonę powiększoną o podatek VAT w wysokości 7 %. Powód wywiązał się ze swojego zobowiązania dostarczając pozwanemu łącznie 349,70 ton kukurydzy, natomiast pozwany wykonał własne zobowiązanie do zapłaty ceny w łącznej kwocie 142 777,97 zł po upływie terminów określonych w umowie. Pozwany spełnił bowiem powyższe świadczenie w dniu 28 marca 2024 r., podczas gdy termin płatności kwoty 95 109,73 zł przypadał w dniu 1 grudnia 2023 r., a termin płatności kwoty 47 668,24 zł przypadał w dniu 5 grudnia 2023 r. W konsekwencji powodowi na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. przysługują ustawowe odsetki za opóźnienie od kwoty 95 109,73 zł za okres od dnia 2 grudnia 2023 r. do dnia 28 marca 2024 r., a od kwoty 47 668,24 zł za okres od dnia 6 grudnia 2023 r. do dnia 28 marca 2024 r. Z uwagi na powyższe Sąd utrzymał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 29 maja 2024 r. w części obejmującej odsetki ustawowe za opóźnienie od należności główniej za powyższe okresy. Powód cofnął powództwo w zakresie należności głównej wraz ze zrzeczeniem się roszczenia w związku z czym nakaz zapłaty w tej części podlegał uchyleniu, a postępowanie podlegało umorzeniu na podstawie art. 355 k.p.c. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 zd. 1 k.p.c., dokonując ich stosunkowego rozdzielenia, albowiem żądanie pozwu w dacie jego wniesienia było zasadne w całości, a cofnięcie powództwa co do należności głównej było następstwem zaspokojenia roszczenia już po wniesieniu pozwu. Zarazem jednak wniesienie przez pozwanego zarzutów od nakazu zapłaty w zakresie należności głównej również było uzasadnione, albowiem pozwany zaspokoił to roszczenie przed wydaniem nakazu zapłaty, a powód nie cofnął powództwa w tej części przed wydaniem nakazu zapłaty, chociaż miał taką możliwość. Pozwany przelał bowiem na rachunek powoda kwotę 142 777,97 zł w dniu 28 marca 2024 r., natomiast nakaz zapłaty został wydany dniu 29 maja 2024 r. Gdyby pozwany nie wniósł zarzutów od nakazu zapłaty co należności, nakaz zapłaty uprawomocniłby się także w tej części, co naraziłoby pozwanego na ryzyko powtórnego zaspokojenia należności głównej. Jak stanowi art. 103 § 1 k.p.c. niezależnie od wyniku sprawy sąd może włożyć na stronę lub interwenienta ubocznego obwiązek zwrotu kosztów, wywołanych ich niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. W okolicznościach sprawy zaniechanie przez powoda cofnięcia powództwa co do należności głównej po jej zaspokojeniu było działaniem niesumiennym, albowiem doprowadziło do jej uwzględnienia w nakazie zapłaty, co narażało pozwanego na ryzyko podwójnego spełnienia tego świadczenia. Niezbędne koszty procesu poniesione przez powoda wynoszą 7 202 zł i obejmują opłatę sadową od pozwu w kwocie 1 785 zł, wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem w wysokości 5 400 zł odpowiadające stawce minimalnej określonej w § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) oraz wydatek w kwocie 17 zł na koszty opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa. Niezbędne koszty procesu poniesione przez pozwanego wynoszą po 10 772 zł i obejmują opłatę sądową od zarzutów od nakazu zapłaty w kwocie 5 355 zł, wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem w wysokości 5 400 zł oraz wydatek w kwocie 17 zł na koszty opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa. Różnica między uzasadnionymi kosztami procesu poniesionymi przez każdą stronę wynosi 3 570 zł i została zasądzona od powoda na rzecz pozwanego tytułem zwrotu kosztów procesu. Od powyższej kwoty pozwanemu należą się ponadto odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty stosownie do art. 98 § 1 1 zdanie 1 k.p.c. ZARZĄDZENIE doręczyć pełnomocnikowi powoda odpis wyroku z dnia 22 listopada 2024 r. wraz z uzasadnieniem.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.