Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu – z dnia 20 marca 2025 r., sygn. akt V GC 913/23
Sygn. akt VGC 913/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 marca 2025r.
Sąd Rejonowy w Toruniu – V Wydział Gospodarczy w składzie: przewodniczący: SSR Maciej J. Naworski protokolant: sekretarz sądowy I. serafin po rozpoznaniu dnia 20 marca 2025r., w T. na rozprawie sprawy z powództwa M. J. ( pesel (...) ) przeciwko (...) S.A. V. (...) w W. ( KRS (...) ) o zapłatę 1. stwierdza, że rozszerzenie pozwu dokonane dnia 15 lutego 2025r. było nieskuteczne, 2. zasądza od pozwanego (...) S.A. V. (...) w W. na rzecz powoda M. J. kwotę 18.685,17zł ( osiemnaście tysięcy sześćset osiemdziesiąt pięć złotych i siedemnaście groszy ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30 września 2022r. do dnia zapłaty, 3. oddala powództwo w pozostałej części, 4. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.943,82zł ( dwa tysiące dziewięćset czterdzieści trzy złote i osiemdziesiąt dwa grosze ) z odsetkami w wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku zapłaty do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów postępowania, 5. nakazuje pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Toruniu kwotę 1.781,25zł ( tysiąc siedemset osiemdziesiąt jeden złotych i dwadzieścia pięć groszy ) tytułem zwrotu części nieopłaconych wydatków, 6. nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Toruniu kwotę 3.098,91zł ( trzy tysiące dziewięćdziesiąt osiem złotych i dziewięćdziesiąt jeden groszy ) tytułem zwrotu pozostałej części nieopłaconych wydatków.
Sygn. akt VGC 913/23 UZASADNIENIE M. J. domagał się od (...) w W. 29.470zł odszkodowania. Ubezpieczył bowiem u pozwanej budynek z wyposażeniem od skutków burzy. W 2022r. w czasie burzy uszkodzeniu uległa zaś podnoszona brama jego budynku, elewacja i dach oraz przepalił się stojący w środku komputer z drukarką. Komputer z drukarką były warte 3.300zł, naprawa bramy kosztuje 4.530zł, elewacji 7.200zł a dachu 16.700zł; pozwana zapłaciła mu natomiast tylko 2.480zł odszkodowania za reperację elewacji, co uzasadnia żądanie ( k. 38 ).
Pozwana wnosiła o oddalenie powództwa, ponieważ zapłacone odszkodowanie rekompensuje całą szkodę a powód nie udowodnił jej większego rozmiaru; ponadto, ma prawo zatrzymać z odszkodowania 300zł franszyzy redukcyjnej ( k. 60v. ).
Sąd ustalił, co następuje:
W 2022r. M. J. miał w T. budynek, w którym prowadził działalność gospodarczą, wyposażony w mechaniczną bramę wjazdową; w budynku znajdował się komputer i drukarka.
Bezsporne.
W 2022r. M. J. nie był podatnikiem VAT.
Bezsporne.
W 2022r. M. J. ubezpieczył budynek i jego wyposażenie od skutków wichury i uderzenia pioruna w (...). w W. w wersji „odtworzeniowej ( nowej )”.
Dowód: polisa na płycie CD, k. 63.
Z umowy wynikało, że odszkodowanie oblicza się przy ubezpieczeniu w wersji „odtworzeniowej ( nowej )”: a) w przypadku budynków: w wartości kosztów remontu na podstawie faktur lub kosztorysu ( § 25 ust. 1 pkt 1 lit. a i b o.w.u. ) chyba, że uszkodzony budynek nie będzie naprawiany albo jego naprawa jest niemożliwa ( § 25 ust. 2 ppkt 2 i 3 o.w.u. ), b) w przypadku ruchomości według ceny zakupu nowej rzeczy lub naprawy uszkodzonej ( § 25 ust. 3 o.w.u. ).
Dowód: o.w.u. na płycie CD, k. 63.
W 2022r. w czasie burzy uszkodzeniu uległy brama, dach i elewacja budynku M. J.; przepalił się też komputer z drukarką znajdujący się w środku.
Komputer M. J. był warty 2.300zł.
Dowód: opinia biegłego, k. 139.
Drukarka M. J. była warta 400zł.
Dowód: opinia biegłego, k. 139.
Naprawa bramy do budynku M. J. kosztuje 4.530zł.
Dowód: kosztorys, k. 16, opinia biegłego, k. 137.
Naprawa elewacji budynku M. J. kosztuje 5.836,21zł.
Dowód: opinia biegłego, k. 104.
Naprawa dachu budynku M. J. kosztuje 8.398,96zł.
Dowód: opinia biegłego, k. 104. (...). zapłaciła M. J. 2.480zł odszkodowania za reperację elewacji.
Bezsporne.
Sąd zważył , co następuje:
W pozostałej części Sąd ustalił fakty na podstawie opinii biegłych. Obie były bowiem jasne i konkretne a ich wnioski logicznie wypływały z wywodów i obliczeń ekspertów.
Sąd oddalił wniosek pełnomocnika pozwanego o przedłużenie terminu na złożenie oświa-dczeń co do treści opinii motywowany koniecznością konsultacji z klientem ( k. 151 ), ponieważ zgodnie z art. 166 k.p.c. zmiana terminu sądowego może nastąpić tylko z waż-nej przyczyny. Potrzeba „konsultacji” z klientem zaś do nich nie należy, albowiem pierwotnie zakreślony termin uwzględniał taką okoliczność i był optymalny. Sprawa nie była bowiem skomplikowana a pozwana jest zakładem ubezpieczeń wobec czego problem leży w zakresie jej podstawowej działalności.
Dla porządku Sąd zaznacza, że dokumenty nie budziły wątpliwości i nie były podważane.
Sąd oddalił wniosek o przesłuchanie stron, ponieważ dowód ten ma wyłącznie komplementarny charakter ( art. 299 k.p.c. ).
Po drugie, Sąd jest ściśle związany pozwem i nie może orzekać ponad żądanie ( art. 321 § 1 k.p.c. ).
Po trzecie, ogólne warunki umów wiążą strony i stanowią podstawę oceny zasadności roszczeń wynikających z umowy ( art. 384 § 1 k.c. ).
Po czwarte, przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia wypadku przewidzianego w umowie ( art. 805 § 1 k.c. ).
Po piąte wreszcie, w sprawie o odszkodowanie z umowy ubezpieczenia ciężar dowodu spoczywa przede wszystkim na stronie powodowej, która jest zobowiązana wykazać zasadność zgłoszonych pretensji. Pozwanego obciąża zaś konieczność przeprowadzenia dowodu przytaczanych przez faktów, jeżeli wywodzi z nich skutki prawne ( art. 6 k.c. – ei incumbit probatio, qui dicit ). W rezultacie onus probandi rozkłada się na obie strony 3. W świetle oświadczeń stron bezsporne było, że doszło do zdarzenia ubezpieczeniowego a zatem szkód w ubezpieczonym majątku powoda wywołanych przez wichurę i uderzenie pioruna; potwierdzały to zresztą opinie biegłych i fotografie. Wprawdzie pozwana zaprzeczyła wszystkim twierdzeniom strony powodowej, jednak, abstrahując od bezskuteczności takiego oświadczenia, przyznała, że przyjęła odpowiedzialność względem powoda i zapłaciła mu już 2.480zł odszkodowania za naprawę elewacji budynku; broniła się zaś zarzutem zawyżenia roszczeń ( k. 60v. ).
Uwagę należało poświęcić problemowi bramy wjazdowej, ponieważ biegły ustalił, że zainstalowanie nowej kosztuje co najmniej 10.000zł. Powód domagał się jednak z tego tytułu tylko 4.530zł ( k. 38 ) przedkładając kosztorys naprawy tę sumę ( k. 16 ). Sąd nie mógł zatem brać pod uwagę wyższej kwoty; zresztą biegły potwierdził prawidłowość kosztorysu ( k. 137 ).
Trzeba też odnotować, że pozwana była bierna i nie złożyła wniosków dowodowych, w tym zwłaszcza o przeprowadzenie opinii biegłego, w celu określania rozmiaru szkody. Sąd oparł się zatem na wnioskach strony powodowej. Nie wykazała też inicjatywy zmierzającej do wykazania, że jej interpretacja umowy ( o.w.u. ) była prawidłowa. Z treści wzorca umownego wynikało zaś, wbrew stanowisku pozwanej, że szkodę w budynku należy wycenić z odwołaniem do kosztu remontu. Nie było bowiem podstaw do formułowania opinii, że remontu nie da się przeprowadzić ani też, że nie będzie wykonywany.
W polisie nie podano przy tym, że odszkodowanie ma być określone w kwocie netto; przeciwnie, stwierdzono w niej, że powód nie jest płatnikiem podatku od towarów i usług.
Jasne było natomiast, że pozwana miała prawo na podstawie o.w.u. pomniejszyć odszkodowanie o 300zł.
Z uwagi na odmienną opinię, stanowczo prezentowaną przez powoda na rozprawie, Sąd stwierdził ten fakt w wyroku.