i § 4 kk; ____________________________________________________________________________ I. uznaje oskarżonego J. (...) za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia stanowiącego przestępstwo z art.
i § 4 kk precyzując, że oskarżony przestępstwa tego dopuścił się w okresie obowiązywania dożywotnich zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonych w pkt. III wyroku Sądu Rejonowego w (...) z 29 września 2022 r. sygn. akt (...) oraz w pkt. II wyroku Sądu Rejonowego w (...) z 10 października 2023 r. sygn. (...) i za to na mocy art.
na mocy art. 63 § 1 kk na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej powyżej w pkt. I wyroku zalicza oskarżonemu J. (...) okres zatrzymania od 26 października 2024 r. od godz. 12:05 do dnia 27 października 2024 r. do godz. 10:45; III. na mocy art. 42 § 3 kk orzeka oskarżonemu J. (...) środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; IV. na mocy art. 43a § 3 kk orzeka oskarżonemu J. (...) środek karny w postaci świadczenia pieniężnego poprzez zapłatę na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej kwoty 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych; V. na mocy art. 44b § 1 i § 2 kk w zw. z art.
(...) przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty 4.500 (cztery tysiące pięćset) złotych tytułem równowartości pojazdu mechanicznego prowadzonego przez oskarżonego w stanie nietrzeźwości w dniu 26 października 2024 r.; VI. na mocy art. 627 kpk zasądza od oskarżonego J. (...) na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, na co składa się 180 (sto osiemdziesiąt) złotych opłaty od kary pozbawienia wolności oraz 70 (siedemdziesiąt) złotych wydatków Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1492/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) J. (...) Jak w pkt. I wyroku. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty J. (...) urodził się w (...) r. Posiada wyższe wykształcenie, jest rozwiedziony, ma dwójkę małoletnich dzieci, na które jest zobowiązany alimentacyjnie - łączna kwota alimentów wynosi 1.900 zł. Od 3 października 2022 r. pracuje w branży budowlanej, zarabia około 4.000 zł, zatrudnia go Ł. F., prowadzący przedsiębiorstwo pod firmą Budownictwo (...). Pracodawca ten nie ma żadnych zastrzeżeń do oskarżonego, ocenia go jako bardzo dobrego pracownika. Oskarżony nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie bądź odwykowo. Jest uzależniony od alkoholu. Aktualnie uczestniczy w terapii poznawczo - behawioralnej prowadzonej przez terapeutę uzależnień D. H.. Oskarżony był pięciokrotnie karany za przestępstwa, w tym trzykrotnie za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z 13 grudnia 2019 r. sygn. (...), prawomocnym z dniem 28 grudnia 2019 r., oskarżony został skazany za przestępstwo z art.
kk na karę grzywny, orzeczono mu także 3-letni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z 29 września 2022 r. sygn. (...), prawomocnym z dniem 12 listopada 2022 r., oskarżony został skazany za przestępstwo z art.
na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności. Oskarżony został zobowiązany do poddania się terapii uzależnień oraz orzeczono mu dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z 10 października 2023 r. sygn. (...), prawomocnym z dniem 18 października 2023 r., oskarżony został skazany za przestępstwo z art.
na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności. Oskarżonemu orzeczono dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. W konsekwencji tego orzeczenia, Starosta (...) decyzją z 31 stycznia 2024 r. znak (...) (...) (...) orzekł o cofnięciu oskarżonemu uprawnień kategorii (...). Decyzji tej został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, a oskarżony odebrał ją osobiście w dniu 9 lutego 2024 r. W dniu 26 października 2024 r. w N., około godz. 12 w południe, oskarżony kierował po drodze publicznej tj. ulicy (...) samochodem osobowym marki P. (...) nr rej. (...), rok produkcji
z § 1 kk. Oskarżony prowadził w ruchu lądowym (po drodze publicznej) samochód osobowy w stanie nietrzeźwości. Dwa pierwsze badania,, przeprowadzone w miejscu zatrzymania oskarżonego przez funkcjonariuszy, wykazały odpowiednio 1,38-1,49 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu (k. 2). Należy przy tym podkreślić, że tak wysokie stężenie alkoholu w organizmie oskarżonego było zarazem stabilne, gdyż dwa kolejne badania, przeprowadzone już po godz. 13.00 czyli już ponad godzinę po zatrzymaniu oskarżonego, nadal wykazały 1.50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu (k. 4). W dacie czynu oskarżonego obowiązywały dwa dożywotnie zakazy prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczone w spawach tut. Sądu sygn. (...) i (...). Oskarżony przypisanego czynu dopuścił się świadomie, w warunkach niezakłóconej poczytalności, w zamiarze bezpośrednim (w protokołach badania trzeźwości oskarżonego widnieją zapisy, że oskarżony spożywał alkohol w postaci 1 litra whisky w tym samym dniu, musiał zatem zdawać sobie sprawę, że jest nietrzeźwy, na co zresztą wskazywał także jego opisany przez funkcjonariuszy stan – problemy z mową, koordynacją ruchową, nietrzymanie pasa ruchu). Czyn oskarżonego był bezprawny, zawiniony oraz karygodny tj. społecznie szkodliwy w stopniu większym niż znikomy – w ocenie Sądu stopień ten należy ocenić jako wysoki. Wynika to ze stężenia alkoholu, które było bardzo wysokie, drastycznie upośledzało psychomotoryczną zdolność oskarżonego do racjonalnego, bezpiecznego prowadzenia pojazdu, przez co oskarżony stwarzał duże zagrożenie dla innych uczestników ruchu. W konsekwencji czynem swoim oskarżony zrealizował wszystkie przedmiotowe i podmiotowe znamiona typu czynu zabronionego z art.
z § 1 kk, stanowił on przestępstwo opisane w tym przepisie. ☐ 1.
W ocenie Sądu wysoki stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego bezalternatywnie uzasadniał wymierzenie mu kary pozbawienia wolności. Wymierzenie oskarżonemu kary łagodniejszej rodzajowo tj. grzywny lub ograniczenia wolności było nie tylko niedopuszczalne już z powodów formalnych (o czym dalej), ale także byłoby nieuzasadnione, nieracjonalne. W dacie popełnienia czynu oskarżony był już trzykrotnie skazany za jazdę w stanie nietrzeźwości, przy czym warto odnotować, że jak wynika z wyroków w sprawach (...) i (...), stężenie alkoholu w organizmie oskarżonego również było bardzo wysokie. Mimo tych wyroków i orzeczonych nimi kar, oskarżony ponownie prowadził samochód w stanie znacznej nietrzeźwości, stwarzając duże zagrożenie na drodze. W takiej sytuacji za wymierzeniem oskarżonemu kary łagodniejszego rodzaju niż pozbawienie wolności nie przemawiały żadne godne aprobaty argumenty. Po drugie, orzeczenie kary innego rodzaju niż pozbawienie wolności byłoby – jak wspomniano - niemożliwe już z uwagi na art. 37a § 2 kk, zgodnie z którym możliwości przewidzianej w § 1 tego przepisu nie stosuje się do sprawców przestępstwa z art.
Orzeczona oskarżonemu kara 7 miesięcy pozbawienia wolności, choć w wysokości bliższej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, będzie prawidłowo realizować wszystkie cele kary związane z prewencją indywidualną (względy zapobiegawczo-wychowawcze) i generalną (społeczne oddziaływanie skazania). Nie było potrzeby surowszego karania oskarżonego. Nie zachodziły przesłanki do warunkowego zawieszenia wykonania w/w kary. Po pierwsze, w dacie czynu oskarżony był już skazany na karę pozbawienia wolności (za przestępstwo z art. 207 § 1 kk), art. 69 § 1 kk wykluczał zatem warunkowe zawieszenie kolejnej kary pozbawienia wolności. Ponadto zgodnie z art. 69 § 4 kk, warunkowe zawieszenie kary wobec sprawy przestępstwa z art.
kk może nastąpić jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, co miało miejsca w realiach niniejszej sprawy, a zwłaszcza nie przemawiało za tym to tylko, że oskarżony jest dobrym pracownikiem i uczęszcza na terapię do terapeuty uzależnień. W pkt. III wyroku Sąd zakazał oskarżonemu dożywotnio prowadzenia pojazdów mechanicznych. Rozstrzygnięcie takie wprost wynika z art. 42 § 3 kk. W pkt. IV wyroku Sąd orzekł oskarżonemu obligatoryjne świadczenie pieniężne w minimalnej wysokości przewidzianej w art. 43a § 3 kk tj. 10.000 zł. W pkt. V wyroku Sąd zawarł orzeczenie o przepadku równowartości pojazdy, które również miało obligatoryjny charakter. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności W pkt. II wyroku na poczet kary Sąd zaliczył zatrzymanie oskarżonego – zgodnie z treścią protokołu zatrzymania (k. 6).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.