Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 26 czerwca 2025 r., sygn. akt I ACa 370/24
Sygn. akt I ACa 370/24 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2025 r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący:
SSA Bogdan Ziemiański po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa (...) Bank S.A. przeciwko A. G. i M. G. przy udziale Prokuratora Okręgowego w Przemyślu o zapłatę na skutek apelacji powoda i pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 5 lutego 2024 r., sygn. akt I C 359/22, I. uchyla zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu z 5 lutego 2024 r.
SSA Bogdan Ziemiański Sygn. akt I ACa 370/24 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Przemyślu wyrokiem z 5 lutego 2024 r., sygn. akt I C 359/22:
Apelacje od tego wyroku wnieśli powód i pozwani.
Pozwani zaskarżyli wyrok w części apelacją uzupełnioną pismem z 23 kwietnia 2024 r., a to w zakresie pkt 1 ponad kwotę 16 096,55 zł wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda kwoty 16 096,55 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od daty prawomocności wyroku do dnia zapłaty oraz w zakresie co do pkt 3 i 4.
Powód zaskarżył wyrok apelacją w zakresie pkt 2 i 4 .
Pismem z 6 czerwca 2025 r. powód cofnął pozew zrzekając się dochodzonego roszczenia i wnosząc o umorzenie postępowania. Wskazał na zawarcie przez strony ugody, w której strony zrzekły się roszczeń w zakresie kosztów procesu.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Wbrew przy tym literalnej wykładni art. 203 § 1 in fine k.p.c. cofnięcie pozwu może być dokonane także po wydaniu wyroku, a przed jego uprawomocnieniem się i przed zaskarżeniem (art. 332 § 2 k.p.c.), jak też w postępowaniu apelacyjnym, kasacyjnym i ze skargi o wznowienie postępowania. Umorzenie postępowania przez sąd drugiej instancji następuje wówczas, gdy zaistnieją okoliczności, na skutek których wydanie wyroku w danej sprawie stało się zbędne lub niedopuszczalne.
Jak stanowi bowiem przepis art. 355 k.p.c. sąd umorzy postępowanie, jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem albo z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne.
W sprawie na obecnym etapie postępowania, wobec częściowego uprawomocnienia się wyroku Sądu I instancji co do pkt 1, który został zaskarżony apelacją pozwanych w pkt 1 tylko co do części należności głównej i odsetek, w pkt 3 i 4 oraz przez powoda w pkt 2 i 4 , oświadczanie w przedmiocie cofnięcia pozwu ze zrzeczeniem się roszczenia odniosło skutek wyłącznie w zakresie w jakim sprawa nie była jeszcze prawomocnie zakończona.
Wobec cofnięcia pozwu wraz ze zrzeczeniem się roszczenia, co nie wymagało zgody strony przeciwnej, na podstawie art. 386 § 3 k.p.c. Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok w odpowiedniej części w jakiej nie był on prawomocny i umorzył postępowanie w sprawie orzekając jak w pkt I postanowienia.
Sąd II instancji miał na uwadze, że zgodnie z regulacją art. 203 k.p.c. zasadą jest, iż w przypadku cofnięcia pozwu, to powoda uważa się za przegrywającego sprawę. Powyższe ma znaczenie w kontekście pkt 3 wyroku, w którym orzeczono o kosztach sądowych należnych Skarbowi Państwa, obciążając obowiązkiem ich poniesienia pozwanych w wyniku uznania ich za stronę przegrywającą. Wobec zmiany sytuacji procesowej na skutek cofnięcia pozwu, to powoda należy uznać za przegrywającego proces, jako że jego żądanie zapłaty należności głównej 121 473,55 zł ostało się w nieznacznej części co do kwoty 16 096,55 zł.
W konsekwencji rozstrzygnięcie w zakresie obciążenia pozwanych na rzecz Skarbu Państwa kosztami sądowymi, które nie jest objęte kategorią kosztów procesu, co do których strony zrzekły się w ugodzie wzajemnych roszczeń, należało zmienić w ten sposób, iż obciążono brakującą opłatą sądową stronę powodową na podstawie art. 130 3 § 2 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c., o czym orzeczono jak w pkt II postanowienia.
SSA Bogdan Ziemiański