kk przez sąd I instancji jest karą surową, ale nie może być postrzegana jako kara rażąco niewspółmiernie surowa. Podnieść należy, że oskarżony jednego z czynów z ciągu przestępstw dopuścił się będąc w stanie upojenia alkoholowego - 2,85 promila alkoholu we krwi. Jest rzeczą oczywistą, że tylko przypadkowi zawdzięcza, że nie spowodował w tym stanie wypadku drogowego. Biorąc pod uwagę jego dotychczasową karalność za umyślne przestępstwa wymierzona kara 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności nie jest karą rażąco niewspółmiernie surową. Kodeks karny nie zawiera odrębnych uregulowań dotyczących zasad wymierzania środków karnych. Stosownie do art. 56 kk zasady i dyrektywy sądowego wymiaru kary stosowane winny być również w odniesieniu do środków karnych, a skoro tak to jest oczywistym, że nie mogą być one orzekane niejako abstrakcyjnie, ale muszą łączyć się z konkretnym sprawcą, konkretnego przestępstwa. W konsekwencji tegoż ustalając wymiar środka karnego i jego rodzaj (o ile ustawa nie przewiduje obligatoryjnego orzeczenia środka) sąd czyni to według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by dolegliwość orzeczonego środka nie przekraczała stopnia winy. Jest przy tym zobligowany do uwzględnienia stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz celów zapobiegawczych i wychowawczych, które środek karny ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (art. 53 § 1 kk). Orzekając o środku karnym zakazu prowadzenia pojazdów sąd winien uwzględnić w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ewentualnych ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a także ewentualne starania o zadośćuczynienie społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Podnieść należy, że oskarżony nie był dotychczas karany za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości Wymierzenie mu po raz pierwszy środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 12 lat, zdaniem sądu okręgowego jest rażąco niewspółmiernie surowe, gdyż ponadto okres jego obowiązywania nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, co w istocie dodatkowo wydłuża czas jego obowiązywania. Sąd okręgowy obniżył orzeczony środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oskarżonemu ustalając do 7 lat. Orzeczenie ww. zakazu na okres 7 lat będzie adekwatną reakcją, biorąc pod uwagę tak okoliczności łagodzące, jak też obciążające (znaczny stopień stężenia alkoholu, uprzednią karalność, motywację sprawcy). W ocenie sądu okres ten odpowiada stopniowi szkodliwości społecznej ciągu przestępstw przypisanego oskarżonemu. W ocenie sądu odwoławczego sąd meriti ustalił rozmiar świadczenia pieniężnego na zbyt wysokim poziomie wobec możliwości majątkowych i zarobkowych oskarżonego. Oczywistym jest, że kwota ta nie może być symboliczna, ma oddawać poziom karygodności zachowania oskarżonego i spełniać swoje funkcje. Oskarżony dopuścił się ciągu przestępstw z art.
kk, stąd wymierzenie najniższego świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 złotych byłoby orzeczeniem zbyt łagodnym Mając na uwadze, że oskarżony leczy się na schizofrenię paranoidalną i utrzymuje się z renty w kwocie 1.500 złotych. miesięcznie, nie posiada istotnego majątku sąd okręgowy obniżył orzeczony środek karny w postaci świadczenia pieniężnego do kwoty 7.000 złotych Sąd okręgowy uchylił wobec oskarżonego orzeczony środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości, gdyż w realiach przedmiotowej sprawy jego orzeczenie nie jest zasadne. Przestępstwa z art.
kk są nagminnie popełniane przez kierujących pojazdami mechanicznymi i w większości wyroków zapadających w tych sprawach sądy nie orzekają ww. środka karnego. W przypadku oskarżonego, który leczy się na chorobę psychiczną w postaci schizofrenii paranoidalnej nie jest zasadne, aby orzeczony wobec niego wyrok podawać do publicznej wiadomości. Sąd okręgowy nie zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie przed sądem I instancji. Oskarżony ma stałe źródło dochodu w postaci reny i może chociaż częściowo uregulować zasądzone koszty sądowe w ratach, tym bardziej, że przebywając w zakładzie karnym nie będzie ponosił wydatków na swoje utrzymanie. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i przy zastosowaniu art. 37a kk wymierzenie oskarżonemu za ciąg przestępstw z art.
kk kary 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym; - orzeczenie względem oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, - orzeczenie względem oskarżonego środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5 000,00 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, - uchylenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości, - zwolnienie oskarżonego z kosztów sądowych w całości. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Skoro podniesione w apelacji przez obrońcę oskarżonego zarzuty okazały się częściowo zasadne, to sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i obniżył oskarżonemu wysokość orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 7 lat oraz obniżył wysokość środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej do kwoty 7000 złotych. Sąd okręgowy uchylił orzeczony środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości. Zdaniem sądu okręgowego nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek oskarżonego dotyczący zmiany wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Sąd okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w części dotyczącej uznania oskarżonego za winnego popełnienia ciągu przestępstw z art.
kk i wymierzenia mu za tak przypisany ciąg przestępstw kary 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd okręgowy utrzymał w mocy rozstrzygnięcia zawarte w punktach 4 (orzeczenie przepadku pojazdu), 5 (zaliczenie okresu zatrzymania prawa jazdy w trybie art. 63 § 4 kk) i 7 ( orzeczenie o kosztach sądowych). Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Skoro zarzuty podniesione w apelacji obrońcy oskarżonego w części dotyczącej rodzaju i wymiaru kary pozbawienia wolności i obciążenia D. P. kosztami sądowymi za postępowanie w I instancji okazały się bezzasadne, to sąd okręgowy w tej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany 1.Sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 2.1. w punkcie 1wyeliminował sformułowanie ,,działając ciągiem przestępstw”, 3.2. przyjął, że: 4.- każdy z czynów przypisanych oskarżonemu w punkcie 1 tiret pierwszy oraz w punkcie 1 tiret drugi wypełnia dyspozycję art.
kk, 5.- czyny przypisane oskarżonemu w punkcie 1 tiret pierwszy i punkcie 1 tiret drugi stanowią ciąg przestępstw z art. 91 §1 kk, 6.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.